Ruud’s stokpaardjes aflevering 70 gaat over privatisering door de eeuwen heen, met als slotakkoord een voorbeeld van Koningsdag. Dit is de zeventigste aflevering van deze reeks prikkelende filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Rover is negen, en met zijn vriendjes speelt hij piraat op de boot die hij van zijn moeder heeft gekregen, de Brigantijn. Die moeder is verdwenen, en zijn vader wordt door een louche figuur gedwongen de boot aan hem te verkopen. Maar dat laat Rover niet zomaar gebeuren. Hij gaat er met zijn vrienden met de boot vandaar, en dat is het begin van een krankzinnig avontuur vol piraten, vreemde wendingen, vriendschap en humor.
Rover 1 De Bloedgolf
Ook vandaag laat ik je weer een prototype zien van een beeld dat ik gemaakt heb van karton en papier. Een voor- of achterkant heeft het niet, en een onder- of bovenkant ook niet. Je kunt er letterlijk alle kanten mee op, dat vind ik juist het mooie aan driedimensionaal werk.
Holly’s beelden – mei 2024 – nummer 3
Holly’s stempelgrafiek nummer 5664 is een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje” – langer kijken is hier echt aan te bevelen, want het kan heel even duren voordat alles op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5665 kun je het beste van een afstandje bekijken. Dat zou je niet denken als je hem van dichtbij bekijkt, maar toch is deze echt gemaakt om van een afstandje te bekijken. En neem er dan wel even een beetje de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5666 is misschien de meest weerbarstige, maar zeker niet de minste van de drie die ik je vandaag laat zien. Ook hier geldt de basisregel voor al mijn grafieken: kijk er wat langer naar dan je voor je beeldscherm gewend bent naar de dingen te kijken. Je zult ontdekken dat je dan veel meer ziet dan je verwacht had.
Modular is de titel van het eerste album van drummer en componist Srdjan Ivanovic onder zijn eigen naam, met een band van Parijse topmusici. Je hoort de Balkan terug, maar ook rock en jazz. Een energiek, aanstekelijk album waar ik erg blij van werd.
Srdjan Ivanovic – Modular
Ik ben weer beelden aan het maken, dat wil in mijn geval zeggen dat ik kleine prototypes in elkaar zet met papieren plakband, waardoor je toch een goed idee krijgt hoe het beeld er uit zou kunnen zien als het groot zou worden uitgevoerd. Want geld en ruimte vormen onoverkomelijke problemen, voorlopig althans. Haha.
Holly’s beelden, mei 2024 nummer 2
Holly’s stempelgrafiek nummer 5660 is er een waar je wat minder gemakkelijk greep op krijgt. Langer kijken helpt, inzoomen op een vreemde manier ook. Niet dat hij dan beter wordt, maar daarna bekijk je het totaalbeeld wel anders, en dat scheelt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5661 is een variatie op een thema, dus opnieuw een spel van optische illusies waarbij het perspectief niet echt vastligt en je als kijker subtiel op het verkeerde been wordt gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5662 zit iets subtieler in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Zoom maar eens in en kijk er vooral ook even wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5663 is een spel van optische illusies dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. En ook hier geldt dat je er echt even de tijd voor moet nemen.
Saxofonist Timothee le Bour en accordeonist Youen Bodros spelen al bijna twintig jaar samen. De een komt uit Bretagne , de ander uit Gascogne, daarom heet hun vierde album Daou Ribi – twee oevers. Twee persoonlijkheden die samen opwindende folk maken die tegen de free jazz aan zit. Fel, energiek, vrolijk. Heerlijke muziek.
Le Bour-Bodros – Daou ribi.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5656 is van een afstand vooral een spel van optische illusies, maar er zitten ook egeltjes en sneeuwuilen in verstopt. Kijk maar eens of je ze kunt vinden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5657 is vooral een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je verschillende gezichten en gekke beesten kunt vinden. Bekijk hem vooral rustig van een klein afstandje, dan heb je de meeste kans om veel te ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5658 is er ook weer een waar vrij veel in te ontdekken valt. Neem een klein beetje afstand en blijf dan even wat langer kijken, dan zie je vanzelf wel wat ik bedoel, zeker als je de moeite neemt de hele galerie even door te lopen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5659 is een weerbarstig abstract spel van optische illusies waar ik toch wat gezichten in heb weten te verstoppen. Neem er dus toch maar even rustig de tijd voor als je avontuurlijk aangelegd bent.
In het vierde en afsluitende deel van de strip Black Squaw escorteert Bessie een vliegtuig met smokkelwaar van de Capone-clan, en probeert een vliegtuig van de kustwacht dat te onderscheppen. Maar is het echt de kustwacht? Bessie heeft haar twijfels, maar Al Capone twijfelt uiteindelijk aan haar, dus ze is haar leven niet zeker, ook al omdat ook de Ku Klux Klan nog steeds op haar jaagt. Bessie verdwijnt en dat leidt haar naar de mysterieuze Secret Six. Zij bieden haar een nieuw leven in ruil voor haar hulp om Capone gevangen te nemen, maar dat blijkt niet zo eenvoudig. Geweldige strip, naar een waargebeurd verhaal.
Black Squaw 4 Secret Six
Holly’s stempelgrafiek nummer 5652 is een losjes opgezet spel van optische illusies met daarnaast een suggestie van ogen die je als kijker op een andere manier op het verkeerde been kunnen zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5653 is een subtiel spel van licht en schaduw, en ook een spel van optische illusies. Zoom bij deze vooral ook even in, zodat je hem op detailniveau kunt bekijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5654 is een tikkeltje aan de weerbarstige kant, maar als je even de moeite neemt om wat langer te kijken zie je al snel abstracte Eschervogeltjes in beeld verschijnen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5655 is er ook weer een waarbij je het beste eerst even in kunt zoomen. Dan krijg je wat sneller greep op het totaalbeeld. Je kunt natuurlijk ook gewoon wat langer en aandachtiger kijken, aan jou de keus.
Er is nog een nieuw deel verschenen in de Donjonreeks, ook weer in de serie Avondschemer, dus in de nadagen van de Donjon, als de planeet opnieuw is samengesteld na het verslaan van de Zwarte Entiteit. Het onbezonnen jonge konijn Marvin de Rode en Zakûtu zwerven over de planeet als iedereen ineens Marvin wil doden. De vraag is waar al die demonen vandaan komen en waarom ze juist het jonge konijn moeten hebben. Opnieuw een krankzinnige aflevering in de meest waanzinnige fantasystripreeks die ik ken (en met grote voorsprong de beste en de leukste).
Donjon – Avondschemer 112 – Demonenbestrijders
Naast stempelwerk, tekeningen en schilderijen maak ik ook graag beelden, en ook daarin probeer ik om, net als in mijn stempel- en schilderwerk, .abstractie te combineren met de suggestie van figuratief, zie hier de oortjes, die iemand meteen aan een kat deden denken. Maar je kunt er ook het ontwerp voor een merkwaardige stoel in zien.
Holly’s beelden – mei 2024 – nummer 1
Holly’s stempelgrafiek nummer 5647 is een tamelijk subtiel spel van optische illusies waarbij geldt dat hoe langer je kijkt hoe meer je ziet. Dus neem er even rustig de tijd voor, zou ik zeggen, en loop vooral op je gemak de hele galerie eens door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5648 is een variatie op een thema, waarbij weer eens absoluut niet duidelijk is waar je nu eigenlijk naar zit te kijken. Neem er gewoon even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5649 is een gestileerd spel van optische illusies, waarbij het menselijk lichaam nooit ver weg is. zoom maar eens in en kijk dan eens wat langer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5650 heb ik gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, en je kunt meteen het grote verschil met de drie andere grafieken van vandaag zien, die allemaal met plastic gummen zijn gemaakt. Deze verandert overigens sterk als je gaat kantelen, en hij is gemaakt om van een afstandje te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5651 is weer een variatie op een van mijn thema’s, dus je kunt weer een combinatie verwachten van optische illusies en suggestieve plaatjes. Ik ben lekker op stoom, dus vandaar vijf grafieken vandaag.
Ik heb een enorm zwak voor de krankzinnige fantasystrip Donjon, de parodie op Dungeons & Dragons-achtige games, terwijl ik helemaal niets met die computerspelletjes heb. Maar de manier waarop Joann Sfar en Lewis Trondheim het waanzinnige universum rond die Donjon weten uit te bouwen, van opkomst tot hoogtijdagen en verval, met Herbert de Eend en Marvin de Draak steeds in de hoofdrollen en een onwaarschijnlijke cast aan bijfiguren, dat is voor een echte stripliefhebber puur genieten. De subserie Monsters licht steeds een bijfiguur uit, en in het 13de Monstersdeel wordt de Wachter, zeg maar de manager van de Donjon, onder de grond wakker als skelet, wat opnieuw het begin van een fantastisch verhaal blijkt te zijn.
Donjon Monsters 13 – Ontwaak en sterf.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5644 lijkt wel een bronzen reliëf, maar ook deze is gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje uit de grootste gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth heb gesneden. En ook de bronskleur komt, net als de andere kleuren, uit een van de vele zwarte stempelkussens die ik in de loop der tijd verzameld heb.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5645 combineert optische illusies met de suggestie van een dicht bomenbos, en af en toe grijnzen er ook nog een paar gezichten tussendoor, maar die laatsten zijn echt voor de liefhebbers van het zoekplaatje voor gevorderden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5646 heb ik gemaakt met stempels die ik heb gesneden uit gladde plastic gummen van de Hema. Dat ziet er toch heel anders uit dan de structuur van de rubberen olifantengummen die ik meestal gebruik.
Ingrid Chabbert is een Franse kinderboekenschrijfster die zich inmiddels al wat jaren bezighoudt met het maken van geweldige graphic novels. Het meest persoonlijke boek dat ze tot nog toe maakte is waarschijnlijk Onderstroom, over het verlies van de baby waar zij en haar vrouw zich ontzettend op verheugd hadden. Het verwerken van dat verlies wordt op een unieke, indrukwekkende, ontroerende en soms aangrijpende manier getoond. Niet overdramatisch, met precies de juiste toon. Bijzonder.
Onderstroom.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5641 is een combi van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje, waar de een meteen bloemen in ziet en de ander stenen. Kijk zelf maar eens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5642 zorgt op een vergelijkbare manier voor verwarring, want waar de een er stukken potvis in ziet komt een ander niet verder dan een gehavende betonnen muur.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5643 lijkt op her eerste gezicht een eenvoudig reliëf, maar hoe langer je kijkt hoe minder er blijkt te kloppen van het perspectief, terwijl je er toch niet goed de vinger op kunt leggen wat er precies niet klopt. Kijk maar eens wat langer en aandachtiger.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 69 gaat over wetenschap, feiten en waarheid. De negenenzestigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors, die we hier elke zondag publiceren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5638 is van een afstandje gewoon een spel van optische illusies, maar als je het als een zoekplaatje beschouwt zie je een verzameling niet al te beste gebitten. Neem er in ieder geval even rustig de tijd voor en zie er de humor van in.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5639 kun je het beste van een afstandje bekijken, en zelfs dan moet je er nog even uitgebreid de tijd voor nemen, want het duurt even voordat alles hier op zijn plaats valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5640 is opnieuw een merkwaardig spel van optische illusies, en ook hier moet je er op rekenen dat je wat langer moet blijven kijken als je alle geheimen van deze grafiek wil doorgronden. Maar dat lijkt me nauwelijks een straf, toch?
Pianist Jeroen van Vliet en percussionist Afra Mussawisade wilden graag samen een album opnemen met alleen piano, percussie en elektronica, en toen die muziek al spelend en experimenterend in de studio vorm begon te krijgen besloten ze de Syrische klarinettist Kinan Azmeh erbij te halen. Dat leverde een fantastisch wereldfusie-jazz-album op dat het beste uit verschillende werelden bij elkaar brengt.
Mussawisade, van Vliet & Azmeh – Gloom
Holly’s stempelgrafiek nummer 5635 is een spel van licht en schaduw en van subtiele optische illusies die het perspectief bij elke kanteling op een merkwaardige manier buitenspel lijken te zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5636 is opnieuw een spel van optische illusies waarbij je als kijker op scherp wordt gezet. Er valt ook hier weer bijzonder veel te ontdekken als je simpelweg bereid bent even wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5637 is een variatie op een thema, met een andere uitkomst, net als een jazz-compositie waar door improvisaties en een andere insteek een verrassend ander beeld kan ontstaan.
Louis is een wat knorrige oude kerel die onverwacht een uitnodiging krijgt van een vroegere geliefde, waarmee hij lang geleden een paar jaar aan de oever van de Loire gewoond heeft. Hij besluit op de uitnodiging in te gaan, maar tot zijn verbazing ontmoet hij daar alleen andere vroegere geliefden van Agathe, zij is er zelf niet. En dan wordt de rivier de Loire de onverwachte hoofdpersoon in deze magistrale graphic novel.
Loire
Holly’s stempelgrafiek nummer 5632 heeft de neiging van bol naar hol te veranderen als je hem gaat kantelen, want ik altijd weer een verbazingwekkend effect vind (dat ik overigens af en toe bewust probeer te bereiken).
Holly’s stempelgrafiek nummer 5633 is wat hoekiger, maar ook dit is een spel van optische illusies waarbij je als kijker subtiel op het verkeerde been wordt gezet, en waarin je soms even een beetje moet bijstellen wat betreft focus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5634 is simpel maar geraffineerd. Kijk er maar eens wat lange en aandachtiger naar, dan zie je wel wat ik daarmee bedoel.
