Oker is een Noors kwartet met een jazz-bezetting – trompet, gitaar, bas en drums, maar als je ze hoort denk je absoluut niet meteen aan jazz, ook niet aan free jazz. Ze doen me nog het meeste denken aan de eindeloze subtiele improvisaties van het unieke trio The Necks.

Muziek die gecomponeerd lijkt, want volgens het hoesje heeft elk van de vier leden één compositie bijgedragen aan het album Susurrus, maar het klinkt toch ook als subtiele improvisatie, waarbij je als luisteraar regelmatig met ingehouden adem zit te luisteren, want hoewel er nauwelijks iets lijkt te gebeuren in deze muziek blijft het vanaf de eerste tot de laatste seconde ongehoord spannend.

Minimal music, akoestisch gespeeld en toch… Je hoort wel degelijk jazz, maar ook folk, maar vooral ook een  zoeken naar bijzondere klanktapijten – deze mannen uit Oslo zoeken op hun volstrekt eigen manier de grenzen op en gaan op een unieke manier op muzikaal avontuur. Het is altijd een genot om zo’n expeditie mee te mogen maken als luisteraar. Prachtig plaatje!

Luister hier naar een paar fragmenten (al is het bijna zonde om een stukje uit een compositie van ruim tien minuten te knippen):

oker - filament     
oker - lichens     
oker - formation of starlings