Het Lemadi Trio speelde voor het eerst samen in een garage in het Limburgse dorp Neeritter. Dat concert werd opgenomen en het werd meteen ook hun debuutalbum, en het smaakt onmiddellijk naar meer, want deze drie virtuoze avontuurlijke jazzmusici weten hoe ze muzikaal de grenzen kunnen verleggen op een manier die de aandacht van de luisteraar met open oren vast weet te houden.
Lemadi Trio – Tryptophan Suite
Holly’s stempelgrafiek nummer 5506 heeft weer eens een heel simpel motto: neem afstand en kijk wat langer. Dan valt alles namelijk vanzelf op zijn plek. En als je dan per ongeluk even met je ogen knippert kan het zomaar zijn dat hij er weer helemaal anders uitziet omdat je focus iets verschoven is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5507 is een spel van licht en schaduw, en ook deze werkt het beste als je een beetje afstand houdt. En ook hier geldt dat langer kijken geen gek idee is als je hem wat beter wil leren kennen. Dat geldt voor alle kunst overigens.
The Wreckery is een Australische punkbluesband die al bijna veertig jaar muziek maakt aan de donkere kant van bluesrock. Vijf oudere heren die nog steeds met enorm veel passie geweldige muziek maken, heerlijk en inspirerend om naar te luisteren.
The Wreckery – Fake is Forever
Holly’s stempelgrafiek nummer 5504 is een zorgvuldige, met verschillende stempels geconstrueerde compositie, waarbij het even kan duren voordat hij voor jou als kijker als één geheel aanvoelt. Gun hem die tijd, want hij is de moeite van de tijd en aandacht beslist waard.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5505 maakt het je als kijker nog moeilijker, want hier krijg je nog minder gemakkelijk greep op. Inzoomen helpt, langer kijken ook. Gewoon blijven kijken.
Tuskegee Ghost is het verhaal van de Tuskegee Airmen, de eerste zwarte Amerikaanse piloten, die zich onderscheidden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal wordt verteld aan de hand van Robert Hoffman, een voormalige Tuskegee, die in 1969 nog steeds nachtmerries heeft door de spoken uit zijn verleden, in een zuidelijke staat waar de beruchte Ku Klux Klan het voor het zeggen heeft. Zijn zoon heeft besloten dat hij ook piloot wil worden, en dat maakt het voor Robert alleen maar moeilijker. Je krijgt hier in twee stripdelen het verhaal van Robert Hoffman, en de strijd die de eerste zwarte piloten moesten voeren om überhaupt te mogen vliegen en hoe ze hun plek binnen het leger moesten bevechten, en het verhaal van zijn zoon, die pas heel laat achter de geschiedenis van zijn vader komt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5502 ziet er op het eerste gezicht misschien uit als een verzameling champignons, maar dan moet je toch even wat beter kijken, want dit is vooral een spel van optische illusies en een spel van licht en schaduw.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5503 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, zodat je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet. Luie kijkers mogen onmiddellijk afhaken.
Spilar is een Vlaamse folkband die traditionals en covers speelt op een manier die je de originele versies onmiddellijk doet vergeten. Dat heeft te maken met de energieke, virtuoze band, maar ook met de zang van broer en zus Eva en Maarten Decombel. Hun tweede album is nog beter dan hun debuut, dat al geweldig was.
Spilar – Vandaag en alle dagen
Holly’s stempelgrafiek nummer 5500 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Het kan heel even duren voordat alles op zijn plek valt, dus ik vraag een beetje geduld van jou als kijker, maar dat loont beslist de moeite.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5501 heeft ook weer wat meer tijd nodig, ook omdat deze verandert als je je focus iets verlegt, wat het nog spannender maakt als kijker; je wordt hier echt op scherp gezet.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 62 gaar over de bezwaren die er kleven aan het eten van vlees. Een verrassender essay dan je wellicht zou verwachten. Nummer tweeënzestig in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors. Elke zondag vind je hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5498 staat als een huis, maar je moet er niet met je neus bovenop gaan staan. Afstand houden dus, en even de tijd nemen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5499 blijkt een multi-interpretabel zoekplaatje voor gevorderden te zijn. Ik vertel nooit wat ik er zelf in verstopt heb, maar er blijkt altijd meer in te ontdekken dan ik ik er bewust in gestopt heb. Altijd weer verrassend, moet ik bekennen.
Nefilim is een strip die deels western is, deels horror en deels fantasy en dan gaat het ook nog eens over de Amerikaanse Burgeroorlog en racisme. Maar dat levert geen halfslachtige strip, als je dat mocht denken – het verhaal is sterk en je wordt meteen op alle fronten meegesleept, ook als het verhaal wat onwaarschijnlijker wordt.
Nefilim 1 In het spoor van onze voorouders.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5496 lijkt een gewone verzameling stenen, maar kijk eens wat beter en je ziet een fraai spel met bijzondere lichtval. En de stenen zijn ook geen gewone stenen, blijkt als je beter kijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5497 is wat strakker en zit wat ingewikkelder in elkaar, op het eerste gezicht althans. Maar als je de moeite neemt wat langer te kijken valt alles vanzelf op zijn plek en zit je naar een fascinerend, onmogelijk bouwwerk te kijken.
De Katten van Morgen is een strip die zich afspeelt in het Parijs na de apocalyps, als de mensen elkaar uitmoorden om het weinige voedsel dat er nog is, en de ratten de pest verspreiden. De katten Bastet en Pythagoras gaan de strijd aan, want ze willen de cultuur van de mensen redden. Een geweldige verstripping van een ijzersterk verhaal.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5494 doet weer eens denken aan de omschrijving die een kunstliefhebber een hele tijd geleden gaf van mijn grafiek: “Escher ontmoet Schoonhoven, terwijl Morandi glimlachend toekijkt en Vasarely zijn bedenkingen heeft”. Zoek die kunstenaars maar eens op dan zie je wel wat hij daarmee bedoelt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5495 probeert ook nog het urinoir van Duchamps erin te smokkelen om de kunstgeschiedenis nog meer te annexeren, haha. Maar het gaat hier toch vooral om de optische illusies, die je als kijker op scherp proberen te zetten.
Contrabassist Gonçalo Almeida en elektronikatovenaar Rutger Zuydervelt zoeken samen de grenzen op, met als resultaat weerbarstige muziek die af en toe behoorlijk kan wringen. Ruim een half uur lang nemen deze twee avonturiers je als luisteraar mee op een ongelofelijke muzikale reis naar onbekende terreinen. Een absolute aanrader voor avontuurlijke luisteraars.
Gonçalo Almeida & Rutger Zuydervelt – Eventual.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5492 heeft echt wat meer tijd en aandacht nodig, en bij deze kun je het beste ook rustig het totaalbeeld bestuderen, want inzoomen helpt je hier niet om er sneller greep op te krijgen. Eentje voor de doorzetter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5493 kun je het beste van een afstandje bekijken, dat werkt in dit geval het beste, al zou ik er in dat geval toch ook weer even wat extra tijd voor uittrekken als ik jou was.
Britse piepknormuziek met humor, zo zou je de muziek van The Remote Viewers oneerbiedig kunnen omschrijven. Avontuurlijke avantgardistische jazz waar ik altijd een goed humeur van krijg, dus gewoon luisteren en genieten, zou ik zeggen.
The Remote Viewers – Inside the Blizzard / Trivia
Holly’s stempelgrafiek nummer 5490 ziet er op het eerste gezicht wat weerbarstig uit, maar als je even wat langer kijkt valt alles vanzelf op zijn plaats en raak je vanzelf ook iets meer in verwarring, haha. Neem er dus gewoon even de tijd voor, want het is enkel een kwestie van goed kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5491 is gemaakt om van een afstand te bekijken, want als je te dichtbij komt wordt hij wel erg lomp, eerlijk gezegd. Van een afstand valt die lompheid weg en ontvouwt zich het spel van licht en donker.
De terugkeer van Kapitein Nemo is een hommage aan Jules Verne, waarin diens Nemo uit Twintigduizend mijlen onder zee onverwacht weer opduikt in een hybride monster dat half enorme octopus en half onderwatervoertuig is. Geen gewoon stripverhaal, maar een reeks grote tekeningen in de stijl van de oude gravures uit de tijd van Verne. Een verbluffend mooi boek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5488 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies, maar als je iets dichterbij komt kun je er ook van alles in ontdekken, dan neemt het spel van de suggestie de overhand.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5489 heb ik weer gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit de grootste gummen (nummer 300-1) van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth. Ik heb de laatste elf van die gummen kunnen bemachtigen, want de firma heeft de productie van de grootste gummen helaas stopgezet.
