“Haar” is een bijzondere, driedelige strip over een meisje dat in eerste instantie heel gewoon en spontaan overkomt en daardoor al gauw in een vriendenclub wordt opgenomen. Maar achter dat spontane uiterlijk zitten zes onvoorspelbare persoonlijkheden verscholen, die op onverwachte momenten het leven van Elle overnemen, en die felgekleurde persoonlijkheden, die in deze strip elk met een andere haarkleur worden aangegeven, zijn niet allemaal even lieflijk of sociaal. In het laatste, afsluitende deel van dit drieluik wordt het verhaal heel mooi afgerond. Een strip die gemaakt is voor tienermeiden, maar die een veel breder publiek verdient.
Haar 3 Nooit meer alleen
De Poolse draailierspeler Joachim Menzel besloot een solo-album op te nemen waarin alleen de hurdy-gurdy te horen zou zijn, maar dan wel op de manier zoals hij dat in zijn hoofd had, en dat blijkt een tamelijk spectaculair album op te leveren. Mencel doet iets bijzonders, door het gebruik van elektronica en door het album laag voor laag op te nemen met behulp van overdubbing. Alle geluiden die erop te horen zijn, zijn uitsluitend afkomstig van de draailier. Hier ontmoeten traditie en moderniteit elkaar, en creëert één enkel instrument een complete muzikale wereld. Een verrassend album.
Joachim Mencel – Etno Machina
Holly’s schilderijen 2026 nummer 8 is een felgekleurd spel van optische illusies dat je het beste van een afstandje kunt bekijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7227 is een spel van suggestie en bedrog, en een spel van licht en schaduw, waarbij optische illusies ook nog eens een subtiele rol spelen. Als kijker hoef je alleen even wat langer en aandachtiger te kijken dan je voor een beeldscherm gewend bent. Dat is alles.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7228 is er een waarmee ik een vriend van me erger, want hij vindt dit maar niks, een grafiek die alleen van een ruime afstand interessant is, terwijl ik dat zelf nu juist leuk vind. Neem dus afstand, dan zie je wat ik bedoel.
De Amsterdam Klezmer Band bestaat bijna dertig jaar en heeft klezmermuziek volledig over de kop gegooid gedurende die drie decennia, op een unieke, energieke en altijd weer verrassende manier. Op hun nieuwe album raken Roemeense en Turkse ritmes verweven met klassieke klezmerliedjes en eigen, nieuwe composities, en zoals altijd bij deze band klinkt het vanzelfsprekend en tijdloos, alsof het zo moest zijn. Stevige, pittige muziek, maar af en toe ook heel subtiele en zachtaardige muziek, en muziek die steeds doordrongen is van een melancholie die heel erg goed voelt. Stilzitten is er niet bij, en wat ik ook erg mooi vind is dat het muziek is die verschillende culturen met elkaar verbindt op een volstrekt vanzelfsprekende en natuurlijke manier, waarmee de pure rijkdom van de multiculturele samenleving maar weer eens nadrukkelijk wordt aangetoond. Kortom: een prachtplaat.
Amsterdam Klezmer Band – Diaspora
Holly’s stempelgrafiek nummer 7225 heb ik opnieuw gemaakt met stempels die ik uit grote rubberen gummen heb gesneden, en met mijn brede palet aan zwarte stempelkussens. Het wordt steeds leuker om met die zwarte stempelkussens te werken, want hoe langer ik met een kussen werk hoe meer het zwart er uit verdwijnt en de kleur tevoorschijn komt, en die kleuren zijn echt bijzonder. Kijk maar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7226 is wat minder subtiel, maar ook deze kan je als kijker behoorlijk op het verkeerde been zetten. Neem bij deze vooral een beetje afstand, dan krijg je er wat sneller greep op.
Driving Mrs. Satan is een band die tussen Londen en Napels ontstond en die op een bijzondere manier hardrock transformeert tot jazzy folk, waarbij de liedjes op een wonderbaarlijke manier niet alleen overeind blijven, maar zelfs sterker lijken te worden. Elk hardrocknummer blijkt op hun derde album een onverwacht pareltje te zijn dat in een compleet nieuw licht komt te staan. Een absolute aanrader voor liefhebbers van hardrock, maar zeker ook voor liefhebbers van jazzy folk, die kunnen horen dat hardrock mooiere liedjes heeft voortgebracht dan zij wellicht ooit gedacht hadden.
Driving Mrs: Satan – Late Ever After
Voetbalbroers is een strip die ik, omdat ik helemaal niets met voetbal heb, links had laten liggen. Toen ik er bij toeval toch even een blik in wierp was ik wel meteen verkocht, want deze strip gaat weliswaar voor een deel over voetbal, maar over een veel groter deel over heel andere zaken. Florian en Ezio zijn al heel jong hun ouders verloren, en dat betekent dat Florian de voogd is van zijn jongere broertje Ezio. Dat is een zware verantwoordelijkheid, want Ezio is behoorlijk autistisch en dat levert regelmatig problemen op waardoor Florian bijvoorbeeld regelmatig op school verwacht wordt. Dat is lastig omdat hij net een contract als profvoetballer getekend heeft en hij alles op alles moet zetten om zich daar waar te maken.
Voetbalbroers 1 Vrienden voor het leven
Holly’s stempelgrafiek nummer 7223 is een spel van suggestie en bedrog waarbij het verleggen van je focus ook nog eens voor verrassende perspectiefveranderingen kan zorgen. Zoom bij deze vooral ook even in, dus loop de galerie even helemaal door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7224 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je vrij gemakkelijk van alles kunt herkennen dat er eigenlijk helemaal niet is. Neem de tijd en verbaas je.
Een van mijn grote muzikale helden trad op in Groningen, en ik verheugde me erop daar een enthousiast stukje over te kunnen schrijven, maar helaas trad Tim O’Brien op met zijn echtgenote Jan Fabricius, en hier deed zich het zelfde gênante verschijnsel voor dat we bij Dan Zanes ook al eens hebben geconstateerd – je trouwt met de liefde van je leven, gaat met haar muziek maken en wordt acuut blind en doof. Het niveauverschil was tenenkrommend groot, laten we het daar maar op houden. Halverwege het concert was er één hoogtepunt, toen O’Brien even vijf minuten alleen met zijn fiddle op het podium stond, maar ik had honderd keer liever dat andere duo op het podium zien staan: O’Brien met Darrell Scott..
Holly’s stempelgrafiek nummer 7221 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Langer kijken is hier wel echt een must als je deze wil veroveren, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7222 heb ik gemaakt met stempels die ik uit de grootste rubberen gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hartmuth heb gesneden, de zogenaamde olifantengummen. Die worden helaas niet meer gemaakt, dus mocht je er nog wat hebben liggen, of kom je ze in een obscuur winkeltje tegen, denk dan aan mij.
Tobin’s kamer staat vol met vindsels uit de natuur, maar ze heeft nog niets uit het bos, en omdat haar vriendjes allemaal op hun telefoon zitten of voor de tv hangen gaat ze alleen naar het bos. Daar ontdekt ze in een fantastisch prentenboek, waar je als kind volgens mij nooit op uitgegeken raakt, allerlei dieren die haar alles leren over het bos en de natuur. Zo heb je de Luistervos die haar uitlegt dat de paddestoelendraden onder de grond met de bomen communiceren, Beuk de geit die uitlegt waarom rommel juist goed is in het bos, Rasmus de Das, de denker die haar bij het stille vennetje duidelijk maakt dat er onder water ook erg veel gebeurt, Prikgraaf het everzwijn die laat zien dat hij met prikken en wroeten en graven plek maakt voor jonge planten en bomen, enzovoorts, allemaal met schitterende tekeningen waar je eindeloos in kunt verdwalen. Een subliem boek.
Tobin en de bosbeesten
Exovida is een graphic novel over buitenaards leven, dat is iets anders dan een science fictionstrip. Als je wil uitleggen hoe het gesteld is met het onderzoek naar buitenaards leven levert dat feitelijk een vrij droog en saai boek op, want dat onderzoek is nogal ingewikkeld, maar wetenschapsjournalist Govert Schilling en striptekenaar Adriaan Bijloo zijn er op een verrassende manier in geslaagd om taaie kost op een spannende en leuke manier te brengen, want je leest het boek in één ruk uit en je bent aanzienlijk wijzer geworden zonder dat je er erg in had. Top!
De Siciliaanse Luisa Briguglio zingt eigen teksten, autobiografische flarden, maar ook vertalingen en eeuwenoude poëzie, en dat met een bijzondere, spaarzame begeleiding die haar sterke en toch ook intieme stem perfect ondersteunt. En dat levert een indrukwekkend album op dat je eigenlijk niet echt in een vakje kunt plaatsen. De gastmusici zorgen voor een subtiele muzikale verrijking van de liedjes, terwijl de prachtige stem van Briguglio de constante blijft. Prachtalbum!
Luisa Briguglio – Truvatura
Holly’s stempelgrafiek nummer 7219 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij optische illusies ongemerkt een rol spelen. Langer kijken helpt om er greep op te krijgen, dus zap niet te snel weer weg.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7220 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar zit toch wat geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Loop de galerie maar eens rustig door en kijk vooral steeds wat langer.
Ik leef nog – aflevering 1. Vandaag de eerste aflevering van een nieuw feuilleton van Ruud Moors, waarvan je de komende tijd elke zondag een nieuw hoofdstuk hier kunt verwachten.
Vidna Obmana is het alias van de Belgische gitarist en componist Dirk Serries, en die is sinds kort uitgebreid in zijn archieven aan het graven om daar allerlei pareltjes uit op te duiken die nu digitaal worden uitgebracht. Zo ook de opnames die hij in 1989 in de USA maakte. Je hoort hem hier met elektronica, loops en tapes, terwijl hij ook zijn stem en percussie toevoegt. Muziek die op het eerste gehoor wat intimiderend kan overkomen. Toch zit er veel nuance en subtiliteit in als je de moeite neemt wat nauwkeuriger te luisteren. Muziek voor mensen met open oren.
Vidna Obmana Live USA 1989
Holly’s stempelgrafiek nummer 7217 is een spel van optische illusies waarbij alles ook nog eens verandert als je je focus een beetje verplaatst. Ook is het belangrijk om wat tijd en aandacht te nemen, want hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt, en bij deze verandert er ook nog eens erg veel bj elke kanteling.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7218 heb ik, geloof het of niet, gemaakt met enkel zwarte stempelkussens. Hoe langer ik ze gebruik, hoe merkwaardiger de kleuren worden.
Étienne Davodeau was zo onder de indruk van de verhalen die zijn partner Françoise hem aan de keukentafel vertelde over haar werk als begeleidster van mensen met Alzheimer dat hij haar na een jaar of tien ervan wist te overtuigen dat ze er een strip over moesten maken. Dat is een van de aangrijpendste en ontroerendste strips geworden die ik ooit gelezen heb. Een strip die alleen deze twee mensen samen hadden kunnen maken.
Waar je ook gaat – Reis door het land van het haperende geheugen
Het duo Amrita uit Toronto bestaat uit Anita Katakkar (tabla) en Kayla Milmine (sopraansaxofoon). Hun geluid, dat zijn wortels heeft in de klassieke Noord-Indiase muziek en modale jazz, combineert complexe ritmes, thematische melodieën en spontane improvisatie. De dames van Amrita houden duidelijk van ongebruikelijke maatsoorten, en ze gaan er lekker fel en met passie tegenaan. Een geweldig debuutalbum.
Amrita
Holly’s stempelgrafiek nummer 7215 is een spel van suggestie en bedrog, waarin je van alles kunt ontdekken als je wat langer blijft kijken. Neem dus vooral op je gemak de tijd.en wandel de hele galerie even door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7216 is vooral een subtiel spel van licht en schaduw. Neem een beetje afstand en kijk wat langer dan je voor een beeldscherm gewend bent, dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Les Primitifs du Futur is een Franse band waar voor een Franse band opmerkelijk veel buitenlanders in meedraaien. Dominique Cravic is al jaren de drijvende kracht, en zorgt ook nu voor de meeste zang en de meeste liedjes, maar onderschat de bijdrage van bijvoorbeeld onze eigen Fay Lovsky niet, die met haar zingende zaag en diverse andere instrumenten nadrukkelijk aanwezig is op dit verrukkelijke album. Een heerlijke vergaarbak van musette, blues, bluegrass, Arabische muziek en folk, onverwachte arrangementen van bekende nummers en odes aan mensen die dat verdienen. Ruim een uur puur genieten.
Dominic Cravic & Les Primitifs du Futur – Les Crimes du Musette
Geheim agente Kathy Austin wordt steeds op buitengewone missies gestuurd, die vrijwel altijd te maken hebben met buitenaards leven. In Schotland, waar ze op verlof heen gaat omdat ze een huis heeft geërfd blijkt dat landhuis bij aankomst afgebrand te zijn, en Kathy gaat uitzoeken hoe dat komt. In het vijfde deel, dat deze cyclus afsluit, ontdekt Kathy dat de vreemdelingen geen buitenaardse wezens van een andere planeet zijn, maar wetenschappers uit de toekomst die de onleefbaar geworden aarde ontvlucht zijn door naar het verleden te reizen. Het verhaal zit goed in elkaar en is mede dankzij de geweldige tekeningen een genot om te lezen. Mooie cyclus, voorbeeldig afgerond.
De buitengewone missies van Kathy Austin – Scotland – deel 5
Holly’s stempelgrafiek nummer 7213 is gemaakt met stempels die ik sneed uit rubberen gummen, en met een paar verschillende zwarte stempelkussens uit mijn ruime verzameling. Zoom bij deze ook rustig weer even in, want daar wordt hij zeker niet minder fascinerend van.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7214 lijkt van een afstandje eerst wel een verzameling koperen voorwerpen uit een archeologische opgraving, totdat je wat beter gaat kijken, dan blijkt het toch weer om een abstract spel van optische illusies te gaan. Suggestie en bedrog dus.
Madeleine Pauliac is net 31 als ze bij het verzet gaat en meevecht in de bevrijding van Parijs. Een paar maanden later, in april 1945, wordt ze door generaal de Gaulle als arts-luitenant naar Polen gestuurd. Samen met een groep verpleegsters-ambulanciers vormt ze Het blauwe eskader dat de Fransen moet terughalen die onder meer door Stalin waren gevangengenomen. Wat ze daarbij en passant aan gruwelijkheden tegenkwamen wordt ons in dit verhaal niet bespaard. Wat uit alle verhalen in dit aangrijpende boek blijkt is dat elke oorlog voor iedereen die er mee te maken krijgt een verschrikkelijke ervaring is, en dat onder oorlogsomstandigheden vaak niet het beste in mensen bovenkomt. “Het blauwe eskader, 1945” is een indrukwekkend, aangrijpend verhaal waar je stil van wordt, maar waar ook af en toe ruimte is voor wat humor. Maar het is vooral een boek om heel erg stil van te worden.
Het blauwe eskader, 1945
Holly’s stempelgrafiek nummer 7211 is gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje gesneden heb uit grote rubberen gummen, waarna ik handmatig met een verzameling zwarte stempelkussens ben gaan stempelen. De oplage bestaat, zoals altijd, uit een oplage van één enkel uniek exemplaar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7212 is een variatie op een thema, als een jazzcompositie improviserend en ritmisch opgezet. In dit geval heb ik bij hoge uitzondering naast mijn zwarte stempelkussens ook een wit stempelkussen gebruikt, wat een merkwaardige blauwe kleur oplevert.
