De Wind in de Wilgen is in Engeland net zo’n klassieker als Winnie de Poe of Alice in Wonderland, maar in andere landen heeft het die reputatie nooit helemaal gekregen, waarschijnlijk omdat het verhaal iets te veel gaat over de Britse klassenmaatschappij, met Pad als schoolvoorbeeld van de arrogante elite.

Toch valt er ook voor ons nog bijzonder veel te genieten aan dit ijzersterke verhaal van Kenneth Grahame, zeker ook als het op zo’n bijzondere manier tot strip gemaakt is als door de Franse stripmaker Michel Plessix.

Plessix veroorlooft zich hier en daar wat vrijheden, maar die maken het verhaal vaak zelfs nog een tikkeltje leuker – een klein voorbeeld: als de nieuwe vrienden Mol en Rat met hun roeiboot voor de eerste keer op bezoek gaan bij Pad (Rat kent Pad goed, Mol wil graag kennis maken) bereidt Rat Mol een beetje voor door uit te leggen dat Pad nogal een opschepper is over zijn bescheiden optrekje, en Mol zegt dan: “Oh ja? Dat witte huisje daar onder de wilg?” – in het verhaal van Grahame gaan ze gewoon meteen naar het grote huis, dus dit kleine grapje krijg je van Plessix cadeau.

Het is vooral ook een verhaal over vriendschap, waarbij je kennismaakt met een paar totaal verschillende vrienden – eerst raken de introverte, wat verlegen Mol en de aardige en extraverte Rat met elkaar bevriend, en Rat stelt Mol daarna al snel voor aan Otter, een druktemaker die altijd praatjes heeft maar die altijd iets anders te doen heeft als het er echt op aankomt en die later met veel woorden gaat uitleggen wat hij allemaal wel niet gedaan zou hebben als hij er bij was geweest, maar ja, verplichtingen, familie, je kent dat wel.

Das is de oude, wijze vriend die op de juiste momenten ingrijpt, en dan heb je nog de jonge muizen die voor de vrolijke noot zorgen. Pad is de rijke snoever, niet al te intelligent, een angsthaas en fanatiek van de ene bevlieging naar de andere hollend. De auto brengt hem definitief in de problemen en in de gevangenis, maar dan zijn er zijn vrienden om toch nog te hulp te schieten.

Uiteindelijk is het dus vooral een boek over vriendschap, en tussen de bedrijven door ook een boek over hoe de dieren van de kleine dingen in het leven kunnen genieten – een tochtje op de rivier, een picnic, de sneeuw, lekker eten, enzovoorts.

Al met al heeft Plessix een mooie ode aan de Wind in de Wilgen gebracht met deze verstripping. Ik heb er meteen mijn Annotated Wind in the Willows weer eens bijgepakt, en zelfs als je het schitterende Engels van Grahame leest  blijft deze stripversie fier overeind.

Waarbij ook vermeld mag worden dat Silvester Strips de vier delen in een prachtige hardcover integraal heeft uitgegeven, met leeslint en stofomslag. Een genot om te lezen!

• Michel Plessix – De Wind in de Wilgen – Naar de roman van Kenneth Grahame – Integraal – Silvester Strips – hardcover met stofomslag en leeslint – € 39,95
• Bestel dit prachtboek rechtstreeks bij uitgeverij Silvester Strips