Ruud’s stokpaardjes aflevering 54 gaar over de mythe van sport – Ruud Moors beweert in zijn vierenvijftigste filosofische en autobiografische essay in deze reeks dat sport niet gezond is en ook niet verbroedert, en onderbouwt dat ook.
Fol naïs betekent “gek geboren” in het oudfrans, en het is de titel van het vierde album van Ni, een Frans hardrockkwartet dat gecompliceerde pokkeherrie produceert die subtieler en genuanceerder is dan je zou verwachten. Een heerlijk album en een absolute aanrader als je een gratis adrenalinekick zoekt.
Ni – Fol Naïs
Holly’s stempelgrafiek nummer 5313 is een combinatie van een merkwaardig zoekplaatje en op-art met een rafelrandje. Dat betekent vooral dat je er wat langer naar moet kijken en dat je een beetje afstand moet nemen als je alle geheimen van dit grafiekje wil ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5314 lijkt wel een verzameling parels in oesters, maar als je de grafiek gaat kantelen lijken ze er meteen uit te vallen. Er gebeuren dus vreemde dingen in deze grafiek. Kijk er maar eens wat aandachtiger naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5315 ziet er op het eerste gezicht uit als een serie driehoeken die voor een eenvoudige optische illusie zorgen, maar als je wat beter kijkt en door de hele galerie heenloopt zie je dat er ook nog verschillende hoofden in deze grafiek verstopt zitten. Kijken moet leuk blijven, toch?
Peter Pontiac zou je kunnen zien als de Nederlandse Robert Crumb, alleen viel er bij Pontiac altijd bitter weinig te lachen, want hij tekende vooral zijn eigen miserabele leven als verslaafde. In Aurobiorama vind je een mooi overzicht van die tragische autobiografische strips en tekeningen. Nu al een klassieker.
Peter Pontiac – Autobiorama
Holly’s stempelgrafiek nummer 5310 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje, waar de een ogen in ziet en de ander nootjes. Tja. Kijk zelf maar eens wat jij er van kunt maken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5311 kun je het beste eerst van dichtbij bekijken, dan krijg je er wat sneller greep op. Langer kijken helpt ook hier, al zou je dat bij zo’n vlot geschetste grafiek wellicht niet zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5312 lijkt op het eerste gezicht een saaie betonnen muur die ik gefotografeerd heb. Pas als je wat langer kijkt zie je de nuances en de optische illusies die je subtiel op het verkeerde been zetten.
Ik had al een zwak voor Elly de olifant, maar bij het derde prentenboekje dat stripmaker Willem Ritstier over Elly maakte wil ik toch echt iedereen, van heel jong tot heel oud, oproepen om dit boekje aan te schaffen. Je ziet op elke bladzijde een vrolijk olifantje dat geniet van de kleine dingen in het leven, en de tekeningen zijn zo goed dat je automatisch en vanzelf gaat glimlachen en dat een goed humeur na vier bladzijden al een feit is. Een heerlijk feel-good boekje voor iedereen.
Elly de olifant houdt van…
Allan Mac Bride is een archeoloog die in de jaren dertig de wereld rondreist op zoek naar verdwenen beschavingen. Dat levert in deze stripreeks veel verrassende avonturen op, waarin bovennatuurlijke en totaal onverklaarbare zaken de kern van de verhalen vormen. Deel 7 is een afgerond verhaal dat zich in de Gobiwoestijn afspeelt en waarin Mac Bride niet alleen een merkwaardige collega tegenkomt, maar ook door een lokale tiran gegijzeld wordt. En dan beginnen we pas…
Allan Mac Bride 7 Het Zandvolk
Holly’s stempelgrafiek nummer 5307 zit toch weer net iets geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht misschien zou denken. Ga maar eens kantelen, dan zie je bijvoorbeeld hoe hij van karakter verandert en hoe perspectief en diepte nergens vast lijken te liggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5308 is een variatie op een thema, ritmisch en gestructureerd laag voor laag geconstrueerd als een jazzcompositie. Neem er rustig de tijd voor, dan zie je echt veel meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5309 werkt het beste van een afstandje, al vind ik hem zelf ook fascinerend als je er met je neus bovenop gaat staan. Neem er in ieder geval ook hier even uitgebreid de tijd voor. Dat helpt enorm als je hem echt wil ontdekken.
Blauwbaard is het verhaal van een vrouwenmoordenaar, dat door Amélie Nothomb een nieuwe versie kreeg, waarin het laatste slachtoffer de moordenaar te slim af blijkt te zijn. Het boek werd door Camille Benyamina briljant tot een graphic novel bewerkt, waardoor dit moderne feministische sprookje eigenlijk nog beter werd.
Amélie Nothomb’s Blauwbaard door Camille Benyamina
Klarinettist Pierpaolo Romani en gitarist Andrea Pennati wilden samen als Inventionis Mater de muziek van Frank Zappa omzetten voor gitaar en klarinet, en voor hun nieuwe album Dimentionis Mater hebben ze contrabasist Ferdinando Romano en tenorsaxofonist en zanger Napoleon Murphy Brock uitgenodigd. Dat leverde een opmerkelijk album op dat verbazingwekkend goed blijkt te zijn.
Inventionis Mater – Dimentionis Mater
Holly’s stempelgrafiek nummer 5304 is er een waarbij het belangrijk is waar je je focus plaatst – het witte deel kan een soort van deksel zijn, maar ook een gat waar je doorheen kijkt. In beide gevallen kijk je naar een totaal ander beeld. Van een afstandje zie je het deksel wat gemakkelijker. Bij deze is inzoomen hoe dan ook de moeite waard, want dan ontdek je nog meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5305 heb ik gemaakt op wat grover papier dat de inkt wat sneller opzuigt. Dat werkt wat lastiger, vind ik, maar het levert wel weer andere effecten op. Bekijk deze vooral even van een afstandje, dan werkt hij het beste.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5306 ziet er misschien wat weerbarstig en rommelig uit, maar dat betekent alleen dat het misschien iets meer tijd kost om er greep op te krijgen. Inzoomen wil dan wel eens helpen, en langer kijken zeker ook.
Deel 280 van de stripreeks rond de Rode Ridder is weer fantastisch in alle opzichten. Welkom in de wereld van de Ridders van de Ronde Tafel, demonen, magiërs en elfen, waarin Johan, de Rode Ridder, dit keer de verdwijning van boeren probeert op te lossen, met verbijsterende resultaten. Spanning en avontuur, schitterend getekend.
De Rode Ridder 280 De Monstermaker
Een lijstje dat al jaren staat te sluimeren in dit magazine en dat ik eigenlijk al bijna vergeten was kreeg vandaag per mail een aanvulling. Je vindt hem helemaal onderaan in de lijst.
Drukdrukdruk
Holly’s stempelgrafiek nummer 5301 is een soort doos van Pandora – een optische illusie vol verrassingen, waarin je onder veel meer een lief klein leeuwtje kunt aantreffen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5302 lijkt wel een stenen muurtje, maar zoom bij deze vooral eerst eens even in, dan kijk je er meteen anders tegenaan. En loop de hele galerie op je gemak door, dan zie je ook hoe hij bij elke kanteling van karakter verandert.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5303 blijkt een multi-interpretabel zoekplaatje te zijn, naast een spel van optische illusies op afstand. Heiligenbeeldjes, gekke bekken, en nog wat merkwaardige zaken, met een beetje fantasie vind je ze hier allemaal.
Island lijkt in eerste instantie de zoveelste strip over vijf kinderen die na een schipbreuk geland zijn op een onbewoond eiland en die daar samen moeten zien te overleven, terwijl er onverwachte monsters opduiken aan alle kanten. Toch loopt dit verhaal totaal anders dan je zou verwachten. Een spannend grappig avonturenverhaal voor alle leeftijden.
Island – Deus ex machina
Op oudejaarsavond 31 december 2023 is Hubert van Hoof overleden, radiomaker en journalist. Ik kende Hubert omdat we twee jaar lang samen op de HAVO hebben gezeten en we toen in ieder geval één ding gemeen hadden. Ik draaide plaatjes in Strawberry Fields, Maastrichts eerste en enige hippiecafé, en Hubert ging in zijn knaloranje corduroy pak met een kist vol singles plaatjes draaien in de dorpen rond Maastricht. Dat was zijn start als deejay. Hubert was toen al iemand waar je niet langs kon kijken, en we hebben toen heel wat pittige discussies over muziek gehad. Achttien waren we, maar sommige mensen vergeet je nooit.
Simple Earnest Plea is een van de eerste albums waarop de Canadese multi-instrumentalist, componist en zanger Kevin Breit zijn eigen liedjes ging zingen. Het album dateert uit 2011 en bevat elf geniale liedjes die door Breit op een relaxte maar perfecte manier gezongen worden, en zoals altijd bij Breit zijn de arrangementen verrassend en avontuurlijk. Daarom alsnog ruim aandacht voor dit unieke meesterwerkje.
Kevin Breit – Simple Earnest Plea
Holly’s stempelgrafiek nummer 5299 is weer een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, dan werken de optische illusies het beste.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5300 is een spel van optische illusies, die het beste van een afstandje werkt, en een zoekplaatje voor gevorderden, waar je in ieder geval een in steen gehouwen mannenhoofd in kunt ontdekken. Ook deze grafiek is weer gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje gesneden heb uit de grootste rubberen olifantengummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth.
We blijven ook vandaag nog even bij stripmaker Leo, die samen met scenarioschrijver Rodolphe en tekenaar Zoran Janjetov net deel 2 van de stripreeks Europa heeft gepubliceerd, over de vierde maan van Jupiter, waar al twee expedities gestrand zijn op een onverklaarbare maar verontrustende manier, en waar nu een derde missie heen is gestuurd, met een merkwaardige samengeraapte bemanning, waardoor deze missie opnieuw tot mislukken gedoemd lijkt. Het Vatikaan speelt een bedenkelijke rol, en we volgen een journalist en een politieman die maar moeizaam vragen beantwoord krijgen. Een meesterlijke science fictionstrip.
Europa deel 2 Duizelingen
Holly’s stempelgrafiek nummer 5296 is een spel van optische illusies en een zoekplaatje ineen. Het kan even duren voor je alle geheimen van deze grafiek hebt ontraadseld. Daarom raad ik iedereen ook aan om er gewoon eens een te kopen en in je huis op te hangen, dan kun je er rustig wat langer naar blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5297 is een variatie op een thema, en ook hier zitten wat subtiele optische illusies de rust van de kijker te verstoren, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5298. Bij deze kan het wat langer duren voordat alles op zijn plek valt, maar simpelweg wat langer kijken is dan aan te bevelen. Bovendien ontdek je dan veel meer in deze grafiek dan je op het eerste gezicht zou denken.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 53 gaat over beschaving, kolonialisme en de voorrang die geldelijk gewin altijd weer krijgt op alles. Aflevering drieënvijftig in deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Gisteren noemde ik stripmaker Leo al als scenarioschrijver van verschillende spectaculaire science fictionstrips. Daar is er net weer een bijgekomen – Morgen, dat zich zowel in een apocalyptische toekomst als in een onwerkelijke jaren zestigsetting afspeelt, met twee hoofdrolspelers die realistisch van elkaar dromen, al leven ze een eeuw of wat van elkaar verwijderd. Het eerste deel is al behoorlijk spannend en intrigerend en maakt zeer nieuwsgierig naar het vervolg.
Morgen – Akte 1
Northern Resonance is een avontuurlijk Zweeds folktrio met een opmerkelijke bezetting – nyckelharp, viola d’amore en hardanger fidlle (de laatste twee zijn bijzondere violen met extra resonantiesnaren, die ze een extra galm geven). Opwindend, spannend, melancholiek, energiek en je krijgt er gegarandeerd een goed humeur van.
Northern Resonance – Vison of Three.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5293 heeft als al mijn grafieken eigenlijk, wat tijd nodig. Dan zie je de schakeringen in het grijs, de werking van de schaduwen, de optische illusies en de beweging die er gaat ontstaan pas goed. Dus trek er even een paar minuten extra voor uit, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5294 kun je het beste van een afstandje bekijken, want daar is hij voor gemaakt. Dan komt alles het beste tot zijn recht op de manier waarop ik het bedoeld heb. Uiteraard kun je ook hier weer inzoomen om te kijken hoe hij er detailniveau uitziet, maar neem daarna toch nog even afstand.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5295 moet je ook beslist even wat langer bekijken, niet alleen vanwege de subtiele optische illusies die je op het verkeerde been kunnen zetten, maar vooral omdat er hier verder nog zoveel te ontdekken valt.
.
Mijn atelier is alleen via een tamelijk steile buitentrap te bereiken, en als het de hele dag door hard regent wordt die stalen trap ook nog eens spekglad, dus dan ga ik liever even niet naar boven. Daarom laat ik je vandaag weer wat tekeningen zien uit een schetsboekje dat ik gewoon tussen de bedrijven door zittend op de bank vul, met een dun rotringpennetje. Het zijn ramen, maar je kunt er ook vaak gezichten in zien, vind ik.
Vierentwintig tekeningen van ramen.
Leo (Luis Eduardo de Oliveira) is de bedenker van de Werelden van Aldebaran, een aantal verre planeten als Aldebaran, Betelgeuze, Antares, Neptunus en Bellatrix waar de twee hoofdrolspeelsters Kim en Manon naar toe worden gestuurd om problemen op te lossen. Op Bellatrix komen ze in een maatschappij terecht die wel erg aan doie van ons doet denken, met religieuze fanatici in witte pakken die vrouwen als absoluut inferieur beschouwen. Kim en Manon moeten een moordaanslag op de charismatische leidster van de progressieve partij te voorkomen voor de verkiezingen plaatsvinden.
Bellatrix – 1e episode
De agenten Bor en Annet van het Interplanetaire Departement ter Preventie van Ecologische Rampen inspecteren in de verre toekomst werelden verspreid over de hoeken van de Melkweg. In dit afsluitende deel van de stripreeks Lynx komen ze terecht op Swön, een planeet die dood lijkt te zijn en waar giftig afval in kraters wordt gedumpt, en waar Bor zijn verdwenen dochter hoopt te vinden. Een strip die alles heeft wat een goed science fictionverhaal moet hebben, en het is ook nog eens geweldig goed getekend.
Lynx – deel 3
Holly’s stempelgrafiek nummer 5289 kun je het beste van een afstandje bekijken, want dan werken de optische illusies het beste en zie je perspectief en diepte. Als je dichterbij komt heb je wel wat meer kans dat er ineens gezichten opdoemen, dus je kunt kiezen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5290 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar als je langer kijkt kun je hier heel wat verbazingwekkende ontdekkingen doen. Loop de galerie op je gemak door en blijf overal even wat langer kijken. Je zult verbaasd zijn. De werkelijkheid is niet altijd eenduidig.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5291 is een tamelijk weerbarstige, tot je ruim afstand neemt, dan valt alles op zijn plek en zie je veel meer diepte en structuur dan wanneer je er met je neus bovenop staat. Afstand nemen dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5292 is ook al zo’n weerbarstig geval – ik maak het je als kijker vandaag niet echt gemakkelijk, ik weet het, maar als je gewoon je verstand op nul zet en je blijft even wat langer kijken valt ook hier alles op zijn plek.
