Giacomo Pedicini is een contrabassist uit Napels die ronduit verbazingwekkende dingen met zijn instrument doet. Zijn nieuwe is ook weer een adembenemd album, met slechts vier nummers die samen nog geen kwartier duren, maar die net zoveel impact hebben als een compleet album. Iedere Haiku is een poging om vast te pakken wat niet te grijpen valt, en dat levert verbluffende muziek op.
Giacomo Pedicini – Haiku Leftovers.
Een jongen van twaalf wordt door zijn harteloze familie verwaarloosd, en als hij van school gestuurd wordt moet hij ver van huis naar een andere mysterieuze school. Onderweg in de trein sluit hij vriendschap met twee andere kinderen, die net als hij van scholen gestuurd zijn en die het thuis ook niet gemakkelijk hebben. Als ze in een afgelegen kasteel aankomen op een afgelegen eiland ontdekken ze dat ze in een magische wereld terecht zijn gekomen. Komt het verhaal je een beetje bekend voor? Alleen is dit niet het verhaal van Harry Potter, maar dat van David Eliot, en werden zijn avonturen bedacht door Anthony Horowitz, die de boeken over Groosham Grange, dat in het Nederlands Grieselstate werd, al in 1988 uitbracht, negen jaar voordat de avonturen van Potter en zijn vrienden het licht zouden zien. Alleen daarom al is het mooi dat de verhalen rond David nu ook als strip worden uitgebracht, zodat een groter publiek kan kennismaken met het verrassend leuke Grieselstate.
Grieselstate – deel 1 en 2 – Een nieuwe school en De zwarte ring
Holly’s stempelgrafiek nummer 6957 is een spelletje suggestie en bedrog. Vertel me wat je ziet en ik zal je vertellen dat daar niets van klopt. Kijk nog maar eens wat beter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6958 is een combinatie van merkwaardige archietctuur en optische illusies. Eeen beetje afstand nemen en wat langer blijven kijken, dan krijg je er vanzlf greep op.
Stargate is een Amerikaanse geheime dienst die missies uitvoert waar andere agentschappen op stukgelopen zijn, dus de risico’s zijn groot. De agenten hebben wel een geheim wapen achter de hand – de kaarten van Arcana lijken gewone tarotkaarten, maar ze verbergen heel wat eeuwenoude geheimen en zijn gevaarlijker dan reguliere wapens. De twee agenten van Statgate die we in de stripreeks Arcana volgen zijn Walter Duncan en Miss Mood. Als je openstaat voor idiote samenzweringstheorieën is dit wel een strip voor jou, want het is zowel fantasy als geschiedvervalsing als gewoon spannende avonturenstrip bij elkaar. Maar wees wel voorbereid op wat onmogelijke situaties met occulte kaarten en zaken die volledig buitenaards lijken.
Arcana 6 – Bunker 73
ALGOL is een bijzonder internationaal trio dat bestaat uit een Duitse drummer, een Oostenrijkse pianist en een fluitspeler uit Peru. Hun muziek is avontuurlijk, spannend en volstrekt uniek. De ene keer is de piano de verrassende factor, de andere keer de fluit, maar ook de percussie is vaak buitengewoon, terwijl de experimentele elektronica alles nog eens naar een hoger plan tilt. Geweldig trio, prachtig plaatje!
Holly’s stempelgrafiek nummer 6955 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Pas als je wat langer kijkt zie je dat de diagonalen ook hun storende werk doen, en dat die de zaak een andere kant op kunnen sturen. Neem dus weer even rustig de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6956 is een spel van suggestie en bedrog, waar je als kijker steeds meer in kunt ontdekken als je de moeite neemt om langer en aandachtiger te kijken en de hele galerie op je gemak door te lopen.
Saboteuses is een op waarheid gebaseerde stripreeks over de vrouwen die als geheim agenten werden ingezet in de Tweede Wereldoorlog, en die als agenten van Churchill’s “Ministry of indecent warfare” vaak het vuile werk moesten opknappen. In het vierde deel van de serie staat Naald, inmiddels zes maanden zwanger, aan het hoofd van het netwerk, maar om sabotageacties met succes te kunnen uitvoeren is de hulp van de wel heel jonge Julie, alias Schnaps onvoldoende. Als ze wordt opgehaald om naar Engeland te gaan hoort ze dat Muis nog leeft maar gevangen zit en ze besluit meteen dat ze haar zal gaan bevrijden. Het verhaal is behoorlijk realistisch. Dat de medestanders daarbij ook nog eens behoorlijk verstorend kunnen werken (haantjes, nietwaar) maakt het allemaal nog waarachtiger. Uitstekende strip.
Saboteuses IV Paradijs
Nâbu Péra is een opmerkelijk trio uit Cyprus dat de geluiden van Nicosia op een bijzondere manier vermengt met traditie en moderne muziek, waarbij fluiten, elektronica, zang en percussie op een verrassende manier worden ingezet.
Nâbu Péra – Soundscapes of Nicosia
Holly’s stempelgrafiek nummer 6952 heeft, net als al mijn grafiek eigenlijk, wat meer tijd en aandacht nodig dan je normaalgesproken voor een beeldscherm aan beeld geeft. Hij ziet er misschien op het eerste gezicht wat slordig uit, maar zit feitelijk heel geraffineerd in elkaar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6953 is vooral een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je onder meer veel gezichten kunt ontdekken. Van een afstandje zie je misschien alleen ogen, maar als je in gaat zoomen komen er landschapjes langs en heel veel gezichten.. Neem de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6954 is een variatie op een thema, en deze kun je misschien het beste van een afstandje bekijken, hoewel hij ook fascinerend is als je gaat inzoomen.
Het 21ste is meteen ook het laatste, afsluitende deel in de stripreeks Hauteville House, en in dit laatste deel worden dan ook de eindjes aan elkaar geknoopt en de laatste geheimen onthuld. Ik heb zelf een hekel aan spoilers, dus over het verhaal ga ik niet veel vertellen. Wat ik wel kan zeggen is dat Hauteville House een unieke strip was, waarin de geschiedenis een vreemde draai kreeg, de literatuur via schrijver Victor Hugo een bijrol kreeg, en vreemde krachten en krankzinnige machines een hoofdrol speelden in een merkwaardig steampunk-avontuur. En het verhaal wordt heel mooi afgesloten!
Hauteville House 21 Uir de Diepte
Holly’s stempelgrafiek nummer 6950 laat duidelijk zien dat mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens inmiddels als een waar schilderpalet werkt. Ik moet wel heel goed onthouden welk stempelkussen inmiddels welke kleur verbergt, want van de buitenkant lijken ze nog steeds allemaal zwart.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6951 is een spel van optische illusies, waarbij licht en schaduw een grote rol spelen. Hij zit geraffineerder in elkara dan je op het eerste gezicht zou denken, dus het loont beslist de moeite wat langer en aandachtiger te kijken.
Uur U is de overkoepelende titel van een reeks strips waarin de geschiedenis anders loopt dan we gewend zijn – het zijn allemaal “wat als…”-verhalen. Het Uur U is dan het moment waarop alles veranderde en de geschiedenis een beslissende andere wending neemt. Maxime Waterson staat als jonge jongen op het bovendek van de Titanic met zijn kijker naar de witte ster te speuren als zijn vader zegt dat hij naar bed moet. Dan ziet hij voor zich een ijsberg opdoemen, waardoor de kapitein een botsing maar net weet te vermijden, zodat de Titanic ongehavend in New York aankomt. Vanaf dat moment volgen we de loopbaan van deze Maxime Waterson, die als journalist het krantenimperium van William Stead erft, die hij op de Titanic ontmoet had. Waterson ontwikkelt zich daarna tot een wereldspeler, een vierde macht, zoals hij zelf zegt, die eerst wil zorgen dat de hele wereldbevolking schoon water en voldoende voedsel heeft, terwijl hij daarna door het instellen van een wereldregering en het opheffen van grenzen oorlogen wil uitbannen. Dat dit loffelijke streven vervolgens gruwelijk uit de hand loopt, daar hoef je maar op te wachten, maar het wordt hier in een intelligent en overtuigend scenario helemaal uitgetekend. Topafllevering in een toch al sterke reeks.
Uur U 25 De Witte Ster – 17 april 1912: De Titanic legt haar eerste reis tussen Southampton en New York zonder problemen af.
Holly’s schilderijen 2025 nummer 41 – optische illusies in een kleurrijk schilderij, geschilderd op een vloerplaat die overbleef na een mislukte verbouwing. Langer kijken is ook hier weer aan te raden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6948 is “op-art met een rafelrandje”, zoals een vriend van me het ooit treffend fomuleerde, en dat betekent dat het even wat langer kan duren voor je er als kijker greep op krijgt. Even iets langer blijven kijken dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6949 lijkt wel een verzameling ogen vóór de staaroperatie. Zo sluipt het dagelijkse leven ook ongemerkt de kunst binnen, zou je kunnen zeggen. Nee, zelf heb ik geen staaroperatie gehad, maar mijn partner wel.
Ze – aflevering 3 – het derde hoofdstuk in dit feuilleton van Ruud Moors, een novelle in afleveringen dit keer. Elke zondag een deel.
Erik Voermans is langzaam maar zeker bezig zijn hele muzikale oeuvre via Bandcamp voor iedereen toegankelijk te maken, en dat is zonder meer goed nieuws, want er zitten heel wat verborgen pareltjes tussen, die nauwelijks meer te vinden waren. The Dying of the Light is zo’n pareltje, een ingetogen wonder van gitaarspel en elektronica waar je je gewoon aan moet overgeven. Ga lekker liggen, zet je koptelefoon op en ga luisteren, dan komen de kleinste detals en de fijnzinnige finesses van dit album tenminste volledig tot hun recht.
Erik Voermans – The Dying of the Light
Holly’s stempelgrafiek nummer 6946 heb ik gemaakt in een van de nieuwe schetsboekjes die ik heb aangeschaft. Altijd weer afwachten hoe dat bevalt, maar deze lijkt prima.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6947 komt ook uit een nieuw, bijna vierkant schetsboek, of eigenlijk scrapbook, met extra stevig papier. Werkt wel fijn, moet ik zeggen.
Spinifex is de meest avontuurlijke jazzrockband in Europa, spelend vanuit Nederland maar met een internationale bezetting. De band bestaat twintig jaar, en daarom hebben ze drie gasten uitgenodigd, en daarmee worden de grenzen opnieuw opgerekt en uitgebreid. Free jazz, punk en improvisatie waren altijd zo’n beetje de handelsmerken van deze ongeëvenaarde live-band, maar dit keer wordt om te beginnen het arsenaal wat uitgebreid en daar komen dan de gasten bij – vibrafoon, cello en altviool, waarmee het ensemble een kamermuziekachtig spectrum krijgt. De energie en de felheid hebben daar overigens absoluut niet onder te lijden. Een absoluut topalbum.
Spinifex Maxximus featuring Evi Filippou, Elisabeth Coudoux en Jessica Pavone.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6943 is een van mijn architectuurfantasiën, al is het tegelijk ook weer een studie in optische illusies, of, zoals een vriend van me ooit zei “op-art met rafelrandjes”. Neem er de tijd voor, dan zie je hoe alles kan verschuiven en veranderen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6944 is opnieuw een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, al zullen heel wat kijkers er meteen ogen in zien. Toch valt er nog wel meer in te ontdekken als je wat langer en aandachtiger kijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6945 is een wat weerbarstiger spel van optische illusies, en dat betekent in de praktijk dat je hem het beste rustig van een afstandje kunt bekijken. Neem ook hier weer even rustig alle tijd, dan krijg je er echt wel greep op.
De terugkeer van dode zielen is de titel van het derde, afsluitende deel van de fantastische horrorstrip Mobius, waarin tijdreizen een centrale rol speelt. Dat tijdreizen gaat hier door steeds dood te gaan. Het verhaal is letterlijk fantastisch, waardoor je als lezer heel goed op moet letten, omdat alles met alles samenhangt en je onderweg steeds meer hints en aanwijzingen krijgt. Als je van uitdagende fantasy, sf en horror houdt is dit voor jou de perfecte strip.
Mobius 3 De terugkeer van dode zielen
Gary Husband is een Britse, veelzijdige multi-instrumentalist en componist. Hij begon als drummer, maar ging daarna als pianist aan de slag. Zo maakt hij al meer dan een halve eeuw intelligente jazzrock. En nu is er een overzicht van studio, demo en live opnames uit zijn persoonlijke archieven waarin alle aspecten van zijn avontuurlijke muzikale leven aan bod komen. Husband heeft echt de pareltjes uit zijn archieven opgedoken. Een dubbelalbum om heel lang van te genieten.
Gary Husband – Postcards from the past
Holly’s stempelgrafiek nummer 6940 heb ik gemaakt, ik vertel het toch nog maar eens, ook voor nieuwkomers hier, met stempels die ik heb gesneden uit grote rubberen gummen, en bij het handmatig stempelen gebruik ik een groot aantal zwarte stempelkussens, die in de loop der tijd allemaal andere kleuren zijn gaan afleveren. Dus die schitterende okerkleuren die je hier ziet komen uit stempelkussens die de producent ooit als zwart heeft verkocht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6941 is ook weer handmatig gestempeld, dus ook deze bestaat in een oplage van één enkel uniek exemplaar. Daarom laat ik ze hier zien, dan krijgen ze hopelijk toch een iets breder publiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6942 ziet er op het eerste gezicht misschien wat cahotisch of weerbarstig uit, maar als je wat langer kijkt en je begint de verschillende gezichten te ontdekken die in deze grafiek verstopt zitten, dan wordt het steeds leuker om nog wat langer te kijken.
Contrabassist Meinrad Kneer en pianist Albert van Veenendaal maakten in 2006 samen een album, the Munderkingen Sessions part 1. Nu, bijna twintig jaar later, volgt deel 2. Wat je hier hoort is een muzikaal gesprek op eenzame hoogte, waar je bij elke luisterbeurt nieuwe nuances en details in ontdekt. Intiem en fijnzinnig, maar soms ook stevig en voluit, de twee houden het steeds bijzonder spannend, en ik ben blij dat ik als luisteraar nog lang kan meegenieten van wat je als een intiem muzikaal gesprek zou kunnen opvatten. Een plaatje om te koesteren.
Meinrad Kneer en Albert van Veenendaal – The Munderkingen Sessions – part 2
Lucky Luke – Een Cowboy tussen het katoen dateert al van 2020 maar is toen nauwelijks opgemerkt, terwijl het om een opmerkelijk Lucky Lukeverhaal gaat, waarin Luke nogal hard wordt geconfronteerd met het racistische zuiden, dat ook na afschaffing van de slavernij voor de zwarten nog de hel op aarde bleef. Luke heeft een plantage geërfd, en wil die weggeven aan de zwarte arbeiders die er al hun hele leven gewerkt hebben, maar dat vinden de blanke plantagehouders die zijn buren zijn een waanzinnig idee, dus de Ku Klux Klan gaat zich er eens stevig mee bemoeien om dat krankzinnige idee van Luke te voorkomen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6938 valt in de categorie “a dirty mind is a joy forever”, al had ik dat pas door toen hij af was. Bekijk hem vooral van een afstandje en ga ook kantelen, want dat gaat het toch meer om de optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6939 is een variatie op hetzelfde thema, net iets anders ingevuld, zodat je mooi kunt zien wat improvisatie kan doen.
Voor de puristen is het een gruwel, want die vinden dat fado en piano niets met elkaar te maken hebben, maar gelukkig denken pianist Marco Mezquida en zangeres LINA_ daar totaal anders over en namen ze met zijn tweeën een fado-album op waar je met stijgende bewondering naar zit te luisteren, want de melancholie en de passie van de fado komt hier ongefilterd binnen, terwijl je alleen een zangeres en een pianist hoort. En zo wordt ook hier een genre weer op een bijzondere manier opengebroken, terwijl de kern volstrekt intact blijft, want de fado is feitelijk de blues van Portugal, en dat blijf je horen, een heel uur lang. Indrukwekkend en aangrijpend mooi.
LINA_ & Marco Mezquida – O Fado
Esc.rec. is een klein maar buitengewoon avontuurlijk platenlabel met een indrukwekkende catalogus. Af en toe vraagt platenbaas Harco iemand om een mix te maken met muziek uit de archieven, omdat het jammer zou zijn dat sommige stukken nooit meer gehoord zouden worden. Een loffelijk streven. Mariëtte Groot is een duidelijke fan van Esc Rec, en haalde met name de vrouwelijke en queer musici uit de archieven, en dat leverde een geweldig, fascinerend uur muziek op dat ik iedereen kan aanbevelen.
Esc. Rec – Pick & Mix 03 Mariëtte Groot
Holly’s stempelgrafiek nummer 6936 is een spel van suggestie en bedrog dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. Opnieuw gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, en handmatig gestempeld met een verzameling zwarte stempelkussens binnen handbereik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6937 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waar je zowel paardenhoofden als vogelkoppen in kunt zien. Ga maar eens kantelen in de galerie, dan vind je ze wel.
