William Golding maakte met zijn boek Lord of the Flies goed duidelijk hoe hij tegen de mensheid aankeek – een flinterdun laagje beschaving, en daaronder zijn we beesten. Het verhaal gaat over een groep jongens die na een vliegtuigcrash moeten overleven op een klein tropisch eiland, zonder volwassenen. Dat loopt dus volledig uit de hand, met twee dode kinderen als gevolg. Aimée de Jongh mocht van het boek een graphic novel maken en ze maakte er een visueel meesterwerk van dat misschien nog wel sterker is dan het oorspronkelijke boek.
William Golding’s Lord of the Flies – Heer van de Vliegen – adaptatie en tekeningen door Aimée de Jongh
Vandaag de laatste selectie van zo’n vijftig stickers die ik in Trier tegenkwam op de meest onwaarschijnlijke plaatsen. “Dogs against fascism” op een hondenpoepzakjesautomaat, dat was wel leuk natuurlijk, maar teksten die volstrekt onleesbaar worden als je ze op een dunne paal plakt? Tja
Mapping the Streets of Trier 119 – stickers deel 5
Holly’s stempelgrafiek nummer 6021 is er een waarin, zeker voor iemand met een levendige fantasie, buitengewoon veel te ontdekken valt. Zoom bij deze vooral ook even in, dus loopt de galerie even helemaal door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6022 – voor deze grafiek heb ik de verschillende kleuren en grijstinten van mijn verzameling zwarte stempelkussens aangevuld met een wit stempelkussen, dat verrassend genoeg voor de blauwe kleur zorgt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6023 ziet er op het eerste gezicht misschien wat grofgetekend uit, maar als je inzoomt zie je pas goed hoe geraffineerd hij in elkaar zit, met zonlicht dat gefilterd door boomblaadjes op de voorstelling lijkt te vallen.
De opening vond plaats toen ik in Trier was, dus ik ben wat later gaan kijken, maar ik kan je vertellen dat de afscheidsexpositie van uitgeverij Philip Elchers een absolute aanrader is. Werk van dertien kunstenaars waar Flip Ekkers in de loop van veertig jaar mee gewerkt heeft, een pop-up boekwinkel waar je watertandend rondloopt – een waardige afronding van een sublieme catalogus. Je kunt er nog tot 6 oktober terecht!
Afscheidsexpositie Philip Elchers – veertig jaar sublieme kunstboeken.
De Berlijns-Japanse pianiste Aki Takase en saxofonist Daniel Erdmann gaan Ellington wel op een heel vrijmoedige manier te lijf op hun tweede duoplaat. Takase zegt dat ze beïnvloed is door Fats Waller en Ornette Coleman, maar ik hoor ook de vrijmoedige losse aanpak van Cecil Taylor doorklinken, en dat geeft de muziek van Ellington een frisse kick die mij wel bevalt.
Aki Takase & Daniel Erdmann – Ellington
Holly’s stempelgrafiek nummer 6018 is een opmerkelijk multi-interpretabel zoekplaatje, waarin je gesluierde gezichten kunt zien, maar ook, als je gaat kantelen, torso’s en andere zaken. Neem er even de tijd voor, want het spel van licht en schaduw levert hier bijzondere illusies op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6019 is weer op een geheel andere manier multi-interpretabel, want de een ziet hier merkwaardige monstertjes in, een ander geblinddoekte hoofden, en een derde gewoon mislukte broodjes hamburger. Tja. Kijk zelf maar eens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6020 – er zijn nog steeds mensen die niet geloven dat ik voor mijn stempelgrafieken alleen zwarte stempelkussens gebruik. Toch is dat ook in dit geval echt waar. Ik heb er inmiddels zo’n veertig, die allemaal een iets andere tint zwart, grijs, of van zwart afgeleide kleur opleveren. En volgens de fabrikanten allemaal zwarte stempelkussens.
A Moving Sound is een energiek muzikaal gezelschap uit Taiwan, dat een onwaarschijnlijke samenwerking aanging met het New Yorkse strijkkwartet Ethel. Dat leverde een tamelijk verbijsterend album op waar ik met stijgende verwondering en bewondering naar heb zitten luisteren, want de combinatie pakt bijzonder goed uit.
A Moving Sound & Ethel – The Wheel of Life
Vandaag opnieuw een selectie van ruim dertig opmerkelijke stickers die me in het straatbeeld van Trier opvielen. De variatie is groot, maar fascinerend zijn ze wat mij betreft allemaal.
Mapping the Streets of Trier 118 – Stickers deel 4
Holly’s stempelgrafiek nummer 6016 is vooral een geheimzinnig zoekplaatje voor gevorderden, waarin wat merkwaardige, vreemde dieren te vinden zijn. Van een afstandje is het bovendien een spel van optische illusies, dus langer kijken loont.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6017 is een spel van optische illusies dat extra fascinerend wordt als je de ogen ontdekt hebt die je ineens kunnen aankijken.
Het is altijd mooi als anderen het met je eens blijken te zijn. Een tijd geleden schreef ik hier een enthousiast stuk over de strip De Kosmonaut van Jan Vriends, en vandaag blijkt dat het boek de Willy Vandersteenprijs 2024 heeft gewonnen – uit meer dan 150 genomineerden werd De Kosmonaut unaniem gekozen door de jury.
Jan Vriends wint met de Kosmonaut de Willy Vandersteenprijs 2024
Wegens familieomstandigheden zat ik in Trier toen de allerlaatste ZomerJazzFietsTour werd gereden, en daardoor miste ik een aantal bijzondere acts die ik toch nog even onder de aandacht wil brengen, zoals het Waalse Trio Grande, dat zichzelf de kleinste big band ter wereld noemt. Als je hun concert ook gemist hebt is hun magnifieke laatste album een goed alternatief, en anders kun je met deze cd nog even heerlijk nagenieten.
Trio Grande . Impertinence
Voor mijn fotoportrettenreeks van de stad Trier sta ik dit keer stil bij één enkele foto van een blinde muur, een lantaarnpaal en wat verkeersborden. Eerst zie je de hele foto en dan zoom ik in op de details, waardoor je op een verrassende manier veel meer ziet dan je in eerste instantie dacht te zien.
Mapping the Streets of Trier 117 – een muur
Holly’s stempelgrafiek nummer 6014 heeft echt even wat meer tijd nodig. Op-art met rafelrandjes. Het duurt even voor je er greep op hebt maar dan blijkt het en buitengewoon fascinerende grafiek te zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6015 heb ik gemaakt in een schetsboekje met de nieuwe generatie “stonepaper”, papier gemaakt zonder bleekmiddelen uit stenen, extreem dun, zwaar, glad papier waar je met je stempels bijna op uitglijdt als je niet oppast.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 88 gaat over verveling. Dit is de achtentachtigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Ook vandaag weer een selectie van ruim dertig stickers die ik in Trier op de meest onnozele plaatsen tegenkwam. De boodschappen zijn niet altijd even duidelijk en zeer gevarieerd.
Mapping the Streets of Trier – aflevering 116 – Stickers 3
Holly’s stempelgrafiek nummer 6012 laat weer eens mooi zien wat voor merkwaardige kleuren zwarte stempelkussens opleveren, zeker als ze al een tijdje meegaan.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6013 is een stuk weerbarstiger. Hij lijkt op het eerste gezicht wat chaotisch, maar als je inzoomt krijg je er al snel greep op.
Vandaag een tweede selectie van stickers die ik tegenkwam op lantaarnpalen, verkeerborden en elektriciteitskastjes in de stad Trier waar we twee weken rondliepen.
Mapping the Streets of Trier – 115 – Stickers
In Trier ook nog wat nieuwe schetsboeken en drie nieuwe stempelkussens gekocht (die toch ook weer drie verschillende tinten zwart opleveren!) en vandaag nog even een half uurtje naar mijn atelier kunnen wegsluipen, dus:
Stempelgrafiek nummer 6011 – de eerste in een nieuw schetsboekje en met nieuwe stempelkussens gemaakt.
We waren twee weken lang in Trier, onder meer voor de “einschülung” van onze kleinkinderen, maar dat betekende wel dat dit magazine wat bescheidener oogde dan normaal. Bovendien heb ik daardoor helaas de laatste editie van de ZomerJazzFietsTour gemist. Ik ga nog wel even wat van de acts die daar optraden in de schijnwerpers zetten voor de napret, maar dat komt nog. Nu eerst een nieuwe aflevering van mijn langlopende serie over Trier.
Mapping the Streets of Trier aflevering 114 – Stickers.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6009 ziet er op het eerste oog bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je de moeite neemt om het donkere gedeelte wat beter te bekijken zie je al snel dat hij toch wat geraffineerder en verrassender in elkaar zit dan je zou denken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6010 heb ik weer gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje uit rubberen gummen heb gesneden, en met verschillende zwarte stempelkussens, al is dat nauwelijks te geloven in dit geval.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6007 kun je zien als een verzameling keien, maar mijn vaste “gevorderde zoekplaatjesliefhebber” zag er meteen ook gestileerde gezichten in. Tja. Zo zie je maar, dat er soms meer in blijkt te zitten dan ik er bewust in stop.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6008 is op-art met een rafelrandje en tegelijkertijd een mooie uitdaging voor de liefhebber van zoekplaatjes voor gevorderden, want behalve ogen zijn er ook merkwaardige gezichten en andere zaken te vinden in deze grafiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6006 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dus je mag best even inzoomen om te kijken hoe hij op detailniveau in elkaar steekt, maar hij komt pas echt tot zijn recht van een ruim afstandje.
