Wij hebben, dankzij een misgelopen verbouwing, bijna twee jaar in onze woonkamer moeten bivakkeren, maar sinds kort slapen we weer in onze eigen slaapkamer en kunnen we onze badkamer boven gebruiken, en dat betekent ook het kleine genot van elke dag even daar door het dakraam naar buiten kijken. Het stelt niks voor, je ziet een stukje van het dak van de buurman en een stuk lucht, maar het mooie is, dat het er elke keer anders uitziet. En daar kan ik gewoon intens van genieten
Mijn badkamerraam
Nancy is een tijdloze strip van Ernie Bushmiller, die later door andere tekenaars is overgenomen (de strip loopt na bijna honderd jaar nog steeds!). Ik heb er hier al eens eerder over geschreven, en daardoor attendeerde een lezer me op het feit dat de strip ook een tijdje in de “wereldkroniek voor de jeugd” heeft gestaan, in 1941 om precies te zijn. Ik heb een voorbeeldpagina aan mijn stukje van toen toegevoegd. Nancy heette in Nederland, merkwaardig genoeg Stropje. Tja.
Nancy = Stropje
Holly’s stempelgrafiek nummer 5628 is een curieus geval van optische illusies, tamelijk ongrijpbaar ook. Mijn advies is om op je gemak door de hele galerie heen te lopen, dan zie je hoe alles er anders uitziet bij elke kanteling, en hoe ook het inzoomen je blik verandert.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5629 lijkt op het eerste gezicht een vrij eenvoudig spel van optische illusies, maar de liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden hebben hier ook nog een beste kluif aan, want er zitten ook nog wel degelijk gezichten in verstopt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5630 heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit plastic gummen van de Hema – ik zag dat ze er weer wat hadden, dus ik heb weer de laatste twaalf exemplaren gekocht. Dat levert toch weer andere stempels op dan rubberen gummen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5631 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies, maar als je goed kijkt zie je toch ook naar links kijkende ogen. Ook hier valt dus weer meer te ontdekken dan je op het eerste gezicht zou denken.
Folkalarm was een trio van de Canadese geniale gitarist Kevin Breit die folk, jazz, bluegrass, vaudeville, pop, rock en rootsrock met dat trio op een bijzonder humoristische manier wist te verenigen. Energieke muziek met een rafelrandje die je als luisteraar steeds weer op scherp zet, en waar je ook elke keer weer bij in de lach schiet. Ze maakten drie albums, die je nu als een verzamelaar via Bandcamp kunt aanschaffen, en dat levert je dan ruim twee uur aan sublieme feelgood-muziek op waar je gegarandeerd een goed humeur van krijgt.
Best of Folkalarm – a retrospective.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5624 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, en dan kun je er het beste ook nog even rustig de tijd voor nemen, zodat alles rustig op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5625 is wat weerbarstig, want het kan bij deze echt even wat langer duren voor je de diepte goed in kunt kijken, en dan hoef je maar één keer met je ogen te knipperen om alles net weer anders te zien. Heb dus geduld.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5626 is een variatie op een thema, en ook hier moet je als kijker weer wat geduld en uithoudingsvermogen hebben, vrees ik. Maar gewoon het verstand op nul en rustig even wat langer kijken voldoet ook heel goed, want ook dan valt alles op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5627 is de meest weerbarstige van deze vier. Langer kijken helpt om er greep op te krijgen, en inzoomen ook, en een beetje geduld absoluut ook.
Man van het jaar is de overkoepelende titel van een reeks strips over mensen die een allesbepalende rol hebben gespeeld in de geschiedenis. Ze zitten in ons collectieve geheugen, terwijl we vaak niet de hele geschiedenis achter de mens of de gebeurtenis kennen. Hier wordt dat verhaal uitgebreid verteld. Dit keer wordt het verhaal verteld van de onbekende jonge man die tijdens de studentenopstand tegen de Chinese regering in 1989 een tank tot stilstand bracht door er voor te gaan staan, met in zijn hand een plastic tasje. Het beeld werd door internationale persfotografen vastgelegd en die foto werd een iconisch beeld van wat een enkeling kan doen. Het hele verhaal blijkt nog schokkender dan je zou denken.
Man van het jaar 1989 – De onbekende man van het Tiananmenplein
Holly’s stempelgrafiek nummer 5621 lijkt wat onoverzichtelijk, maar als je eest even inzoomt krijg je wat sneller greep op het totaal, want daar zie je dat het wel meevalt met dat onoverzichtelijke.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5622 is een spel van licht en donker, optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waarin een gezicht verstopt zit. Neem er even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5623 is opnieuw een spel van optische illusies gecombineerd met een zoekplaatje voor gevorderden, waar je nu vrij eenvoudig bomen in zou moeten kunnen zien, al zag iemand anders er meteen ook dode ogen in. Het is wel slim om even op je gemak de hele galerie door te lopen.
Een strip die de humor van Tati, Zeis en Hergé weet te combineren, terwijl er tegelijkertijd een serieus verhaal verteld wordt, dat zie je niet vaak. Henri Martin krijgt van zijn cardioloog te horen dat hij nog hooguit drie maanden te leven heeft, en vanaf dat moment gaat een krankzinnige draaikolk aan gebeurtenissen het leven van Henri verder bepalen. Een boek om drie keer te lezen, om alle grappen te ontdekken, maar ook om gewoonweg na te genieten.
Kansberekening.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5618 is een tamelijk subtiel spel van optische illusies. Dat betekent dat je als kijker gewoon even je verstand op nul moet zetten en kalm moet blijven kijken. Alles valt vanzelf op zijn plek en als je je focus even verplaatst verandert alles weer even snel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5619 is opnieuw een spel van optische illusies maar tegelijk ook een merkwaardig bouwsel in de geest van Escher. Kijk er maar eens wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5620 is van het ruwe bolstertype, maar hij zit geraffineerder in elkaar dan je na die eerste indruk wellicht zou verwachten.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 68 gaat over gelijkwaardigheid en bestaansrecht. Dit is al weer de achtenzestigste aflevering in deze reeks filosofische en vaak ook autobiografische essays van Ruud Moors. Elke week publiceren we hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5615 lijkt wat saai en simpel, maar als je wat langer en aandachtiger kijkt blijkt hij intrigerender dan je op het eerste oog zou denken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5616 is een spel van licht en schaduw en optische illusies. Als kijker word je op verschillende manieren op scherp gezet, dus neem er even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5617 ziet er op het eerste gezicht misschien wat slordig en rommelig uit, maar dat is toch vooral gezichtsbedrog. Kijk er maar eens wat langer naar, dan valt alles bijna vanzelf op zijn plek.
Joelle Jolivet maakte een kleurboek van Parijs dat vanwege de Olympische Spelen nu ook in Nederland wordt uitgebracht. Door de sterke grafische tekeningen is het daarnaast sterk genoeg om ook gewone liefhebbers van Parijs of kunst aan te spreken.
Parijs in kleuren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5611 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook hier zou ik je willen vragen wat langer te blijven kijken. Misschien zie je dan toch meer dan je had verwacht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5612 is een spel van licht en schaduw dat wat geraffineerder in elkaar zit en waarbij het iets langer duurt voordat alles op zijn plek valt, dus ook hier loont het zeker de moeite om wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5613 is nog een tikkeltje weerbarstiger dan de vorige twee maar daarom is het eigenlijk nog leuker om er greep op te krijgen. Neem er dus ook hier even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5614 is een variatie op een thema dat weer totaal anders uitpakt, net als bij jazz – je improviseert in een ritme en je komt ergens anders uit. Altijd fascinerend.
.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5608 is een weelderig voorbeeld van op-art met een rafelrandje, met structuren die voor een deel te danken zijn aan de speciale rubberen gummen waar ik mijn stempels uit snijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5609 is een spel van licht en schaduw, waarin alles verandert als je gaat kantelen. Mooi glad papier en verschillende zwarte stempelkussens die vreemde kleuren opleveren, het helpt allemaal.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5610 is een spel van optische illusies waarbij het even kan duren voordat alles op zijn plek valt. Een beetje afstand nemen en rustig wat langer kijken willen nog wel eens helpen.
Moors magazine is een eenpersoons dagelijkse digitale publicatie, en dat betekent dat als de migraine weer eens hevig toeslaat, zoals vandaag, je als lezer helaas genoegen zult moeten nemen met een bescheiden aflevering zoals deze. Morgen ben ik er wel weer helemaal..
Peter de Wit, de tekenaar van de dagelijkse strip Sigmund in de Volkskrant, tekent ook al jaren cartoons over de dood, en die verzamelde hij nu in in een fraai boekje. Je moet wel een beetje van zwarte humor houden, maar als dat zo is dan is dit een echte aanrader.
Peter de Wit – Doodleuk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5605 lijkt wat ongrijpbaar, maar als je even wat langer kijkt of je zoomt even in, dan valt alles al redelijk snel op zijn plek en blijkt het weer een ritmisch spel van optische illusies te zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5606 is voor een deel net zo abstract als de vorige, maar er zitten ook wat beertjes in verstopt om hem wat knusser te maken, haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5607 kun je het beste eerst even van dichtbij bekijken – dus in de galerie even doorklikken tot je helemaal bent ingezoomd – dan krijg je wat sneller greep op deze merkwaardige compositie.
De Belgische accordeoniste Sara Salvérius maakte al eerder grote indruk met haar prachtige, melancholieke solo-abums, en nu is daar haar derde album, waarvoor ze niet alleen een samenwerking aanging met een strijkersensemble, maar waar nog veel meer bijzonders voor gebeurde. Zo maakte haar echtgenoot, vioolbouwer Pieter Goossens, speciaal voor dit project en voor deze strijkers instrumenten die bij de klankkleur van Salvérius’ accordeon passen, en dat levert werkelijk adembenemend mooie, melancholieke muziek op.
Sara Salvérius & SunSunSun – Pendulum
De Rode Ridder blijft een leuke strip voor liefhebbers van avontuurlijke fantasy. Elk nieuw avontuur is een afgerond verhaal, terwijl Johan, de Rode Ridder, nog steeds op zoek is naar zijn stiefvader. Dit keer moet hij in het Middeleeuwse Brussel een bendeleider zien te ontmaskeren.
De Rode Ridder 281 De Vleerkoning
Holly’s stempelgrafiek nummer 5602 is een spel van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden inééngeschoven. Neem er even rustig de tijd voor, want je wordt hier op verschillende manieren op scherp gezet als kijker.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5603 is voor een deel met dezelfde stempels gemaakt als nummer 5602, al heb ik verder wat andere stempels gebruikt. Ook hier loont het om wat langer te kijken, en ik zou ook zeker even inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5604 is gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit dezelfde enorme rubberen gum waar ik ook de stempels van de vorige twee grafieken uit gesneden had. Het zijn de allerlaatste grote olifantengummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth waar ik nu mee werk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5599 is een kwestie van focussen. De meeste kijkers zullen er meteen ogen in zien, maar als je je focus iets verlegt zie je een abstracte compositie met gaten of vreemde verhogingen. Kijk er maar eens wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5600 is een ingenieus spel van optische illusies, dat er op het eerste gezicht eenvoudig genoeg uitziet. Neem toch maar even de moeite wat langer te kijken, dan kun je nog verrast worden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5601 is ook weer een variatie op een thema, maar zoals je ziet pakt dat ook hier weer totaal anders uit. Daarom vind ik het zelf, ook na ruim vijfduizend van deze grafieken, nog steeds fascinerend om ze te maken.
Regen is rampzalig voor mijn internetverbinding. Dat heeft af en toe frustrerende gevolgen, bijvoorbeeld als ik een uur lang aan een artikel gewerkt heb en bij het uploaden van het laatste plaatje gaat internet uit de lucht. Weg artikel! Dan zakt de moed me even diep in de schoenen, en vandaag lukt het me niet om dat stukje uit mijn tenen weer op te diepen. Morgen minder regen, hoop ik, en dan probeer ik het weer.