Willem Ritstier is een van de veelzijdigste en beste stripmakers van Nederland en verre omstreken, en hij is op zijn best als hij persoonlijke, intieme verhalen vertelt in een bedrieglijk simpele tekenstijl. Zijn nieuwe boek gaat over een scheiding en wat dat met een mens kan doen. Indrukwekkend in al zijn eenvoud.
Maandag gaan we scheiden (alles moet anders),
Holly’s stempelgrafiek nummer 6042 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies, maar als je dichterbij komt zie je, als je een beetje levendige visuele fantasie hebt, een wilde zee.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6043 zou je eigenlijk moeten kunnen zien op het grote formaat zoals ik het bedoeld heb, van een meter breed ongeveer. Nu kun je in de galerie wel even inzoomen, dan kun je toch een beetje zien hoe subtiel de schaduwen werken hier.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6044 heb ik op steenpapier gemaakt, waardoor de kleuren nog sterker tot hun recht komen dan op gewoon papier. Drogen duurt aanzienlijk langer, dus het blijft omzichtig werken.
Na het elektrische gitaargeweld van gisteren neem ik je vandaag mee naar een aantal eilanden in het zuiden van Europa, waar akoestisch gitarist Florian de Schepper, alias Flo, composities maakte die hij alleen op zijn gitaar uitvoert. Adembenemend mooi.
Flo – Islas
Mapping the Streets of Trier aflevering 124 bevat de graffiti, muren en alles wat ik verder aan opmerkelijkheden tegenkwam tijdens mijn verblijf dit keer in de oudste stad van Duitsland.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6039 is zowel een spel van optische illusies (vooral van een afstandje gezien) als een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je onder meer zilvervisjes en doodshoofden kunt vinden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6040 ziet er weer heel anders uit, maar ook hier heb je te maken met optische illusies die het spannend maken en die je als kijker subtiel op het verkeerde been kunnen zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6041 is wat aan de weerbarstige kant, dus het kan even duren voor je hier echt greep op hebt. Neem even rustig de tijd, dan komt het vanzelf.
Dirk Serries is een Belgische gitarist die met zijn gitaren de grenzen opzoekt, meestal akoestisch en vrij ingetogen, maar voor opnames met de Duitse drummer Jörg Schneider pakte hij zijn elektrische gitaar en ging even helemaal los, waardoor zelfs de stevigste hardrockers nog met open mond staan te kijken.
Schneider Serries.
Een ietwat losse verzameling huizen, ramen en deuren en doorkijkjes die me opvielen bij mijn wandelingen door de stad Trier in september 2024 vormen samen de volgende aflevering in mijn langlopende reeks fotoportretten van de oudste Duitse stad.
Mapping the Streets of Trier 123 – Huizen, deuren en ramen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6036 is een spel van licht en schaduw, waarbij de subtiele schaduwen allemaal uit verschillende zwarte stempelkussens komen. Tinten grijs, subtiele kleuren, allemaal zwarte stempelinkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6037 is er een om vooral eerst van dichtbij te bekijken (dus zoom eerst even in) om daarna het totaalbeeld op je gemak nog eens te bekijken. Dan zie je echt veel meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6038 stuurt je als kijker alle kanten op, dus het kan even duren voordat je hier echt greep op hebt. Maar als je er de tijd voor neemt zul je zien dat er weer bijzonder veel te ontdekken valt in deze grafiek.
Ze vechten tegen het onrecht, een fotograaf, een journaliste en de derde is zo langzaamaan beroepsrevolutionair. We volgen in deze strip de levens van de drie hoofdpersonen, die elkaar later ook weer tegenkomen, en we zien in flashbacks hoe ze tijdens stakingen in 1919 al samen optrokken. Als lezer is dit een strip die heel wat van je vraagt – er lopen heel wat verhalen door elkaar heen en je moet ook aardig wat gaten zelf invullen. Maar als je de moeite neemt te blijven volgen en je houdt je kop er een beetje bij, dan is dit een buitengewoon fascinerende strip, die overigens een niet al te optimistisch beeld schetst van Amerika en wie het daar voor het zeggen heeft.
Moeder Amerika – Laatste beweging – Revoluties doven uit in de herfst
Als ik in Trier rondloop kijk ik ook altijd naar beneden, want ik heb een zwak voor de merkwaardige regenpijpen en kelderraampjes, die vaak op de lachspieren werken, maar vaak ook gewoon verbazing wekken.
Mapping the Streets of Trier 122 – Regenpijpen en kelderraampjes
Holly’s stempelgrafiek nummer 6033 is een spel van licht en schaduw en van subtiele optische illusies. Zoom vooral even in en neem er even de tijd voor, want er valt weer veel te ontdekken hier.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6034 laat zien dat ik eindelijk een beetje greep begin te krijgen op het merkwaardige steenpapier met zijn onverwachte eigenschappen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6035 – neem afstand en je ziet de optische illusies, zeker als je gaat kantelen, zoom in en je ziet de storm aan je raam voorbijrazen.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 89 gaat over auto’s en over het feit dat hij en ik al een leven lang zonder rijbewijs leven. Wat dat betreft nog even een kleine anekdote. Toen onze kinderen op sport zaten werden we een keer gebeld of wij de kinderen van iemand anders mee konden nemen naar een wedstrijd in een ander dorp. Toen ik zei dat wij geen auto hadden was de reactie: “oh, geen probleem, volgende week dan?”. Het bleek moeilijk uit te leggen dat onze auto niet bij de garage was, maar dat we gewoon echt helemaal geen auto hadden. Dat was voor bepaalde mensen letterlijk onvoorstelbaar.
Tussen de Porta Nigra en de Dom in Trier lopen elke dag duizenden toeristen heen en weer. Ik zat er op een zonnige middag tien minuten op een bankje en maakte een kleine momentopname van langslopende mensen.
Mapping the Streets of Trier aflevering 121 – tussen Porta Nigra en Dom
Holly’s stempelgrafiek nummer 6030 heb ik opnieuw gemaakt met mijn verzameling zwarte stempelkussens, die verantwoordelijk zijn voor die merkwaardige kleuren en tinten grijs. Zelfs het zwart blijkt bij nadere bestudering donkergrijs of donkerbruin te zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6031 heeft werkelijk alles om de avontuurlijke kijker blij te maken – optische illusies, suggestieve figuratie, alles dat verandert als je gaat kantelen, en de details als je gaat inzoomen. Neem de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6032 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan komen alle aspecten die hem sterk maken het beste tot hun recht – de optische illusies en de kracht van suggestie.
Een van de foto’s die ik maakte in Trier heb ik toegevoegd aan een merkwaardige subreeks getiteld Triernix, waarin ik stukjes Trier laat zien waar ooit iets gezeten heeft, maar waar je nu alleen maar kunt zien dat er ooit iets gezeten heeft. Ook fascinerend, vind ik.
Mapping the Streets of Trier – Triernix
Holly’s stempelgrafiek nummer 6027 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, terwijl er ook nog eens van alles vaag gesuggereerd wordt, zodat je als kijker steeds op andere manieren op het verkeerde been gezet wordt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6028 is op-art met een rafelrandje, waarbij het even kan duren voordat alles op zijn plek valt, dus neem er even de tijd voor en kijk met wat meer geduld dan je gewend bent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6029 is er een waarin de kijker met de ongebreidelde fantasie zich heerlijk kan verliezen. Voor de gewone sterveling kan het even duren voor het kwartje valt, maar neem er gewoon even de tijd voor, dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Nummer 30/31 van Stripglossy – Afgekeurd! – zet je meteen aan het werk – ik heb zelfs mijn briefopener opgezocht om alle bladzijden voorzichtig los te snijden. Een groot scherp mes doet het ook prima, maar het is wel aan te raden om eerst op je gemak even het hele blad los te snijden. Maar dan heb je ook wat! Een dubbeldik nummer met alleen maar afgekeurd materiaal. En als je denkt dat dat wel terecht zal zijn en daarom niet goed of interessant, denk dan nog maar een keer na, want dit nummer lees je als stripliefhebber gegarandeerd van kaft tot kaft door. Een absolute must voor iedereen die van strips houdt.
Voor deze aflevering van mijn langlopende reeks over Trier ben ik even op een bankje in de Dom gaan zitten. Vroeger zou het ondenkbaar zijn geweest om als man met bedekt hoofd een kerk binnen te lopen, of in korte broek en op sneakers, maar nu blijkt dat de gewoonste zaak ter wereld – de gemiddelde bezoeker van de Dom loopt niet een kerk binnen, maar een bezienswaardigheid, en daar hoort enige vorm van decorum blijkbaar absoluut niet meer bij.
Mapping the Streets of Trier 120 – bezoekers van de Dom
Holly’s stempelgrafiek nummer 6024 heb ik gemaakt op papier dat gemaakt is van steen, en dat merkwaardige, supergladde papier heeft een vreemd effect op de stempelinkt – het lijkt wel of deze grafiek geschilderd is in plaats van gestempeld. Zoom maar eens in, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6025 heb ik weer op gewoon lichtgetint zuurvrij papier gemaakt. Afstand nemen werkt hier het beste, al zou ik zeker ook even inzoomen. Neem er in ieder geval even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6026 is een merkwaardig zoekplaatje waarin je van alles en nog wat kunt ontdekken als je ook maar een beetje levendige fantasie hebt. Verder is het ook weer een spel van optische illusies, dus als kijker word je op verschillende manieren op scherp gezet.
Het is weer eens vrijdag de dertiende. Zou jij vandaag gewoon onder een ladder doorlopen, of ben jij ook gevoelig voor de bijgelovigheden die bij deze dag horen? We hebben de dertien meest voorkomende voorbeelden van bijgeloof voor je op een rijtje gezet.
Vrijdag de dertiende in dertien stappen.
William Golding maakte met zijn boek Lord of the Flies goed duidelijk hoe hij tegen de mensheid aankeek – een flinterdun laagje beschaving, en daaronder zijn we beesten. Het verhaal gaat over een groep jongens die na een vliegtuigcrash moeten overleven op een klein tropisch eiland, zonder volwassenen. Dat loopt dus volledig uit de hand, met twee dode kinderen als gevolg. Aimée de Jongh mocht van het boek een graphic novel maken en ze maakte er een visueel meesterwerk van dat misschien nog wel sterker is dan het oorspronkelijke boek.
William Golding’s Lord of the Flies – Heer van de Vliegen – adaptatie en tekeningen door Aimée de Jongh
Vandaag de laatste selectie van zo’n vijftig stickers die ik in Trier tegenkwam op de meest onwaarschijnlijke plaatsen. “Dogs against fascism” op een hondenpoepzakjesautomaat, dat was wel leuk natuurlijk, maar teksten die volstrekt onleesbaar worden als je ze op een dunne paal plakt? Tja
Mapping the Streets of Trier 119 – stickers deel 5
Holly’s stempelgrafiek nummer 6021 is er een waarin, zeker voor iemand met een levendige fantasie, buitengewoon veel te ontdekken valt. Zoom bij deze vooral ook even in, dus loopt de galerie even helemaal door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6022 – voor deze grafiek heb ik de verschillende kleuren en grijstinten van mijn verzameling zwarte stempelkussens aangevuld met een wit stempelkussen, dat verrassend genoeg voor de blauwe kleur zorgt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6023 ziet er op het eerste gezicht misschien wat grofgetekend uit, maar als je inzoomt zie je pas goed hoe geraffineerd hij in elkaar zit, met zonlicht dat gefilterd door boomblaadjes op de voorstelling lijkt te vallen.
De opening vond plaats toen ik in Trier was, dus ik ben wat later gaan kijken, maar ik kan je vertellen dat de afscheidsexpositie van uitgeverij Philip Elchers een absolute aanrader is. Werk van dertien kunstenaars waar Flip Ekkers in de loop van veertig jaar mee gewerkt heeft, een pop-up boekwinkel waar je watertandend rondloopt – een waardige afronding van een sublieme catalogus. Je kunt er nog tot 6 oktober terecht!
Afscheidsexpositie Philip Elchers – veertig jaar sublieme kunstboeken.
De Berlijns-Japanse pianiste Aki Takase en saxofonist Daniel Erdmann gaan Ellington wel op een heel vrijmoedige manier te lijf op hun tweede duoplaat. Takase zegt dat ze beïnvloed is door Fats Waller en Ornette Coleman, maar ik hoor ook de vrijmoedige losse aanpak van Cecil Taylor doorklinken, en dat geeft de muziek van Ellington een frisse kick die mij wel bevalt.
Aki Takase & Daniel Erdmann – Ellington
Holly’s stempelgrafiek nummer 6018 is een opmerkelijk multi-interpretabel zoekplaatje, waarin je gesluierde gezichten kunt zien, maar ook, als je gaat kantelen, torso’s en andere zaken. Neem er even de tijd voor, want het spel van licht en schaduw levert hier bijzondere illusies op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6019 is weer op een geheel andere manier multi-interpretabel, want de een ziet hier merkwaardige monstertjes in, een ander geblinddoekte hoofden, en een derde gewoon mislukte broodjes hamburger. Tja. Kijk zelf maar eens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6020 – er zijn nog steeds mensen die niet geloven dat ik voor mijn stempelgrafieken alleen zwarte stempelkussens gebruik. Toch is dat ook in dit geval echt waar. Ik heb er inmiddels zo’n veertig, die allemaal een iets andere tint zwart, grijs, of van zwart afgeleide kleur opleveren. En volgens de fabrikanten allemaal zwarte stempelkussens.
A Moving Sound is een energiek muzikaal gezelschap uit Taiwan, dat een onwaarschijnlijke samenwerking aanging met het New Yorkse strijkkwartet Ethel. Dat leverde een tamelijk verbijsterend album op waar ik met stijgende verwondering en bewondering naar heb zitten luisteren, want de combinatie pakt bijzonder goed uit.
A Moving Sound & Ethel – The Wheel of Life
Vandaag opnieuw een selectie van ruim dertig opmerkelijke stickers die me in het straatbeeld van Trier opvielen. De variatie is groot, maar fascinerend zijn ze wat mij betreft allemaal.
Mapping the Streets of Trier 118 – Stickers deel 4
Holly’s stempelgrafiek nummer 6016 is vooral een geheimzinnig zoekplaatje voor gevorderden, waarin wat merkwaardige, vreemde dieren te vinden zijn. Van een afstandje is het bovendien een spel van optische illusies, dus langer kijken loont.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6017 is een spel van optische illusies dat extra fascinerend wordt als je de ogen ontdekt hebt die je ineens kunnen aankijken.
