3’ain is een Belgisch multicultureel trio waar ik al eerder enthousiast over was, want hun Sea of Stories was een heerlijk album waarin Arabische melodieën, musette, jazz en folk samenkwamen op een volstrekt natuurlijke manier.

Nu, drie jaar later, komen ze met een nieuw album, Unland, een merkwaardig woord dat eigenlijk alleen in het Duits iets betekent, maar dat je zou kunnen interpreteren als dat land er niet zo heel veel toe doet en dat grenzen in de muziek in ieder geval volstrekt nutteloos zijn.

Yamen Martini speelt ook hier weer fenomenaal mooi trompet, maar ook flügelhorn en drums en percussie op sommige momenten, en ook daar excelleert hij. Accordeonist Piet Maris, die we kennen van Jaune Toujours, gaat hier nog wat meer de jazzkant op met zijn accordeon, en dat bevalt erg goed, terwijl bassist Otto Kint opnieuw fabelachtig mooie dingen weet te doen met zijn contrabas.

Iets meer richtig jazz dan de vorige keer, maar de drie zijn nog steeds onmiskenbaar op avontuur, en je wordt als luisteraar meteen meegesleept. Luister maar eens hoe je in het eerste nummer, Nachtschade, meteen door de trompet van Martini gepakt wordt. Zo begin je een album. En luister dan ook nog even hoe ze het afsluiten met Batich Ahmar, dan weet je dat je een pracht van een plaat in handen hebt.

Luister hier naar een paar fragmenten;