De Zwitserse kunstenaar Stephan Viktor Müller heeft in de loop van veertig jaar een indrukwekkend en ongrijpbaar oeuvre opgebouwd – het kostte mij even om zijn werk echt te gaan waarderen. In zijn monografie zag ik een paar beelden die ik fascinerend vond, waardoor ik de rest ook langer en beter ging bekijken, en dat is bij dit werk zeer aan te raden.
Stephan Viktor Müller – Beelden en schilderijen 1983-2023
Holly’s stempelgrafiek nummer 6131 laat weer eens duidelijk zien hoeveel verschil er zit in zwarte stempelinkt als je stempelkussens al een tijdje gebruikt. De bijna contrasterende kleuren gaan hier bijna de hoofdrol spelen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6132 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje – je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, en ook hier moet je even wat langer de tijd nemen om alles op zijn plek te laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6133 is een variatie op een thema, en wat minder aansprekend misschien dan andere variaties, maar toch valt hier nog veel te ontdekken als je de moeite neemt even wat langer te blijven kijken.
Vanaf 2018 spelen de jonge vrouwen Ha Suyean en Hwang Hyeyoung uit Seoul als het duo Dal:um samen op grote Koreaanse citers, de gayageum en de geomungo, omdat ze ontdekten dat ze muzikaal op avontuur wilden en de grenzen van hun instrumenten wilden verkennen. Hun muziek is soms bijna rock of punk te noemen, zo gaan de twee los op hun instrumenten, terwijl je toch ook de Koreaanse tradities er nog doorheen kunt horen schemeren, zeker in de iets ingetogener passages. Het wordt ergens ook al experimentele folk, post-minimalisme en abstracte jazz genoemd. Bijzonder avontuurlijke muziek dus.
Dal:um – Coexistence
Holly’s stempelgrafiek nummer 6128 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werken de suggesties en optische illusies het beste. Als je inzoomt verdwijnt de magie een beetje bij deze, maar je kunt wel mooi zien hoe hij in elkaar steekt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6129 is vooral een spel van optische illusies, zeker van een afstandje, maar in een bepaalde hoek kun je er ook koeienkoppen in ontdekken. Kijk er dus nog maar eens wat langer en aandachtiger naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6130 is niet alleen een ingenieus spel van optische illusies waarbij je als kijker steeds op het verkeerde been wordt gezet, ook de liefhebber van zoekplaatjes voor gevorderden komt hier weer volledig aan zijn of haar trekken. Je wordt als kijker dus op verschillende manieren op scherp gezet.
Don Lawrence was zo’n beetje de eerste stripmaker die zijn strips schilderde en dat leverde legendarische fantasy / science fictionreeksen op over Trigië en vooral ook Storm. Weinig mensen weten dat de Britse stripmaker deze strips exclusief voor het Nederlandse stripblad Eppo maakte. De geschiedenis van de reeks Storm wordt nu uitgebreid verteld in een integrale editie, met in het eerste deel meteen de eerste vier verhalen, die na ruim een halve eeuw nog steeds indruk maken.
Storm Integraal deel 1 – De Kronieken van de Diepe Wereld
Holly’s stempelgrafiek nummer 6125. De stempels snijd ik uit de grootste Tsjechische rubberen “olifantengummen”, en voor het handmatig stempelen gebruik ik een heel palet aan zwarte stempelkussens. Elke grafiek bestaat uit een unieke oplage van één enkel exemplaar..
Holly’s stempelgrafiek nummer 6126 is een spel van optische illusies waarin licht en schaduwen een doorslaggevende rol spelen. Langer kijken, dan zie je meer, en inzoomen is ook verhelderend.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6127 is er een waar erg veel in te ontdekken valt als je de moeite neemt om wat langer en aandachtiger te blijven kijken.
Een nieuw album van Erik Voermans is altijd de moeite waard, al zegt hij zelf dat hij geen fysieke cd meer uitbrengt omdat ze toch niet verkopen – je kunt zijn nieuwe album, met muziek geïnspireerd op verhalen van de Russische absurdistische schrijver Daniil Charms dan ook alleen digitaal beluisteren – maar dat zou ik dan ook zeker doen, want het is een juweel van een plaat geworden. Ik laat Voermans zelf uitgebreid aan het woord over zijn album, want schrijven kan de man ook als de beste.
Erik Voermans – Charms
Bubblegum Geisha is een krankzinnige strip, absurdistisch, surrealistisch, en zelfs op een absurde manier pornografisch, met een hoofdpersoon die doet denken aan de vieze man van Kees van Kooten, alleen heeft deze smeerlap maar één been, is hij op zoek naar een klein Japans meisje, en heeft hij daarbij de hulp van Humphrey Bogart. Het is een fantastische ode aan de undergroundstrip van de jaren zestig, waarin Edwin Hagendoorn niet onderdoet voor de grootmeesters uit die tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6122 is er een die je het beste van een afstandje kunt bekijken, en dat geldt zelfs als je gaat inzoomen, merkwaardig genoeg.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6123 is wat aan de weerbarstige kant, dat wil zeggen dat het even kan duren voor het merkwaardige perspectief bij je binnenkomt. Inzoomen kan helpen om er sneller greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6124 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies dat alleen maar fascinerender wordt als je gaat kantelen, dus loop op je gemak de galerie door en blijf bij elke stap even wat langer kijken.
Justin Adams is een bijzondere gitarist, die onder meer in de band van Robert Plant speelt, maar ook een album van de desertbluesband Tinariwen produceerde. Met zijn soulmate Mauro Durante nam hij al eerder een geweldig album op, en het tweede is bijna nog beter, een combinatie van desert blues, rock en Italiaanse tradities, en ze blazen je daarbij volledig van je sokken.
Mauro Durante en Justin Adams – Sweet Release
Holly’s stempelgrafiek nummer 6119 is een spel van optische illusies waarbij alles kan omslaan als je je focus iets verlegt. Dat vergt enige oefening, maar het geeft wel een kick als het je lukt. Het paarsige deel van de grafiek verandert dan van bol naar hol of omgekeerd, en voorgrond wordt achtergrond.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6120 lijkt in eerste instantie misschien een verzameling slordig geplaatste vlekken, maar als je afstand neemt zie je de optische illusies ineens duidelijk hun werk doen en als je nog wat beter en langer kijkt ontdek je ook de mensen die ik er in verstopt heb.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6121 is een intrigerend spel van optische illusies, waarbij het, ik kan het niet vaak genoeg herhalen, de moeite loont om langer te blijven kijken, want dan ga je echt meer zien, en dan valt er steeds meer op zijn plek.
Bijna dertig jaar geleden braken fundamentalisten in Teheran de linker pols van Amir Amiri om er voor te zorgen dat hij nooit meer de santur zou bespelen, een klassiek Perzisch snaarinstrument. Amiri kwam, om een lang verhaal kort te maken, uiteindelijk in Canada terecht, waar hij in vrijheid de muziek kon creëren die in Iran verboden was. Met zijn ensemble onderzoekt hij hoe hij Arabische en Perzische muziek bij elkaar kan brengen – verzoening en samenwerking, bruggenbouwen en een culturele dialoog op gang brengen. Het kan en het levert fantastische muziek op.
Amir Amiri Ensemble – Ajdad – Ancestors – Echoes of Persia.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6115 is een spel van optische illusies waarbij het perspectief drastisch verandert als je gaat kantelen. Tegelijkertijd is het een zoekplaatje voor gevorderden, waarin halfverborgen gezichten te vinden zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6116 is een uiterst geraffineerd spel van licht en schaduw. Zoom maar eens in en blijf daar eerst even wat langer kijken, dan zie je wat ik bedoel. Deze heeft daardoor wat meer tijd en aandacht nodig.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6117 heb ik gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werkt hij het beste. Ik probeer zoveel mogelijk afwisselende grafieken te maken, terwijl ze feitelijk allemaal variaties op een thema zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6118 kun je het beste ook van een afstandje bekijken, en ook deze heeft wat tijd en aandacht nodig, vrees ik. Verstand op nul en gewoon even rustig kijken.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 93 gaat over de strijd tussen sterken en zwakken en de confrontatie tussen dwazen en slimmen waar een Chinese wijsgeer het al een paar eeuwen geleden over had, maar die nog steeds gaande is. De drieënnegentigste aflevering in deze reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Akoestische gitaar en piano is een zeer ongebruikelijke combinatie die verbazingwekkend goed uitpakt als flamencogitarist Chicuelo en jazzpianist Marco Mezquida samen gaan spelen. Samen met meesterpercussionist Paco de Mode laten ze op hun derde album opnieuw horen dat de akoestische gitaar en de piano wonderlijk mooi bij elkaar kunnen passen, als je maar een paar gepassioneerde, zielsverwante musici bij elkaar zet.
Chicuelo & Marco Mezquida – Del alma
Holly’s stempelgrafiek nummer 6112 is er een waar het weinig zin heeft om in te zoomen, want hier gaat het juist om het totaalbeeld, om de manier waarop de losse componenten met elkaar samenwerken en één geheel gaan vormen. Kijk langer en zie hoe alles verbonden is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6113 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, waarbij het juist de moeite loont om even in te zoomen, omdat daar de finesse van het schaduwspel het beste tot zijn recht komt. En dat het hele ding scheef lijkt te staan, dat is dus een optische illusie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6114 is een variatie op hetzelfde thema, en ook bij deze zie je de finesses van de schaduwpartijen pas echt goed als je gaat inzoomen.
Johan Neefjes maakte een Hollandse mangastrip in drie delen waarvan zojuist het afsluitende derde deel is verschenen – ik zat er al een tijd op te wachten, want ik vond de eerste twee delen al onwaarschijnlijk goed. Het laatste deel is een geweldige afsluiter, waarin Sari haar krachten volledig gaat benutten om Japan van de totale vernietiging te redden. Dat klinkt dramatisch, maar deze strip heeft humor, een gelaagd verhaal en is subliem getekend. Een absolute aanrader, ook als je denkt dat je niet van manga houdt.
De puinhopen van Sari, vol 3
Holly’s stempelgrafiek nummer 6109 is een spel van licht en schaduw, en tegelijk ook een spel van optische illusies, gemaakt op het merkwaardige flinterdunne steenpapier.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6110 is gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit olifantengummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, en met mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens bij de hand. Neem er de tijd voor, want er is weer veel te ontdekken hier.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6111 kun je het beste eerst even van heel dichtbij bekijken, dus als je in de galerie gewoon eerst even naar de laatste plaatjes gaat, dan ben je mooi ingezoomd en kun je daar even rustig kijken naar de details, dan ziet het totaalbeeld er toch even anders uit.
Singer/songwriter Darrell Scott heeft nog nooit een slechte plaat gemaakt, dus ik heb alles van hem in de kast staan, maar toch was me één juweeltje ontglipt. In 2015 blijkt hij een dag lang met de fameuze gitarist Bill Frisell te hebben gejamd, en die vier opnames zijn op een sublieme ep terechtgekomen waar ik geen genoeg van kan krijgen.
Darrell Scott & Bill Frisell
Strips uit het tijdschrift Tina zijn al een tijdje een geheimtip voor stripliefhebbers van alle genders en alle leeftijden. Een guilty pleasure misschien, maar sommige strips die voor een beperkt publiek (in dit geval tienermeiden) gemaakt zijn, zijn gewoonweg te leuk en te goed, en verdienen een veel breder publiek. Dat geldt wat mij betreft ook voor de kleine dagelijkse belevenissen van Lotta en haar familie en vrienden.
Lotta is een feestbeest
Holly’s stempelgrafiek nummer 6106 is een tamelijk subtiel spel van licht en schaduw, en van optische illusies die snelheid suggereren. Zoom ook eens in, misschien dat je dan sneller ziet waar je als kijker op het verkeerde been gezet wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6107 lijkt wat saai op het eerste gezicht, maar als je door de galerie loopt en gaat kantelen en inzoomen zie je ook hoe geraffineerd hij in elkaar zit en hoe perspectief en diepte niet vast blijken te liggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6108 – voor deze grafiek heb ik heel ingetogen gebruik gemaakt van mijn verzameling zwarte stempelkussens, en de bruinzwarte en groenzwarte inkt gecombineerd, wat subtiele schaduwen oplevert.
Wat is dat toch met artsen en tijdschriften? Arts & Auto vond ik altijd al een merkwaardige combinatie, maar in Frankrijk had je vanaf de jaren dertig tot in de jaren zeventig een blad dat artsen met humor combineerde, Ridendo. Het curieuze van dat blad was dat de cartoons meestal van de pikante, ondeugende soort waren, ook nog in 1958, het jaar waar de reeks cartoons die ik laat zien uit stamt. Een bijzonder stukje tijdsbeeld.
Ridendo – artsen en humor
Holly’s stempelgrafiek nummer 6103 is niet alleen een ingenieus spel van optische illusies, maar ook een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waar iedereen wat anders in kan ontdekken, onder meer vogels. Echt iets voor een avontuurlijke kijker als jij dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6104 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werkt hij het beste, om het zo maar te zeggen. Neem er de tijd voor en laar alles even op zijn plek vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6105 is een spel van optische illusies waarbij het beeld verandert als je je focus verlegt. Dat gaat soms bijna vanzelf als je gaat kantelen, dus loop rustig de galerie door en kijk hoe het perspectief en de diepte veranderen.
