Peter Pot is een virtuoos op de diatonische accordeon. Bovendien is hij een avonturier, die uit de folkhoek komt, maar die dat iets te beperkt vond, en die in jazzbassisit Philip Baumgarten de perfecte muzikale partner vond die wel met hem mee wou op expeditie. Het werd voor beiden een avontuurlijke tocht die voor ons, als luisteraar, inmiddels ook al heel wat juweeltjes opleverde. Eerst samen met accordeonist Arie van Lienen, later met een variatie aan “friends”.

Op dit album, Lyon 400, zijn dat jazzpianiste Leonieke Vermeer, die voor de swing zorgt, celliste Lotte van Veldhoven, die met haar klassieke achtergrond weer een nieuw element inbrengt, en vibrafonist en percussionist René van Astenrode.

De diatonische accordeon van Peter Pot is waar het bij dit gezelschap wat mij betreft om draait. De weemoedigheid is soms adembenemend mooi (luister naar de eerste minuut van Arie van Lienen’s compositie Nectar, als Pot solo begint…) de jazzy manier van spelen, en de losse manier van experimenteren zijn spannend en fascinerend om naar te luisteren, en daarnaast is dit een band van vijf mensen die altijd goed naar elkaar luisteren en fantastisch samenspelen.

Composities van Peter Pot, Philip Baumgarten en René van Astenrode, en die ene, hele mooie van Arie van Lienen. Mooi, mooi.

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

      pot, baumgarten & friends - lyon 400

      pot, baumgarten & friends - nectar

      pot, baumgarten & friends - favorite feelings