Contrabassist Gonçalo Almeida en elektronikatovenaar Rutger Zuydervelt zoeken samen de grenzen op, met als resultaat weerbarstige muziek die af en toe behoorlijk kan wringen. Ruim een half uur lang nemen deze twee avonturiers je als luisteraar mee op een ongelofelijke muzikale reis naar onbekende terreinen. Een absolute aanrader voor avontuurlijke luisteraars.
Gonçalo Almeida & Rutger Zuydervelt – Eventual.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5492 heeft echt wat meer tijd en aandacht nodig, en bij deze kun je het beste ook rustig het totaalbeeld bestuderen, want inzoomen helpt je hier niet om er sneller greep op te krijgen. Eentje voor de doorzetter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5493 kun je het beste van een afstandje bekijken, dat werkt in dit geval het beste, al zou ik er in dat geval toch ook weer even wat extra tijd voor uittrekken als ik jou was.
Britse piepknormuziek met humor, zo zou je de muziek van The Remote Viewers oneerbiedig kunnen omschrijven. Avontuurlijke avantgardistische jazz waar ik altijd een goed humeur van krijg, dus gewoon luisteren en genieten, zou ik zeggen.
The Remote Viewers – Inside the Blizzard / Trivia
Holly’s stempelgrafiek nummer 5490 ziet er op het eerste gezicht wat weerbarstig uit, maar als je even wat langer kijkt valt alles vanzelf op zijn plaats en raak je vanzelf ook iets meer in verwarring, haha. Neem er dus gewoon even de tijd voor, want het is enkel een kwestie van goed kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5491 is gemaakt om van een afstand te bekijken, want als je te dichtbij komt wordt hij wel erg lomp, eerlijk gezegd. Van een afstand valt die lompheid weg en ontvouwt zich het spel van licht en donker.
De terugkeer van Kapitein Nemo is een hommage aan Jules Verne, waarin diens Nemo uit Twintigduizend mijlen onder zee onverwacht weer opduikt in een hybride monster dat half enorme octopus en half onderwatervoertuig is. Geen gewoon stripverhaal, maar een reeks grote tekeningen in de stijl van de oude gravures uit de tijd van Verne. Een verbluffend mooi boek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5488 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies, maar als je iets dichterbij komt kun je er ook van alles in ontdekken, dan neemt het spel van de suggestie de overhand.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5489 heb ik weer gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit de grootste gummen (nummer 300-1) van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth. Ik heb de laatste elf van die gummen kunnen bemachtigen, want de firma heeft de productie van de grootste gummen helaas stopgezet.
Twee Poolse musici – de een staat achter een modulaire synthesizer, de ander bespeelt de basklarinet en wat saxofoons, en samen maken ze muziek die je nog nooit eerder hebt gehoord. Fantastisch!
Czarnoziem – Socha
Holly’s stempelgrafiek nummer 5485 kun je het beste van een afstandje bekijken, want als je te dichtbij komt valt de magie van de suggestie wat weg. Neem er wel even de tijd voor, zodat alles op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5486 komt dicht in de buurt van minimal art, en zelf vind ik het dan juist heel spannend worden, als er vrijwel niets lijkt te gebeuren. Zoom maar eens in, dan zie je misschien hoe fascinerend “bijna niets” kan zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5487 lijken wel door een beeldhouwer slordig in elkaar geflanste koppen, en als je gaat kantelen verschijnen er weer andere koppen. Maar het is ook weer een spel met optische illusies, dus je wordt hier als kijker weer eens op verschillende manieren op scherp gezet.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 61 gaat over heimwee en waarom je je op een bepaalde plek wel of niet thuisvoelt. Dit is de eenenzestigste aflevering in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5482 is een spel van licht en schaduw, van optische illusies en van suggestie, want van een bepaalde afstand kun je er ook nog gezichten in ontdekken. Neem er wel even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5483 is vooral een spel van licht en schaduw. Zoom vooral ook even in, want dan kun je ook de achtergrond wat beter bekijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5484 is opnieuw een spel met optische illusies, en ook weer een zoekplaatje voor gevorderden, al moet je zelf maar beslissen wat je nu eigenlijk te zien krijgt.
Een jazzduo dat geïmproviseerde jazz speelt – de Belgische gitarist Dirk Serries en de Britse altviolist Benedict Taylor. Gitaar en altviool? Jazeker, en deze twee virtuozen zoeken op zo’n manier de grenzen op dat je met open mond zit te luisteren. Een geweldig album voor iedereen met open oren.
Benedict Taylor & Dirk Serries – Obsidian
Aeropostale is een geweldige stripreeks die luchtvaartgeschiedenis en avontuur op een voortreffelijke manier weet te combineren. Het zevende afsluitende deel in de reeks gaat over een afgelegen, gevaarlijke tussenstop op een verlaten kuststrook tussen woestijn en oceaan, waar de legendarische St Exupéry hoofd van het vliegveld werd en waar we ook de andere hoofdrolspelers in de serie weer tegenkomen. Een mooie afsluiter van een indrukwekkende reeks.
Aeropostale – Legendarische piloten – deel 7 – Cap Juby
Holly’s stempelgrafiek nummer 5479 ziet er bedrieglijk simpel uit, toch kun je hier heel lang naar blijven kijken zonder dat je er achter komt wat er precies mis is met deze grafiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5480 is een spel van licht en donker, en bij deze adviseer ik je om echt even in te zoomen in de galerie, om te kijken hoe hij er in detail uitziet. Dan kijk je meteen ook iets anders tegen het totaalbeeld aan.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5481 lijkt eenvoudig in elkaar te zitten, maar als je beter kijkt blijkt hij toch wat merkwaardiger geconstrueerd dan je eerst wellicht dacht. Kijk maar eens wat langer en beter.
XIII is een stripreeks die inmiddels al veertig jaar loopt. De bedenker, Jean van Hamme, die de strip een tijd geleden overliet aan andere scenaristen, schreef ter gelegenheid van dat veertigjarig jubileum een aantal korte verhalen die wat lacunes in het verleden van XIII opvullen. Voor de fans een must, maar vooral interessant als je het verhaal rond de mythe al een beetje kent.
XIII Mystery – Valstrikken en emoties
Holly’s stempelgrafiek nummer 5476 is een spel van licht en schaduw, gemaakt in een nieuw schetsblok met papier dat misschien net iets te grof is voor het betere stempelwerk. Afijn, even wennen, zullen we maar zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5477 is een spel van licht en schaduw en van subtiele optische illusies, die je bijna ongemerkt op het verkeerde been kunnen zetten. Kijk maar eens wat langer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5478 lijkt misschien wat weerbarstig, maar het loont bij deze echt de moeite even wat beter je best te doen als kijker. Even wat beter en langer kijken dus, en vooral ook even inzoomen, dan krijg je wat sneller greep op het totaalbeeld.
Marshall Bass was de eerste zwarte Amerikaanse marshall, en in de stripreeks die rond de man gemaakt is proef je de rauwe, gewelddadige, racistische werkelijkheid van het wilde westen. In het tiende deel in de reeks krijgt Bass te maken met een sadistische psychopaat van een legerkapitein die uit is op wraak. Bass zal zijn oude vijanden zelfs om hulp moeten vragen dit keer.
Marshal Bass – 10 – Hell Paso
Uitgeverij Rubinstein brengt nu al jaren de legendarische Gouden Boekjes uit, en sinds enige tijd zijn daar de compilaties in harde kaft en iets groter formaat bijgekomen. Vijf knusse gouden boekjesverhalen samen in één mooi groot voorleesboek. Dit keer zijn het vier klassiekers en een nieuw verhaal over auto’s, met onder meer de Gele Taxi.
Het Grote Gouden Autoboek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5472 is een spel van optische illusies. Loop op je gemak door de galerie, en vergeet niet stil te staan onderweg, want je moet deze grafiek wel de kans geven even tot stilstand te komen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5473 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar hoe langer je er naar kijkt hoe vreemder hij wordt. Optische illusies spelen ook hier weer een subtiele rol, waardoor je als kijker onwillekeurig in verwarring gebracht wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5474 is iets weerbarstiger, maar als je inzoomt krijg je er wat sneller greep op. Je kunt ook een beetje afstand nemen, dan krijg je ook wat sneller zicht op de structuur en de dieptewerking.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5475 heb ik gemaakt op zwart papier met witte acrylverf, met nog wat accenten met zwarte stempelinkt.
¿Qué Quieres Ser? betekent “Wat wil je worden?” en het is de titel van de nieuwe single van de Venezolaanse componist Xavier Losada. Zijn muziek is altijd bijzonder, op de grens van rock, jazz en avantgarde, en het was al weer een paar jaar geleden dat ik voor het laatst van hem hoorde. Normaal besteed ik eigenlijk geen aandacht aan singles, maar dit is weer een klein meesterwerkje, dus ik steek hem toch even in de lucht.
Xavier Losada – ¿Qué Quieres Ser?
Holly’s stempelgrafiek nummer 5468 heb ik gemaakt met stempels die ik heb gesneden uit de grootste olifantenstempels van het Tsjechische Koh-i-noor Hardtmuth, die overigens stoppen met het produceren van die hele grote gummen. Ik heb nog net de laatste elf exemplaren op de kop kunnen tikken. Mocht je ze nog in een winkel tegenkomen, dan hou ik me aanbevolen. Het is de olifantengum nummer 300-1.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5469 is een spel van licht en schaduw dat je het beste van een afstandje kunt bekijken, dan werkt hij het beste.
En neem er ook hier weer even de tijd voor, want ook deze heeft even wat tijd nodig om op zijn plek te vallen. En als je goed kijkt kun je zien dat ik hier voor een deel dezelfde stempels heb gebruikt als bij nummer 5468.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5470 speelt met licht en schaduw, met optische illusies en met nog veel meer en probeert zo jou als kijker lekker op scherp te zetten. Moet je wel bereid zijn even wat langer te blijven kijken natuurlijk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5471 heb ik op bruin papier gemaakt met zwarte stempelinkt en witte acrylverf. Er zijn mensen die juist een zwak hebben voor deze grafieken, terwijl anderen ze juist heel vreselijk vinden. Zelf ben ik geen purist, dus stempelen met verf vind ik soms goed te verdedigen.
In de jaren zestig schreef Chip Taylor een hele reeks wereldhits voor uiteenlopende popacts, waarvan Wild Thing wel de bekendste is, maar de laatste jaren maakt hij het ene na het andere album met prachtige intieme liedjes die hij zelf uitvoert, begeleid door een fantastische, subtiele, ingetogen band. Zijn nieuwe album gaat over de kanker die bij hem geconstateerd werd, de bestralingsrondes en alle ellende die daar bij hoort. Relaxed en laconiek gezongen, maar juist daardoor verpletterend indrukwekkend.
Chip Taylor – Behind the Sky
Holly’s stempelgrafiek nummer 5464 is een combinatie van een spel met optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin ditmaal planten en bomen de hoofdmoot vormen. Neem er gewoon even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5465 is echt gemaakt om van een afstand te bekijken, want als je dichterbij komt is het maar een vage toestand, terwijl de scherpte en de diepte er pas in komt als je ruim afstand neemt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5466 is een voorbeeld van op-art met een rafelrandje – het beste van een afstand te bekijken, en even de tijd nemen om alles rustig op zijn plek te laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5467 verandert als je wat langer blijft kijken. Probeer het maar eens, en loop daarbij vooral ook even op je gemak door de galerie, want dan ga je er ook weer anders tegenaan kijken.
