Schmaltz & Pepper is een Canadese klezmerband die bestaat uit vijf virtuoze musici met verschillende achtergronden. zo is Eric Abramovitz sinds 2021 eerste klarinettist in het Toronto Symphony Orchestra, is violiste Rebekah Wolkstein een gepassioneerd kamermuzikante, terwijl ze ook het tango-ensemble Payadora oprichtte. Drew Jurecka studeerde klassieke viool, maar speelt ook accordeon en speelde lang in jazz-orkesten. Pianist Jeremy Ledbetter voelt zich het beste thuis in de jazzhoek, maar hij houdt ook van het muzikale avontuur, net als bassist Michael Herring, die jazz, folk, pop en rock allemaal net zo gemakkelijk speelt. Hun debuutalbum brengt dan ook verfrissende klezmer gelardeerd met klassiek, jazz, tango en wat snufjes wereldmuziek van hier en daar. Een heerlijk aanstekelijk album!
Holly’s stempelgrafiek nummer 6506 is een merkwaardige combinatie van optische illusies en vreemde suggesties, waarbij je eigenlijk nooit goed weet waar je precies naar zit te kijken. Neem er rustig de tijd voor, neem wat afstand en laat je vooral verrassen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6507 is wat weerbarstiger, want je kunt er een gewoon stenen muurtje in zien, maar ook een spel van optische illusies, terwijl de hardcore liefhebber van zoekplaatjes voor gevorderden hier ook zijn hart kan ophalen.
Eigenlijk wou ik een uitgebreider stuk schrijven over alle striptijdschriften die er momenteel nog in het Nederlands taalgebied te vinden zijn, maar ik beperk me vandaag toch maar even tot een van de verrassendste bladen die er verschijnen, namelijk Jump. Jump heeft zijn naam te danken aan een geweldige strip van Charel Cambré, waarin drie pubers de hoofdrol spelen, samen met Armando, een armadillo die de drie regelmatig uit de problemen redt. In nummer 43, dat het vijfjarig bestaan van Jump markeert, vind je dan ook een extra lange aflevering van deze sublieme strip. Ook erg leuk is Beterman, die in Dufstad terecht komt, een stad die met haar inwoners Ronald Rotgans en zijn neefjes Gik, Gek en Gak wel erg veel doet denken aan dat andere bekende stripblad waar de twee makers van Beterman niet geheel toevallig ook elke week bijdragen voor maken. Dat soort knipogen en kruisverbindingen kan ik persoonlijk heel erg waarderen. Jump zit vol met strips, heel veel van Nederlandse en Belgische makers, en eigenlijk allemaal goed.
Jump Magazine – nummer 43
Holly’s stempelgrafiek nummer 6504 is een zanderig spel van optische illusies waarbij hol verandert in bol als je gaat kantelen, zeker als je een beetje afstand neemt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6505 heeft wat ongrijpbaars, maar als je de tijd neemt en je je focus af en toe verlegt kan deze je nog wel eens behoorlijk verrassen.
Dat komt mooi uit aflevering 3 – in deze derde aflevering van zijn nieuwe feuilleton gaat Ruud Moors terug naar zijn vroegste jeugd en zijn vroegste herinneringen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6502 is een spel van suggestie en bedrog, oftewel “op-art met een rafelrandje”. Neem er even rustig de tijd voor en bekijk hem van een afstandje, dat werkt het beste.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6503 lijkt wel een horrorshow met al die ogen die je doordringend aankijken. Tegelijkertijd os het ook gewoon weer een spel van optische illusies waar je even wat langer naar moet kijken om alles op zijn plek te laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6500 is en subtiel spel van licht en schaduw, dat je het beste van een afstandje kunt bekijken, en zelfs dan kan het even duren voordat alles mooi op zijn plek valt. Heb geduld en je zult beloond worden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6501 is een spel van optische illusies en tegelijkertijd een zoekplaatje voor gevorderden waarin verschillende gezichten verstopt zitten. Je wordt als kijker dus op verschillende manieren op scherp gezet.
Sophie Taeuber is als Sophie Taeuber-Arp wereldberoemd geworden als een van de belangrijkste kunstenaars van de twintigste eeuw, een van de pioniers van de abstracte kunst. Lang stond ze in de schaduw van haar echtgenoot Hans Arp, maar de waardering voor haar werk is de laatste jaren gegroeid, en dit is de eerste keer dat ik een boek zie waar de naam Arp is weggevallen en ze alleen nog als Sophie Taeuber wordt aangeduid. Het boek gaat met name over haar vroege periode als textielkunstenares en de ontwerpen die ze maakte voor de borduurindustrie en voor fabrieken. Het boek laat mooi zien dat ze haar inspiratie haalde uit traditionele historische textieltechnieken en hoe ze de stappen naar de radicale abstractie zette
Sophie Taeuber – Textielhervormster
Holly’s stempelgrafiek nummer 6498 – ook bij deze grafiek geldt weer dat hoe langer je kijkt hoe meer je ziet. De merkwaardige kleuren komen ook hier weer uit verschillende zwarte stempelkussens, een ruime verzameling die ik koester.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6499 is een ietwat weerbarstig spel van optische illusies. Dus het zal misschien even wat aandacht en tijd kosten om er greep op te krijgen. Luie kijkers mogen dus rustig ergens anders heen zappen.
“Ik wil altijd seismograaf zijn, in de nacht en het licht, ook als ik een keer moet breken”, schreef de Zwitserse kunstenares Eva Wipf in 1949 in een van haar dagboeken, en dat citaat vormt de kern van de monografie die onlangs over haar en haar werk verscheen. Een seismograaf is iemand die de trillingen van de aarde meet, en Wipf lijkt een te gevoelige en naïeve ziel voor zo’n grootse onderneming, maar op haar beste momenten weet ze wel degelijk groots werk te maken. Haar schilderijen hebben vaak iets naiëfs, maar de collages en met name de kastjes, met de verbluffende assemblages hebben heel vaak de betoverende magie die de kastjes van Joseph Cornell ook hadden. Alleen al vanwege de vele prachtige kastjes is dit boek het aanschaffen al waard wat mij betreft.
Eva Wipf – Seismograaf in nacht en licht – dagboeken en brieven
Holly’s stempelgrafiek nummer 6496 is een spel van suggestie en bedrog, waarin elke kijker weer wat anders kan ontdekken, en dan ook nog eens bij elke kanteling ook weer andere zaken, dus neem de tijd en kijk er wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6497 is gemaakt om van een afstandje te bekijken. Als je er met je neus bovenop gaat staan ziet hij er slordig en rommelig uit, maar van een afstand valt alles wel degelijk op zijn plek.
De pastoor handelt in drugs en heeft wapens bij de hand, maar zijn verleden haalt hem al snel in , met een gewelddadige ontknoping als gevolg in deze krankzinnige misdaadstrip die als een Fargo in de Jura gelezen kan worden.
Habemus Bastard 2/2 Een hart onder de soutane
Holly’s stempelgrafiek 6493 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij alles weer verandert als je gaat kantelen of gaat inzoomen. Neem er even uitgebreid de tijd voor, dan ga je van de ene verrassing naar de andere.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6494 heb ik gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje heb gesneden uit de grootste rubberen gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardmuth. Ik ben nu bij de allerlaatste drie gummen aangeland. Helaas zijn ze gestopt met het produceren van die grote gummen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6495 is een ietwat weerbarstig spel van optische illusies, waar je toch echt wat langer naar moet kijken als je hem wil veroveren.
Jan Kadereit is een Deense percussionist en componist die studeerde aan de conservatoria van Kopenhagen en Amsterdam. Samen met het Gamelanorkest Salukat maakte hij een verbluffend album dat traditie verbindt met jazz, hedendaagse muziek en westerse tradities. Verwacht hier dus geen traditioneel gamelan-orkestgeluid maar laat je verrassen door een een ongewoon, intiem en ingetogen album.
Gamelan Salukat & Jan Kadereit – Àshira
Holly’s stempelgrafiek nummer 6491 heb ik opnieuw gemaakt met mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens, waarvan de kleuren nog steeds langzaam maar zeker licht veranderen. Ook dit is weer een subtiel spel van optische illusies dat je het beste van een klein afstandje kunt bekijken. Neem wel de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6492 lijkt wat ongrijpbaar, maar als je even inzoomt en je kijkt daar even wat langer krijg je toch wat gemakkelijker greep op deze grafiek.
Mehmet Polat is een virtuoze udspeler en componist die als migrant wereldfusie maakt die volstrekt natuurlijk aanvoelt. In zijn kwartet vind je dan ook nog eens een paar meesterlijke musici als jazzpianist Franz von Chossy, contrabassist Daniel van Huffelen en drummer Martin Hafizi die hun eigen muzikale wortels meebrengen. Alles is perfect in beweging en schuift en verandert, als alles in een goedwerkende multiculturele samenleving, zou ik bijna zeggen. Een album waar je niet snel op uitgeluisterd bent, want hier gebeurt ongelofelijk veel. Spannend, warm, melancholiek, gepassioneerd, en buitengewoon mooi.
Mehmet Polat Quartet – Roots in Motion
Holly’s stempelgrafiek nummer 6489 is een bijzonder levendig spel van optische illusies, waarin je bovendien heel goed kunt zien hoe verschillend de kleuren worden uit mijn verzameling zwarte stempelkussens, zeker als je even inzoomt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6490 kun je het beste in zijn geheel en van een lichte afstand bekijken, dus het eerste plaatje in de galerie. Want als je hier gaat inzoomen raak je al snel het verband kwijt, al wordt hij dan op een andere manier ook wel weer intrigerend.
Dat komt mooi uit – aflevering 2, ondertitel “een liefdesgeschiedenis”. Het tweede deel van dit nieuwe feuilleton van Ruud Moors waarvan je hier voortaan elke zondag een nieuwe aflevering kunt verwachten.
Brigan kende ik als een kwartet uit het zuiden van Italië die verrassende muziek maakte door hun eigen traditie te combineren met Ierse, Spaanse en Portugese muziek. Nu zijn ze nog met zijn drieën en is hun muziek nog een slag avontuurlijker geworden.
Brigan – Luna, Cera & Vino
Holly’s stempelgrafiek nummer 6487 is weer eens een reliëfje geworden, waarin ik mooi met licht en schaduw kan werken en je op die manier subtiel wat optische illusies voor de neus kan zetten zonder dat je het eigenlijk doorhebt. Kijk maar eens wat langer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6488 is weer een spel van suggestie en bedrog, gemaakt met een paar vrij simpele stempels en verschillende zwarte stempelkussens. Maar laat je door de bedrieglijke eenvoud niet om de tuin leiden en kijk gewoon wat langer, liefst van een afstandje.
