Uit Canada komen tegenwoordig de meest opmerkelijke wereldfusiealbums. Misschien doordat dit land wat minder krampachtig omgaat met vluchtelingen, wie weet, maar er ontstaan in ieder geval overal samenwerkingsverbanden op muzikaal gebied die laten zien dat grenzen er weinig toe doen als mensen naar elkaar luisteren en elkaar weten te vinden op muzikaal gebied. En waarom zou dat alleen op muzikaal gebied moeten gelden? Shawn Mativetsky, Amir Amiri en Sarah Pagé vormen een opmerkelijk trio. Een ritmisch fantasierijke tabla, een op maat gemaakte santur en een bewerkte concertharp, dat is de basis, en daar komt nog wat elektronica bij en een beetje zang, en zo maakt dit unieke trio opwindende muziek voor een nieuwe, multiculturele wereld. Fascinerend, volstrekt uniek en tijdloos. Machtig mooi.
Mativetsky, Amiri & Pagé – Metamorphose
Stemmen heb ik altijd gedaan, maar het wordt steeds moeilijker, moet ik bekennen. Zo heb ik de programma’s van de politieke partijen die zich verkiesbaar stellen voor de gemeente Groningen bestudeerd om te kijken of ze ook aandacht hebben voor de problemen waar wij tegenaan lopen, en dat leverde een bedroevend beeld op. Zo is er geen enkele partij die ook maar één woord aan openbaar vervoer wijdt.
De gemeenteraadsverkiezingen – de twijfels van een zwevende kiezer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7147 heeft, net als eigenlijk al mijn stempelgrafiek, wat tijd en aandacht nodig, want hij geeft zijn geheimen niet in één oogopslag prijs. Dus haal even diep adem, ga rustig zitten en ga kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7148 is een weerbarstig spel met optische illusies, waarbij de rafelrandjes je het als kijker lastig maken om er snel greep op te krijgen. Gelukkig kun je in de galerie snel even inzoomen, dat helpt.
Ze – aflevering 21 gaat vooral over familieverhoudingen. Het eenentwintigste hoofdstuk van de roman in feuilletonvorm van Ruud Moors, waarvan we hier elke zondag een aflevering publiceren
Een onbekende pest teistert de hoofdstad van een kleine archipel. De mensen kwijlen, worden gek en doden elkaar. Om de epidemie te stoppen, gaan de priesters de bevolking op gigantische brandstapels verbranden. Maar is het wel de pest? Een jonge vrouw moet denken aan de verhalen van haar grootmoeder over draken en over de Orde van de Drakenridders, en besluit het heft in eigen hand te nemen en op zoek te gaan naar de draak die volgens haar alle ellende veroorzaakt. Want alleen maagden kunnen draken verslaan, dat is het principe waar de 33 delen lange stripreeks De Orde van de Drakenridders op gebaseerd is – elk deel vertelt het verhaal van een andere drakenridder, en dit laatste deel, gemaakt door een Franse scenarist en een Koreaanse tekenaar, is de perfecte afsluiter van de reeks.
De Orde van de Drakenridders – Boek 33 – Oosterse streken
Vandaag plaats ik nog een vergeten muzikaal meesterwerk in de eregalerij – het gaat hier om een plaat uit 1962 van Osvaldo Fresedo en zijn Orquesta Tipica die ik beschouw als de allerbeste tangoplaat die ooit gemaakt is. Het openingsnummer, Re Fa Si, draai ik al jarenlang elke dag om er even op te dansen en het verveelt nooit. Geniaal.
Vergeten Meesterwerken – Fresedo en Estereo
Holly’s stempelgrafiek nummer 7145 is vooral een spel van licht en schaduw, waardoor je de optische illusies in eerste instantie nauwelijks opmerkt. Toch word je als kijker ongemerkt op het verkeerde been gezet en kan het wat moeite kosten om er greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7146 is wat ongrijpbaar als je hem van een afstand bekijkt, daarom raad ik je aan om eerst even in te zoomen en hem daar eerst even rustig te bekijken, dan krijg je sneller greep op het totaalbeeld.
Don Rooke, de geniale gitarist achter The Henrys, heeft wel vaker met bijzondere musici samengewerkt, maar Tiny Sun is wel een heel opmerkelijk project, want dit album heeft een ontstaansgeschiedenis van zo’n tien jaar. De achttien nummers die uiteindelijk op het digitale album terecht kwamen zijn allemaal nog geen twee minuten lang, dus ze zijn als het ware tot hun essentie ingedikt. Intense, geconcentreerde muziek waar je vaak naar kunt luisteren en waar je steeds iets nieuws in kunt ontdekken. Achttien pure diamantjes.
Tiny Sun
.
Het is ook weer hoog tijd om een album toe te voegen aan mijn rijtje Vergeten Meesterwerken. Het laatste album dat de Ierse zangeres Maura O’Connell opnam, in 2009, moet absoluut in dat rijtje, want de a capella opnames die ze toen met vrienden maakte zijn tijdloos en zorgen nog steeds voor kippenvel.
Vergeten Meesterwerken – Maura O’Connell – Naked with Friends
Holly’s stempelgrafiek nummer 7143 is een combinatie van vogels en optische illusies. Escher, maar dan helemaal anders. Neem er de tijd voor en loop de galerie op je gemak door, want kantelen maakt hem nog fascinerender.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7144 is een kwestie van focussen, en het is een spel van suggestie en bedrog – je kunt er verdroogde blaadjes in zien, maar ook vreemde monsters. Als kijker word je dus weer op verschillende manieren op scherp gezet.
Het is vandaag weer vrijdag de dertiende, maar dit keer geen overzicht van bijgelovigheden. Hugo Matthysen, de veelzijdige Vlaamse humorist, die elke week een verrassende, absurdistische column voor de HUMO schrijft, heeft deze week namelijk vrijdag de dertiende als inspiratiebron gebruikt, waardoor ik je mooi kan laten kennismaken met de unieke humor van Hugo Matthysen.
Hugo Matthysen – dertien tips in de HUMO
Sophie Taeuber-Arp heeft altijd in de schaduw van haar echtgenoot, Hans Arp, geleefd – als man kreeg hij als kunstenaar meer belangstelling en werd hij bij leven beroemder dan haar, maar de laatste jaren wordt dat beeld rechtgetrokken, want er verschijnt elk jaar wel een boek met nieuw ontdekt werk van Sophie. King Stag is zo’n boek – het boek bevat schitterende foto’s van Taeuber-Arps iconische marionetten, die over uitklapbare pagina’s te zien zijn. Bovendien heeft het in linnen gebonden boek twee marionettentouwtjes als leeslinten. Het werk van Taeuber-Arp komt daardoor optimaal tot haar recht, de schitterende marionetten van Taeuber-Arp maken dit tot een te koesteren boek. Prachtig en met liefde uitgegeven, tot in de kleinste details perfect.
Carlo Gazzi’s King Stag door Sophie Taeuber-Arp
Holly’s stempelgrafiek nummer 7141 is een spel van suggestie en bedrog, en als je gaat inzoomen word je weer op een andere manier op het verkeerde been gezet dan wanneer je gewoon een beetje afstand neemt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7142 is een spel van licht en schaduw waarbij optische illusies helpen om je als kijker een beetje op scherp te zetten, want het kan even iets langer duren voordat je hier echt greep op hebt.
Conquests is een fascinerende reeks science-fictionstrips waarin vijf kolonies die de uitgestorven aarde verlaten hebben op weg zijn door de ruimte, op zoek naar leefbare exoplaneten. Al die planeten worden al bevolkt door intelligente levensvormen, die vaak niet echt zitten te wachten op nieuwe, menselijke bewoners. Die nieuwe planeet zal dus veroverd moeten worden en de mens moet leren omgaan met eventueel vijandig gezinde levensvormen. In het negende deel in de reeks volgen we de Afrikaanse Unie als ze de exoplaneet Sahondra naderen, die perfect geschikt lijkt, al is er één probleem – een virus lijkt alle leven groter dan insecten te hebben uitgeroeid. Dokter Kenya is de geniale wetenschapper aan boord, en zij clasht met de generaal aan boord die meteen met geweld wil ingrijpen. Dat wordt vechten tegen de klok, want de haviken zijn nogal hardnekkig. Conquests is een mooie reeks omdat de problemen steeds anders zijn, maar de oplossingen die de mensen bedenken vaak verbluffend gelijk – we gaan er eerst met grof geweld in, en kijken daarna wel verder. En dan zien we pas veel te laat hoe fout we tegen alles hebben aangekeken.
Conquests 9 Sahondra
Holly’s stempelgrafiek nummer 7139 lijkt wel een collage van vogelveertjes, maar is uiteindelijk ook weer een spel van optische illusies, suggestie en bedrog. Maar elegant is hij zeker. Neem de tijd, want hoe langer je kijkt hoe mooier hij wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7140 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, hoe dichterbij je komt hoe minder zin hij lijkt te maken. Dus neem een beetje afstand en bekijk hemm op je gemak.
De jonge, later beroemd geworden Amerikaanse kunstenaar Frederic Remington probeert in Arizona in 1885 tekeningen te maken van het snel verdwijnende Wilde Westen en ziet daar hoe de indianenstammen behandeld worden. De militairen zijn driftig op jacht naar de leider van de Apachen, Geronimo, die als een van de laatsten blijft vechten tegen de blanke overheersers. Remington wordt op een kritiek moment opgevangen door de Apachen, waar Geronimo graag wil dat hij hem tekent, want dat tekenen van Remington beschouwen indianen als een bijzondere kracht, waar Geronimo graag gebruik van maakt. Dit bijzondere verhaal koppelt de geschiedenis van de echte Remington aan de overgangsperiode van het Wilde Westen naar het beschaafde Amerika, en de manier waarop de Native Americans daarbij behandeld werden. Een verhaal dat aan actualiteit nauwelijks heeft ingeboet.
Remington 1885
De Binnenbuiten is de titel van de debuutplaat van de jonge Vlaamse folkband Warmoes. Ik zeg wel folkband, maar deze vijf jonge musici combineren traditionele folk met jazz, pop en funk. Accordeon, tenor saxofoon, low whistle, piano en bouzouki, bas en drums, dat is natuurlijk ook geen gebruikelijke bezetting voor een folkband, en in de negen composities die ze op hun eerste album laten horen gaan ze dan ook nog eens alle kanten op. Een mooie staalkaart, een prima debuut.
Warmoes – De Binnenbuiten
Holly’s stempelgrafiek nummer 7137 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan zie je meer dan wanneer je gaat inzoomen, merkwaardig genoeg. Maar neem wel even de tijd, want het kan even duren voordat alles wat ik verstopt heb zichtbaar wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7138 is een spel van licht en schaduw, waarbij optische illusies weer eens een hoofdrol spelen. Je wordt als kijker dus opnieuw op scherp gezet.
Een dorpje aan de kust van Wales, overdag een zonnig en pittoresk toeristenplaatsje, maar als de nacht valt breekt de hel los. De ene keer wordt een echtpaar door paarden vertrappeld in hun bed, de volgende keer wordt er een verkoold lijk gevonden op een smetteloos wit laken. De angst slaat toe in het dorp, en we volgen het verhaal via een jonge toerist die steeds een jong meisje ziet dat een cruciale rol blijkt te spelen in dit ouderwetse horrorverhaal. Het is buitengewoon knap hoe stripmaker Guillaume Sorel het voor elkaar krijgt je als lezer langzaam maar zeker de wereld van de angst van de dorpsbewoners binnen te loodsen. Zelfs als je niet van horror houdt kun je overigens nog genieten van de schitterende tekeningen van Sorel. Prachtig boek.
Guillaume Sorel – Deryn Du
Holly’s stempelgrafiek nummer 7135 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin iemand hier meteen al een oud vrouwrje met een hoofddoek en een leesbril zag. Je wordt als kijker dus weer op verschillende manieren op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7136 is een wat donker uitgevallen spel van licht en vooral schaduw, waarbij optische illusies weer vrijwel ongemerkt een grote rol spelen, dus je wordt als kijker weer eens subtiel op het verkeerde been gezet.
Je hebt de neiging er gedachteloos aan voorbij te lopen, de tijdelijke strucuren die worden opgetuigd om te bouwen, te renoveren, te slopen, te beschermen. Ze zijn altijd en overal aanwezig, maar zelfs architecten en de mensen die er dagelijks mee werken lijken er niet echt serieus bij stil te staan. De studenten die later KOSMOS Architects zouden oprichten waren al tijdens hun studie gefascineerd door deze tijdelijke architectuur en wisselden foto’s met elkaar uit. Ze realiseerden zich al heel snel hoe die tijdelijke structuren het stedelijke landschap bepalen. Het boek dat ze uiteindelijk maakten, contemporary architecture, laat een verbluffende staalkaart zien van wat er allemaal mogelijk is, van de verschillende manieren om een gebouw in te pakken voor een renovatie tot manieren om aan klimaatbeheersing te doen, manieren van beveiligen, van bezems op Zwitserse stations tot veiligheidselementen die her en der in de stad geplaatst kunnen worden, van zandzakken om enorme beelden te beschermen tot de provisorisch dichtgetimmerde winkelpuien tijdens de protesten in Parijs. Enzovoorts enzoverder. Je valt van de ene verbazing in de andere in dit geweldige boek.
contemporary architecture – structures of necessity
Holly’s stempelgrafiek nummer 7133 is een spel van optische illusies, gevat in ronde vormen. Zoek de idiote koppen die ik hier verstopt heb, dan kun je ook nog even lekker lachen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7134 is wat donkerder en weerbarstiger, en dat betekent dat je even wat meer tijd zult moeten nemen om er in te komen. Het loont de moeite, en je kunt altijd eerst nog beginnen met inzoomen.
Ze – aflevering 20 – een moeilijk gesprek, daar draait dit twintigste hoofdstuk van Ruud Moors’ lopende roman “Ze” om. Elke zondag vind je hier een nieuwe aflevering van dit feuilleton.
Salto & Ubba is het hartverwarmende verhaal over de bearlesque performer Salto en zijn echtgenoot Ubba, en hoe ze samen de droom van Salto waarmaken – een Bearlesque talentenshow. Voor iedereen die niet bekend is met deze bijzondere regenboogwereld is dit een mooie kennismaking, want als we het hebben over inclusie en het accepteren van iedereen die ook maar een beetje afwijkt van de norm ben je hier aan het juiste adres. Vier delen lang leefden we mee met Salto, Ubba en hun uitgebreide vriendenclub. Ik ben blij dat ik er via deze strip een compleet nieuwe familie heb bijgekregen, want zo voelt het wel een beetje – een wereld die ik zelf nog niet echt kende, maar waar ik me dankzij deze strip meteen thuisvoelde.
Salto & Ubba 4
Holly’s stempelgrafiek nummer 7131 is vooral een kwestie van focussen – zie je de lichte driehoekjes als lichte hoogtepunten of als gaten waar je doorheen kijkt? Dat maakt een groot verschil, want je kijkt dan naar een totaal ander beeld.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7132 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar zit toch wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Kijk er maar eens wat langer naar.
Toen vertaler Ton Naaijkens de Nijhoffprijs won voor zijn vertaalwerk (hij is al bijna een halve eeuw als vertaler actief) kon hij eindelijk een langgekoesterde droom laten uitkomen. Samen met uitgever en vormgever Martien Frijns werd er een vuistdik boek (480 ruimbemeten pagina’s) gemaakt met een ruime keus uit de hedendaagse Duitstalige poëzie. Let wel, het gaat hier om de persoonlijke keuze van Naaijkens – hij koos zijn eigen favoriete dichters en dichtbundels en nam geen genoegen met een of twee korte gedichten, maar nam van iedere dichter een cyclus, een lang gedicht of een samenhangende reeks gedichten, zodat je als lezer ook echt kennis maakt met die dichter. En dat leverde een boek op waar ik enorm blij van word.
Ton Naaijkens – Mondruimtes & matroesjka’s – Actuele Duitstalige poëzie
Een mooie bijvangst bij mijn Forgotten Formatskoopje op Catawiki, waar ik Slim Gaillards Opera in Vout kocht was een tot nu toe voor mij totaal onbekende jazznoveltyband van een eeuw geleden – twee platen waar ik vreselijk om moest lachen, heerlijke muziek:
Mound City Blue Blowers
Holly’s stempelgrafiek nummer 7129 lijkt wat grof in elkaar gezet, maar feitelijk is hij een stuk subtieler dan hij er op het eerste gezicht uitziet. Zoom maar eens in dan zie je wat ik bedoel. Neem er ook hier weer even wat langer de tijd voor, dat is echt geen overbodige luxe.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7130 heb ik gemaakt op aquarelpapier, dat werkt wat grof, en dat betekent in de praktijk eigenlijk gewoon dat je het beste een beetje afstand kunt nemen om optimaal van de effecten te kunnen genieten.
Dankzij Jip heb ik mijn oude vertrouwde penseeltje weer terug – het lag aan het feit dat ik mijn tekenbordje nog aan mijn computer moest koppelen, dat was nog niet gebeurd nadat ik een vernieuwde computer had gekregen nadat de vorige er de brui aan gegeven had. Hier het eerste resultaat, een simpele om te beginnen.
Holly’s curieuze tekenfilmpje – maart 2026 no 1
