Ruud’s stokpaardjes aflevering 80 gaat over de twee verschillende vormen van gelijkheid die we kennen, en hij illustreert dat onder meer aan de hand van de verschillen tussen het Bossche en het Maastrichtse Carnaval. De tachtigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we er elke zondag hier een publiceren.
Harry Cock fotografeert al zo’n vijftig jaar in opdracht, maar daarnaast fotografeerde hij altijd ook de dingen die hem opvielen. Het werd een soort fotografisch dagboek dat hij nu langzaamaan in een aantal boeken aan het ordenen is onder de titel Reddende Alledaagsheid. Een deel van die foto’s is nu te zien in het Koetshuis van Borg Verhildersum in Leens. De opening op vrijdag 12 juli werd verricht door psycholoog Douwe Draaisma, een man die is gespecialiseerd in de werking van het geheugen. Hij benadrukte het feit dat de foto’s geen onderschriften hebben en dat de interpretatie van de kijker dus bijna vanzelfsprekend een rol gaat spelen als je naar deze foto’s kijkt. Daarom heb ik een fotoverslag van de opening gemaakt, waarbij je de bezoekers naar de foto’s van Harry Cock ziet kijken.
Harry Cock – Blik op het noorden – Reddende Alledaagsheid
Eleonora Bordonaro zingt liedjes uit het repertoire van het Siciliaanse Gallo-Italiaanse dialect van San Fratello, dat maar door een heel kleine gemeenschap gesproken wordt – zo’n 3500 mensen die op de hellingen van de vulkaan Etna wonen. Ze gebruikt de lokale typische simpele trompetten, maar mengt wel wereldmuziek met pop en rock in haar arrangementen, en komt zo met bijzonder energieke en opwindende muziek op de proppen.
Eleonora Bordonaro – Roda
Holly’s stempelgrafiek nummer 5888 ziet er van dichtbij tamelijk chaotisch uit. Pas als je wat afstand neemt en je kijkt wat langer zie j de structuur en de golfbeweging die ik er in gestopt heb.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5889 is dezelfde grafiek, geloof het of niet, maar dan in een ander keurslijf gedwongen door er een aantal lagen overheen te stempelen. Dat levert een totaal ander beeld op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5890 is er een om eerst even goed van dichtbij te bekijken, dan krijg je er wat sneller greep op. Dit is weer een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin onder meer gezichten zitten verstopt. Je wordt als kijker dus op meerdere manieren op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5891 is er weer een waar je heel veel in kunt ontdekken en waarbij het perspectief spontaan kan gaan kantelen, waardoor je op een andere manie de diepte in kijkt.. Neem er dus rustig even de tijd voor.
De gagstrip Eugène is een licht absurdistische nonsensstrip waarin de naamgever van de strip vaak nieteens voorkomt, maar wel pratende dieren, kinderen en zelfs overspannen huizen. Voor de liefhebbers van heerlijke onzin is het dertiende verzamelalbum weer een aanrader.
Eugène 13 Tegenspoed.
De Italiaanse pianist en componist Luciana Bigazzi schreef vijftien stukken waarmee ze haar liefde voor de natuur en met name voor planten wilde uitdrukken. Ook als je die associatie niet meteen legt als je luistert, blijkt de muziek bijzonder mooi te zijn.
Luciana Bigazzi – Jacaranda – The Heart of Plants – For Piano
Holly’s stempelgrafiek nummer 5885 moet je echt even wat meer tijd gunnen. Ik weet het, ik zeg dat bij elke grafiek, maar bij deze duurt het echt even wat langer voordat alles op zijn plek valt, en de kick die dat geeft is toch iets dat je beslist een keer moet meemaken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5886 is een tamelijk geraffineerd spel van licht en schaduw, waarbij het de moeite waard is om je focus eens te verleggen van de lichte naar de donkere delen. Een beetje afstand nemen werkt ook hier weer het beste.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5887 is op-art met een rafelrandje, gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit grote rubberen gummen, en gestempeld met een aantal zwarte stempelkussens uit mijn ruime verzameling, wat de subtiele verschillen in grijstinten en kleur verklaart.
Naar aanleiding van de overzichtstentoonstelling van het werk van Brancusi in het Centre Pompidou in Parijs tot en met juli kwam er een bijzondere catalogus uit, die ingericht is als een soort alternatief woordenboek. Van de A, waarin je Afrika, Carl André en Jean Arp vindt, via de B van Birds en de C van Critical reception naar de Z. Een interessante aanpak, want via verschillende schrijvers word je door het oeuvre en het leven van Brancusi geleid. Zo kwam ik er tot mijn verbazing achter dat ze in de VS in eerste instantie helemaal niets van het werk van Brancust moesten hebben. Terwijl we toch kunnen constateren dat deze Roemeense kunstenaar tot een van de invloedrijkste beeldhouwers van de vorige eeuw gerekend mag worden.
Brancusi
Holly’s stempelgrafiek nummer 5882 kun je het beste van een kleine afstand bekijken. Dan zie je dat alles wat schuin lijkt toch niet altijd zo schuin is als het lijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5883 is een abstract spel van optische illusies. Toch is het niet heel moeikijk om hier ook donkere ogen in te zien, zeker van een klein afstandje. Maar er valt echt meer in te ontdekken als je de moeite neemt er wat tijd voor uit te trekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5884 moet je echt van een afstandje bekijken om de optische illusies en het vreemde perspectief te kunnen zien. Hoe dichterbij je komt hoe minder magie, want deze is echt gemaakt voor de afstand.
Voldongen is een dik boek dat een overzicht biedt van het werk van Peter van Dongen, en dat is nog veel indrukwekkender dan ik me gerealiseerd had. Ik kende zijn bijzondere en rake schrijversportretten in NRC, de geweldige strip die hij gemaakt had van Adriaan van Dis’ Familieziek, het opmerkelijke boek Drie dagen in Rio en uiteraard zijn magnum opus, het internationale succes Rampokan, maar er blijkt nog heel veel meer te zijn, en dat alles wordt in dit boek wel heel erg aantrekkelijk opgediend.
Peter van Dongen – Voldongen – 40 jaar werk
Het Portugese Garuda Trio bestaat uit altsaxofonist Hugo Costa, die tegenwoordig vanuit Rotterdam opereert, contrabassist Hernâni Faustino en drummer João Valinho. Dit keer worden ze bijgestaan door pianist Rodrigo Pinheiro, en samen geven ze het begrip free jazz weer een geheel eigen invulling. Spannende muziek voor avontuurlijke luisteraars met open oren.
Garuda Trio + Rodrigo Pinheiro – Tongues of Flame
Holly’s stempelgrafiek nummer 5879 is er een waarbij de schaduwen een veel grotere rol spelen dan je in eerste instantie doorhebt. Kijk maar eens wat langer, en van een lichte afstand, dan zie je hoe die schaduwen op een merkwaardige manier verwarrend kunnen gaan werken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5880 kan in eerste instantie wat rommelig overkomen, maar hoe langer je er naar kijkt hoe leuker deze wordt. Er valt ook steeds meer te ontdekken als je de galerie doorloopt en de zaak ziet kantelen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5881 is wat weerbarstig, maar als je eerst even inzoomt zie je hoe hij is opgebouwd, en dan heb je ook sneller greep op het totaalbeeld.
Het afsluitende achtste deel van de reeks De Generaal gaat integraal won de Stripschapsprijs 2024, en ik was het daar als jurylid volledig mee eens. Het maakte me ook nieuwsgierig naar de andere delen in de reeks, al was ik wat huiverig. Ik vroeg me af of het eerste deel me net zo zou bevallen als het laatste, toen Peter de Smet zijn draai al helemaal gevonden had in het krankzinnige universum dat hij met de Generaal geschapen had. Maar dat bleek meer dan mee te vallen, want die eerste verhalen blijken nog steeds vreselijk leuk en tijdloos te zijn, en ook het zeer uitgebreide dossier vooraf is meer dan interessant, met ook hier heel erg veel geweldig beeldmateriaal. Een aanrader dus.
De Generaal gaat integraal 1 – 1971-1973
De Zwitserse kunstenaar HR Giger werd internationaal beroemd als de ontwerper van het monster en de sets voor de science fictionklassieker Alien van regisseur Ridley Scott. Voor die tijd was hij al een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het fantastisch realisme. Na het surrealisme en neo-Dada was Giger zijn eigen gang gegaan en had hij een eigenzinnig, vreemd en soms ronduit luguber oeuvre opgebouwd. De catalogus met het werk dat gaat tot aan het monster laat dat mooi zien.
HR Giger – Het oeuvre voor Alien – 1961-1976
Holly’s stempelgrafiek nummer 5875 is op-art met rafelrandjes, waarin wat scheef lijkt recht blijkt te zijn en waarin je op neg veel andere manieren op scherp wordt gezet als kijker. Neem er dus even rustig de tijd voor, dan ontdek je echt steeds meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5876 kun je het beste van een afstandje bekijken, en zelf vind ik hem het sterkste in de staande positie, dus vanaf het derde plaatje in de galerie. Maar daar verschillen de meningen over, dus kijk vooral zelf even rustig.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5877 is een spel van licht, schaduw en optische illusies, waardoor je als kijker op een ongemerkte manier op scherp wordt gezet. Langer kijken is dan ook opnieuw aanbevolen als je de geheimen van deze grafiek wil doorgronden..
Holly’s stempelgrafiek nummer 5878 moet je beslist ook even helemaal doorlopen in de galerie, want bij elke kanteling verandert deze van karakter, en dat is fascinerend om te zien.
“Maria Austria Fotografe” was een boek van 780 pagina’s waar ik, toen het zes jaar geleden uitkwam, al diep van onder de indruk was. Schrijver en samensteller Martien Frijns, die inmiddels zijn eigen uitgeverij startte, wist in de loop der jaren nog veel meer materiaal rond Austria te verzamelen, wat een herziene en uitgebreide herdruk van deze bijzondere biografie meer dan de moeite waard maakte. De titel werd aangepast en het is een vuistdik boek van maar liefst 818 pagina’s dik geworden, dat een waardig monument oplevert voor deze unieke fotografe, een van de beste die Nederland of zelfs Europa ooit gekend heeft.
Maria Austria Fotobiografie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5671 is een spel van licht en schaduw, en er is veel meer in te ontdekken dan je op het eerste gezicht zou denken. Zoom maar eens in en blijf dan even wat langer kijken. Daarna ziet het totaalbeeld er ook anders uit.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5872 is een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje”. Dat betekent in de praktijk dat hij iets meer tijd en aandacht nodig heeft voordat alles op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5873 is opnieuw een subtiel spel van licht en schaduw waarin optische illusies je als kijker op het verkeerde been kunnen zetten,. Kijk wat langer en het kan zomaar zijn dat het hele perspectief verschuift of kantelt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5874 is een ingenieus spel van licht en schaduw, en ook hier word je dankzij de optische illusies als kijker weer subtiel op scherp gezet. Neem er beslist even de tijd voor, daar zul je geen spijt van hebben.
Als je schilderijen van de architect Le Corbusier wil zien moet je niet in musea zijn, maar in de gebouwen waar hij zijn grote muurschilderingen heeft gemaakt. Die blijken beter dan je wellicht zou denken, zo blijkt uit een boek dat architectuurhistoricus Tim Benton maakte over de muurschilderingen die Le Corbusier maakte in twee gebouwen aan de Cote d’Azur.
De schilder Le Corbusier – Eileen Gray’s Villa E1027 en Le Cabanon
Omvolking is een beladen, maar ook wat vaag begrip. Een kleine praktische handleiding is misschien wel handig om te verduidelijken wat omvolken ongeveer inhoudt in de praktijk:
Omvolking – een korte, verhelderende handleiding
Holly’s stempelgrafiek nummer 5866 is een spel van optische illusies en van licht en donker. Kantel de zaak een paar keer in de galerie en neem er de tijd voor, want hij moet even rustig op zijn plek vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5867 heb ik gemaakt met mijn grote verzameling zwarte stempelkussens. Die vormen samen een verbazingwekkend groot palet van verschillende grijzen en subtiele kleuren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5868 is een combinatie van optische illusies en suggestie van zaken die bekend lijken. Zoom bij deze vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5869 bestaat uit olifanten. Verschillende olifanten, waar je op verschillende manieren naar kunt kijken. Neem even de tijd, verleg je focus even, en verbaas je.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5870 is een variatie op een thema, dus je kunt wederom optische illusies verwachten, en je kunt er ook op rekenen dat je wat langer moet kijken voordat alles echt op zijn plek valt.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 79 gaat dit keer over de vrijheid van meningsuiting en de constatering dat rechts minder tolerant is als het om de meningen van anderen gaat. Aflevering negenenzeventig in deze reeks filosofische essays van Ruud Moors. Elke zondag vind je hier een nieuw essay.
Dario Muci is een Italiaanse zingende verhalenverteller. Talassa is zijn debuutalbum, een verhaal van hoop en protest, rustig, ingetogen gezongen, met bescheiden maar zeer effectieve arrangementen. Luisteren!
Dario Muci – Talassa
Holly’s stempelgrafiek nummer 5862 is een mooi voorbeeld van “op-art met rafelrandjes”. Neem een beetje afstand en blijf vooral ook even wat langer kijken dan je voor een beeldscherm gewend bent, want het duurt even voordat alles op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5863 is een abstract spel van optische illusies, maar je kunt er vrij gemakkelijk grote bomen in zien, en ook nog wel andere zaken. Je hoeft je als kijker niet snel te vervelen. Neem in ieder geval de tijd, dat is het enige advies dat ik je kan geven.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5864 – ook hier komen de grijzen en subtiele kleuren uit de verschillende zwarte stempelkussens die ik in de loop der tijd verzameld heb. Het zal in dit geval niet heel moeilijk zijn om de gestileerde hoofden terug te vinden die ik in deze grafiek verstopt heb.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5865 is vooral een kwestie van focussen – zie je de witte driehoekjes als hoogste punt dat het licht vangt of als gat waar je doorheen kijkt? Dat maakt nogal uit. Probeer je focus maar eens te wisselen.
Boelo Klat is een buitengewone pianist en componist, met een onmiddellijk herkenbaar eigen geluid. Elegant, verfijnd, sprankelend, kristalhelder en tegelijkertijd melancholiek en bijzonder spannend om naar te luisteren. Op zijn nieuwe solo-album hoor je hem drie kwartier lang spelen, tien adembenemend mooie stukken lang.
Boelo Klat – Music
Fabien is een kunstenaar die noodgedwongen in een varkensslachterij werkt om rond te kunnen komen. Zijn vrouw werkt in de zorg, en ze hebben samen een vijfjarig dochtertje, Elisa. Op een avond is er even geen voorleesboek voorhanden en verzint Fabien een fantastisch verhaal samen met Elisa. Dat verhaal gaat in de werkelijkheid zijn eigen leven leiden als Fabien een hertje aanrijdt en hij een paar dagen later in de slachterij een varken aantreft dat getatoeëerd is. Toevalligheden die Fabien er toe zetten om zijn leven volledig om te gooien. Een indrukwekkende strip van 224 pagina’s waarin onder meer de kunstwereld en de varkensslacht er niet best af komen.
Wie me raakt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5858 is een spel van optische illusies in de categorie “op-art met een rafelrandje”. Neem een beetje afstand en blijf even wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5859 is een intrigerend spel van licht en schaduw, en bij deze lont het extra de moeite om even in te zoomen, want daar wordt hij meteen een stuk interessanter van, en dan wordt het totaalbeeld ook gelijk fascinerender.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5860 ziet er nog wat weerbarstiger uit, maar als je wat meer afstand neemt en wat langer blijft kijken valt alles op zijn plek en blijkt het met die weerbarstigheid aardig mee te vallen. Geduld en aandacht, meer is er niet nodig.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5861 heb ik gemaakt met stempels die ik uit plastic gummen gesneden heb, die zien er net even anders uit dan de stempels uit rubberen gummen. De grijstinten en subtiele kleuren komen als altijd uit mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens.
Verner Soler groeide op in een klein dorp, Vrin, in de Zwitserse Alpen. In 1990 vloog hij met een visum voor zes maanden naar Los Angeles, maar meer dan dertig jaar later moest hij constateren dat hij een emigrant was. Tijdens zijn bezoeken aan zijn dorp fotografeerde hij de mensen en de landschappen die hem dierbaar waren. Een fors boek laat de foto’s zien die hij tussen 1992 en 2022 maakte en dat boek is op een aangrijpende manier doordenkt van heimwee.
Vrin – Thuis gezien door de lens van een emigrant
Holly’s stempelgrafiek nummer 5853 verandert van hol naar bol als je hem gaat kantelen, dus gebruik de galerie vooral, ook omdat je dan beter kunt kijken naar de grafiek op een zwarte achtergrond.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5854 heb ik gemaakt met stempels die ik uit plastic gummen van de Hema heb gesneden. De verschillende zwarte stempelkussens die ik gebruik staan dan weer garant voor de subtiele grijstinten die de optische illusies net even wat eleganter maken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5855 ziet er van een afstandje vrij simpel uit, maar als je dichterbij komt blijkt er in de schaduwen nog erg veel verborgen te zitten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5856 is er een waar bijzonder veel in te ontdekken valt, dus neem hier even uitgebreid de tijd voor, zou ik zeggen, en zoom vooral ook even in. Het kan even duren voor je er greep op hebt, want alles zit op een Escher-achtige manier tegen elkaar aan gepropt, maar als je even rustig blijft kijken valt alles iop zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5857 laat je kijken naar de maan, maar als je houdt van zoekplaatjes voor gevorderden kun je ook op zoek gaan naar onder meer gestileerde gezichten.
Het is weer een gevarieerd pakketje geworden. Excuses voor de grote hoeveelheid, maar zelfs als ik je alleen de beste grafieken laat zien kom ik hier nog ruimte tekort, vrees ik, want ik ben goed op stoom.