De briljante Groninger pianist Boelo Klat heeft weer een klein meesterwerkje gemaakt, dit keer samen met Hans Breukel, die elektronica, beats en andere geluiden toevoegde, wat opmerkelijk goed uitpakt. Boelo Klat is een jazzpianist die al lang een internationale beroemdheid zou moeten zijn, en ook dit is weer een album van absolute wereldklasse.
Boelo Klat & Hans Breukel – Connect
Holly’s stempelgrafiek 2022 nummer 1012 is een spel van optische illusies, maar iemand zag er ook meteen poollandschappen in, ijsbergen en dergelijke. Kijk zelf maar eens, en kantel de zaak dan ook maar een paar keer, want dat maakt ook nog behoorlijk veel verschil. En als steeds geldt ook hier weer het advies om vooral even wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1013 is opnieuw een spel van optische illusies en een totaal ander soort zoekplaatje – hier heb ik een aantal gezichten in verstopt, maar er is een gevorderde kijker voor nodig om ze te vinden, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1014 is een zoekplaatje voor gevorderden en een spel van optische illusies in elkaar geschoven, een mooie manier om allerlei verschillende kijkers scherp te houden. Neem er in ieder geval weer even de tijd voor, want je ziet dan gegarandeerd meer dan je zou verwachten.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1015 is vooral een spel van optische illusies, en hij is vrij grof opgezet, waaruit je terecht de conclusie kunt trekken dat hij gemaakt is om van een afstandje te bekijken. Deze wordt steeds minder interessant naarmate je verder inzoomt, dus doe dat gerust even, maar neem dan weer afstand en bekijk hem dan even wat langer en beter.
Hartelijk dank voor alle felicitaties. Ik was zelf erg verrast toen ik ontdekte dat mijn kinderen het magazine gehackt hadden, maar de verrassing was aangenaam, moet ik bekennen. Er zit overigens wel een donker randje aan dit jubileum, want dit magazine is inmiddels dusdanig uit de kluiten gewassen dat ik bijna geen ruimte meer heb. Dat wil zeggen dat de grens bijna bereikt is en mijn provider besloten heeft dat dit magazine zo groot is dat ik er blijkbaar geld mee wil verdienen, en dat ze dus wat meer kunnen vragen voor meer ruimte. Maar dat betekent in de praktijk dat het voor mij onbetaalbaar wordt over een half jaartje (180 euro per maand kan ik echt niet opbrengen) en dat ik jullie dan misschien definitief moet doorverwijzen naar deze pagina:
De laatste pagina.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1007 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werkt hij niet alleen het beste als zoekplaatje voor gevorderden, maar ok de optische illusies komen dan het beste tot hun recht, al kan inzoomen bij deze ook absoluut geen kwaad.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1008 is ook weer een ingenieuze verstrengeling van optische illusies en een zoekplaatje, waarin je na elke kanteling weer nieuwe gezichten kunt ontdekken. Neem er wel even uitgebreid de tijd voor, want er zit veel meer verstopt dan je op het eerste gezicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1009 is eigenlijk een verzameling norse koppen – grof opgezet, dat wel, maar dat juist bij dat norse van die koppen, wat mij betreft, maar je moet als kijker wel een beetje je best doen. Maar daar is niks mis mee, toch?
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1010 lijkt bijna onscherp, maar ook dat is gezichtsbedrog. Ik probeer werkelijk alles om je als kijker op het verkeerde been te zetten en er voor te zorgen dat je net even wat beter gaat kijken, in de stille hoop dat dat ook gebeurt. Want daar gaat mijn kunst feitelijk altijd weer om – kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1011 golft op een vreemde manier alle kanten op, dus dat je hier te maken hebt met optische illusies is duidelijk genoeg, lijkt me, maar je wordt ook weer op andere manieren op scherp gezet als kijker. Kijk maar eens wat langer en je ziet bijvoorbeeld dat er teruggekeken wordt en dat er van alles verstopt zit in deze grafiek.
De kunstenaar en ontwerper HR Giger (1940-2014), die onder meer de legendarische monsters ontwierp voor de Alienfilm van Ridley Scott, is populairder dan ooit. De Franse fotografe Camille Vivier kreeg exclusief toegang tot Gigers woning in Zurich en maakte een enorme serie foto’s van Giger’s atelier en de tuin, waarin beelden, schilderijen, schetsen, en nog veel meer werk te vinden was. Dat leverde een fascinerend boek op, zeker voor horrorliefhebbers.
HR Giger by Camille Vivier.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1003 moet je meteen al even wat beter bekijken, want op het eerste gezicht kijk je naar een saaie stenen muur, maar als je even beter kijkt is er met die muur van alles aan de hand en valt er heel veel meer aan te ontdekken dan je zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1004 is er eentje waarbij je het beste eerst even in kunt zoomen, dan krijg je er het snelste greep op, en dan zie je ook wat sneller wat er allemaal in verborgen zit. Als je tenminste over een kleine dosis fantasie beschikt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1005 is een spel van licht en schaduw en tegelijk ook weer op-art met een rafelrandje. Zowel van een afstandje als van dichtbij is deze fascinerend, omdat je er nooit precies de vinger op kunt leggen waar het niet klopt. Kijk maar eens wat langer.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1006 is een zoekplaatje voor gevorderden, dat iets anders laat zien als je gaat kantelen, en tegelijkertijd is het een spel van optische illusies waar je maar moeilijk een vinger achter kunt krijgen omdat je vrij subtiel op het verkeerde been wordt gezet. Neem er ook hier weer even rustig de tijd voor, dan ontdek je steeds meer.
Tadaaa! Vandaag bestaat moors magazine precies twintig jaar, dus ik heb er een speciale jubileumaflevering van gemaakt, met een tekenfilmpje, een speciale stempelgrafiek, een favoriete strip en sublieme muziek. Daarnaast de normale zondagse rubriek en nog twee stempelgrafieken.
Hoera’s voor Holly: De familie Moors is enorm trots op de mijlpaal van 20 jaar moors magazine. Daarom hebben we een ludieke pagina op het magazine toegevoegd om dit heugelijk feit te vieren!
Speciaal vanwege het feit dat moors magazine vandaag precies twintig jaar bestaat heb ik weer eens een van mijn kleine curieuze tekenfilmpjes gemaakt. Het was al weer een tijd geleden, dus ik moest wennen aan een photoshop dat inmiddels een aantal keren was ge-updatet en waar ik mijn weg opnieuw in moest vinden en de gif-constructieset waar hetzelfde voor gold. Dus ik was er vrij lang mee bezig dit keer. Maar alles zit er weer in volgens mij. Kijk maar.
Holly’s curieuze tekenfilmpjes – twintig.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1000 (duizend) – Deze stempelgrafiek is een uitzondering in de reeks, want speciaal gemaakt om de dag te vieren dat moors magazine exact twintig jaar bestaat. Dat ik op dat moment net toe was aan mijn duizendste stempelgrafiek van 2022 is een mooi toeval waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt. Geen kantelingen dus dit keer, want het eerste totaalplaatje spreekt voor zich, maar je kunt nog wel even inzoomen.
Culturele Concepten aflevering 23 gaat over culturele verschillen, en dat wordt toegelicht aan de hand van de verjaardags-felicitatie-cultuur in Nederland, het verschil tussen Sinterklaas en Santa Claus en nog veel meer. Aflevering 23 in deze reeks filosofische en dit keer ook weer autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we hier elke zondag een nieuw stuk publiceren.
Er zijn na de dood van de schepper van de avonturen van Nero en Co, een van de leukste absurdistische Vlaamse strips ooit, nog een aantal hommages verschenen, en telkens werd er gezegd dat dat het laatste avontuur van Nero zou zijn. Gelukkig is er nu toch weer een geweldige hommage verschenen, die qua sfeer heel dicht bij de oorspronkelijke Nero-verhalen blijft, al is het verhaal misschien net een tikkeltje absurder en krankzinniger, maar dat is alleen maar als aanbeveling bedoeld, want scenarioschrijver Kim Duchateau heeft het perfecte fingerspitzengefühl voor de wereld van Nero, terwijl de tekeningen gemaakt werden door Dirk Stallaert, de man die de laatste jaren de scenarios van Marc Sleen zelf tekende, dus je hebt echt het gevoel dat je een klassiek Nero-verhaal zit te lezen. Een absolute aanrader!
De nieuwe avonturen van Nero en Co – De Hemeltergers.
Michiel van der Meulen is een componist en musicus die hedendaagse modale muziek schrijft die teruggrijpt op de modale tradities van het grote Ottomaanse rijk. Met zijn uitgebreide tienkoppige Kairos Collective nam hij een derde album op dat al net zo adembenemend mooi is als de vorige twee – muziek om te koesteren, zo mooi.
Kairos Collective . Erato – Hedendaagse Modale Muziek
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1001 telt gewoon weer verder en is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waarbij het zinnig is om eerst eens even in te zoomen. Als je dan weer uitzoomt heb je iets sneller greep op het totaalbeeld, al blijft het aan te raden wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 1002 heb ik gemaakt met een aantal van mijn zwarte stempelkussens, die, zoals je kunt zien, kleuren laten zien die nauwelijks meer aan zwart doen denken. Dat komt voor een deel doordat ze “op” raken, waardoor het basiszwart steeds zichtbaarder wordt, en door het simpele feit dat al die zwarte stempelkussens andere inkt bevatten.
De voorkant van de strip Kind aan huis, deel 1 – Terug bij af zegt al genoeg – in één oogopslag weet je meteen waar deze strip over zal gaan, en dat klopt dan ook feilloos. Eddie is al tien jaar het huis uit, maar staat ineens op de stoep, net als zijn jongere zus het huis net verlaten heeft en zijn ouders denken te kunnen gaan genieten van een heerlijk leeg huis met zijn tweeën. Hij “zit tussen twee banen” en zijn relatie “staat tijdelijk op pauze”, dus of hij bij pa en moe in kan trekken. Het levert een reeks heerlijke gagstrips op waarin ouder worden en de botsing van twee generaties centraal staan.
Kind aan huis, deel 1 – Terug bij af
Voor de Vlaamse strip Jommeke heb ik al meer dan zestig jaar een zwak, vanaf het eerste deel, De Jacht op een Voetbal – aan dat eerste deel wordt in deel 312, dat zojuist verschenen is, ook weer gerefereerd, want ook hier gaat het over voetballen, al is het werkelijke thema wat eigentijdser – een projectontwikkelaar wil het voetbalveldje van de jeugd van het dorp kopen om er een winkelcentrum en een parkeerplaats van te maken. Dat vinden Jommeke en zijn vrienden geen best idee, dus… Humor, spanning en een betere wereld!
Jommeke 312 – Zonnedorp Kampioen!
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 999 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werken de optische illusies met een rafelrandje het beste. Dat wil niet zeggen dat je bij deze niet moet inzoomen, want ook van dichtbij blijft deze intrigerend, zeker als je even wat langer kijkt.
Saouta is een multicultureel kwartet in alle opzichten – jazz, Indiase muziek, Keltische en Arabische muziek ontmoeten elkaar en gaan samen muzikaal, met sopraansax, oud, contrabas en tablas, op avontuur, met magische resultaten. Ode to Travel heet hun album, en dat is een passende titel, want reizen zorgt hier voor een samenkomst die pure rijkdom oplevert aan muzikale ideeën, aan meeslepende muziek, aan passie en gedreven samenspel.
Saouta – Ode to Travel.
Christophe Arleston is een geniale schrijver van fantasystrips – niet alleen weet hij geweldige, krankzinnige verhalen te verzinnen met de meest onwaarschijnlijke hoofdpersonen, hij brengt er ook een flinke dosis humor in en houdt de spanning tot het laatst op peil. Daarnaast, en dat is wat hem echt geniaal maakt, houdt hij je ook elke keer weer een lachspiegel voor van onze tijd – de manier waarop machtsspelletjes gespeeld worden wordt elke keer weer anders belicht, met humor, maar tegelijk vlijmscherp. En dan zijn er de intermenselijke verhoudingen en contacten, hiërarchieën en vastgeroeste patronen, die regelmatig, ook weer met veel humor, worden doorbroken. Het hakketakkende bos speelt zich af in de door Arleston verzonnen wereld van Troy, waarin dit keer de smid Lanfeust, met zijn puberleerling, de trol Hebus en een jonge student een arrogante estheet moeten zien te stoppen die alle magie willen opzuigen omdat die alleen aan de elite zou toebehoren. Dat levert een heerlijk, enerverend, hilarisch en geweldig getekend avontuur op.
Lanfeust van Troy – Het hakketakkende bos.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 998 heeft hele scherpe tandjes, maar die vallen je waarschijnlijk pas op als je gaat inzoomen. Het gaat hier toch al erg om de details, dus deze is sterk als je helemaal ingezoomd hebt, maar als je dan vervolgens weer uitzoomt blijkt het totaalplaatje toch ook fascinerend te zijn.
Bij het Belgische Trad Records hebben ze een fijne neus voor de juiste combinaties van muzikanten – zo kwam er zojuist een album uit van het duo Loogaroo, met accordeonist Pablo Golder en gitarist Florian de Schepper – beide mannen hebben we al in verschillende groepen mogen horen, maar nog nooit als duo, en dat blijkt een openbaring – het levert een subliem, avontuurlijk album op.
Loogaroo – Nautilus.
Fang is een jonge, sprekende vos die in een fantasywereld waarin sprekende dieren en mensen samenleven op jacht gaat naar demonen. Demonen die er altijd weer in slagen groepen tegen elkaar op te zetten, haat en verdeeldheid te zaaien en iedereen tegen iedereen uit te spelen. Maar Fang is slim en heeft onvermoede krachten en weet zo verrassend veel voor elkaar te krijgen. Een topstrip.
Fang – 1. Demonenjaagster.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 996 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden. Kijk zelf maar wat je er allemaal in kunt ontdekken. Gewoon even rustig de tijd nemen helpt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 997 is er een waar steeds meer in gebeurt als je wat langer blijft kijken – het ene moment golft hij alle kanten op, terwijl hij even later stabiel blijft staan als een rots in de branding. Neem er dus even uitgebreid de tijd voor, want bij deze word je daar op een verrassende manier voor beloond.
De Kronieken van Amoras is mijn favoriete subreeks van Suske en Wiske – de twee zijn hier tieners en de strip is in alle opzichten volwassen geworden, met thema’s van onze tijd – zo ontpopt beroepscrimineel Krimson zich in het elfde deel als een expert-haatzaaier, die heel goed laat zien hoe je dat doet, een solide basis leggen voor haat. Verder is het ook gewoon een verhaal met spanning, onverwachte ontwikkelingen en humor, en raakt Wiske haar lievelingspop kwijt.
De Kronieken van Amoras 11 Schanulleke.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 994 is vrij licht, dat wil zeggen dat ik veel wit heb gelaten, maar dat betekent niet dat hij veel simpeler is dan andere grafieken. Ook hier moet je echt even wat langer kijken voor je precies door hebt hoe alles in elkaar zit. Inzoomen is ook wel een goed idee, al werkt hij het beste als je afstand houdt en het totaalplaatje bekijkt, wat mij betreft.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 995 kun je het beste van een afstandje bekijken, en het is ook slim om er even wat tijd voor te nemen. Inzoomen is in dit geval ook verrassend, want hoewel hij vrij grof opgezet lijkt blijkt hij van dichtbij toch behoorlijk geraffineerd in elkaar te zitten.
De mensen zijn al verdwenen in de strip Scurry, die zich in een post-apocalyptisch landschap afspeelt. We maken kennis met een kolonie muizen die moeite heeft om te overleven – voedsel is steeds moeilijker te vinden, buiten liggen aggressieve katten op de loer en even verder in het bos, waar zelfs de katten niet durven komen, ziet het er nog minder aantrekkelijk uit voor de muizen. Toch moeten ze door het bos omdat hun hoop gevestigd is op een gestrande vrachtwagen vol voedsel, die achter het bos schijnt te liggen. De winter is hard en nat en lang en de kolonie dreigt uit elkaar te vallen. Intriges, gewelddadige muizen, onverwachte bondgenoten, een spannend verhaal, alles fenomenaal mooi getekend – de eerste twee delen die tegelijk uit kwamen las ik in één ruk uit, en ik kan niet wachten op het afsluitende derde deel.
Scurry – 1 De Gedoemde Kolonie en 2 Het Verdronken Bos.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 992 is een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje” – je kunt deze dan ook het beste van een afstandje bekijken, dan werken de optische illusies het beste en word je ongemerkt toch weer mooi subtiel op het verkeerde been gezet. Blijft leuk.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 993 is een variatie op een thema, en ook hier heb je te maken met optische illusies die wat verborgen zitten achter wat ruwe randjes, om het zo maar te zeggen. Wat langer kijken is zeker aan te bevelen, maar dat geldt eigenlijk voor al mijn stempelgrafieken, die je feitelijk wel slow art zou kunnen noemen.
Ekhö is een van de beste en vooral ook grappigste fantasystrips die ik ken. Ekhö is een spiegelwereld waar onze steden en landen terug te vinden zijn, maar dan zonder elektriciteit, waarin draken dienst doen als lijnvliegtuigen, metrowagons op de rug zitten van merkwaardige duizendpoten, terwijl gezellig uitziende knuffelbeesten, de preshaunen, de wereld beheersen. In het elfde verhaal draait het om geheugenverlies en blijken we te maken te hebben met de farmaceutische industrie die een probleem creëert om met de oplossing bakken met geld te verdienen. Spannend, hilarisch, geweldig getekend, een absolute aanrader.
Ekhö de spiegelwereld – deel 11 – Hot Tabaaasco!
Adédèjì groeide op in de Nigeriaanse wereldstad Lagos, en dat hoor je terug in zijn muziek – dit is grotestadsmuziek, waarin naast jazz, funk, blues, rock, en soul ook plek is voor de traditionele Yoruba-muziek waar hij mee opgroeide. Het resultaat is één brok opwinding. Een subliem album!
Adédèjì – Yoruba Odyssey
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 989 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werkt het spel van licht en schaduw en van subtiele optische illusies het beste. Inzoomen kan altijd natuurlijk, dan zie je goed hoe hij precies in elkaar steekt, maar deze is wel gemaakt om van een afstandje te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 990 is een combinatie van optische illusies en een vreemd zoekplaatje waarbij ik je één ding kan verzekeren – reptielen zie je hier zeker niét!
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 991 ziet er op het eerste gezicht wat warrig en chaotisch uit, maar als je even wat langer kijkt blijkt dat enorm mee te vallen en zie je al snel een wervelende zee of een ander soort structuur. Neem er in ieder geval even ruim de tijd voor.
