Rubicon Quartet is een bijzondere groep die een paar generaties jazzmusici omvat – Patrick de Groote, die hier trompet en flügelhorn speelt,werd geboren in 1945, altsaxofonist Cel Overberghe werd in 1937 geboren. Beiden stonden ze aan de wieg van de Belgische free jazz, en dat kun je ook hier nog horen.

Ze spelen hier met gitarist Dirk Serries en pianiste Martina Verhoeven, van een paar generaties later, die de geïmproviseerde muziek in principe vanuit een iets andere hoek benaderen, maar je kunt meteen horen dat er een uitstekende klik is tussen de vier musici.

Dat levert heel wat verrassingen op, want je bent, als je het vrije werk van Serries kent, al niet voorbereid op de prachtige lyrische intro op Spaanse gitaar in het openingsnummer Tonic Field, maar in Verbatim  ga je vervolgens van lekker felle botsingen naar een einde dat bijna een melancholieke ballade wordt. Prachtig.

Zowel de blazers als gitaar en piano verrassen keer op keer met accenten, aanvullingen, subtiliteiten, botsingen en harmonieën, waardoor het totaalgeluid compleet en kloppend wordt, en meer dan dat. Spannend van begin tot eind, bijna een uur lang. En persoonlijk ging ik de cd meteen opnieuw draaien, omdat ik het gevoel had dat ik enorm veel aan details en subtiele nuances gemist had. En dat bleek ook te kloppen.

De generaties blijken niet alleen aan elkaar gewaagd, ze maakten een uur lang muziek die de tand des tijds moeiteloos kan doorstaan, daar ben ik van overtuigd – een juweel van een album. Beluister de fragmenten vooral een aantal keren. Ik weet dat het een doodzonde is om uit een improvisatie zomaar een brokje te knippen, maar je krijgt zo toch een indruk. De cd is voor een schijntje te koop, zowel als cd met een fraai hoesje als digitaal.

Luister hier naar een paar fragmenten:

rubicon quartet - tonic field     
rubicon quartet - verbatim     
rubicon quartet - verbatim tweede fragment     
rubicon quartet - rubicon