Ruud’s stokpaardjes aflevering 63 is een gepassioneerd betoog tegen dienstplicht in welke vorm dan ook. De drieënzestigste aflevering van deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors is weer een extra prikkelende. Elke zondag publiceren we hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5512 heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit middelgrote olifantengummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, daarvan heeft het rubber een andere structuur dan dat van hun grootste gummen, die ik ook vaak gebruik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5513 is op-art met een rafelrandje, het beste te bekijken van een klein afstandje. En als je wat langer kijkt moet je er op verdacht zijn dat het perspectief spontaan kan gaan kantelen, zeker als je af en toe met je ogen knippert..
Holly’s stempelgrafiek nummer 5510 is vooral een kwestie van focussen – je kunt hier zowel de lichte driehoeken als de donkerste vlakken naar voren halen, en dan kijk je elke keer naar een totaal ander beeld. Probeer maar eens te wisselen van focus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5511 is vrij minimaal, er lijkt vrijwel niets te gebeuren, maar als je inzoomt zie je dat er toch van alles op een subtiele manier in elkaar haakt.
Mademoiselle J is een opmerkelijke spin-off van Robbedoes, want Juliette was feitelijk een bijfiguur in een verhaal over Robbedoes, maar de makers van dat verhaal konden haar niet loslaten en wilden haar geschiedenis graag verder vertellen. Gelukkig voor ons, stripliefhebbers, want we zijn nu al toe aan het derde verhaal rond deze opmerkelijke jonge vrouw. We zijn in Parijs, in de Tweede Wereldoorlog, en het huis van Juliette wordt door de nazi’s gevorderd. Daar blijft het niet bij, want als alle Joden worden opgepakt en naar concentratiekampen worden afgevoerd, is haar beste vriendin Lea daar ook bij. Aan het eind van de oorlog gaat Juliette als journaliste op pad om haar vriendin te zoeken, en die zoektocht begint in een net bevrijd Auschwitz en voert haar uiteindelijk naar Siberië, terwijl het gevaar constant op de loer ligt. Een indrukwekkende, gelaagde anti-oorlogsstrip.
Mademoiselle J 1945 Tot het einde van de wereld
Holly’s stempelgrafiek nummer 5508 is een spel van optische illusies en suggestie. Neem er gewoon even rustig de tijd voor, dan zie je meer dan je zou verwachten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5509 is subtieler dan je op het eerste gezicht zou denken – die felle witte strepen zijn wel erg dominant aanwezig, en ontnemen in eerste instantie een beetje het zicht op wat er verder gebeurt. Zoom maar eens in, dan kun je dat beter bekijken.
Het Lemadi Trio speelde voor het eerst samen in een garage in het Limburgse dorp Neeritter. Dat concert werd opgenomen en het werd meteen ook hun debuutalbum, en het smaakt onmiddellijk naar meer, want deze drie virtuoze avontuurlijke jazzmusici weten hoe ze muzikaal de grenzen kunnen verleggen op een manier die de aandacht van de luisteraar met open oren vast weet te houden.
Lemadi Trio – Tryptophan Suite
Holly’s stempelgrafiek nummer 5506 heeft weer eens een heel simpel motto: neem afstand en kijk wat langer. Dan valt alles namelijk vanzelf op zijn plek. En als je dan per ongeluk even met je ogen knippert kan het zomaar zijn dat hij er weer helemaal anders uitziet omdat je focus iets verschoven is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5507 is een spel van licht en schaduw, en ook deze werkt het beste als je een beetje afstand houdt. En ook hier geldt dat langer kijken geen gek idee is als je hem wat beter wil leren kennen. Dat geldt voor alle kunst overigens.
The Wreckery is een Australische punkbluesband die al bijna veertig jaar muziek maakt aan de donkere kant van bluesrock. Vijf oudere heren die nog steeds met enorm veel passie geweldige muziek maken, heerlijk en inspirerend om naar te luisteren.
The Wreckery – Fake is Forever
Holly’s stempelgrafiek nummer 5504 is een zorgvuldige, met verschillende stempels geconstrueerde compositie, waarbij het even kan duren voordat hij voor jou als kijker als één geheel aanvoelt. Gun hem die tijd, want hij is de moeite van de tijd en aandacht beslist waard.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5505 maakt het je als kijker nog moeilijker, want hier krijg je nog minder gemakkelijk greep op. Inzoomen helpt, langer kijken ook. Gewoon blijven kijken.
Tuskegee Ghost is het verhaal van de Tuskegee Airmen, de eerste zwarte Amerikaanse piloten, die zich onderscheidden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal wordt verteld aan de hand van Robert Hoffman, een voormalige Tuskegee, die in 1969 nog steeds nachtmerries heeft door de spoken uit zijn verleden, in een zuidelijke staat waar de beruchte Ku Klux Klan het voor het zeggen heeft. Zijn zoon heeft besloten dat hij ook piloot wil worden, en dat maakt het voor Robert alleen maar moeilijker. Je krijgt hier in twee stripdelen het verhaal van Robert Hoffman, en de strijd die de eerste zwarte piloten moesten voeren om überhaupt te mogen vliegen en hoe ze hun plek binnen het leger moesten bevechten, en het verhaal van zijn zoon, die pas heel laat achter de geschiedenis van zijn vader komt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5502 ziet er op het eerste gezicht misschien uit als een verzameling champignons, maar dan moet je toch even wat beter kijken, want dit is vooral een spel van optische illusies en een spel van licht en schaduw.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5503 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, zodat je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet. Luie kijkers mogen onmiddellijk afhaken.
Spilar is een Vlaamse folkband die traditionals en covers speelt op een manier die je de originele versies onmiddellijk doet vergeten. Dat heeft te maken met de energieke, virtuoze band, maar ook met de zang van broer en zus Eva en Maarten Decombel. Hun tweede album is nog beter dan hun debuut, dat al geweldig was.
Spilar – Vandaag en alle dagen
Holly’s stempelgrafiek nummer 5500 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Het kan heel even duren voordat alles op zijn plek valt, dus ik vraag een beetje geduld van jou als kijker, maar dat loont beslist de moeite.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5501 heeft ook weer wat meer tijd nodig, ook omdat deze verandert als je je focus iets verlegt, wat het nog spannender maakt als kijker; je wordt hier echt op scherp gezet.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 62 gaar over de bezwaren die er kleven aan het eten van vlees. Een verrassender essay dan je wellicht zou verwachten. Nummer tweeënzestig in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors. Elke zondag vind je hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5498 staat als een huis, maar je moet er niet met je neus bovenop gaan staan. Afstand houden dus, en even de tijd nemen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5499 blijkt een multi-interpretabel zoekplaatje voor gevorderden te zijn. Ik vertel nooit wat ik er zelf in verstopt heb, maar er blijkt altijd meer in te ontdekken dan ik ik er bewust in gestopt heb. Altijd weer verrassend, moet ik bekennen.
Nefilim is een strip die deels western is, deels horror en deels fantasy en dan gaat het ook nog eens over de Amerikaanse Burgeroorlog en racisme. Maar dat levert geen halfslachtige strip, als je dat mocht denken – het verhaal is sterk en je wordt meteen op alle fronten meegesleept, ook als het verhaal wat onwaarschijnlijker wordt.
Nefilim 1 In het spoor van onze voorouders.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5496 lijkt een gewone verzameling stenen, maar kijk eens wat beter en je ziet een fraai spel met bijzondere lichtval. En de stenen zijn ook geen gewone stenen, blijkt als je beter kijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5497 is wat strakker en zit wat ingewikkelder in elkaar, op het eerste gezicht althans. Maar als je de moeite neemt wat langer te kijken valt alles vanzelf op zijn plek en zit je naar een fascinerend, onmogelijk bouwwerk te kijken.
De Katten van Morgen is een strip die zich afspeelt in het Parijs na de apocalyps, als de mensen elkaar uitmoorden om het weinige voedsel dat er nog is, en de ratten de pest verspreiden. De katten Bastet en Pythagoras gaan de strijd aan, want ze willen de cultuur van de mensen redden. Een geweldige verstripping van een ijzersterk verhaal.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5494 doet weer eens denken aan de omschrijving die een kunstliefhebber een hele tijd geleden gaf van mijn grafiek: “Escher ontmoet Schoonhoven, terwijl Morandi glimlachend toekijkt en Vasarely zijn bedenkingen heeft”. Zoek die kunstenaars maar eens op dan zie je wel wat hij daarmee bedoelt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5495 probeert ook nog het urinoir van Duchamps erin te smokkelen om de kunstgeschiedenis nog meer te annexeren, haha. Maar het gaat hier toch vooral om de optische illusies, die je als kijker op scherp proberen te zetten.
