Het is Juan Rulfo-maand bij de Mexicaans-Spaanse uitgeverij RM, en zo zag ik dat er van deze Mexicaanse schrijver ook een Engelstalige uitgave met honderd van zijn beste foto’s was verschenen. Rulfo als fotograaf kende ik niet, maar de manier waarop hij Mexico vastlegde is uniek en zeer de moeite waard. Schitterend boek.
100 Photographs by Juan Rulfo
Bij toeval wist ik de hand te leggen op de allereerste afleveringen van de strip Alley Oop, over een grottenman in de oertijd, met zijn dinovriend Dinny, een van de langstlopende Amerikaanse strips (hij loopt nog steeds!) – in Nederland nauwelijks bekend, omdat hij hier nooit in de krant heeft gestaan, maar dat blijkt achteraf een enorm gemis, want Alley Oop was vanaf het allereerste begin in 1933 al een geweldige strip, met sterke verhalen en fantastische tekeningen.
Alley Oop uit 1933
Holly’s stempelgrafiek nummer 5812 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies en tegelijk een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waarin je nooit helemaal zeker bent waar je eigenlijk naar zit te kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5813 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar ook hier spelen optische illusies bijna onmerkbaar een rol, waardoor je als kijker toch op je hoede moet blijven.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5814 is vooral een subtiel spel van licht en schaduw, waardoor de optische illusies nauwelijks in het oog springen. Kijk er vooral even wat langer naar, dan gebeurt er van alles dat je niet had gedacht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5815 is wat weerbarstiger, bij deze kan het even wat langer duren voordat alles op zijn plek valt, en zelfs dan kan alles gaan schuiven als je even met je ogen knippert.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 77 gaat vooral over het krankzinnige belastingstelsel van Nederland, en de manier waarop de landelijke overheid allerlei taken heeft overgedragen aan de lokale overheden, terwijl daar wel minder geld tegenover staat. De zevenenzeventigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er elke zondag hier een publiceren.
Dwergen is voor mij. als liefhebber van fantasy een ontdekking van jewelste, want het universum Aquilon was voor mij tot nu toe onbekend terrein, terwijl er ondertussen maar liefst vijf series strips lopen die zich in dat universum afspelen, rond Elfen, Dwergen, Orks & Goblins, Magiërs en Ogon, al met al al meer dan zeventig (!) albums. Er valt dus nogal wat in te halen, want dit tweeëntwintigste deel in de reeks Dwergen is niet minder dan fenomenaal goed, zowel wat verhaal betreft als wat de tekeningen aangaat.
Dwergen 22 Borogam van de Mout
Holly’s stempelgrafiek nummer 5808 zit net even wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Neem een beetje afstand en kijk even wat langer, dan zie je wel wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5809 lijkt wel zwierig met een penseeltje geschilderd, maar ook deze heb ik gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, en met zwarte stempelinkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5810 heb ik gemaakt op bruin kraftpapier, en daarbij heb ik, naast de gebruikelijke batterij zwarte stempelkussens, ook witte acrylverf gebruikt om mee te stempelen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5811 ziet er op het eerste gezicht wat smoezelig en rommelig uit, maar zet hem rechtop (derde plaatje in de galerie) en kijk even wat langer en beter, en kijk dan wat er gebeurt.
De nieuwe avonturen van de Kiekeboes gingen vliegend van start. Nadat stripmaker Merho met pensioen ging namen scenarioschrijver NIX en tekenaar Charel Cambré het stokje over, en dat doen ze met verve. Zij concentreren zich op Kiekeboesdochter Fanny, die voor het eerst zelfstandig woont, haar twee vriendinnen Alanis en Tomboy en Moemoe, haar oma. In het tweede deel van deze nieuwe reeks spelen meteen al drie verhalen door elkaar heen. Om te beginnen richt Fanny zich voor haar tweede vlogreeks op de cosmetica-industrie, omdat ze wil weten of er nog steeds dierproeven worden gedaan. Daarnaast heeft ze problemen met de zoon van haar huisbaas, die haar douche zal repareren, en wil Moemoe nog steeds boven haar komen wonen. Een spannend verhaal met een onverwachte ontknoping, hilarische humor en heerlijk pittige vrouwen.
De nieuwe avonturen van de Kiekeboes 2 Make-up story
Holly’s stempelgrafiek nummer 5804 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan zorgt het spel van licht en schaduw precies voor de juiste verwarring omdat de optische illusies dan ongemerkt het beste tot hun recht komen. Er zitten ook nog wat koppen in de schaduwen verstopt, voor de liefhebber van zoekplaatjes.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5805 lijkt simpel, maar het kan even duren voor je er echt doorheen kunt kijken, dus gun jezelf even iets meer tijd. Het loont echt de moeite.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5806 heb ik gemaakt met zwarte stempelkussens, en daarna heb ik nog een extra accent er in gestempeld met witte acrylverf.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5807 is ook een variatie op een thema, dus ook hier vind je weer optische illusies gecombineerd met een zoekplaatje voor gevorderden, zodat je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet.
De Horde van de Tegenwind is de verstripping van een science fictionroman van Alain Damasio. We bevinden ons in de toekomst, op een planeet die geteisterd wordt door verwoestende winden. De Horde van de Tegenwind heeft een missie: zoek het uiterste bovenwindse punt helemaal in het oosten, de mythische bron van de wind die dag en nacht over hun wereld raast, zodat je de wind kunt stoppen en er eindelijk rust over de wereld komt. Zij zijn de 34ste Horde van de Tegenwind. De dictatoriale Golgoth wijst hen de weg; achter hem staat Sov, de klerk die het verhaal vertelt en als wij ze gaan volgen zijn ze zevenentwintig jaar onderweg.
De Horde van de Tegenwind 1 De kosmos is mijn slaapplaats
Holly’s stempelgrafiek nummer 5801 heb ik gemaakt op gerecycled papier. Dat zou wat kleine oneffenheden kunnen bevatten, maar daar heb ik nog niets van gemerkt. Mooi stevig papier.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5802 is vooral een ingenieus spel van optische illusies, waarbij ik je aanraad de galerie rustig helemaal door te lopen, want bij het kantelen verandert het perspectief wezenlijk, zodat je echt anders tegen de zaken aan gaat kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5803 is een variatie op een thema, dus ook hier weer optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden inéén. Neem er de tijd voor, zou ik zeggen.
Sinds ik viel voor de films rond Zatoichi, de blinde Samoerai, heb ik een zwak voor Samoeraiverhalen, maar dat er een hele reeks Samoeraistrips bestond van de scenarist Jean-François Di Giorgio, dat was mij helaas ontgaan – zo heeft iedereen toch altijd wat blinde vlekken, vrees ik. Ik viel er dus laat in, bij de spin-off zelfs. Maar dat smaakt meteen naar meer, want dit is een ouderwets goed samoeraiverhaal, over een atletische ronin in middeleeuws Japan, die middenin een burgeroorlog een jonge prinses door het land naar huis moet zien te krijgen, terwijl ze van alle kanten belaagd worden. Een goed verhaal, over trouw, verraad en pogingen de vrede te bewerkstelligen en te bewaren. En geweldig getekend.
Samoerai Legenden, deel 9 De Smaak van Staal.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5798 is wat aan de weerbarstige kant, maar dat betekent alleen maar dat hij wat meer tijd en aandacht nodig heeft. De doorzetters onder de kijkers worden beloond, zal ik maar zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5799 is zelfs nog een graadje weerbarstiger, hier kan alles je voor de ogen gaan draaien op een bepaald moment. Rustig blijven kijken, dan valt alles uiteindelijk als vanzelf op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5800 zit vol subtiele optische illusies die je als kijker bijna ongemerkt op het verkeerde been kunnen zetten. Moet je wel even wat langer blijven kijken natuurlijk.
Landless is een Iers kwartet dat draait om de stemmen van Lily Power, Méabh Meir, Ruth Clinton en Sinéad Lynch. Zij zingen eeuwenoude ballades, maar ook nieuwe folkliedjes. Soms met een ingetogen begeleiding, maar het gaat altijd weer om de samenzang van die vier bijzondere stemmen. Een bloedmooi album!
Landless – Lúireach
Holly’s stempelgrafiek nummer 5795 laat licht en schaduw het meeste van het werk doen. Maar kijk wat langer en je ziet wat meer. Tijd en aandacht lonen, mensen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5796. Deze zit vreemd in elkaar wat betreft perspectief, maar dat zie je pas als je er echt even wat langer naar kijkt. Je moet voor elke grafiek wat meer tijd nemen dan je voor een beeldscherm gewend bent, maar voor deze geldt dat nog eens extra.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5797 is zelfs nog wat weerbarstiger. Je ziet het of je ziet het niet. Ook hier geldt dat langer kijken helpt om er greep op te krijgen.
In de stripreeks Normandië Juni ’44 wordt nauwgezet het begin van D-Day gereconstrueerd aan de hand van de verhalen van een paar individuele mensen, terwijl je het grote verhaal ongemerkt ook meekrijgt. Maar door die persoonlijke verhalen is het nooit alleen maar een droge opsomming van legermanoeuvres. In De Slag om Cherbourg volgen we de Amerikaanse soldaten Eduardo en Frank. Eduardo wil fotograaf worden en hij vraagt toestemming om alles van zijn eenheid te mogen fotograferen. Dat mag, en zo kunnen we door de ogen van Eduardo, die weigert een wapen te dragen, de slag om Cherbourg volgen.
Normandië Juni ’44 – De Slag om Cherbourg
Holly’s stempelgrafiek nummer 5791 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, al heeft hij ook wel wat fascinerends als je er met je neus bovenop gaat staan, dus zoom rustig ook even in. En neem even rustig de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5792 is opnieuw gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werken de optische illusies namelijk het beste. De merkwaardige kleuren komen allemaal uit verschillende zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5793 is nog wat subtieler dan de vorige, en bij deze loont het zeker ook de moeite om even in te zoomen, dus loop de galerie op je gemak even door, dan kom je vanzelf bij de ingezoomde delen terecht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5794 hangt uiteraard ook weer van de optische illusies aan elkaar, maar deze is ook weer een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je onder meer pinguïns terug kunt vinden.
Helios is een continent dat bestaat uit dorre steppes en bergen en dat door de heersers van het Hoogland al duizend jaar wordt gebruikt als strafkolonie. Gevangenen worden gedwongen een kanaal te graven onder vreselijke omstandigheden. Alceste, een dokter, maar ook een Nobele van de dynastie van Stormwind werd jaren geleden naar dit oord verbannen. Na een explosie wordt hij naar een werf geroepen, maar daar komen nog wat onverwachte gasten opdagen – een oude bekende van Alceste, diens dochter en een psychopatische kapitein. Die maken jacht op een Thyros, een dier dat voor de Orks, de oorspronkelijke bewoners van Helios, een heilig dier is. Vragen om moeilijkheden dus.
Geweldig sf/fantasyverhaal, subliem getekend.
Stormwind 1 De nacht van de jagers
Holly’s stempelgrafiek nummer 5787 kun je eigenlijk geen zoekplaatje meer noemen, want het is meteen wel duidelijk wat je hier ziet, maar tegelijkertijd is dit ook weer een subtiel spel van optische illusies, die je toch weer ongemerkt op het verkeerde been kunnen zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5788. Bol verandert in hol als je deze gaat kantelen, dus de optische illusies zijn in dit geval tamelijk onontkoombaar. Neem er even rustig de tijd voor, want het spel van licht en schaduw is ook de moeite waard om even wat langer naar te kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5789 is een spel van licht en schaduw, gemaakt met wat nieuwe en wat vers bijgevulde stempelkussens, naast een ouwetje, die wat grijzere inkt afgeeft. Optische illusies spelen ook hier weer een niet te onderschatten rol.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5790 is wat subtieler, maar oogt wat rommeliger en slordiger als je te dichtbij komt. Een beetje afstand nemen en wat langer kijken dus.
Dit magazine is de afgelopen week verhuisd naar een andere server, en dat had nog wat technische gevolgen, waardoor hij onder meer bijna de hele zondag uit de lucht was. Waarvoor excuses. De problemen werden voortvarend aangepakt, dus alles draait nu weer als een tierelier (sprak hij opgewekt).
Ruud’s stokpaardjes aflevering 76 gaat over het feit dat het welzijn, welbevinden en de gezondheid van mensen altijd ondergeschikt gemaakt wordt aan geldverdienen. De zesenzeventigste aflevering in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Sinds 2017 nodigt Standaard Uitgeverij jaarlijks een scenarist en tekenaar uit om vrijuit een Suske en Wiske-verhaal te schrijven en te tekenen. Het zevende verhaal in die reeks hommages aan het oeuvre van Willy Vandersteen komt van scenarist Luc Cromheecke en tekenaar Charel Cambré, en heet Vincent van Grroaâargh!. Een mooie combinatie van horror, humor en een cynische kijk op toeristen, en een absolute topper in de reeks.
Suske en Wiske – Vincent van Grroaâargh!
Holly’s stempelgrafiek nummer 5784 is een spel van optische illusies en een spel van suggesties. Kijk er maar eens op je gemak naar en bedenk zelf wat je er van kunt maken. Haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5785 is naast een spel van optische illusies ook een ware uitdaging voor de liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden, want er valt weliswaar van alles te ontdekken, maar dat is wat minder eenvoudig dan het lijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5786. Ook hier spelen optische illusies een rol, en wordt alles bovendien overwoekerd door takken en bomen. Maar is dat wel zo? Kijk er eens wat langer en aandachtiger naar en verbaas je.
Ahmed Moneka is een afstammeling van de eerste zwarte revolutie, die zo’n elfhonderd jaar geleden plaatsvond in Basra (nu in Irak). De voorouders van Moneka werden als slaven vanuit Kenia daarheen gebracht en die zwarte Irakezen vochten in de negende eeuw voor hun vrijheid. Moneka verhuisde van Irak naar Canada nadat hij in een film over homorechten te zien was geweest. Bovendien heeft hij in Irak ook nog een paar oorlogen overleefd. De muziek op zijn album Kanfazula gaat over al deze zaken, en hij combineert in die muziek Afrikaanse ritmes met Arabische melodieën terwijl hij er ook nog wat soul, funk en jazz doorheen mengt. Dat levert bijzondere, indringende muziek op.
Ahmed Moneka – Kanzafula – Afro-Irakese Sufi muziek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5781 is een subtiel spel van licht en schaduw, en daardoor ook een subtiel spel met optische illusies, die je als kijker vrij ongemerkt op scherp zetten, want ergens klopt er iets niet, maar wat precies?
Holly’s stempelgrafiek nummer 5782 heb ik op ander papier gemaakt met andere stempelkussens, en dat levert dus meteen een heel andere grafiek op. Ook deze heeft wat meer tijd en aandacht nodig overigens, want het duurt even voor de verschillende perspectieven tot je doordringen. Verleg je focus maar eens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5783 is een variatie op een thema. De tip is heel simpel: neem een beetje afstand en kijk even wat langer. En geef het perspectief de kans om te kantelen.
