Wat is het geheim van Boelo Klat? Klat is een Groninger pianist en componist, en bij de eerste tonen meteen herkenbaar. Dat is zo als hij speelt met zijn trio Klatwerk3, maar zeker ook als hij solo speelt.

No Kings Blues laat een verzameling van zeventien composities horen waarin je het geheim van Boelo Klat in al zijn glorie kunt beluisteren. Dat zit hem in de combinatie van sprankelend, glashelder pianospel en een diepe, altijd aanwezige melancholie en altijd weer machtig mooie melodieën.

En die combinatie is helemaal niet zo vanzelfsprekend als het lijkt, want met name de melancholie en dat sprankelende die bij Klat zo prachtig samenkomen maken zijn muziek zo uniek, volgens mij.

No Kings Blues is uiteraard een sneer naar Trump, in verschillende composities klinkt de zorg door over de toenemende polarisatie in de wereld en de onrust in de Verenigde Staten. De titeltrack verwijst naar dit maatschappelijk klimaat en de groeiende discriminatie waarmee onder meer de regenboog-gemeenschap wereldwijd wordt geconfronteerd.maar er staan ook hoopvolle nummers op dit album, Song of hope bijvoorbeeld, waarmee het album opent, en de composities waarmee de lente en de herfst worden bezongen. Abdullah Ibrahim en Thelonious Monk krijgen een klein eerbetoon, waarbij ik meteen wil opmerken dat ik persoonlijk vind dat Klat zich inmidddels met een gerust hart in dit rijtje grote pianisten mag scharen.

No Kings Blues bevat maar liefst zeventig minuten aan solo-piano, met af en toe een nummer waarin Einko Topper op contrabas te horen is, maar het album verveelt geen seconde, en zelfs mensen die zeggen normaalgesproken weinig met “dit soort muziek” te hebben gaan helemaal om als ze Klat horen spelen. Luisteren dus!

Luister hier naar een paar fragmenten: