Miranda is een fadozangeres uit Lissabon die de fado weer terug probeert te brengen naar de straat, waar deze muziek ooit begon. Ze wordt begeleid door een fadogitarist, maar ook door een elektrische gitarist, die misschien nog wel prominenter aanwezig is, terwijl er op elke straathoek wel een gast uit een ander land bij lijkt te komen. Avontuurlijke fado, kortom, met passie en de juiste melancholie gebracht. Een prachtplaat, niet in het minst dankzij de geweldige zang.
Miranda – A Lisbon Woman – Uma Mulher Na Cidade.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 846 is echte kantelkunst – deze verandert van perspectief en van dieptewerking als je hem gaat kantelen. Van een afstand ziet hij er ook echt anders uit dan van heel dichtbij. Zoom maar eens in, dan zie je wat ik bedoel. Een beetje afstand nemen vind ik hier zelf de beste optie.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 847 rolt bijna van de pagina af, zei de eerste die hem zag. Dat doen de optische illusies voor je. Kantel deze vooral ook, want dan verandert hij op een speciale manier, en zoom ook helemaal in, want daar wordt hij weer op een andere manier fascinerend van.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 848 ziet er op het eerste gezicht bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je wat langer kijkt, en zeker ook als je gaat kantelen en inzoomen, zie je dat hij toch geraffineerder in elkaar steekt dan je wellicht dacht. Neem er dus even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 849 heeft ook weer wat meer tijd nodig voordat alles op zijn plek valt, vrees ik. Ik weet het, geduld oefenen als je voor een beeldscherm zit, het is wat veel gevraagd, maar toch is het echt de moeite waard om af en toe even wat langer stil te staan, geloof me.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 842 is een subtiel spel van licht en schaduw dat je het beste van een afstandje kunt bekijken, en ik vrees dat je er dan even wat langer naar moet kijken voordat alles op zijn plaats valt. Neem er dus wel even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 843 lijkt wel een knutselwerkje waarbij Morandi, Escher en Schoonhoven gebroederlijk hebben samengewerkt. Dat was in ieder geval het eerste commentaar dat ik op deze grafiek kreeg, tot mijn verbazing. Afijn, oordeel zelf, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 844 is een multi-interpretabel zoekplaatje, een spel van optische illusies en een spel van licht en schaduw. Paddenstoelen kun je er in vinden, een klein konijntje, stapels stenen, en nog veel meer. Je hoeft je als kijker dus niet te vervelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 845 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werken de optische illusies het beste. Inzoomen mag altijd, want ik werk, zoals je inmiddels kunt weten, met opgestroopte mouwen, dus je mag altijd zien hoe een grafiek precies in elkaar steekt.
Een kiekeboe is hier in het noorden van Nederland een wc-borstel, en ik vermoed dat dat onbewust de reden is dat ik de Vlaamse strip De Kiekeboes altijd links heb laten liggen. Of dat ook verklaart waarom de strip in Nederland nooit echt is aangeslagen durf ik niet te zeggen, maar ik ging zelf volledig om toen ik afgelopen zomer in Limburg twee oudere Kiekeboesverhalen scoorde die ontzettend leuk bleken te zijn. Toen ik het nieuwe 164ste album in handen kreeg bleek het meteen ook het laatste verhaal te zijn dat bedenker Merho maakte, maar het is een spetterende finale geworden, waar je ook als je nog nooit van deze strip gehoord hebt, enorm van zult genieten. Spannend, humoristisch, licht absurdistisch en gewoon heel goed.
De Kiekeboes 164 – Seizoensfinale
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 838 is een variatie op een van mijn thema’s, waarbij ik als een jazzmuzikant improviseer en zo de kijker weer een iets andere kant op probeer te sturen. Optische illusies, subtiele suggesties, ze zitten er allemaal weer in, maar op een onnadrukkelijke manier. Gewoon even wat langer kijken, dan wordt hij vanzelf beter.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 839 ziet er op het eerste gezicht misschien wat chaotisch uit, maar als je dat vindt zou ik je aanraden eerst eens in te zoomen. Dan krijg je gegarandeerd sneller greep op deze grafiek, en dan wordt hij meteen ook een stuk intrigerender, want de wisselwerking tussen de verschillende vakjes doet hier ook veel.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 840 kun je zien als een doosje licht schimmelend fruit, want verval kan er soms prachtig uitzien, maar je kun er ook gewoon naar kijken als een abstract spel van optische illusies, waarbij je als kijker op verschillende subtiele manier op scherp wordt gezet. Zoom vooral ook even in, dan zie je nog beter wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 841 is een mooi staaltje kantelkunst, want bij elke kanteling kijk je tegen een totaal ander beeld aan. De schaduwen vallen anders, de diepte verandert, alles lijkt anders. Kijk er maar eens wat langer naar, want deze zit ook verder nog vol verrassingen.
De Franse scenarioschrijver Olivier Marin is gek op auto’s, en vooral ook gek op oude auto’s. In zijn strips komt de hele autogeschiedenis van Frankrijk dan ook uitgebreid langs, fraai verpakt in grappige, spannende verhalen, meestal rond een aantal vrouwen, zoals Betsy en Margot. Die laatste wordt in deze strip ingezet om in 1934 de Traction 22 van Citroen te promoten, maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Absolute aanrader voor elke autoliefhebber, want er komen hier heel wat fraaie klassiekers langs, en het verhaal is ook nog eens vermakelijk, terwijl je een stuk autogeschiedenis meekrijgt.
Modellen met stijl – de autoreportages van Margot
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 834 heb ik gemaakt met stempels die ik uit de grootste rubberen olifantengummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth heb gesneden met een afbreekmesje. Ook hier gaat het weer om een spel van licht en schaduw, en van optische illusies, waarbij de subtiele details voor een deel te danken zijn aan de verschillende zwarte stempelkussens die bij het handmatig stempelen gebruik, en die verschillende tinten zwart en grijs en kleuren opleveren.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 835 zet je als kijker op verschillende manieren op scherp, want het perspectief kan zomaar kantelen terwijl je zit te kijken, dankzij de merkwaardige schaduwen die tamelijk overheersend zijn in deze grafiek. Neem een beetje afstand en kijk wat langer, dan zie je bijna vanzelf de verschillen ontstaan.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 836 is wat weerbarstiger, maar als je eerst even inzoomt krijg je wat sneller greep op het geheel. Ook hier gaat het weer om op-art met een rafelrandje, waarbij je als kijker feitelijk op verschillende manieren op scherp gezet wordt. Dus neem er gewoon even de tijd voor en beschouw het wellicht als een meditatieoefening.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 837 is een mooi voorbeeld van de totaal verschillende manier waarop we soms naar de werkelijkheid kunnen kijken. Ik dacht dat ik hier verlepte bloembladjes liet zien, maar toen wees iemand me erop dat er ook enge mummie-hoofden in zitten, die zo uit een horrorverhaal lijken weggelopen Die had ik er niet in gestopt, maar als je ze eenmaal ziet lijken die de waarheid over te nemen.
Zeropedia is een heerlijke hilarische strip die inderdaad, zoals de ondertitel beweert, gaat over van alles, en die hilarische humor combineert met wetenswaardigheden. Elk plaatje bevat wel een grap, is het niet in de tekst, dan wel in de tekening. Een heerlijk boek.
Zeropedia – Alles over Alles (en andersom)
De Zwitserse autocoureur Jo Siffert leefde voor de autosport. Hij zou er uiteindelijk ook sterven. Zijn getekende biografie begint als hij zijn eerste race rijdt in 1962, een heel andere tijd in de autoracesport, die toen nog aanzienlijk gevaarlijker was dan tegenwoordig.
Jo Siffert – de getekende biografie
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 830 is een spel van licht en schaduw, en een spel met optische illusies – op-art met wat rafelrandjes, zodat het beeld wat beter blijft haken. Kijk er vooral even wat langer naar, want hij oogt dan wel bedrieglijk simpel, er zitten toch wat subtiele haken en ogen aan.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 831 laat je wat gezichten zien, althans, dat zou je van een afstandje kunnen denken. Maar als je dichterbij komt zijn het wel erg verwrongen gezichten geworden, en zul je je mening toch echt even moeten bijstellen. Fake news, vrienden.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 832 is echt gemaakt om van een afstandje te bekijken, al laat ik je ook hier tot in detail zien hoe hij in elkaar zit, juist omdat dat ook in dit soort gevallen interessant en op een bijzondere manier mooi is.. Maar neem vooral even afstand om de dieptewerking en de optische illusies even goed te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 833 is de weerbarstige van de vier van vandaag. Deze heeft echt meer tijd en aandacht nodig, vooral omdat het perspectief totaal niet vastligt en je dus allerlei verbanden kunt maken terwijl je zit te kijken. Neem er dus uitgebreid de tijd voor als je de geheimen van deze wil ontrafelen.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 35 gaat over het verschil tussen zwaarmoedige en lichtvoetige kunst, waarbij Ruud Moors in dit vijfendertigste filosofische essay in deze reeks stelt dat zwaarmoedigheid als inspiratiebron voor kunstenaars zwaar wordt overschat. Hij zet de kunst van Käthe Kollwitz en die van Saul Steinberg daarvoor als illustratie naast elkaar.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 826 is weer een mooi voorbeeldje van op-art met een rafelrandje, kunst waarbij Vasarely zich waarschijnlijk zal omdraaien in zijn graf. Kijk eens wat langer en ontdek de kracht van vreemde schaduwen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 827 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan wordt er op een bepaald moment naar je teruggekeken, of gegluurd, wie zal het zeggen? Ook hier weer schaduwen die de optische illusies versterken. Neem er vooral even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 828 is net zo goed een spel van optische illusies, maar ik hou erg van variatie en afwisseling, dus deze ziet er toch wel radicaal anders uit, en hier moet je ook beslist even inzoomen, omdat hij juist op detailniveau fascinerend is.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 829 is de meest weerbarstige van de vier die ik je vandaag laat zien. Het kan even duren voor je hier echt goed de diepte in kijkt, maar als je even het verstand op nul zet en je blijft gewoon even wat langer kijken moet het haast wel goed komen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 823 is gemaakt om van een afstandje te bekijken. Als je bij deze helemaal inzoomt blijft er van de subtiele magie niet zo heel veel over, vrees ik. Maar van een afstandje zie je optische illusies die hun werk bijna ongemerkt doen en je ziet landschappen met rondvliegende vogels.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 824 is een variatie op een thema, opnieuw met optische illusies en een spel van licht en schaduw dat je als kijker mooi op scherp kan zetten. Inzoomen kan helpen om sneller greep te krijgen op het geheel, of juist om er anders tegenaan te kijken. Neem er in ieder geval even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 825 is een spel van licht en schaduw, waarbij een merkwaardig reliëf is ontstaan, dat perspectivisch niet helemaal lijkt te kloppen, al kun je er waarschijnlijk moeilijk de vinger op leggen waar het precies niet klopt. Kantel deze ook vooral alle kanten op en blijf dan na elke kanteling ook even wat langer kijken, want daar wordt hij allen maar intrigerender van.
Rietblazer Steven Kamperman was eind 2022/begin 2023 een paar maanden “artist in residence” in het Van Doesburghuis bij Parijs, en daar schreef hij drie grote stukken, waarvan de eerste, een suite die geïnspireerd is door dat huis, ter plekke werd opgenomen met violist Oene van Geel, pianist Albert van Veenendaal en gitarist Paul Jarret. Het leverde een klein meesterwerk op, afwisselend, spannend, ongrijpbaar – vier musici op avontuur, en wij. luisteraars, mogen meegenieten. Een subliem album.
Steven Kamperman – Maison Moderne
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 820 is opnieuw een repetitie van jazzachtige improvisaties waarbij optische illusies en suggesties hand in hand gaan. Neem een klein beetje afstand, bekijk hem wat langer en verbaas je vervolgens over hoe hij dan kan gaan veranderen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 821 is er weer een waarbij het perspectief alle kanten op kan schuiven als je wat langer blijft kijken, mede dankzij de merkwaardige schaduwen. Bovendien heb ik hier ook weer het nodige in verstopt aan hoofden en beesten, dus een gretige kijker hoeft zich hier niet meteen te vervelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 822 verandert sterk als je hem gaat kantelen. Gemaakt met stempels die ik uit de grootste rubberen olifantengum van het Tsjechische merk Koh-i-noor heb gesneden, en met een stuk of vijf van mijn zwarte stempelkussens, net genoeg om op een subtiele manier voldoende kleur in te brengen. Langer kijken is ook hier aan te bevelen.
Politieagent David Solomon, die door iedereen Soda genoemd wordt, wil zijn moeder niet ongerust maken en doet zich daarom voor als dominee. Hij heeft nachtmerries en is op en ochtend zijn kruisje kwijt. Als ze bij een bijna vermoorde prostituee arriveren wijst die hem gillend aan als de dader. En dan heeft Soda een serieus probleem. Een oude reeks, opnieuw nieuw leven ingeblazen op een geweldige manier, met een knap, spannend en humoristisch verhaal en vlotte tekeningen.
Soda – De bloeddorstige dominee
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 816 is een spel van licht en schaduw, waarbij je als kijker subtiel op het verkeerde been gezet wordt, want het perspectief ligt niet in steen verankerd, om het zo maar te zeggen. Bekijk hem eens wat langer van een afstandje, en ga hem dan ook eens kantelen, want dat levert verrassende wisselingen van perspectief op.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 817 is niet alleen een subtiel spel van optische illusies, maar ook weer een geraffineerd zoekplaatje, waarin je onder meer verschillende hoofden kunt ontdekken. Ook hier geldt weer de gouden stelregel die eigenlijk voor al mijn grafiek, en eigenlijk voor alle kunst geldt – kijk wat langer, en neem ook af en toe een beetje afstand.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 818 ziet er van een afstandje bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je wat langer en aandachtiger kijkt is er toch meer aan de hand dan je op het eerste oog wellicht dacht. Dus neem er even de tijd voor, en zoom vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 819 werd door iemand meteen als de man van staal herkend, terwijl hij door mij toch echt niet zo bedoeld was. Maar je blijkt hier dus toch van alles in te kunnen zien wat ik er als maker niet in verstopt heb, wat ook wel weer leuk is.
De wereld van Ogon is een fantasywereld die door scenarioschrijver Jean-Luc Istin in het leven werd geroepen, met een Afrikaanse fantasysfeer. Een vreedzame, aardige Kulu-familie wordt door een sadistische psychopathische Tog-prins uitgemoord, op één jongen van dertien na, Ubu, die vastberaden op weg gaat naar de Karakenvulkaan, waar de rode goden, de Zul Kassai wonen. Hij hoopt dat die hem zullen helpen af te rekenen met Aggor, de machtige Tog die zijn familie heeft afgeslacht. Subliem getekend door Kyko Duarte, een geweldig gelaagd verhaal, en een absolute aanrader voor iedereen die van de betere fantasy houdt.
Ogon 1 Zul Kassai
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 813 heb ik gemaakt met stempels die ik met een scherp afbreekmesje heb gesneden uit de allergrootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, bijgenaamd de olifantengum. Vervolgens ben ik handmatig gaan stempelen met verschillende zwarte stempelkussens, die inmiddels garant staan voor verschillende tinten grijs, subtiele kleuren en zwart. Het levert ook hier weer een combinatie van optische illusies en suggestieve plaatjes op waarin je veel kunt ontdekken als je de moeite neemt wat langer te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 814 is er ook weer een waarin heel veel te ontdekken valt, maar let hier vooral ook eens op het subtiele spel van licht en schaduw, en zoom vooral ook even in om die bijzondere schaduwen eens wat beter te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 815 laat onder meer wat bonkige mannenhoofden zien, maar het draait hier toch vooral om de optische illusies die het perspectief enigszins op losse schroeven zetten. Even wat langer kijken is dan ook aan te bevelen.
