Ik ben, eerlijk gezegd, enigszins allergisch voor musici die optreden in klederdracht. Aan de andere kant heb ik een zwak voor traditionele muziek als die heel goed gespeeld wordt. De Zweedse familie Carr is een vrij unieke familie – ze hebben maar liefst vijf “Riksspilleman” (nationale fiddlers) in hun familie, en dat kun je dan ook horen.
Familjen Carr anno 2024
Holly’s stempelgrafiek nummer 6140 is een variatie op een thema, waarbij het lijkt of je naar een verzameling grove stenen zit te kijken. Maar het is vooral een spel van licht en schaduw en subtiele optische illusies. Zoom vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6141 verandert als je gaat kantelen – de ene keer kun je er duidelijk gezichten in zien, de andere keer zie je ramen, maar het blijft een spel van schaduwen en optische illusies, dus als kijker kun je het beste even de tijd nemen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6142 – hier zijn het de optische illusies die de hoofdrol opeisen, want als je je focus verlegt verandert het complete perspectief, zeker als je ook nog gaat kantelen – liggend of staand, dat maakt hier nogal een verschil.
Hugo Race en Michelangelo Russo vormen een opmerkelijk duo, dat blues, ambient en elektronica mengt tot een spannende mix die perfect past bij de verhalen die Race al praatzingend vertelt. Het rauwe randje van de blues zorgt voor de weerhaakjes die je als luisteraar gefascineerd bij les houden. Oerblues in een nieuwe jas.
Hugo Race en Michelangelo Russo – 100 years
Holly’s stempelgrafiek nummer 6137 is een spel van optische illusies waar je ook een desolaat industrieel landschap in kunt zien. Neem er in ieder geval even de tijd voor en loop de galerie even helemaal door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6138 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werken de optische illusies het beste. Neem even de tijd, dan valt alles wel op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6139 is een mooi voorbeeld van kantelkunst, waarbij het beeld wezenlijk van karakter verandert als je gaat kantelen. Loop de galerie maar eens op je gemak door en blijf dan ook echt steeds even na elke kanteling wat langer kijken.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 94 gaat over mannen en vrouwen en is de vierennegentigste aflevering in deze prikkelende reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6134 is wat aan de weerbarstige kant, en dat betekent in de praktijk dat het even kan duren voordat alles op zijn plek valt. Als kijker moet je dus even geduld hebben en wat langer blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6135 lijkt op het eerste gezicht misschien chaotisch, maar dat is hij absoluut niet. Neem afstand en kijk wat langer, verleg je focus af en toe en verbaas je.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6136 is zowel te zien als op-art met een rafelrandje of als een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden. In beide gevallen word er van jou als kijker actie verwacht.
De Zwitserse kunstenaar Stephan Viktor Müller heeft in de loop van veertig jaar een indrukwekkend en ongrijpbaar oeuvre opgebouwd – het kostte mij even om zijn werk echt te gaan waarderen. In zijn monografie zag ik een paar beelden die ik fascinerend vond, waardoor ik de rest ook langer en beter ging bekijken, en dat is bij dit werk zeer aan te raden.
Stephan Viktor Müller – Beelden en schilderijen 1983-2023
Holly’s stempelgrafiek nummer 6131 laat weer eens duidelijk zien hoeveel verschil er zit in zwarte stempelinkt als je stempelkussens al een tijdje gebruikt. De bijna contrasterende kleuren gaan hier bijna de hoofdrol spelen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6132 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje – je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, en ook hier moet je even wat langer de tijd nemen om alles op zijn plek te laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6133 is een variatie op een thema, en wat minder aansprekend misschien dan andere variaties, maar toch valt hier nog veel te ontdekken als je de moeite neemt even wat langer te blijven kijken.
Vanaf 2018 spelen de jonge vrouwen Ha Suyean en Hwang Hyeyoung uit Seoul als het duo Dal:um samen op grote Koreaanse citers, de gayageum en de geomungo, omdat ze ontdekten dat ze muzikaal op avontuur wilden en de grenzen van hun instrumenten wilden verkennen. Hun muziek is soms bijna rock of punk te noemen, zo gaan de twee los op hun instrumenten, terwijl je toch ook de Koreaanse tradities er nog doorheen kunt horen schemeren, zeker in de iets ingetogener passages. Het wordt ergens ook al experimentele folk, post-minimalisme en abstracte jazz genoemd. Bijzonder avontuurlijke muziek dus.
Dal:um – Coexistence
Holly’s stempelgrafiek nummer 6128 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werken de suggesties en optische illusies het beste. Als je inzoomt verdwijnt de magie een beetje bij deze, maar je kunt wel mooi zien hoe hij in elkaar steekt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6129 is vooral een spel van optische illusies, zeker van een afstandje, maar in een bepaalde hoek kun je er ook koeienkoppen in ontdekken. Kijk er dus nog maar eens wat langer en aandachtiger naar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6130 is niet alleen een ingenieus spel van optische illusies waarbij je als kijker steeds op het verkeerde been wordt gezet, ook de liefhebber van zoekplaatjes voor gevorderden komt hier weer volledig aan zijn of haar trekken. Je wordt als kijker dus op verschillende manieren op scherp gezet.
Don Lawrence was zo’n beetje de eerste stripmaker die zijn strips schilderde en dat leverde legendarische fantasy / science fictionreeksen op over Trigië en vooral ook Storm. Weinig mensen weten dat de Britse stripmaker deze strips exclusief voor het Nederlandse stripblad Eppo maakte. De geschiedenis van de reeks Storm wordt nu uitgebreid verteld in een integrale editie, met in het eerste deel meteen de eerste vier verhalen, die na ruim een halve eeuw nog steeds indruk maken.
Storm Integraal deel 1 – De Kronieken van de Diepe Wereld
Holly’s stempelgrafiek nummer 6125. De stempels snijd ik uit de grootste Tsjechische rubberen “olifantengummen”, en voor het handmatig stempelen gebruik ik een heel palet aan zwarte stempelkussens. Elke grafiek bestaat uit een unieke oplage van één enkel exemplaar..
Holly’s stempelgrafiek nummer 6126 is een spel van optische illusies waarin licht en schaduwen een doorslaggevende rol spelen. Langer kijken, dan zie je meer, en inzoomen is ook verhelderend.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6127 is er een waar erg veel in te ontdekken valt als je de moeite neemt om wat langer en aandachtiger te blijven kijken.
Een nieuw album van Erik Voermans is altijd de moeite waard, al zegt hij zelf dat hij geen fysieke cd meer uitbrengt omdat ze toch niet verkopen – je kunt zijn nieuwe album, met muziek geïnspireerd op verhalen van de Russische absurdistische schrijver Daniil Charms dan ook alleen digitaal beluisteren – maar dat zou ik dan ook zeker doen, want het is een juweel van een plaat geworden. Ik laat Voermans zelf uitgebreid aan het woord over zijn album, want schrijven kan de man ook als de beste.
Erik Voermans – Charms
Bubblegum Geisha is een krankzinnige strip, absurdistisch, surrealistisch, en zelfs op een absurde manier pornografisch, met een hoofdpersoon die doet denken aan de vieze man van Kees van Kooten, alleen heeft deze smeerlap maar één been, is hij op zoek naar een klein Japans meisje, en heeft hij daarbij de hulp van Humphrey Bogart. Het is een fantastische ode aan de undergroundstrip van de jaren zestig, waarin Edwin Hagendoorn niet onderdoet voor de grootmeesters uit die tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6122 is er een die je het beste van een afstandje kunt bekijken, en dat geldt zelfs als je gaat inzoomen, merkwaardig genoeg.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6123 is wat aan de weerbarstige kant, dat wil zeggen dat het even kan duren voor het merkwaardige perspectief bij je binnenkomt. Inzoomen kan helpen om er sneller greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6124 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies dat alleen maar fascinerender wordt als je gaat kantelen, dus loop op je gemak de galerie door en blijf bij elke stap even wat langer kijken.
Justin Adams is een bijzondere gitarist, die onder meer in de band van Robert Plant speelt, maar ook een album van de desertbluesband Tinariwen produceerde. Met zijn soulmate Mauro Durante nam hij al eerder een geweldig album op, en het tweede is bijna nog beter, een combinatie van desert blues, rock en Italiaanse tradities, en ze blazen je daarbij volledig van je sokken.
Mauro Durante en Justin Adams – Sweet Release
Holly’s stempelgrafiek nummer 6119 is een spel van optische illusies waarbij alles kan omslaan als je je focus iets verlegt. Dat vergt enige oefening, maar het geeft wel een kick als het je lukt. Het paarsige deel van de grafiek verandert dan van bol naar hol of omgekeerd, en voorgrond wordt achtergrond.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6120 lijkt in eerste instantie misschien een verzameling slordig geplaatste vlekken, maar als je afstand neemt zie je de optische illusies ineens duidelijk hun werk doen en als je nog wat beter en langer kijkt ontdek je ook de mensen die ik er in verstopt heb.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6121 is een intrigerend spel van optische illusies, waarbij het, ik kan het niet vaak genoeg herhalen, de moeite loont om langer te blijven kijken, want dan ga je echt meer zien, en dan valt er steeds meer op zijn plek.
Bijna dertig jaar geleden braken fundamentalisten in Teheran de linker pols van Amir Amiri om er voor te zorgen dat hij nooit meer de santur zou bespelen, een klassiek Perzisch snaarinstrument. Amiri kwam, om een lang verhaal kort te maken, uiteindelijk in Canada terecht, waar hij in vrijheid de muziek kon creëren die in Iran verboden was. Met zijn ensemble onderzoekt hij hoe hij Arabische en Perzische muziek bij elkaar kan brengen – verzoening en samenwerking, bruggenbouwen en een culturele dialoog op gang brengen. Het kan en het levert fantastische muziek op.
Amir Amiri Ensemble – Ajdad – Ancestors – Echoes of Persia.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6115 is een spel van optische illusies waarbij het perspectief drastisch verandert als je gaat kantelen. Tegelijkertijd is het een zoekplaatje voor gevorderden, waarin halfverborgen gezichten te vinden zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6116 is een uiterst geraffineerd spel van licht en schaduw. Zoom maar eens in en blijf daar eerst even wat langer kijken, dan zie je wat ik bedoel. Deze heeft daardoor wat meer tijd en aandacht nodig.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6117 heb ik gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werkt hij het beste. Ik probeer zoveel mogelijk afwisselende grafieken te maken, terwijl ze feitelijk allemaal variaties op een thema zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6118 kun je het beste ook van een afstandje bekijken, en ook deze heeft wat tijd en aandacht nodig, vrees ik. Verstand op nul en gewoon even rustig kijken.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 93 gaat over de strijd tussen sterken en zwakken en de confrontatie tussen dwazen en slimmen waar een Chinese wijsgeer het al een paar eeuwen geleden over had, maar die nog steeds gaande is. De drieënnegentigste aflevering in deze reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Akoestische gitaar en piano is een zeer ongebruikelijke combinatie die verbazingwekkend goed uitpakt als flamencogitarist Chicuelo en jazzpianist Marco Mezquida samen gaan spelen. Samen met meesterpercussionist Paco de Mode laten ze op hun derde album opnieuw horen dat de akoestische gitaar en de piano wonderlijk mooi bij elkaar kunnen passen, als je maar een paar gepassioneerde, zielsverwante musici bij elkaar zet.
Chicuelo & Marco Mezquida – Del alma
Holly’s stempelgrafiek nummer 6112 is er een waar het weinig zin heeft om in te zoomen, want hier gaat het juist om het totaalbeeld, om de manier waarop de losse componenten met elkaar samenwerken en één geheel gaan vormen. Kijk langer en zie hoe alles verbonden is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6113 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, waarbij het juist de moeite loont om even in te zoomen, omdat daar de finesse van het schaduwspel het beste tot zijn recht komt. En dat het hele ding scheef lijkt te staan, dat is dus een optische illusie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6114 is een variatie op hetzelfde thema, en ook bij deze zie je de finesses van de schaduwpartijen pas echt goed als je gaat inzoomen.
