George Hashiguchi is met voorsprong mijn favoriete Japanse fotograaf, omdat hij in zijn fotoboeken een onverwachte, alledaagse maar daarom niet gewone kant van het Japanse leven laat zien, zoals zijn portretten van bejaarde mensen in Dream.

Work is al net zo’n fascinerend fotoboek, en eigenlijk nog beter geschikt voor een niet-Japans publiek omdat je achterin ook een Engelse vertaling vindt van de verhalen bij elke foto, of liever gezegd bij elk paar foto’s

Want het gaat hier om werkende Japanners, en Hashiguchi laat steeds twee generaties zien van hetzelfde beroep, steeds op dezelfde werkplek. Vaak zit er veertig jaar leeftijdsverschil tussen, soms iets meer, soms iets minder, en Hashiguchi stelt ze steeds dezelfde vragen; hoe oud ben je? hoe lang doe je dit al? heb je broers en zussen? wat was je ontbijt? (opvallend genoeg hebben de ouderen vaak wel ontbeten en de jongeren niet), wat is je favoriete muziek? wat is het verste dat je ooit gereisd hebt? wat was je startsalaris? wat verdien je nu?, en wat is je droom?

En vervolgens volgt er nog een interview waarin de geportretteerde vertelt over het werk dat hij doet, wat hij of zij er leuk aan vindt, hoe het begonnen is, en zo voegt de tekst onverwacht nog bijzonder veel toe aan de foto’s. De aandacht en de liefde waarmee ieder individu zijn werk blijkt te doen geeft hoop.

• Hashiguchi George – 1991-1995 Work – Media Factory