Boelo Klat is een superieure pianist van absolute wereldklasse. Ik realiseerde me dat onlangs nog toen ik een oude opname van Erroll Garner op tv zag, een zwaar zwetende pianist met een arrogant glimlachje dat zei: “Kijk eens hoe goed ik ben”. Bij Boelo Klat is daarvan nooit sprake, Boelo heeft geen kapsones, bij hem draait alles om de muziek, hij gaat zitten en begint te spelen en je vergeet alles en luistert, de man ademt muziek.

Klat is ook een pianist bij wie alles bedrieglijk simpel klinkt, terwijl zijn composities veel geraffineerder in elkaar zitten dan je op het eerste gehoor zou denken. Het is altijd een groot genot om hem live te zien en horen spelen, en dit keer was dat tijdens een intiem huiskamerconcert ergens in mijn dorp Haren voor een publiek van zo’n dertig mensen.

Twee sets van acht stukken, van heel recent tot ouder en met vier primeurs die deden verlangen naar een nieuw album, want de nieuwe stukken zijn, als altijd, weer van wereldklasse-kwaliteit. Klat speelde vooral solo, maar werd een paar keer bijgestaan door contrabassist Einko Topper, die hier mooi subtiel wat toevoegde.

Klat gaat zo op in zijn spel dat hij dit keer iemand anders gevraagd had om de begeleidende teksten uit te spreken, omdat hij het blijkbaar zelf erg lastig vind om te spelen en tussendoor te praten. Dat werkte prima, en het tekent Klat helemaal – je eigen zwakheden erkennen en er iets aan doen en je concentreren op waar je kracht ligt. Zonder kapsones, puur voor de muziek. Het was een machtig mooie middag.

• Boelo Klat huiskamerconcert.