Ruud’s stokpaardjes aflevering 64 gaat over de manier waarop extreem-rechts kiezers weet te mobiliseren, en hoe links die kiezers terug zou kunnen veroveren. Vergeet haat en wantrouwen, maar zoek het in een positieve aanpak, dat is ongeveer waar Ruud Moors in deze vierenzestigste aflevering van deze reeks prikkelende filosofische essays voor pleit.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5529 ziet er op het eerste gezicht misschien wat rommelig uit, maar ik zou je willen vragen er toch even wat langer naar te blijven kijken, dan zul je zien dat alles op een merkwaardige manier op zijn plek gaat vallen, en soms wel op verschillende manieren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5530 ontlokte iemand de opmerking “ik wist niet dat jij van juwelen hield?” Doe ik ook niet, maar als ik ze kan suggereren, zal ik het niet laten. Klatergoud, dames en heren, fake.
Galaxa is een zogenaamde spin-off stripreeks, want Galaxa was een fee die in Willy Vandersteen’s verhalen rond de Rode Ridder vaak samen met hem optrok tegen het Kwaad. Haar eigen avonturen vond ik minstens zo spannend en leuk, maar de verkoopcijfers vielen blijkbaar nogal tegen, dus het zesde deel is helaas meteen ook het laatste. Het verhaal wordt mooi afgerond, na een spannende en bloedstollende ontknoping, en de makers houden stiekem nog een klein deurtje open voor een eventueel vervolg.
Galaxa 6 Gevangen in waanzin.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5526 is een relatief simpel spel van optische illusies, dat bij nadere beschouwing toch net even wat geraffineerder in elkaar steekt dan je op het eerste gezicht wellicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5527 is zowel een spel van optische illusies als een multi-interpretabel zoekplaatje, waarin de een bloemkolen ziet en de ander sumoworstelaars die klaar zitten voor de strijd, van bovenaf gezien. Zoom maar eens in.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5528 is een variatie op een thema, met opnieuw een totaal andere uitkomst. Zo zie je waarom ik het zelf nog steeds fascinerend vind om met deze variaties door te gaan, want ik blijf mezelf verrassen, doordat ik al improviserend steeds nieuwe ontdekkingen doe.
De Iraanse zangeres Marjan Vahdat maakte een verbluffend mooi album met a cappella gezongen liedjes, waar ik als luisteraar helemaal stil van werd. Muziek waar je je alleen maar aan kunt overgeven en stilletjes en met grote bewondering naar kunt luisteren.
Marjan Vahdat – The Eagle of My Heart – A Cappella
Holly’s stempelgrafiek nummer 5523 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werkt dit spel van licht en schaduw het allerbeste. Dus neem een beetje afstand en kijk ook even wat langer dan je voor een beeldscherm gewend bent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5524 is een spel van optische illusies dat ik, om zoveel mogelijk kijkers op scherp te zetten, gecombineerd heb met een zoekplaatje voor gevorderden. Neem er dus gerust even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5525 zit zeer gestructureerd in elkaar maar oogt toch tamelijk ongrijpbaar en weerbarstig. Dat gaat wel over als je er wat langer naar blijft kijken, want dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Michel Banabila heeft al vaker muziek gemaakt voor dansers, en nu verschijnt er een album met delen van de scores die hij maakte voor twee choreografieën van Yin Yue die later dit jaar in New York en Columbus in première gaan. Fantastische muziek die ook meer dan uitstekend op zichzelf kan staan.
Michel Banabila – The Unreal Realm
Holly’s stempelgrafiek nummer 5520 is een wervelend spel van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden in elkaar geschoven, dus als kijker wordt er enige inspanning van je gevraagd. Maar ik ga er van uit dat je als kunstliefhebber graag op scherp gezet wordt, dus dat lijkt me geen probleem.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5521 is opnieuw een spel van optische illusies, en als je op je gemak de galerie doorloopt loont het de moeite elke stap even rustig tot je door te laten dringen, ook als je helemaal bent ingezoomd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5522 heeft ook wat meer tijd nodig, tenminste als je alle geheimen van deze op het oog simpele grafiek wil ontdekken.
Eric Bibb is een blueszanger die een buitengewoon fijnzinnige manier van gitaarspelen heeft ontwikkeld. Daarbij zingt hij zelf met een warme stem zeer relaxed zijn liedjes, waardoor het concert dat hij in 2023 in het Scala Theatre in Stockholm gaf onverwacht intiem klinkt. Bibb draait al ruim een halve eeuw mee, maar klinkt hier beter dan ooit.
Eric Bibb – Live at the Scala Theatre Stockholm
Holly’s stempelgrafiek nummer 5518 ziet er op het eerste gezicht misschien wat weerbarstig uit, maar als je even de moeite neem wat langer te blijven kijken zul je al snel de structuur en het systeem ontdekken en dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5519 is een subtiel spel van licht en schaduw, waarbij het even kan duren voor de diepte er goed in valt. Ook hier is het dus weer een kwestie van langer kijken en geduld oefenen.
Jan Vriends is van 2024 tot en met 2028 Stripmaker des Vaderlands, en dat is zeer terecht, want hij maakt niet alleen de geweldige jeugdstrip voor alle leeftijden over brugpieper Roos Vink, maar ook heerlijke humoristische strips met diepgang over JanJaap en Cowboy John, en daar is nu De Kosmonaut bijgekomen, het verhaal van Vladimir, een brave jonge wetenschapper die wordt uitgekozen voor een eenmansmissie met de raket Olova 6, die net als de nummer 1 tot en met 5 door onbekende oorzaak neerstort. Vladimir komt terecht in een uithoek op een eenzaam boerderijtje bij een oude boerin en hij ontdekt daar wat een potlood te maken heeft met zijn neerstorting. Een fantastische strip met veel humor en een subliem verhaal.
De Kosmonaut
We waren een dikke week in Amsterdam om op een hondje te passen, en daardoor liepen we elke dag een paar keer rond in de buurt tussen station Lelylaan en Heemstedestraat in het zuiden van Amsterdam. Ik kon zo een mooie start maken van een nieuwe reeks “mapping the streets”, te beginnen met de stickers die ik op lantaarnpalen tegenkwam – ruim vijftig, van politiek beladen tot vrolijk en grappig.
Mapping the Streets of Amsterdam – stickers
Holly’s stempelgrafiek nummer 5516 is weer een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Als je snel door de galerie heenflipt begint hij zowaar te swingen, let maar eens op. En verder is het ook hier weer een kwestie van even wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5517 is een spel van optische illusies en een spel van suggestie, waarbij het ook nog uitmaakt of je het lichte of donkere gedeelte naar voren haalt. Verleg je focus maar eens, dan zie je wat ik bedoel.
Afgelopen zaterdag vond in het Forum in Groningen de uitreiking plaats van de Stripschapprijzen 2024, de belangrijkste prijzen die Nederlandse stripmakers kunnen winnen. Dit jaar zat ik in de jury, dus ik moest me stilhouden, maar nu mag ik eindelijk onthullen wie de winnaars zijn.
De Stripschapprijzen 2024
Holly’s stempelgrafiek nummer 5514 is een spel van optische illusies die je subtiel op het verkeerde been zetten. Soms krijg je dat pas door als je wat langer blijft kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5515 is wat weerbarstiger, en dat betekent in de praktijk dat je hem het beste van een afstandje kunt bekijken, dan valt de diepte er wat gemakkelijker in, om het zo maar te zeggen.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 63 is een gepassioneerd betoog tegen dienstplicht in welke vorm dan ook. De drieënzestigste aflevering van deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors is weer een extra prikkelende. Elke zondag publiceren we hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5512 heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit middelgrote olifantengummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, daarvan heeft het rubber een andere structuur dan dat van hun grootste gummen, die ik ook vaak gebruik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5513 is op-art met een rafelrandje, het beste te bekijken van een klein afstandje. En als je wat langer kijkt moet je er op verdacht zijn dat het perspectief spontaan kan gaan kantelen, zeker als je af en toe met je ogen knippert..
Holly’s stempelgrafiek nummer 5510 is vooral een kwestie van focussen – je kunt hier zowel de lichte driehoeken als de donkerste vlakken naar voren halen, en dan kijk je elke keer naar een totaal ander beeld. Probeer maar eens te wisselen van focus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5511 is vrij minimaal, er lijkt vrijwel niets te gebeuren, maar als je inzoomt zie je dat er toch van alles op een subtiele manier in elkaar haakt.
Mademoiselle J is een opmerkelijke spin-off van Robbedoes, want Juliette was feitelijk een bijfiguur in een verhaal over Robbedoes, maar de makers van dat verhaal konden haar niet loslaten en wilden haar geschiedenis graag verder vertellen. Gelukkig voor ons, stripliefhebbers, want we zijn nu al toe aan het derde verhaal rond deze opmerkelijke jonge vrouw. We zijn in Parijs, in de Tweede Wereldoorlog, en het huis van Juliette wordt door de nazi’s gevorderd. Daar blijft het niet bij, want als alle Joden worden opgepakt en naar concentratiekampen worden afgevoerd, is haar beste vriendin Lea daar ook bij. Aan het eind van de oorlog gaat Juliette als journaliste op pad om haar vriendin te zoeken, en die zoektocht begint in een net bevrijd Auschwitz en voert haar uiteindelijk naar Siberië, terwijl het gevaar constant op de loer ligt. Een indrukwekkende, gelaagde anti-oorlogsstrip.
Mademoiselle J 1945 Tot het einde van de wereld
Holly’s stempelgrafiek nummer 5508 is een spel van optische illusies en suggestie. Neem er gewoon even rustig de tijd voor, dan zie je meer dan je zou verwachten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5509 is subtieler dan je op het eerste gezicht zou denken – die felle witte strepen zijn wel erg dominant aanwezig, en ontnemen in eerste instantie een beetje het zicht op wat er verder gebeurt. Zoom maar eens in, dan kun je dat beter bekijken.
