Holly’s stempelgrafiek nummer 5596 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Neem een beetje afstand en beschouw het als meditatiekunst – dus het verstand op nul en gewoon rustig blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5597 heb ik gemaakt met behulp van een grote verzameling zwarte stempelkussens. Die leveren na verloop van tijd namelijk allemaal een andere tint zwart, waardoor je zoals hier een heel palet aan aarde-kleuren krijgt waar ik graag mee speel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5598 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, en zelfs dan zul je even moeten wennen aan het beeld dat er in eerste instantie wellicht wat chaotisch lijkt uit te zien. Maar dat is gezichtsbedrog, wat je zult constateren als je wat langer blijft kijken, want dan valt alles op zijn plek.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 67 gaat over het absurde verschil russen het vermogen van de miljardairs van deze wereld en de rest van de bevolking. De zevenenzestigste prikkelende aflevering in deze reeks filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Alleen is een stripreeks over vijf kinderen die in dezelfde nacht zijn doodgegaan en zo in het Limbus terecht zijn gekomen, een merkwaardige tussendimensie waar alleen dode kinderen leven, en waar de strijd tussen goed en kwaad in verhevigde mate lijkt door te gaan. Het veertiende deel in de reeks begint gelukkig met een uitgebreide introductie en een samenvatting van alles wat voorafging.
Alleen 14 De Beschermers
Holly’s stempelgrafiek nummer 5592 is wederom een spel van optische illusies gecombineerd met een soekplaatje voor gevorderden, zodat je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5593 heeft net even wat meer tijd en aandacht nodig dan de vorige, vrees ik, maar als je even rustig blijft kijken levert dat je als kijker ook wel wat op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5594 kun je het beste eerst even van dichtbij bekijken – inzoomen dus – dan bekijk je het totaalbeeld meteen ook wat anders en heb je er sneller greep op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5595 is de meest weerbarstige van vandaag en misschien ook de meest ontoegankelijke. Je zult als kijker dus iets meer je best moeten doen om er greep op te krijgen. Loop eens op je gemak door de galerie en geef het niet te snel op, want als je de structuur eenmaal ziet komt het allemaal goed.
Guus Herremans en Bert Leemans zijn twee Vlaamse accordeonisten die al erg lang bevriend zijn en die dezelfde passie delen. Een paar jaar geleden vormden ze samen het duo Airboxes en dat leverde al snel een machtig mooi debuutalbum op. Nu ligt er hun tweede album, waarvoor ze ook weer wat muzikale vrienden hebben uitgenodigd om hun composities samen uit te voeren. Het levert een heerlijk album op waar we de zomer wel mee door komen.
Airboxes – Confluence.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5589 is niet een verzameling ogen, en verder zeg ik er niks over. Kijk er zelf maar eens wat langer en aandachtiger naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5590 is een voorbeeld van een grafiek waarbij je het ene moment geen enkel houvast denkt te hebben terwijl je een seconde later ineens ziet hoe het zit. Je kunt hier het beste de totale grafiek bekijken, want als je inzoomt raak je wat verbanden kwijt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5591 ziet er weer eens bedrieglijk eenvoudig uit. Kijk er maar eens wat langer naar, dan zul je zien dat hij toch net even anders in elkaar zit dan je op het eerste gezicht wellicht dacht.
Als bassist Gonçalo Almeida aan een project meedoet zit ik meteen klaar, want dan staat er iets bijzonders te gebeuren. Met drie Portugese zielsverwanten en mede-muzikale avonturiers maakte hij een fabelachtig mooi album dat toegankelijker is dan het op het eerste gehoor lijkt. Een violiste, een saxofonist en een elektronicatovenares completeren dit superkwartet en het album is een absoluut groeidiamantje.
Carla Santana, José Lencastre, Maria do Mar & Gonçalo Almeida – Defiant Illusion
Holly’s stempelgrafiek nummer 5586 blijkt weer eens een multi-interpretabel zoekplaatje te zijn, waarbij de een er meteen witte kolen in ziet en de ander sterk gestileerde gezichten. Kijk zelf maar eens wat jij kunt ontdekken in wat ik bedoelde als spel van optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5587 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werkt hij echt het beste. Als je er met je neus bovenop gaat staan verliest hij wel erg veel van zijn aantrekkingskracht, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5588 is weer op een geheel andere manier weerbarstig. Hier kun je juist het beste eerst even inzoomen, zodat je daarna wat gemakkelijker greep krijgt op het totaalbeeld. Neem er in ieder geval even rustig de tijd voor.
Nummer 29 van het onregelmatig verschijnende prachtblad Furore verscheen tegelijk met nummer 28 en is een voor Furore-begrippen regulier nummer, met een grote variëteit aan artikelen – directeur Piet Schreuders geeft niet alleen ruim baan aan zijn eigen enthousiasmes, maar laat ook anderen hun obsessies volledig uitleven, alles met een zekere tongue-in-cheek geschreven. 50 pagina’s puur genieten.
Furore nummer 29
Holly’s stempelgrafiek nummer 5582 is een spel van optische illusies, zeker van een afstandje, maar het is vooral ook een feest voor liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden, die me overigens regelmatig om nieuwe exemplaren vragen. Bij deze dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5583 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar hij zit veel geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Zoom maar eens in, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5584 lijkt wat weerbarstiger, maar als je deze van een afstandje bekijkt en je neemt er even de tijd voor, dan blijkt dat aardig mee te vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5585 is opnieuw een spel van optische illusies, maar je kunt ook hier weer je lol op als je van zoekplaatjes voor gevorderden houdt. Zoek de eendjes, om te beginnen.
Furore is al sinds 1975 een van de fascinerendste tijdschriften ter wereld. Het verschijnt zeer onregelmatig, soms vier keer per jaar, soms jarenlang niet, maar nu, in april 2024, verschijnen er plotseling twee nummers tegelijkertijd. Dat is voor het eerst in de geschiedenis van het blad, maar het past wel perfect bij Furore, vooral omdat het twee totaal van elkaar verschillende nummers zijn. Vandaag heb ik het hier eerst over het geheel Engelstalige nummer 28 dat alleen over The Beatles gaat, wat overigens geen enkel bezwaar is voor niet-fans.
Furore nummer 28
De zijdelingse tewaterlatingen in Hoogezand zijn altijd spectaculair. Ik heb er al eens over geschreven, en ik kreeg nu een tip dat Mark Prummel een agenda bijhoudt, zodat je kunt zien wanneer de volgende tewaterlating plaatsvindt. De link heb ik aan mijn stukje toegevoegd – de moeite waard om zelf eens te gaan kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5579 combineert optische illusies met figuratieve suggesties, om het maar wat cryptisch uit te drukken. Kijk zelf maar eens op je gemak en laat je verrassen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5580 lijkt wat ongrijpbaar, maar als je even gaat inzoomen krijg je al vrij snel greep op deze grafiek. En als je dan weer uitzoomt en even rustig blijft kijken blijkt hij verrassend mooi te zijn. Dank u.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5581 is een subtiel spel van licht en schaduw dat steeds leuker wordt als je er langer naar kijkt. Zoom vooral ook even in, dan zie je hoe dat met die schaduwen ongeveer werkt, dan ziet het totaalbeeld er meteen ook wat anders uit.
Avalanche Kaito is een internationaal power trio. Kaito Winse werd geboren in Burkina Faso en is een multi-instrumentalist en een stadsgriot. De Belgische gitarist Nico Gitto en de Franse drummer/producer Benjamin Chaval komen uit de post-punk, en samen maken ze avontuurlijke, aanstekelijke, energieke en opwindende rock met een ruw randje.
Avalanche Kaito – Talitakum
Holly’s stempelgrafiek nummer 5576 is zowel een spel van optische illusies als een krankzinnig multi-interpretabel zoekplaatje waar vrijwel iedereen iets anders in blijkt te kunnen zien. Genoeg te ontdekken dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5577 is weer eens wat aan de weerbarstige kant. Ik vind het wel leuk om af en toe af te wisselen met “makkelijk toegankelijke” grafieken en grafieken waar je als kijker net even wat meer je best voor moet doen, zoals deze. Gewoon wat meer tijd nemen is vaak al voldoende om alles op zijn plek te laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5578 blijkt ook weer verwarring te kunnen stichten – rare muren of vreemde koppen? Wat zie jij? Optische illusies zetten je hier in ieder geval ook nog eens subtiel op het verkeerde been.
Ik moet bekennen dat ik niet dol ben op de platvloerse humor van een cartoonist als Gummbah, maar dezelfde Gummbah heeft ook een boek samengesteld met “Net niet verschenen boeken” waarin voor dat platvloerse gelukkig wat minder ruimte is. Van dat boek uit 2010 verscheen zojuist de al net zo leuke appendix met opnieuw een curieuze verzameling opmerkelijke boeken die de drukpers om uiteenlopende redenen net niet haalden.
Net niet verschenen boeken – Appendix – samengesteld en ingeleid door Gummbah,
Holly’s stempelgrafiek nummer 5572 is een variatie op een thema, met opnieuw wat optische illusies die je op een vrij onnadrukkelijke manier als kijker op scherp proberen te zetten. Kijk maar eens wat langer, en zoom vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5573 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Langer kijken is ook hier zeker nuttig als je wat meer greep wil krijgen op de grilligheden van het ding.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5574 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, en zelfs dan kan het even duren voor het kwartje helemaal volledig valt. Dus neem rustig de tijd en blijf gewoon kijken, dan valt alles echt vanzelf op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5575 is kantelkunst in optima forma – elke kanteling laat weer nieuwe verrassingen zien, in perspectief, in optische illusies, in zoekplaatjes, noem maar op. Je hoeft je dus niet te vervelen hier. Loop op je gemak de hele galerie door, dan zie je wat ik bedoel.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 66. Ruud Moors neemt in deze zesenzestigste aflevering van deze prikkelende reeks filosofische en autobiografische essays de stand van zaken in de wereld weer eens met ons door. Elke zondag vind je hier een nieuwe aflevering.
Ana Lua Caiano is een Portugese componiste en zangeres die met een overrompelend, uniek debuutalbum komt waarin ze Portugese muzikale tradities koppelt aan indringende beats, over elkaar opgenomen lagen zang, elektronica en veldopnames. Dat levert fascinerende, bloedmooie muziek op waar je zomaar verslaafd aan kunt raken.
Ana Lua Caiano – Vou Ficar Neste Quadrado
Holly’s stempelgrafiek nummer 5569 lijkt wel een impressie van een berglandschap in de sneeuw, maar iemand anders zag er ook meteen een vreemd monster in, terwijl ik hem zelf vooral had opgezet als een nieuwe oefening in optische illusies. Kijk zelf maar eens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5570 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werkt hij verreweg het beste. Neem er wel even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5571 is een spel van licht en schaduw, en pas als je wat langer en beter kijkt zie je de gestileerde langwerpige hoofden verschijnen.
De Lijfwacht van Massoud is het onwaarschijnlijke, maar waargebeurde verhaal van Nicolaï Bystrov, die als Russische soldaat in Afghanistan terecht kwam, daar in een valstrik liep van de Taliban, als krijgsgevangene terecht kwam bij rebellenleider Massoud, die juist tegen de Taliban (en de Russen) vocht, en hoe Bystrov er voor koos om zich bij Massoud aan te sluiten en diens lijfwacht te worden. Indrukwekkend verhaal.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5566 kun je het beste van een afstandje bekijken, en dan moet je er echt even de tijd voor nemen, want deze is eindeloos veel geraffineerder dan je op het eerste gezicht zou denken. Dus kijk er wat langer en aandachtiger naar, dan zie je vanzelf wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5567 speelt ook met optische illusies, maar is vooral ook een waanzinnig zoekplaatje voor gevorderden, waarin je onder meer botten, schildpadkoppen en nog veel meer terug kunt vinden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5568 lijkt misschien wat weerbarstiger, maar als je er wat langer naar kijkt valt alles al vrij snel op zijn plek en met een beetje geluk zie je dan ook de uitgehakte koppen er in terug die ik er in verstopt heb.
