George Ivanovitch Gurdjieff, wiens leer gericht is op het werken aan zichzelf en aan het bewustzijn, heeft de spiritualiteit van de twintigste eeuw volgens sommigen diepgaand beïnvloed. Na talrijke reizen naar het Midden-Oosten en Azië, op zoek naar spirituele tradities, vestigde hij zich in de jaren twintig in Frankrijk en inspireerde hij vele kunstenaars en intellectuelen, terwijl hij door anderen als kwakzalver en querulant werd beschouwd. Hij bracht zijn leer met name over via de zogenaamde ‘heilige bewegingen’ en via muziek, waarvan de melodieën door Thomas de Hartmann voor piano werden getranscribeerd.

Op basis van geluidsarchieven geeft Kudsi Erguner, ney-fluitist, in samenwerking met oud-speler Tristan Driessens en pianist Yiorgos Bereris, nu een herinterpretatie van deze stukken als een ontmoeting tussen de piano en de maqams van de soefimuziek, die een spirituele leer weerspiegelt die noch oosters, noch westers is. En verbazingwekkend genoeg levert dat een geweldig album op met volstrekt unieke muziek, die je ook gewoon bijzondere wereldmuziek zou kunnen noemen.

Ik moet bekennen dat ik niet veel op heb met mystieke figuren als Gurdjieff, maar de interpretatie die Erguner samen met Driessens en Bereris hier van zijn muziek geeft is machtig mooi, vooral ook dankzij het schitterende samenspel van deze drie virtuoze musici. Gewoon luisteren dus.

Luister hier naar een paar fragmenten: