Camille Bertault is een Franse zangeres die jazz en chansons moeiteloos combineert, maar sinds ze voor het eerst in Brazilië was heeft ze ook een grote liefde voor de Braziliaanse muziek ontwikkeld en ging ze samenwerken met Braziliaanse musici. Dat levert een subliem album op waar ik ongelofelijk vrolijk van word, want Bertault zingt zoals ik eigenlijk altijd door het huis loop te scatten. Muziek met swing, schwung en vooral erg veel humor. Een album om eindeloos van te blijven genieten, want je wordt niet alleen vrolijk van de aanstekelijke zang, de arrangementen zijn ook zo schitterend dat je er elke keer wat nieuws in ontdekt. Heerlijk.
Camille Bertault – Voz e Vocés
Holly’s schilderijen – contemporary sunset nummer 110 – een zeegezicht dit keer, met een zon die nog net zichtbaar is door de mist maar die wel nog een beetje op de golven schittert.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6979 is een spel van suggestie en bedrog – van een afstandje zie je er wellicht ogen in, terwijl die ogen ineens kleine dino’s in de jungle worden als je gaat inzoomen. En van een afstandje heb je dan ook nog eens te maken met optische illusies die je op nog een andere manier op scherp zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6980 ziet er hier iets smoezeliger uit dan hij in werkelijkheid is, vreemd genoeg. Afijn, het is ook weer een spel van licht en schaduw, waarbij optiasche illusies opnieuw een rol spelen, dus het is weer opletten geblazen.
Ze – aflevering 5 – het wekelijkse feuilleton van Ruud Moors begint ook nu weer filosofisch-essayistische trekjes te vertonen, zoals in zijn eerdere autobiografische filosofische essays. Lezen dus!
Het boek waar ik me aan het eind van elk jaar weer enorm op verheug is De Wereld volgens Hein de Kort, want hoewel ik dagelijks hartelijk lach om zijn cartoons in Het Parool, mis ik alles wat hij tekent voor Het Financieele Dagblad, Nieuwe Revu en Quest, dus deze compilatie is altjd weer een feest. Ik ga er dan ook elk jaar opnieuw met een brede grijns van de voorpret voor zitten en werd ook dit jaar absoluut niet teleurgesteld. Want Hein de Kort weet opnieuw feilloos de vinger op de zere plek te leggen in het politieke landschap, wat onder meer betekent dat Trump vaak terugkeert. Daarnaast weet hij je aan het lachen te krijgen over dagelijkse bullshit, maar heeft hij ook een goed gevoel voor absurdistische nonsens. Kortom: een absolute aanrader!
De wereld volgens Hein de Kort deel 7
Holly’s stempelgrafiek nummer 6976 is een spel van optische illusies dat nog meer tijd en aandacht nodig heeft dan normaal, want het kan even wat langer duren voor je hier goed en wel greep op krijgt. Maar het loont de moeite, dat kan ik je verzekeren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6977 ziet er chaotischer uit dan hij feitelijk is, en als je eerst even inzoomt zie je meteen wat ik daarmee bedoel. Als je eenmaal greep op deze hebt gekregen blijkt hij fascinerender dan ooit.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6978 is een spel van +licht en schaduw en van optische illusies – op-art met een rafelrandje. Neem ook hier weer even uitgebreid de tijd om alles op zijn plek te laten vallen.
NL-SWITCH Orchestra is een improviserend jazzcollectief uit Rotterdam dat soms klinkt als een symfonieorkest dat overgaat in spirituele en soms psychedelische jazz, met impressionistische of minimalistische elementen, maar altijd vloeiend, organisch en verhalend – muziek die je meeneemt op een spannende en verrassende reis. Een mix van jong talent en ervaren nationale en internationale muzikanten die samen zoeken naar ‘vrije symfonische jazz’. Avontuurlijk, spannend en erg, erg leuk. Hun eerste album is een aanrader.
NL-SWITCH Orchestra – The Birth of Free Symphonic Jazz
Holly’s stempelgrafiek nummer 6974 is een spel van suggestie en bedrog, dus optische illusies en vreemde zoekopdrachten gaan weer hand in hand. Afstand nemen levert het meeste op, maar trek er dan wel even wat tijd voor uit.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6975 is opnieuw een gevalletje suggestie en bedrog, dit keer in het halfduister. Ook hier krijg je pas greep op het verhaal dat er verteld wordt als je wat langer blijft kijken.
Sevdah is voor de Balkan wat de fado is voor Portugal en de blues voor Amerika, en de Bosnische band Divanhana is de grote vernieuwer van de sevdah, waarbij ze pop, jazz en klassieke muziek zonder problemen in de mix gooien. Dat ze de traditie van de sevdah wel degelijk ook in ere houden laten ze duidelijk merken op hun nieuwe album, waarin illustere voorgangers geëerd worden, met respect maar tegelijk maken ze hun eigen, bijzonder energieke en vitale muziek, doordrenkt van de passie en de melancholie van de sevdah. De blues van Serajevo, indrukwekkender kan het bijna niet.
Divanhana – Radio Sevdah
De Italiaanse zangeres en componiste Cristiana Verardo belicht op haar nieuwe plaat vooral haar eigen schaduwkanten. Je zou dan een heel duister, zwaar album verwachten, maar het is opmerkelijk dat juist de lichtheid overheerst, en dat het een vrij intieme plaat is geworden met een paar fraaie uitschieters.
Cristiana Verardo – L’Avversaria
Holly’s stempelgrafiek nummer 6972 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je echt twee keer moet kijken voordat je door hebt op welke manier je hier voor de gek gehouden wordt. Neem dus even rustig de tijd en kijk wat langer dan je voor een beeldscherm gewend bent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6973 ziet er wat eenvoudiger uit, maar ook dit is weer een spel van optische illusies dat je het beste van een afstandje kunt bekijken, al zie je de goudvisjes misschien wat beter zwemmen als je inzoomt.
Sherlock Holmes is de meest tot de verbeelding spekende speurder aller tijden, en dat betekent dat er nog steeds nieuwe verhalen geschreven worden waarin Holmes en Dr Watson de hoofdrol spelen. Scenarioschrijver Bruno de Roover en tekenaar Przemyslaw Klosin laten de legende op majestueuze wijze verder leven door het duo een magistraal avontuur in Amsterdam te laten beleven, waarbij Watson serieus aan Holmes twijfelt, want hij denkt te hebben gezien hoe Sherlock een jonge vrouw vermoordde. Het is een geweldig verhaal in de stijl van de originele Sherlock Holmesverhalen, maar dit keer met Holmes zelf als verdachte, bovendien erg goed getekend. Een buitengewoon geslaagde Sherlock Holmes dus.
De blauwe nevels van Amsterdam – Een avontuur van Sherlock Holmes
Holly’s stempelgrafiek nummer 6970 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar blijkt opnieuw, als vrijwel al mijn grafiek, verrassend als je er wat langer naar wil kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6971 is vooral een kwestie van focussen – als je je richt op de lichte delen zie je vooral de optische illusies hun werk dien, maar als je de donkere delen naar voren haalt zie je een totaal ander beeld. Tip: als je inzoomt wordt het gemakkelijker om je op dat donkerder stuk te concentreren.
Aanwakkerend vuur, Joe Sacco’s beeldverhaal over de eeuwigdurende strijd in India, is een boek waar je even voor moet gaan zitten, want je krijgt hier een indringende geschiedenisles over een land waar we hier in het westen nauwelijks iets over geleerd hebben in onze geschiedenislessen op school. Joe Sacco concentreert zich op een reeks gewelddadige incidenten die in 2013 plaatsvonden in Uttar Pradesh in India, tussen moslims en hindoes, maar die relatief kleinschalige incidenten staan voor het veel grotere probleem waar India al mee worstelt sinds de Britten in 1947 India en Pakistan onafhankelijk verklaarden – Pakistan was voor de moslims, India voor de hindoes, zo was de simplistische oplossing van de Britten, en dat had ronduit desastreuze gevolgen. Sacco laat zien dat het niet alleen om een religieuze strijd gaat, maar dat klasseverschillen een minstens even grote rol spelen. Een schokkend boek, om te lezen en te herlezen.
Aanwakkerend vuur – De eeuwigdurende strijd in India
Holly’s stempelgrafiek nummer 6967 is voor iedereen die mijn stempelgrafieken een beetje volgt bekend terrein – een ritmisch opgezet spel van optische illusies, als een jazzcompositie handmatig gestempeld, wat een unieke éénmalige grafiek oplevert. Langer kijken is nuttig als je er echt greep op wil krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6968 draait alle kanten op. Van een afstandje ziet hij er totaal anders uit dan als je gaat inzoomen, maar het loont beslist de moeite even afstand te houden en dan wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6969 laat zien dat stempelen op aquarelpapier toch echt andere grafieken oplevert, al was het maar doordat de structuur van het papier zo nadrukkelijk zichtbaar blijft.
De 3e Kamera speelt zich voor het grootste deel af in het door de Geallieerden bezette Berlijn in 1945. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zorgden meer dan 700 soldaten met fototoestel in de hand voor de propaganda van het Derde Rijk. Deze Duitse oorlogsreporters onder leiding van Goebbels hadden twee officiële fototoestellen,.maar sommigen hadden ook een derde exemplaar, dat aan alle controle ontsnapte: de fameuze 3e Kamera. Ook luitenant Frentz, die Hitler van dichtbij moest volgen, had zo’n derde Kamera, en deze Frentz en zijn derde camera volgen we in deze strip. Die 3e Kameras konden de oorlogsmisdaden van de nazi’s bewijzen, want de vele gruwelijkheden die niet voor propagandadoeleinden geschikt waren kwamen wel op die foto’s terecht. Dat maakt deze strip tot een enerverende leeservaring.
Bach en Biber op viool, gecombineerd met live elektronica, voor sommigen is dat echt vloeken in de kerk, want het lijkt er soms sterk op dat Bach hier moedwillig verkracht wordt. En toch weet de Belgische violist en componiust Paul Pankert met zijn combi van barok en hedendaags te overtuigen, want hoe krankzinnig zijn improvisaties soms ook mogen lijken, ze doen wel degelijk aan de kern van Bachs muziek denken, en persoonlijk werd ik er buitengewoon vrolijk van. Een verbazingwekkend en vooral heel erg leuk album.
Paul Pankert plays six solos for violin & live electronics
Holly’s stempelgrafiek nummer 6965 is een spel van optische illusies, maar een stuk geraffineerder dan je van me gewend bent. Neem een beetje afstand en blijf dan vooral even wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6966 ziet er wat minder geraffineerd uit, maar is al net zo verwarrend als je wat langer blijft kijken. Dus neem ook hier even de tijd en laat je verbazen.
In 1935 vestigde generaal Metaxas in Griekenland een dictatuur en voerde meteen ook censuur in. Die ging behoorlijk ver, zeker ook voor iedereen die muziek maakte, want alle liederen waarin oosterse toonladders voorkwamen werden verboden, en dat betekende dat er geen rebetika meer gezongen mocht worden. Muziekinstrumenten werden vernield, de vingers van muzikanten die bleven spelen werden door de politie gebroken, en de muzikanten hadden eigenlijk maar één keuze – andere muziek op andere instrumenten gaan spelen. Rébétissa is het verhaal van Katina, de eigenaresse van een café waar muzikanten uit Rébétiko en hun twee zangeressen altijd welkom zijn. Het is een verhaal over passie, liefde, identiteit en over de macht van een dictatuur die zomaar een hele muzikale cultuur kan wegvagen. Indrukwekkend.
Rébétissa – (het tegengif)
Giacomo Pedicini is een geniale bassist uit Napels waar ik het een paar dagen geleden al over had naar aanleiding van zijn nieuwe album, maar ik ontdekte dat ik zijn vorige album van anderhalf jaar geleden volledig gemist had, en dat is zo goed dat ik dat alsnog even omhoog wil steken hier – elektrische bassen zoals je ze nog nooit eerder gehoord hebt. Fenomenaal.
Giacomo Pedicini – Hypothesis for a memory
Holly’s stempelgrafiek nummer 6963 is een variatie op een thema, waarbij optische illusies weer een rol spelen, net als ritme en herhaling en structuur. Langer kijken helpt om greep te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6964 heb ik ook weer gemaakt met vier verschillende zwarte stempelkussens, wat de merkwaardige kleuren en tinten grijs verklaart. Ook hier kun je het beste even wat langer blijven kijken.
Ze – aflevering 4 – het wekelijkse feuilleton van Ruud Moors begint langzaamaan op stoom te komen, en dit keer gaat het onder meer over humor en families. Elke zondag hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6961 is op-art met een rafelrandje, dus de optische illusies kunnen je als kijker weer op het verkeerde been zetten, terwijl er voor de liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden ook weer het nodige te vinden is. Ga er maar even rustig voor zitten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6962 heb ik gemaakt op aquarelpapier, met stempels die ik sneed uit rubberen gummen. Het handmatig stempelen deed ik weer met mijn verzameling zwarte stempelkussens, waarbij het soms wel heel duidelijk wordt dat de zwarte inkt van kastanjes gemaakt wordt.
In een stadje in Texas dat geteisterd is door de Amerikaanse Burgeroorlog, heeft de godsdienstwaanzinnige Sister Oz de bevolking ervan overtuigd dat ze het recht in eigen hand moeten nemen, ook om de frustraties van het verlies van de Zuidelijke waarden te compenseren. En wat haar betreft moeten ze vooral voorkomen dat Eleonor Winthorp abortus pleegt. Alle middelen zijn daarvoor toegestaan: vernedering, intimidatie, en zelfs de moord op de dokter die de operatie zou uitvoeren. Maar dan duikt de Undertaker op, de reizende begrafenisondernemer Jonas Crow. Een ding staat vast, niemand komt ongeschonden uit de wereld volgens Oz. Want deze dame gaat wel heel erg ver – de sheriff heeft ze al vermoord omdat hij homosexueel zou zijn, en nu is de dokter die de abortus zou uitvoeren aan de beurt. Haar fanatieke aanhang staat er bij te juichen. Dit is geen strip voor tere zieltjes, en toch stoort dat niet, omdat het verhaal overtuigt, en het niet alleen bijzonder goed in elkaar zit maar ook geweldig goed getekend is. Het wilde westen wordt hier op een onnavolgbare, magistrale manier tot leven gewekt. Fenomenaal goed.
Undertaker 8 De wereld volgens Oz
Holly’s stempelgrafiek nummer 6959 is een spel van optische illusies waarin dit keer weer heel veel te ontdekken valt, want het is tegelijkertijd ook een zoekplaatje voor gevorderden, waar je steeds meer in ontdekt hoe langer je kijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6960 lijkt iets eenvoudiger, maar blijkt wat weerbarstiger als je hem beter bekijkt, dus ook deze heeft wat meer tijd en aandacht nodig, vrees ik. Een les voor iedereen die van kunst wil leren genieten – neem er de tijd voor.
