Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 154 is een subtiel spel van licht en schaduw, waarbij je in eerste instantie niet doorhebt dat je door optische illusies ook nog eens op het verkeerde been wordt gezet. Let hier vooral ook weer eens op de bijzondere kleuren die de schaduwen zo sterk maken – ze komen allemaal uit mijn verzameling zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 155 is een abstract en fragiel spel van optische illusies, maar op een wonderlijke manier kun je er toch ook met een beetje fantasie snaterende eenden in ontdekken, of bloemen in de knop. Ik weet eerlijk gezegd niet of je dan een ander karakter moet hebben of dat je gewoon op een ander manier moet kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 156 lijkt wel een verzameling verweerde houten palen bij de zee, maar als je gaat inzoomen zie je pas dat het vooral de kracht van de suggestie is die hier voortreffelijk zijn werk lijkt te doen. Ook hier komen de kleuren weer uit de zwarte stempelkussens die ik in de loop der jaren verzameld heb.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 157 is een swingend spel van optische illusies, waar je pas een beetje greep op krijgt als je wat langer en aandachtiger kijkt. Ook hier komen de verschillende kleuren weer uit mijn verschillende zwarte stempelkussens.
En verder sloeg de migraine weer eens toe, dus laat ik het hierbij.
De fascinerendste stripwereld die ik ken is die rond de Donjon, bedacht door Joann Sfar en Lewis Trondheim, en inmiddels door vele tekenaars vormgegeven. Het universum rond de Donjon breidt zich gestaag uit en de verhalen zijn altijd een klein beetje krankzinnig, maar ook altijd spannend, vaak op momenten ontroerend en ze houden ons, als alle goede fantasy, een verbazingwekkende spiegel van onze eigen tijd en onze eigen maatschappij voor, al is het dan soms een idiote lachspiegel met ruwe randjes. In de subreeks Donjon Monsters, waarin een bijfiguur de hoofdrol speelt of waarin een onbekend verhaal verteld wordt is een nieuw deel verschenen dat weer een absolute topper is in de reeks.
Donjon Monsters 12 Het Toverboek van de Uitvinder.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 150 is een typisch geval van op-art met een rafelrandje, en dat betekent in de praktijk dat je hem het beste van een afstandje kunt bekijken, en dat je er even wat extra tijd en aandacht aan moet besteden als je hem echt wil doorgronden.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 151 is een stuk weerbarstiger, maar ook hier krijg je wel degelijk greep op het geheel als je wat langer blijft kijken, dan ontvouwen de structuren zich vanzelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 152 is vooral een kwestie van focussen – tip: probeer het kleine witte driehoekje vooral te zien als een gaatje waar je doorheen kijkt. Optische illusies en vreemde zaken houden elkaar hier mooi in evenwicht.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 153 is een spel van licht en schaduw, waarbij ik geprobeerd heb het bijna ongrijpbare licht van de schemering vast te leggen. Verder gaat het hier als altijd ook weer om een subtiel spel van optische illusies. Eentje om rustig de tijd voor te nemen, alsof je een meditatieve oefening doet, maar voel je vooral niet verplicht, het moet wel bij aangenaam kijken blijven.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 6 gaat in zijn geheel over applaus, en Ruud haalt er niet alleen een tekst van een paar eeuwen geleden bij, hij benoemt ook het ongemak dat applaus met zich mee kan brengen. De zesde aflevering in deze reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors. Elke zondag vind je hier een nieuwe aflevering.
Ik was in eerste instantie erg gecharmeerd van de voorbeeldige heruitgave van de avonturen van Kapitein Rob door uitgeverij Personalia – fraaie hardcovers, prima nawoorden, niks mis mee. Maar bij het zevende deel begint er toch het een en ander te wringen, want Kapitein Rob blijkt een wel erg superieure blanke man, die op een tenenkrommende manier met “oermensen” omgaat – onze grote held en tovenaar lost uiteraard alle problemen op, terwijl de “wilde volksstam” angstig volgt. Dan lees ik niet meer onbekommerd verder, moet ik bekennen.
De avonturen van Kapitein Rob – deel 7 – De vallei der vergeten wereld.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 144 is er een waarin de schaduwen voor het ontregelende werk zorgen, zeker als je hem van een afstandje bekijkt. Kantelen levert ook verrassende momenten op, en ook hier geldt weer dat je beslist wat langer moet kijken, omdat je dan meer zie dan je op het eerste gezicht zou verwachten.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 145 is een geraffineerd spel van licht en schaduw en van optische illusies waarin vreemde zaken de hoofdrol spelen. Langer kijken is hier een vereiste, anders krijg je er absoluut geen greep op, dat heeft echt wat tijd en aandacht nodig. Niet eentje voor luie of snelle kijkers, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 146 is een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje”, en dat rafelrandje is precies ook de reden waarom je deze het beste van een afstandje kunt bekijken, omdat de kracht van suggestie dan het beste werkt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 147 is wat weerbarstiger, maar als je deze wat tijd gunt krijg je ook hier greep op, en dan blijkt hij uiteindelijk toch verrassend interessant te zijn.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 148 probeert het ongrijpbare, zachte licht van de schemering te vangen en dat te combineren met een subtiel spel van optische illusies, waarbij nooit helemaal duidelijk wordt waar je eigenlijk naar zit te kijken. Een mooie voor een lange meditatie-oefening, lijkt me.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 nummer 149 lijkt wel een kiezelpad, totdat je wat beter kijkt, en je ziet allerlei verschillende gezichten die je tussen de stenen door aan lijken te kijken. Optische illusies ontmoeten hier weer eens een zoekplaatje voor gevorderden, perfect geschikt voor kijkers die wel van een uitdaging houden.
Elke keer als er weer een hoofdstuk aan de krankzinnige wereld van de Donjon wordt toegevoegd zit ik handenwrijvend klaar, en tot nu toe ben ik nog nooit teleurgesteld. De verhalen rond de Donjon zijn verzonnen door Joann Sfar en Lewis Trondheim, die in het begin ook zelf de tekeningen maakten, maar tegenwoordig wordt er steeds een andere tekenaar uitgenodigd, en het is wel duidelijk dat elke striptekenaar het een eer vindt om een deel te mogen toevoegen aan deze unieke saga. Boulet tekende deel 8 van de subreeks Zenit, over het hoogtepunt van de Donjon, en dit keer spelen de eend Herbert en zijn makker, de draak Marvin, weer eens de hoofdrollen. Een absolute aanrader!
Donjon Zenit 8 – Te Harer Gedachtenis
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 139 roept onmiddellijk de vraag op: wat is voorgrond, wat is achtergrond? Je kunt je focus vrij gemakkelijk verleggen, en je kijkt dan echt naar een andere grafiek. Neem er maar eens wat uitgebreide de tijd voor, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 140 heeft ook wat meer tijd nodig, maar dat is vooral om er achter te komen wat er precies niet klopt aan de vreemde schaduwen die hier de hoofdrol spelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 141 moet je eigenlijk van een afstandje bekijken. Deze verliest steeds meer van zijn magische eigenschappen naarmate je verder inzoomt. Van een afstandje zie je hem hoe ik hem bedoeld heb.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 142 lijkt multi-interpretabel te zijn, want behalve de vleermuizen die ik er in verstopt had blijken er nog meer vreemde zaken in verscholen te zitten. Kijk zelf maar eens wat je zoals kunt ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 143 is een merkwaardig geval, want hij ontlokte iemand meteen een hartgrondig “getverderrie” omdat er menselijke lichaamsdelen in herkend werden, terwijl die er door mij absoluut niet bewust in gestopt waren, geloof me. Maar, zoals de Britten het zo treffend zeggen: “a dirty mind is a joy forever”. Bij het inzoomen schijnt het effect het hinderlijkst te zijn. Tja.
Hansje Joustra, al een leven lang stripuitgever, vroeg zijn oude vriend en buurtgenoot, verslaggever en radiomaker Jan Donkers, of hij niet eens een boek zou willen maken met herinneringen en interviews met muzikanten die de meeste indruk op hem hadden gemaakt, “dan zoek ik daar mooie illustraties bij”, want Joustra heeft voldoende connecties in de wereld van de strip om daar meteen ook een opzienbarend boek van te maken. En dat is Forty Tracks ook geworden, met aanstekelijke verhalen over zeer uiteenlopende muzikanten en tekeningen van internationale toppers als Joost Swarte, Robert Crumb, Erik Kriek, Ever Meulen, Derf Backderf en veel meer. Resultaat – een geweldig boek waar je zelf meteen de soundtrack bij zoekt om het nog leuker te maken.
Jan Donkers – Forty Tracks
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 134 is een golvend spel van optische illusies en op-art met een rafelrandje. Langer kijken is ook hier weer bijna een vereiste, als je de finesses van deze grafiek tenminste echt wil doorgronden.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 135 lijkt wel een verzameling tamelijk vormloze kleiklompen, maar als je wat beter kijkt, en vooral als je gaat inzoomen moet je dat oordeel toch wat bijstellen. Deze vertoont weer eens de merkwaardige eigenschap dat hij van bol naar hol verandert als je gaat kantelen, en als je helemaal ingezoomd bent zul je wellicht weer eens verbazen over het feit dat ook deze grafiek weer gemaakt is met verschillende zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 136 ziet er wat brutaler uit, doordat ik weer eens het meest opmerkelijke zwarte stempelkussen dat ik heb erbij gepakt heb, dat met de groenige stempelinkt, Ik blijf het een erg vreemde kleur vinden, zeker als je bedenkt dat hij van een zwart stempelkussen komt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 137 lijkt wel een bak met visjes, een verzameling piranha’s ofzo, ingetogen getekend, maar als je gaat inzoomen blijken het wel erg gestileerde vissen te zijn. Dan zie je meteen wat de kracht van suggestie doet met een mens. Blijf maar eens even wat langer hangen bij die ingezoomde “vis”, want hij is erg mooi, al zeg ik het zelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 138 is een spel van licht en schaduw en van subtiele optische illusies, die wat verscholen gaan in de grotten en rotspartijen – je ziet altijd eerst wat bekend lijkende zaken, en pas na een tijdje realiseer je je dat er van alles niet helemaal klopt.
Een lezer vroeg zich af of ik niet bang ben dat ik de kunstliefhebbers die dit magazine regelmatig bezoeken wat overvoer met mijn stempelkunst. Ik denk het niet, want als ik kijk naar de vijf grafieken die ik vandaag presenteer zijn dat vijf totaal van elkaar verschillende grafieken. Dat is één. Twee is dat ik zelf nog steeds gefascineerd ben door wat ik creëer, en zolang dat het geval is ga ik door met het presenteren van mijn werk hier. En drie is dat ik maar een deel laat zien van wat ik maak – ik ben nog aanzienlijk productiever dan je zou denken als je alleen maar kijkt naar wat ik hier presenteer. En dan nog, als het je te veel wordt kun je het gewoon overslaan toch?
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 129 is een multi-interpretabel zoekplaatje en een ingenieus spel van optische illusies ineen. Focussen is hier ook belangrijk, want wat is hier voorgrond en wat achtergrond? Je kunt naar believen wisselen van standpunt, wat het nog intrigerender maakt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 130 is een vergelijkbaar spel van optische illusies, gemengd met een merkwaardig zoekplaatje, dat nooit helemaal prijsgeeft waar je precies naar zit te kijken. Kijk er vooral wat langer naar, want dan zie je meer verbanden dan je voor mogelijk hield.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 131 moet het vooral hebben van de schitterende, subtiele schaduwen. Bekijk deze eerst eens van een afstandje, maar ga dan zeker ook rustig inzoomen, want daar wordt hij absoluut niet minder van. Optische illusies worden pas goed duidelijk als je gaat kantelen, want dan verandert het beeld op een opmerkelijke manier.
.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 132 is aanzienlijk minder subtiel, maar soms maak ik heel bewust op-art met een rafelrandje, ook omdat ik vind dat je als kijker af en toe ook wel je best mag doen. Voor de doorzetters levert dat ook altijd wat op, want ook deze zit vol verbanden en (toch wel) subtiele optische illusies. Je hoofd moet alleen even wennen, dat is alles.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 133 is juist weer een stuk geraffineerder, al zou je dat van een afstandje niet meteen denken. Van een korte afstand zie je wel vrij snel de gestileerde gezichten die ik er in verborgen heb, en als je verder gaat inzoomen zie je pas echt goed hoe subtiel hij in elkaar steekt.
Het Verhaal van Vlaanderen is een televisiereeks die de geschiedenis van Vlaanderen op een toegankelijke manier, met Tom Waes als boegbeeld, op het scherm brengt. Daarnaast verschijnen er nu verschillende uitgaven die aansluiten op dit verhaal, zoals het hilarische, maar historisch redelijk betrouwbare 366ste Suske en Wiske-verhaal rond de fameuze Antwerpse drukker Christopher Plantijn. Het verhaal begint als Lambik een oude kaart van Antwerpen voor zijn verjaardag krijgt waar hij een kruis op ontdekt, waarna hij meteen op schattenjacht wil – even later bevinden Lambik, Suske en Wiske zich in het door de Spanjaarden bezette Antwerpen van 1585.
Suske en Wiske – De Geplaagde Plantijn.
De Rotterdamse elektronicatovenaar en componist Michel Banabila blijft productief, dus je moet zijn Bandcamp-pagina goed in de gaten blijven houden, want ik vermeld hier niet alles wat hij uitbrengt, maar hij kwam zojuist met een wel heel erg fraaie compilatie die ik je toch wil aanraden, want er staan wat favorieten van mij op die weer in een ander kader geplaatst zijn, waardoor het album in zijn totaal een sublieme compositie is geworden die volgens mij voor iedereen onweerstaanbaar moet zijn.
Michel Banabila – Hidden Patterns.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 124 is een merkwaardig spel van licht en schaduw, waarin boomstammen een rol lijken te spelen. Maar als je beter kijkt zie je toch wat andere zaken. Optische illusies krijgen dan toch de overhand, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 125 is behoorlijk weerbarstig. Deze heeft echt veel tijd en aandacht nodig voordat hij zijn geheimen prijsgeeft. En ja, daar moet je maar net zin in hebben, als kijker. Want de eerste indruk is niet echt geweldig, dat begrijp ik ook wel. Maar toch. Kijk eens wat langer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 126 is een stuk toegankelijker, al is hij wel gemaakt om van een afstandje te bekijken. Toch moet je ook bij deze beslist even inzoomen, want dan wordt hij op een andere manier erg interessant.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 127 is vooral een kwestie van focussen – wat zie je als voorgrond, wat als achtergrond? Dat maakt wezenlijk verschil. Probeer maar eens te wisselen per plaatje, en als dat niet lukt gebruik dan de galerie, en loop die op je gemak door, dan kantelt je beeld soms letterlijk.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 128 valt op door zijn zijdezachte kleuren, terwijl ik ook deze gemaakt heb met verschillende zwarte stempelkussens. Kijk hier beslist ook even wat langer naar, en zoom ook absoluut even in, want daar wordt hij bijna nog mooier van, vind ik zelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 121 is er een waar erg veel in te ontdekken valt. Ik ga niet uitleggen wat allemaal, kijk gewoon zelf maar, en vergeet niet om even in te zoomen, en onderweg bij elk stadium even wat langer stil te blijven staan, want bij elke kanteling zie je weer nieuwe zaken, als je jezelf tenminste de tijd gunt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 122 is net zo’n geval, met zeilschepen, gezichten en nog veel meer zaken, allemaal vakkundig verstopt in een spel van optische illusies die het allemaal nog wat leuker maken voor een kijker die wel houdt van een uitdaging.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 123 is net even een slag eleganter, subtieler en geraffineerder, met verfijndere kleurnuances en optische illusies die je bijna ongemerkt op het verkeerde been zetten. Zoom bij deze vooral ook even in, want dan vind ik hem persoonlijk op zijn mooist, ook omdat je de subtiele details dan beter kunt bekijken.
Ik had een buitengewoon hectische dag en was blij dat ik nog een uurtje in mijn atelier kon doorbrengen, maar meer dan deze drie grafieken kan ik je vandaag helaas niet bieden. Morgen weer meer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 119 ziet er veel ingewikkelder uit dan hij feitelijk is. Focussen is hier belangrijk, want het witte vlakje kun je zien als het hoogste punt, maar ook als gat waar je doorheen kunt kijken, en dan kijk je tussen vreemde bomen door. Probeer maar eens van focus te wisselen. Misschien helpt het kantelen je daar wel bij.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 120 lijkt wel een glas-in-loodraam, dankzij dat ene opmerkelijke zwarte stempelkussen dat die vreemde donkergroene kleur afgeeft. Bekijk deze vooral van een afstandje, dan werkt hij het beste. En kijk even wat langer, dan zie je misschien een paar van de dingen die ik er in verstopt heb.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 5 gaat over kapitalisme, en over hoe het huidige parasitaire kapitalisme is afgedwaald van het oorspronkelijke kapitalisme zoals Adam Smith dat voor ogen stond. Het vijfde prikkelende filosofische essay in deze reeks van Ruud Moors. Elke zondag vind je hier een nieuwe aflevering.
Wendy is een tiener, Marine is haar jonge zusje, en Sisters is een hilarische stripreeks over die twee. Bedoeld voor meiden, maar zeer geschikt voor een heel breed publiek, want de grappen zijn voor iedereen herkenbaar, de strip is geweldig goed getekend en de details zijn ook voor volwassen stripliefhebbers erg leuk. Een strip om met één grote glimlach in één keer uit te lezen.
Sisters 17 Dat droom je!
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 114 ziet er nogal chaotisch en weerbarstig uit, maar als je inzoomt blijkt dat al mee te vallen, en als je het totaalplaatje van een afstand bekijkt ook. Even wat langer kijken helpt ook om er greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 115 kun je beschouwen als een oefening in het verleggen van je focus, want de witte driehoekjes kun je zowel zien als het hoogste punt (waar het licht op valt) als een gat waar je doorheen kijkt, en in beide gevallen kijk je naar een totaal ander beeld. Wisselen van perspectief blijkt niet voor iedereen eenvoudig, maar het loont echt de moeite om het eens serieus te proberen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 116 blijkt een multi-interpretabel zoekplaatje te zijn, waar de een krabbenscharen in ziet, en de ander vrouwenbenen. Kijk zelf maar eens, want er valt nog veel meer in te ontdekken, vrees ik. En dan zijn er ook nog de subtiele optische illusies die je op een andere manier in verwarring kunnen brengen. Veel plezier!
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 117 moet je echt van een ruim afstandje bekijken, dan gaat hij een beetje gloeien, en dan wordt hij mooi rond aan alle kanten. Als je gaat inzoomen verliest hij zijn magie een beetje, vrees ik, maar hij is dan ook gemaakt om van een afstand te bekijken, dus vandaar dat je deze “gebruiksaanwijzing” erbij krijgt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 118 ziet er totaal anders uit, maar is ook gemaakt om van een ruime afstand te bekijken, al moet je weer niet al te ver weg staan om de priemende ogen niet te missen. Als je gaat inzoomen kun je natuurlijk wel mooi zien hoe hij gemaakt is, maar de magie van de optische illusies en de merkwaardige dieptewerkingen verdwijnt wel.
