Holly’s stempelgrafiek nummer 6778 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan gaat alles een beetje golven en word je ook op andere manieren als kijker op het verkeerde been gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6779 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook hier zou je toch eens wat langer en aandachtiger naar moeten kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6780 heeft iets ongrijpbaars, maar ook dit is weer een spel van optische illusies dat wet tijd nodig heeft om veroverd te worden.
Van Lyle Lovett heb ik alles in de kast staan, dus je kunt wel zeggen dat hij een van mijn all-time favoriete singer-songwriters is. Toch kwam ik gisteren tot de conclusie dat ik hier nog nooit over een van zijn albums geschreven heb. Daarom ben ik zo vrij zijn derde album, waarin hij voor het eerst echt zijn draai vond, met een combinatie van folk, country en western swing, toe te voegen aan de eregalerij van Vergeten Meesterwerken. Een tijdloos meesterwerk, dat ik in 1989 al volledig grijsgedraaid heb en dat ik nog steeds regelmatig draai.
Lyle Lovett and his Large Band
Holly’s stempelgrafiek nummer 6776 is een spel van optische illusies, met een subtiel spel van schaduwen dat je pas gaat zien als je even wat langer hebt stilgestaan bij het laatste plaatje in de galerie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6777 ziet er bedrieglijk simpel uit, toch krijg je hier minder snel greep op en blijkt hij weerbarstiger te zijn dan je zou denken. Rustig wat langer blijven kijken helpt.
Over mijn kunstenaarschap krijg ik regelmatig vragen en opmerkingen. Ik heb de meestgestelde maar eens op een rijtje gezet en aangevuld met wat foto’s van mijn bescheiden, moeilijk toegankelijke atelier.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6774 – meestal is het zo dat als ik een stempelkussen weer bijvul met verse inkt dat de afdrukken dan eerst weer even diepzwart zijn, maar in dit geval werd het meteen donkerbruin, wat toch vrij uniek is voor zwarte stempelinkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6775 contrasteert nogal met de vorige wat kleuren betreft, maar ook deze is een variatie op hetzelfde ritmische thema, en ook deze is als een jazzcompositie opgezet, met ruimte voor improvisatie. Wel duidelijk met andere stempelkussens gemaakt, zoals je ziet.
Een groepje vlieren getekend vanuit het venster van het huis van graficus Han van Hagen vormt het uitgangspunt voor een reeks van inmiddels ruim tweehonderdtachtig onderling verschillende bladen. Van Hagen werd in zijn aanpak van deze uitzonderlijke reeks etsen geïnspireerd door het werk van Hercules Segers, waar ik het gisteren over had hier, maar gaat met zijn insteek nog een paar stappen verder. Van Hagen gebruikte vele verschillende papiersoorten, verschillend van kleur en ouderdom, handgeschept en anders, kleurinkten en diverse soorten verf. Eén prent werd zelfs een tijd begraven om te kijken wat daarvan het effect zou zijn. De ontstaansgeschiedenis werd in een boek vastgelegd, met niet alleen alle prenten, maar ook een ode aan Hercules Segers, en de prenten werden voorgelegd aan vijfendertig mensen, onder wie beeldend kunstenaars, kunsthistorici, schrijvers, dichters en een componist. Resultaat is een meesterlijk en fascinerend boek, een absolute aanrader.
Han van Hagen – Takkenhoogte – Geïnspireerd door Hercules Segers
Holly’s stempelgrafiek nummer 6772 is een mooi voorbeeld van op-art 2.0, of op-art met een rafelrandje, met kleuren die allemaal uit zwarte stempelkussens komen. Neem een beetje afstand en neem uitgebreid de tijd, dat loont de moeite.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6773 is opnieuw een feest van de herhaling en laat opnieuw zien hoe het herhalen van elementen ook onverwachte verbindingen tot stand kan brengen. Ook hier wordt van jou als kijker weer wat inzet verwacht, luie kijkers komen niet ver, vrees ik.
De grafiek van de zeventiende-eeuwse kunstenaar Hercules Segers ontdekte ik toen ik nog heel jong was, maar de etsen van Segers zijn me altijd blijven fascineren, omdat ze op een geheimzinnige manier volstrekt tijdloos zijn, bijna abstract en vaak heel suggestief.
De bijzondere grafiek van Hercules Segers.
Holly’s stempelkunst nummer 6770 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, gemaakt met stempels, gesneden uit rubberen gummen en met verschillende zwarte stempelkussens handmatig gedrukt in een oplage van één enkel uniek exemplaar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6771 is een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje”, zoals een vriend van me dit soort grafieken een keer treffend omschreef. Neem er de tijd voor, dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Een aantal geweldige tijdschriften heb ik een paar jaar geleden van mijn abonnementenlijst moeten schrappen omdat de portokosten de abonnementskosten gingen overschrijden. Humo, McSweeney’s en The Believer waren daardoor helaas als abonnee onbetaalbaar geworden voor mij. Maar nu het honderdvijftigste nummer van The Believer verscheen heb ik het via een omweg toch aangeschaft, en het blad blijkt nog steeds geweldig te zijn.
The Believer – 150th Issue
Holly’s stempelgrafiek nummer 6768 kun je op verschillende manieren bekijken, dat heeft voor een groot deel met je focus te maken. Afstand nemen levert op-art met een rafelrandje op, inzoomen weer andere perspectieven. Trek er wat tijd voor uit, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6769 is op een andere manier ongrijpbaar, want hier denk je in eerste instantie wellicht dat je naar een verzameling keien zit te kijken, maar als je wat langer en beter kijkt zie je toch wat anders.
Dat komt mooi uit, aflevering 18 – in deze aflevering in zijn reeks autobiografische en filosofische essays legt Ruud Moors uit hoe hij meanderend door het leven gaat.
Thokozile Collective is een jazzband, maar staat ook voor wereldfusie en een ontmoeting van werelddelen – Canada, Afrika, Europa en de Britse Union komen samen en zorgen voor een machtig mooie, swingende mix. Zes virtuoze spelers, die op een uitermate inspirerende, aanstekelijke manier samenspelen. Heerlijke feel-good muziek waar ik onmiddellijk een goed humeur van krijg. Meesterlijk goed plaatje.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6766 heb ik gemaakt met mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens, die steeds meer vreemde kleuren gaan afgeven naarmate ik ze langer gebruik. Zoom maar eens in en verbaas je over de kleuren en grijstinten, die allemaal uit zwarte stempelkussens komen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6767 is er een waar je wat minder gemakkelijk greep op krijgt. Afstand nemen helpt, maar inzoomen ook. En de tijd nemen. Loop de galerie op je gemak door en blijf regelmatig even wat langer kijken.
Holly’s schilderijen 2025 nummer 35 is opnieuw een smal, langwerpig schilderij dat je als kijker op verschillende manieren op scherp kan zetten, als je er even de tijd voor wil nemen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6764 kun je op verschillende manieren bekijken, dat heeft alles te maken met waar je je focus legt. Neem er dus even rustig de tijd voor en probeer je focus eens te verleggen terwijl je aan het kijken bent. Dat is minder moeilijk dan je misschien zou denken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6765 is een spel van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, dus als kijker word je op verschillende manieren op scherp gezet. Neem weer even de tijd, dan zie je steeds meer.
En als je genoeg hebt van internet en je houdt van slappe humor, dan heb ik hier de perfecte pagina voor je zodat je daarna met een gerust hart je computer uit kunt zetten of je smartphone weg kunt leggen.
De laatste pagina van internet.
L’Antidote is een opmerkelijk trio van drie virtuoze musici uit Albanië, Libanon en Iran die samen ongrijpbare, psychedelische free-jazz maken waar hun muzikale wortels duidelijk hoorbaar in doorklinken, dus de Balkan, het Midden-Oosten en de Middellandse Zee zijn nooit ver weg. Ze maakten een machtig mooi album waar ik eindeloos naar kan blijven luisteren.
L’Antidote – Bijan Chemirani, Redi Hasa & Rami Khalife
Holly’s schilderijen 2025 nummer 34 is een langwerpig schilderij dat in elke stand weer zijn eigen merkwaardigheden oplevert. Afstand nemen en langer kijken is hier het beste advies dat ik je kan geven, want het kan soms even duren voor de merkwaardige dieptewerkingen op hun plek vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6762 is een spel van suggestie en bedrog en van optische illusies. Je kunt er opgekrulde katten in zien, maar ook abstracte optische illusies die je op een andere manier op het verkeerde been zetten. Neem de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6763 zet je als kijker weer op en geheel andere manier op scherp. Zoom maar eens in, dan zie je nog het beste wat ik bedoel.
Clark Paterson is een Amerikaanse singer-songwriter die opgroeide op het platteland van Michigan en die nu in Nashville woont. Hij had wat serieuze gezondheidsproblemen en daardoor duurde het acht jaar voordat er een nieuw album van hem verscheen, maar dat was het wachten meer dan waard. Paterson heeft een stem die op zich niet echt heel sterk is, maar met een paar fraaie tweede stemmen is dat probleem opgelost. De liedjes zijn goed tot zeer goed, en de arrangementen geweldig. Een aanrader.
Clark Paterson – American Suburban
Holly’s stempelgrafiek nummer 6760 ziet er op het eerste gezicht misschien wat donker en ongenaakbaar uit, maar als je even wat langer kijkt ontvouwt hij zich vanzelf en blijkt hij toch wat vriendelijker in elkaar te zitten, dus neem even rustig de tijd en loop de hele galerie even door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6761 laat weer eens goed zien waarom ik het zo fascinerend vind om met verschillende zwarte stempelkussens te stempelen – de aparte kleuren die dat oplevert, en de bijzondere combinaties van kleuren zijn toch echt wel uniek te noemen. Alles uit stempelkussens waar de fabrikant heel duidelijk “zwart” op had gezet.
