Man van het jaar is de overkoepelende titel van een reeks strips over mensen die een allesbepalende rol hebben gespeeld in de geschiedenis. Ze zitten in ons collectieve geheugen, terwijl we vaak niet de hele geschiedenis achter de mens of de gebeurtenis kennen. Hier wordt dat verhaal uitgebreid verteld. Dit keer wordt het verhaal verteld van de onbekende jonge man die tijdens de studentenopstand tegen de Chinese regering in 1989 een tank tot stilstand bracht door er voor te gaan staan, met in zijn hand een plastic tasje. Het beeld werd door internationale persfotografen vastgelegd en die foto werd een iconisch beeld van wat een enkeling kan doen. Het hele verhaal blijkt nog schokkender dan je zou denken.
Man van het jaar 1989 – De onbekende man van het Tiananmenplein
Holly’s stempelgrafiek nummer 5621 lijkt wat onoverzichtelijk, maar als je eest even inzoomt krijg je wat sneller greep op het totaal, want daar zie je dat het wel meevalt met dat onoverzichtelijke.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5622 is een spel van licht en donker, optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waarin een gezicht verstopt zit. Neem er even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5623 is opnieuw een spel van optische illusies gecombineerd met een zoekplaatje voor gevorderden, waar je nu vrij eenvoudig bomen in zou moeten kunnen zien, al zag iemand anders er meteen ook dode ogen in. Het is wel slim om even op je gemak de hele galerie door te lopen.
Een strip die de humor van Tati, Zeis en Hergé weet te combineren, terwijl er tegelijkertijd een serieus verhaal verteld wordt, dat zie je niet vaak. Henri Martin krijgt van zijn cardioloog te horen dat hij nog hooguit drie maanden te leven heeft, en vanaf dat moment gaat een krankzinnige draaikolk aan gebeurtenissen het leven van Henri verder bepalen. Een boek om drie keer te lezen, om alle grappen te ontdekken, maar ook om gewoonweg na te genieten.
Kansberekening.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5618 is een tamelijk subtiel spel van optische illusies. Dat betekent dat je als kijker gewoon even je verstand op nul moet zetten en kalm moet blijven kijken. Alles valt vanzelf op zijn plek en als je je focus even verplaatst verandert alles weer even snel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5619 is opnieuw een spel van optische illusies maar tegelijk ook een merkwaardig bouwsel in de geest van Escher. Kijk er maar eens wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5620 is van het ruwe bolstertype, maar hij zit geraffineerder in elkaar dan je na die eerste indruk wellicht zou verwachten.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 68 gaat over gelijkwaardigheid en bestaansrecht. Dit is al weer de achtenzestigste aflevering in deze reeks filosofische en vaak ook autobiografische essays van Ruud Moors. Elke week publiceren we hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5615 lijkt wat saai en simpel, maar als je wat langer en aandachtiger kijkt blijkt hij intrigerender dan je op het eerste oog zou denken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5616 is een spel van licht en schaduw en optische illusies. Als kijker word je op verschillende manieren op scherp gezet, dus neem er even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5617 ziet er op het eerste gezicht misschien wat slordig en rommelig uit, maar dat is toch vooral gezichtsbedrog. Kijk er maar eens wat langer naar, dan valt alles bijna vanzelf op zijn plek.
Joelle Jolivet maakte een kleurboek van Parijs dat vanwege de Olympische Spelen nu ook in Nederland wordt uitgebracht. Door de sterke grafische tekeningen is het daarnaast sterk genoeg om ook gewone liefhebbers van Parijs of kunst aan te spreken.
Parijs in kleuren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5611 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook hier zou ik je willen vragen wat langer te blijven kijken. Misschien zie je dan toch meer dan je had verwacht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5612 is een spel van licht en schaduw dat wat geraffineerder in elkaar zit en waarbij het iets langer duurt voordat alles op zijn plek valt, dus ook hier loont het zeker de moeite om wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5613 is nog een tikkeltje weerbarstiger dan de vorige twee maar daarom is het eigenlijk nog leuker om er greep op te krijgen. Neem er dus ook hier even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5614 is een variatie op een thema dat weer totaal anders uitpakt, net als bij jazz – je improviseert in een ritme en je komt ergens anders uit. Altijd fascinerend.
.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5608 is een weelderig voorbeeld van op-art met een rafelrandje, met structuren die voor een deel te danken zijn aan de speciale rubberen gummen waar ik mijn stempels uit snijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5609 is een spel van licht en schaduw, waarin alles verandert als je gaat kantelen. Mooi glad papier en verschillende zwarte stempelkussens die vreemde kleuren opleveren, het helpt allemaal.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5610 is een spel van optische illusies waarbij het even kan duren voordat alles op zijn plek valt. Een beetje afstand nemen en rustig wat langer kijken willen nog wel eens helpen.
Moors magazine is een eenpersoons dagelijkse digitale publicatie, en dat betekent dat als de migraine weer eens hevig toeslaat, zoals vandaag, je als lezer helaas genoegen zult moeten nemen met een bescheiden aflevering zoals deze. Morgen ben ik er wel weer helemaal..
Peter de Wit, de tekenaar van de dagelijkse strip Sigmund in de Volkskrant, tekent ook al jaren cartoons over de dood, en die verzamelde hij nu in in een fraai boekje. Je moet wel een beetje van zwarte humor houden, maar als dat zo is dan is dit een echte aanrader.
Peter de Wit – Doodleuk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5605 lijkt wat ongrijpbaar, maar als je even wat langer kijkt of je zoomt even in, dan valt alles al redelijk snel op zijn plek en blijkt het weer een ritmisch spel van optische illusies te zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5606 is voor een deel net zo abstract als de vorige, maar er zitten ook wat beertjes in verstopt om hem wat knusser te maken, haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5607 kun je het beste eerst even van dichtbij bekijken – dus in de galerie even doorklikken tot je helemaal bent ingezoomd – dan krijg je wat sneller greep op deze merkwaardige compositie.
De Belgische accordeoniste Sara Salvérius maakte al eerder grote indruk met haar prachtige, melancholieke solo-abums, en nu is daar haar derde album, waarvoor ze niet alleen een samenwerking aanging met een strijkersensemble, maar waar nog veel meer bijzonders voor gebeurde. Zo maakte haar echtgenoot, vioolbouwer Pieter Goossens, speciaal voor dit project en voor deze strijkers instrumenten die bij de klankkleur van Salvérius’ accordeon passen, en dat levert werkelijk adembenemend mooie, melancholieke muziek op.
Sara Salvérius & SunSunSun – Pendulum
De Rode Ridder blijft een leuke strip voor liefhebbers van avontuurlijke fantasy. Elk nieuw avontuur is een afgerond verhaal, terwijl Johan, de Rode Ridder, nog steeds op zoek is naar zijn stiefvader. Dit keer moet hij in het Middeleeuwse Brussel een bendeleider zien te ontmaskeren.
De Rode Ridder 281 De Vleerkoning
Holly’s stempelgrafiek nummer 5602 is een spel van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden inééngeschoven. Neem er even rustig de tijd voor, want je wordt hier op verschillende manieren op scherp gezet als kijker.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5603 is voor een deel met dezelfde stempels gemaakt als nummer 5602, al heb ik verder wat andere stempels gebruikt. Ook hier loont het om wat langer te kijken, en ik zou ook zeker even inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5604 is gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit dezelfde enorme rubberen gum waar ik ook de stempels van de vorige twee grafieken uit gesneden had. Het zijn de allerlaatste grote olifantengummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth waar ik nu mee werk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5599 is een kwestie van focussen. De meeste kijkers zullen er meteen ogen in zien, maar als je je focus iets verlegt zie je een abstracte compositie met gaten of vreemde verhogingen. Kijk er maar eens wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5600 is een ingenieus spel van optische illusies, dat er op het eerste gezicht eenvoudig genoeg uitziet. Neem toch maar even de moeite wat langer te kijken, dan kun je nog verrast worden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5601 is ook weer een variatie op een thema, maar zoals je ziet pakt dat ook hier weer totaal anders uit. Daarom vind ik het zelf, ook na ruim vijfduizend van deze grafieken, nog steeds fascinerend om ze te maken.
Regen is rampzalig voor mijn internetverbinding. Dat heeft af en toe frustrerende gevolgen, bijvoorbeeld als ik een uur lang aan een artikel gewerkt heb en bij het uploaden van het laatste plaatje gaat internet uit de lucht. Weg artikel! Dan zakt de moed me even diep in de schoenen, en vandaag lukt het me niet om dat stukje uit mijn tenen weer op te diepen. Morgen minder regen, hoop ik, en dan probeer ik het weer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5596 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Neem een beetje afstand en beschouw het als meditatiekunst – dus het verstand op nul en gewoon rustig blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5597 heb ik gemaakt met behulp van een grote verzameling zwarte stempelkussens. Die leveren na verloop van tijd namelijk allemaal een andere tint zwart, waardoor je zoals hier een heel palet aan aarde-kleuren krijgt waar ik graag mee speel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5598 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, en zelfs dan zul je even moeten wennen aan het beeld dat er in eerste instantie wellicht wat chaotisch lijkt uit te zien. Maar dat is gezichtsbedrog, wat je zult constateren als je wat langer blijft kijken, want dan valt alles op zijn plek.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 67 gaat over het absurde verschil russen het vermogen van de miljardairs van deze wereld en de rest van de bevolking. De zevenenzestigste prikkelende aflevering in deze reeks filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Alleen is een stripreeks over vijf kinderen die in dezelfde nacht zijn doodgegaan en zo in het Limbus terecht zijn gekomen, een merkwaardige tussendimensie waar alleen dode kinderen leven, en waar de strijd tussen goed en kwaad in verhevigde mate lijkt door te gaan. Het veertiende deel in de reeks begint gelukkig met een uitgebreide introductie en een samenvatting van alles wat voorafging.
Alleen 14 De Beschermers
Holly’s stempelgrafiek nummer 5592 is wederom een spel van optische illusies gecombineerd met een soekplaatje voor gevorderden, zodat je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5593 heeft net even wat meer tijd en aandacht nodig dan de vorige, vrees ik, maar als je even rustig blijft kijken levert dat je als kijker ook wel wat op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5594 kun je het beste eerst even van dichtbij bekijken – inzoomen dus – dan bekijk je het totaalbeeld meteen ook wat anders en heb je er sneller greep op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5595 is de meest weerbarstige van vandaag en misschien ook de meest ontoegankelijke. Je zult als kijker dus iets meer je best moeten doen om er greep op te krijgen. Loop eens op je gemak door de galerie en geef het niet te snel op, want als je de structuur eenmaal ziet komt het allemaal goed.
