Six is een rauwe westernstrip rond zes buitenbeentjes die elkaar op een merkwaardige manier gevonden hebben, en die nu samen een pact gesloten hebben om met elkaar in het Wilde Westen te overleven. Je krijgt stukje bij beetje ook de achtergronden van alle zes te horen, en het tweede deel begint met het verhaal van de jonge wees die zijn ene oog is kwijtgeraakt. Samen gaan ze op zoek naar een goudmijn, maar onderweg krijgen ze te maken met gangsters, indianen, het leger, en tamelijk extreem racisme en seksisme. Geen strip voor tere zieltjes.
Six deel 2 Een berg goud.
Babx is de artiestennaam van de Franse pianist en componist David Babin, die met La Marche des Enfants een album maakte dat tamelijk ongrijpbaar maar tegelijk machtig mooi is. Suite pour Choeur d’enfants is de ondertitel, maar verwacht hier absoluut geen regulier kinderkoor. La Maîtrise de l’Opera Comique bestaat welswaar uit kinderen en tieners, maar hier hoor je af en toe behoorlijk opmerkelijke zang. Of zuchten.
La Marche des Enfants – Suite pour Choeur d’enfants
Holly’s stempelgrafiek nummer 5841 is een subtiel spel van licht en schaduw en van optische illusies. Neem een klein beetje afstand en kijk wat langer, dan zie dat er verraderlijke nuances in zitten die je als kijker behoorlijk in verwarring kunnen brengen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5842 lijkt een verzameling stenen, maar is in feite een abstract spel van licht en schaduw, bedoeld om jou als kijker op verschillende manieren subtiel op het verkeerde been te zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5843 is niet alleen spel van optische illusies, maar ook een zoekplaatje voor gevorderden. Neem een beetje afstand en kijk even wat langer dan je voor een beeldscherm gewend bent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5844 is op-art met een rafelrandje. Zoom bij deze vooral ook even in om de subtielere details wat beter te bekijken. En neem er vooral ook even ruim de tijd voor.
Twee bijzondere tentoonstellingen leverden samen een uitzonderlijke catalogus op waarin handen en handschoenen een centrale rol vervullen. Als je weet hoe moeilijk de meeste kunstenaars het vinden om handen te tekenen en te schilderen kun je je wel voorstellen dat het buitengewoon interessant wordt als je de focus eens volledig naar de handen verlegt. En dan die catalogus – die bestaat namelijk uit twee boeken in één band, met daartussenin nog een katern met een uitgebreid tekstgedeelte, dus drie boeken, samen in één band gebonden, een subliem meesterwerkje op zich. En al die handen! Fenomenaal!
La main (et) le gant – de hand en de handschoen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5837 is een subtiel spel van licht en schaduw en optische illusies waarbij je als kijker vrijwel ongemerkt op het verkeerde been wordt gezet. Neem een beetje afstand en kijk even wat langer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5838 is op verschillende manieren interessant, om te beginnen door de gestileerde mannenkop die zo basaal is dat je er gekanteld ook andere zaken in kunt zien, en door de bijzondere kleuren, die allemaal uit mijn verzameling zwarte stempelkussens komen. Zoom maar eens in, dan zie je ze nog beter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5839 is wat weerbarstiger, en deze kun je dan ook het beste van een afstandje bekijken. Ook hier moet je er wel even de tijd voor nemen, want het kan even duren voor alles op zijn plek valt, maar als je geduld hebt gebeurt dat uiteindelijk echt vanzelf.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5840 is een tamelijk ongrijpbaar spel van licht en schaduw. Verstand op nul en gewoon een tijdje kijken, dat werkt in dit geval het beste.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 78 gaat over historische gebeurtenissen en zijdelings ook over de enorme handtekeningen van Rutte en Trump. Dit is de achtenzeventigste aflevering in deze reeks prikkelende autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5833 is een variatie op een thema, wat in mijn geval betekent dat je optische illusies kunt verwachten, en een zoekplaatje voor gevorderden, want er zitten verschillende gezichten verborgen in deze grafiek, voor de volhardende kijker.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5834 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, dan komen de optische illusies het beste tot hun recht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5835 is een combinatie van optische illusies en een multi-interpretabel zoekplaatje voor gevorderden waar een geduldige kijker een hele tijd zoet mee kan zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5836 – het lijkt wat flauw als ik elke keer om meer tijd en aandacht vraag voor deze grafieken, maar ook deze heeft echt wat tijd nodig voor alles op zijn plek valt. Dit is nu eenmaal geen kunst die zich in één oogopslag gewonnen geeft.
De biografie over stripmaker Piet Wijn die vorig jaar verscheen viel me erg tegen, maar gelukkig heeft Stripglossy maar liefst twee nummers aan deze unieke stripmeester gewijd, waardoor je na lezing van die twee nummers niet alleen een heel goed beeld hebt van het leven van Wijn, maar ook van zijn werk, mede dankzij de vele tekeningen en strips. Ik loop wat achter de feiten aan, dat realiseer ik me, want deze Stripglossy-afleveringen verschenen al een tijdje geleden, maar deze twee nummers zijn absoluut tijdloos, dus belangrijk genoeg om alsnog aan te schaffen.
Stripglossy 27 en 28
Holly’s stempelgrafiek nummer 5830 is van een afstand puur en alleen een spel van optische illusies, maar als je gaat inzoomen wordt ook deze weer een zoekplaatje voor gevorderden, waarin van alles te ontdekken valt voor de geduldige kijker.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5831 heb ik voor een deel met dezelfde stempels gemaakt als nummer 5830, maar toch levert het andere beelden op, en een duidelijker hoofd. Als je gaat kantelen zie je weer heel andere zaken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5832 kun je het beste van een afstandje bekijken, zodat het subtiele spel van licht en schaduw het beste tot zijn recht komt. Ook hier heb ik optische illusies gecombineerd met een zoekplaatje, waarin gezichten te vinden zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5827 verandert elke keer als je je focus een beetje verlegt. Het is de moeite waard om dat eens te proberen. Inzoomen kan daarbij soms helpen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5828 is er opnieuw eentje waar je op verschillende manieren naar kunt kijken. Mijn advies is om vooral eerst even de galerie te openen en het eerste plaatje rustig wat zorgvuldiger te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5829 – van een afstandje denk je dat je weet wat je ziet, maar als je dichterbij komt ontglipt het je volledig. Optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden.
Logés en de hitte – te weinig tijd over om nog wat muziek te bespreken of goede boeken omhoog te steken. Morgen weer.
Sahra Malgan is een Somalische zangeres en componiste die op een geweldige manier Somalische liedjes combineert met Bollywood en stevige Westerse rock. Dat leverde een machtig mooi album op.
Sahra Malgan – Hiddo Dhawr.
Rectificando is een stripreeks die voor liefhebbers van complottheorieën en geheime genootschappen een absolute must is, maar ook als je gewoon van spannende strips houdt kun je het derde deel in deze reeks gewoon oppakken, want het gaat om een afgerond verhaal, waar je niet al te veel voorkennis voor nodig hebt. Jean Nomane, de zogenaamde Rechtzetter van het Triumviraat is na de dood van zijn vader in diens afgelegen huis getrokken om daar een tijd met zijn geliefde Anaïs door te brengen. In de kelder ontdekt hij een uitgebreid onderzoek van zijn vader, dat wel speciaal voor hem achtergelaten lijkt. Er gaan dus weer koppen rollen…
Rectificando deel 3 De Erfenis.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5823 is er een waar voor een geduldige kijker bijzonder veel in te ontdekken valt. Neem rustig de tijd, loop de galerie op je gemak door en blijf overal even wat langer stilstaan.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5824 is meer van hetzelfde en toch weer anders, dus optische illusies die je weer op een andere manier in verwarring brengen en gezichten die weer op een andere manier verstopt zitten. Zoom maar eens in, dan vind je ze misschien wat sneller.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5825 kun je het beste van een afstandje bekijken, en dan iets langer dan je voor een beeldscherm gewend bent. Ga dan in de galerie vooral ook even veder, want bij elke kanteling verandert hij.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5826 is wat weerbarstiger, want hier moet je echt de schaduwen even de kans geven hun werk te laten doen. Haak niet te snel af, zou ik zeggen.
Het universum Aquilon wordt bevolkt door vijf volkeren die allemaal hun eigen stripreeks kregen. Ik heb het hier al eerder over de Dwergen gehad, maar de langstlopende reeks is die over de Elfen, die is al aan het 31ste deel toe. Wees niet bevreesd, want als fantasyliefhebber kun je zo instappen, want dit is een afgerond verhaal. Lanawyn en haar jonge leerlinge Ylanoon ontdekken in een donker bos vier vermoorde en onthoofde elfen, en komen er al snel achter dat er ook mensen op exact dezelfde manier vermoord zijn. Ze gaan dan samen met een menselijke barbier op zoek naar de dader. Sublieme, spannende fantasy, geweldig getekend.
Elfen 31 – Ylanoon
Fluitist Erwan Menguy stelde voor zijn eerste solo-album een geweldig kwartet samen en maakte een album dat het nog het meeste doet denken aan jazzy kamermuziek. Een heerlijk album!
Erwan Menguy Quartet – Spi.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5820 is niet alleen een bijzonder spel van optische illusies, maar ook een krankzinnig zoekplaatje, waarin heel veel verschillende koppen zitten verstopt. Verleg je focus en je ziet weer een nieuw hoofd. Dus neem de tijd en kijk hoeveel van die rotkoppen je kunt vinden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5821 is een spel van licht en schaduw en optische illusies. Langer kijken verdient aanbeveling, want het duurt even voor alles zich ontvouwt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5822 moet het ook weer hebben van het spel met licht en schaduw, dat de optische illusies een beetje aan het oog onttrekt, waardoor je als kijker zonder dat je het door hebt toch weer op het verkeerde been wordt gezet.
De Onzichtbare Oorlog is een trilogie, waarvan het derde deel, Het Instituut, gaat over de Mossad, de Israëlische geheime dienst die allerlei illegale missies uitvoerde om oorlogsmisdadigers te pakken te krijgen. Het sterke van deze strip is dat de “fouten” toch iets minder fout blijken dan je zou denken, terwijl de goeden zich van methodes bedienen om hun doel te bereiken die absoluut niet door de beugel kunnen. Maar alles in de naam van “het doel heiligt de middelen”. Juist nu er zoveel polarisatie ontstaat over de Palestijns-Israëlische kwestie is het goed om een strip als deze te lezen, die de nuance probeert te zoeken.
De Onzichtbare Oorlog – Het Instituut
De muziek van Michelle Shocked is moeilijk te vinden op internet, want sinds zij zich heeft losgemaakt van een grote platenmaatschappij en heel veel van haar muziek op haar eigen label heeft uitgebracht is ze niet meer te vinden op platforms als Spotify of YouTube, en dat maakt haar voor een groot deel van de luisteraars onvindbaar. Jammer, want ze heeft heel wat juweeltjes uitgebracht, waaronder een paar onverwachte, zoals een album met covers van Disneyliedjes.
Michelle Shocked – Got No Strings
Holly’s stempelgrafiek nummer 5816 lijkt wel met een penseel geschilderd, maar ook deze heb ik gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje uit rubberen gummen heb gesneden, en met verschillende zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5817 is van een afstandje vooral een subtiel spel van optische illusies, maar als je even de tijd neemt blijkt het ook nog eens een ingenieus zoekplaatje voor gevorderden te zijn waarin verschillende gezichten verborgen zitten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5818 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook hier zitten wat visuele addertjes onder het gras, waardoor je als kijker vrijwel ongemerkt op het verkeerde been wordt gezet. Even wat langer kijken dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5819. Voor deze grafiek heb ik dezelfde stempel gebruikt als voor nummer 5818, maar dit keer gecombineerd met een andere stempel. Kijk maar eens of je de overeenkomsten kunt vinden.
Het is Juan Rulfo-maand bij de Mexicaans-Spaanse uitgeverij RM, en zo zag ik dat er van deze Mexicaanse schrijver ook een Engelstalige uitgave met honderd van zijn beste foto’s was verschenen. Rulfo als fotograaf kende ik niet, maar de manier waarop hij Mexico vastlegde is uniek en zeer de moeite waard. Schitterend boek.
100 Photographs by Juan Rulfo
Bij toeval wist ik de hand te leggen op de allereerste afleveringen van de strip Alley Oop, over een grottenman in de oertijd, met zijn dinovriend Dinny, een van de langstlopende Amerikaanse strips (hij loopt nog steeds!) – in Nederland nauwelijks bekend, omdat hij hier nooit in de krant heeft gestaan, maar dat blijkt achteraf een enorm gemis, want Alley Oop was vanaf het allereerste begin in 1933 al een geweldige strip, met sterke verhalen en fantastische tekeningen.
Alley Oop uit 1933
Holly’s stempelgrafiek nummer 5812 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies en tegelijk een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waarin je nooit helemaal zeker bent waar je eigenlijk naar zit te kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5813 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar ook hier spelen optische illusies bijna onmerkbaar een rol, waardoor je als kijker toch op je hoede moet blijven.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5814 is vooral een subtiel spel van licht en schaduw, waardoor de optische illusies nauwelijks in het oog springen. Kijk er vooral even wat langer naar, dan gebeurt er van alles dat je niet had gedacht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5815 is wat weerbarstiger, bij deze kan het even wat langer duren voordat alles op zijn plek valt, en zelfs dan kan alles gaan schuiven als je even met je ogen knippert.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 77 gaat vooral over het krankzinnige belastingstelsel van Nederland, en de manier waarop de landelijke overheid allerlei taken heeft overgedragen aan de lokale overheden, terwijl daar wel minder geld tegenover staat. De zevenenzeventigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er elke zondag hier een publiceren.
Dwergen is voor mij. als liefhebber van fantasy een ontdekking van jewelste, want het universum Aquilon was voor mij tot nu toe onbekend terrein, terwijl er ondertussen maar liefst vijf series strips lopen die zich in dat universum afspelen, rond Elfen, Dwergen, Orks & Goblins, Magiërs en Ogon, al met al al meer dan zeventig (!) albums. Er valt dus nogal wat in te halen, want dit tweeëntwintigste deel in de reeks Dwergen is niet minder dan fenomenaal goed, zowel wat verhaal betreft als wat de tekeningen aangaat.
Dwergen 22 Borogam van de Mout
Holly’s stempelgrafiek nummer 5808 zit net even wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Neem een beetje afstand en kijk even wat langer, dan zie je wel wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5809 lijkt wel zwierig met een penseeltje geschilderd, maar ook deze heb ik gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, en met zwarte stempelinkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5810 heb ik gemaakt op bruin kraftpapier, en daarbij heb ik, naast de gebruikelijke batterij zwarte stempelkussens, ook witte acrylverf gebruikt om mee te stempelen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5811 ziet er op het eerste gezicht wat smoezelig en rommelig uit, maar zet hem rechtop (derde plaatje in de galerie) en kijk even wat langer en beter, en kijk dan wat er gebeurt.
