zaterdag 3 augustus

Als je van de combinatie kunst en papier houdt kun je elk jaar in Nederland naar een interessante tentoonstelling. Vorig jaar was dat de Papierbiënnale in Rijswijk, dit jaar kun je in Apeldoorn terecht voor CODA Paper Art, een absolute aanrader. Papier is kwetsbaar, dus kunstenaars die met papier werken weten dat ze niet voor de eeuwigheid werken, en dat maakt hun werk op de een of andere manier onweerstaanbaar. Het niveau is erg hoog, en als je überhaupt van kunst houdt is dit een tentoonstelling die je eigenlijk niet mag missen.
CODA Paper Art 2019.

paper art

Holly’s schilderijen – augustus 2019 – nummer 3 lijkt weer bedrieglijk eenvoudig, maar als je ook maar even anders focust zie je een ander schilderij, en dat geldt ook als je gaat kantelen.

hol schildert augustus nummer 3

Holly’s stempelgrafiek – augustus 2019 – nummer 3 is opnieuw gemaakt met een vers uit rubber gesneden stempeltje waar je met een beetje fantasie van alles in kunt zien. Dat betekent dat je ook hier als kijker weer op verschillende manieren op het verkeerde been wordt gezet, zeker als je even een beetje de tijd neemt en rustig kijkt.

hol stempelt augustus nummer 3

vrijdag 2 augustus

Ik kwam er vandaag achter dat er in de digitale New Yorker nog een interview met Joost Swarte stond naar aanleiding van zijn omslagtekening, over zijn vakantie-ervaringen. Ik heb de schetsen die daarbij getoond werden (voor dat omslag, maar ook een paar tekeningen uit zijn vakantieschetsboeken) bij het stukje gevoegd dat ik gisteren hier publiceerde. Dus als je Swarte-liefhebber bent – even kijken!
Joost Swarte, The New Yorker en vakantie.

swarte in the new yorker

Holly’s schilderijen – augustus 2019 – nummer 2 ziet er in eerste instantie uit als een losse verzameling gekleurde driehoekjes. Het duurt even voor ze in je hoofd de verbinding aangaan en je diepte en perspectief gaat zien, maar dan krijg je ook het volledige Escher-effect.

hol schildert augustus nummer 2

Holly’s stempelgrafiek – augustus 2019 – nummer 2 is wederom een variatie op een thema, en eentje waarin iemand meteen al veel natuur terug zag, blaadjes en nog van alles. Je moet wel gezegend zijn met wat visuele fantasie, vermoed ik, want het is allemaal pure suggestie.

hol stempelt augustus nummer 2

donderdag 1 augustus

Een tijd geleden verscheen er een mooi overzichtsboek waarin alle tekeningen en omslagen die Joost Swarte voor het weekblad The New Yorker maakte werden verzameld. Er zal ongetwijfeld ooit een aangepaste en uitgebreide versie van dat boek verschijnen, want Swarte tekent rustig door voor het blad. Deze week verscheen er een nummer met een schitterend omslag en een tekening bij een vaste rubriek.
Joost Swarte voor The New Yorker van 29 juli 2019.

joost swarte voor the new yorker

Holly’s schilderijen – augustus 2019 – nummer 1 lijkt eenvoudig en vrij grof, maar dit is er juist een waar je even wat meer tijd voor moet nemen, want hij is verrassend gecompliceerd. Zeker als je gaat kantelen zie je dat, want dan verandert hij wezenlijk. Maar ook als je er gewoon naar zit te kijken verandert hij als je je focus ook maar even een beetje verlegt.

hol schildert augustus nummer 1

Holly’s stempelgrafiek – augustus 2019 – nummer 1 heb ik gemaakt met twee vers uit rubber gesneden stempeltjes die ik steeds ritmisch herhaald heb. Met een beetje fantasie kun je er van alles in zien. Kijk vooral even naar de ingezoomde versie, waar je de twee stempeltjes puur naast elkaar ziet, al zal het moeilijk zijn te zien waar de een ophoudt en de ander begint.

hol stempelt augustus nummer 1

Holly’s stempelgrafiek – augustus 2019 – nummer 1a is wederom een variatie op een van mijn thema’s, ritmisch en gestructureerd opgezet met de bedoeling om jou als kijker subtiel op het verkeerde been te zetten.

hol stempelt augustus nummer 1a

woensdag 31 juli

John McDonough is een singer/songwriter die al een hele tijd meedraait, maar die pas in 2011 zijn praktijk als psychotherapeut opgaf om volledig voor de muziek te kiezen. De afgelopen twee decennia heeft hij zeven albums zelf geproduceerd en in eigen beheer uitgebracht en zijn nieuwste is zojuist verschenen, met opnieuw tien mooie verhalende liedjes.
John McDonough – can you see me now

can you see me now

Holly’s schilderijen – juli 2019 – nummer 21 lijkt ogenschijnlijk simpel, maar ik zou je toch aanraden even wat langer te kijken, want er zit onder meer een subtiele onregelmatigheid in, en de diepte en het perspectief veranderen als je focus verandert of als je gaat kantelen. Door het warme weer heb ik een hogere productie dan ooit, want de acrylverf droogt wat sneller dan anders, dus ik kan sneller doorwerken. Eenentwintig schilderijen in één maand. Niet slecht.

hol schildert juli nummer 21

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 31 is weer een variatie op een thema, ritmisch en gestructureerd opgezet, met de nodige ruwe randjes en voldoende om je als kijker op verschillende manieren op het verkeerde been te zetten. Even wat langer kijken en je ziet wat ik bedoel.

hol stempelt juli nummer 31

dinsdag 30 juli

Toen ik de cd opzette met het verhaal van de dame Sugyeong had ik geen idee wat ik kon verwachten, maar ik was meteen gefascineerd aan het luisteren. Eén bijzondere zangeres en een al net zo bijzondere percussioniste die met haar ingewikkelde ritmes de muziek nog intrigerender maakte. Het blijkt te gaan om een eeuwenoude Koreaanse traditie, waarbij een acteur een lang verhaal vertelt, maar vooral zingt, alleen begeleid door spaarzame percussie, met een heel bescheiden decor en alleen een waaier als attribuut. Maar zelfs als je er geen woord van verstaat is dit muziek die binnenkomt. Een absolute aanrader voor iedereen met open oren.
Pansori – Het Verhaal van Dame Sugyeong – Min Hye-sung zang en Gyun Eun.kyung, tambour.

pansori

Holly’s schilderijen – juli 2019 – nummer 20 is een wat merkwaardig geval, want het lijkt wel een zwart-wit schilderij met wat opmerkelijke felle kleuraccenten in blauw en rood. Ik werk steevast aan zeven of acht schilderijen tegelijkertijd, en die willen vaak ook nogal behoorlijk van elkaar verschillen, vandaar dat je de ene dag een ingetogen zeeschapje te zien krijgt en nu een schreeuwend felle tegenpool.

hol schildert juli nummer 20

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 30 lijkt wat slordig in elkaar te steken, maar dat is gezichtsbedrog, want feitelijk is hij toch net wat geraffineerder dan je op het eerste gezicht zou denken.

hol stempelt juli nummer 30

maandag 29 juli

John Cee Stannard is een Britse bluesman uit Reading die al een jaar of veertig meedraait. Voor zijn nieuwe album heeft hij tot mijn grote genoegen weer eens wat blazers uitgenodigd, die zijn akoestische countryblues net even wat meer vet op de botten geven, om het zo maar te zeggen.
John Cee Stannard – “Moving On”

moving on

Holly’s schilderijen – juli 2019 – nummer 19. Een zeeschapje dit keer, en heel bewust in zwart en wit geschilderd om het effect van een oude zwart-wit foto een beetje te benaderen. Waarom? Omdat een zeeschapje als dit van alle tijden is. Het had overal langs de Nederlandse of een andere kust geschilderd kunnen worden, nu, maar ook honderd of tweehonderd jaar geleden.

hol schildert de zee

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 29 is er een die goed overeind blijft als je gaat inzoomen, terwijl hij ook van een afstand interessant is en verwarrend is.

hol stempelt juli nummer 29

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 29a is weer gemaakt met één uit rubber versgesneden stempeltje, maar dan vele malen herhaald.

hol stempelt juli nummer 29a

zondag 28 juli

Ruud’s aannames aflevering 39 gaat over wijsheid en het etaleren daarvan. De negenendertigste aflevering van de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we er hier elke week eentje publiceren.

ruuds aannames 39

Holly’s schilderijen – juli 2019 – nummer 18 lijkt heel eenvoudig, en is geschilderd met witte en zwarte acrylverf, maar toch zit ook deze net een slag geraffineerder in elkaar dan je wellicht op het eerste oog zou denken.

hol schildert juli nummer 18

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 28 is weer een van die merkwaardige zoekplaatjes geworden waar iedereen met een beetje fantasie van alles en nog wat in terug kan vinden. Bovendien word je op nog een paar andere manieren op het verkeerde been gezet. Even wat langer kijken dus, en inzoomen is bij deze ook wel interessant.

hol stempelt juli nummer 28

zaterdag 27 juli

Humor en fotografie gaan goed samen, vind ik, van heel simpele snapshots die grappige situaties vastleggen tot en met uiterst subtiele humor die soms ook gearrangeerd is. Er was tot voor kort weinig wetenschappelijks over fotografie en humor geschreven, dus mijn verwachtingen waren redelijk hoog gespannen toen de universiteit van Leuven, die ook al wat goede studies over strips heeft gepubliceerd, met een boek kwam. Maar als dat dan blijkt te zijn gemaakt door mensen die zelf geen gevoel voor humor lijken te hebben, dan wordt het een redelijk tenenkrommende ervaring om zo’n boek te lezen.
Photography Performing Humor

fotografie en humor

Holly’s schilderijen – juli 2019 – nummer 17 lijkt volgens sommigen een betonnen flatgebouw, terwijl een ander er frivole spillebeentjes in ziet. Een abstracte, ritmische compositie met veel suggestie, zou je kunnen zeggen. kijk zelf maar eens.

hol schildert juli nummer 17

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 27 is bijna een zoekplaatje, want er zit een tijger in verstopt. Haha. Maar ook op andere manieren worden je kijkhersenen hier stevig aan het werk gezet.

hol stempelt juli nummer 27

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 27a komt uit een van de grotere schetsboeken van Talens die ik voor een prikkie in Trier heb aangeschaft toen ik daar voor het laatst was. Mooi ivoorkleurig papier van archiefkwaliteit dat heel plezierig werkt.

hol stempelt juli nummer 27a

vrijdag 26 juli

Luca Curcio is een Italiaanse bassist en componist die in Kopenhagen woont en werkt, en die een paar grote namen wist te strikken om samen met hem zijn composities op te nemen. Denk aan een accordeonist die je wellicht al kende van de Samurai, Simone Bottasso, en een saxofonist, zanger en muti-instrumentalist die onder meer met Rabih Abou-Khalil en Michel Godard samenwerkte, Gavino Murgia. Het leverde een schitterend jazzy wereldfusie-album op dat geen grenzen lijkt te kennen. Een absolute aanrader!
Luca Curcio & Free Humans feat Gavino Murgia – Sabir

sabir

Holly’s schilderijen – juli 2019 – nummer 16 lijkt, door de scherpe, strakke schaduwen en de bijna zilverachtige kleur, wel bijna een maanlandschap, en zo kun je zien dat ik toch steeds enigszins door de dagelijkse actualiteit geïnspireerd raak.

hol schildert juli nummer 16

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 26 is er een waarvoor ik naast de gebruikelijke verschillende zwarte stempelkussens, ook twee witte stempelkussens heb gebruikt, wat weer speciale effecten oplevert.

hol stempelt juli nummer 26

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 26a is ook met zwarte en witte stempelinkt gemaakt op wit papier, maar ziet er toch totaal anders uit. Maar maak je niet ongerust, ook hier word je weer subtiel op het verkeerde been gezet.

hol stempelt juli nummer 26a

donderdag 25 juli

Mark Wingfield ken ik als een van de avontuurlijkste jazzrockgitaristen van het moment. Gary Husband kende ik vooral als buitengewoon goede drummer, ook in de hoek van de intelligente jazzrock, maar hier hoor je hem als pianist, en dat blijkt een openbaring. Niet alleen dat hij een geweldige pianist is, maar ook de samenwerking, want er gebeurt iets tussen die twee dat gerust magisch genoemd mag worden – ze begonnen met het spelen van wat composities van Wingfield, maar de improvisaties die daarop volgden zijn nog veel spannender. Voor de liefhebbers van instrumentale, intelligente jazzrock een must.
Mark Wingfield & Gary Husband – Tor & Vale

husband en wingfield

Badlands is een merkwaardige westernstrip met paranormale en horrortrekjes. Perla is een jonge meid die de wereld die een van haar voorouders beschrijft in de woestijnen van het zuiden van Amerika wel herontdekken met behulp van een geheimzinnige kubus en magische formules en een paar opmerkelijke avonturiers die haar vergezellen.
Badlands deel 1 Het Uilenkind.

badlands

Holly’s schilderijen – juli 2019 – nummer 15. De vraag was: kun je niet eens een horizon-schilderij maken? Nu had ik net weer een paar smalle doeken in huis gehaald, dus vooruit. De “opdrachtgever” vond het resultaat erg geslaagd, hoewel het zeker geen standaard landschapje is geworden.

hol schildert juli nummer 15

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 25 is er een waarvoor het motto geldt “a dirty mind is a joy forever”, want je kunt hier met een beetje fantasie allerlei erotische taferelen in ontwaren, terwijl het allemaal feitelijk puur suggestie is.

hol stempelt juli nummer 25

Holly’s stempelgrafiek – juli 2019 – nummer 25a zit weer net even anders in elkaar, maar is feitelijk net zo gestructureerd en ritmisch opgezet, en ook hier word je weer subtiel op het verkeerde been gezet.

hol stempelt juli nummer 25a