moors magazine

Een cultuurgeschiedenis van het bos, dat is de ondertitel van het Zwitserse boek Im Wald, en die cultuurgeschiedenis blijkt zeer breed en buitengewoon fascinerend te zijn. Want hier wordt het bos, het woud, niet alleen als natuurruimte bekeken, maar ook als cultuurruimte, en dan vanuit allerlei verschillende kanten bekeken. Kunst, literatuur, natuurbeheer, klimaat, alles komt aan bod, van Zwitserse bossen tot tropische regenwouden. Fascinerend boek.
Im Wald – een cultuurgeschiedenis.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 655 is een spel van optische illusies, gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje heb gesneden uit rubberen en plastic gummen. Vervolgens heb ik hem handmatig met behulp van verschillende zwarte stempelkussens gemaakt in een oplage van één uniek exemplaar.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 656 is een spel van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarbij je vooral ook even moet inzoomen. Kantelen is bij deze ook een fascinerende actie, want daarbij verandert alles nogal opzienbarend van karakter.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 657 is gemaakt om van een afstandje te bekijken – als je gaat inzoomen wordt hij op een bepaald moment wel erg rommelig om te zien, maar van een afstand zie je beter hoe de structuur in elkaar zit en welke diepte-effecten je kunt zien. Verplaats je focus daarbij ook eens, want dan zou je wel eens verrast kunnen worden.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 658 ziet er bedrieglijk simpel uit, als een verzameling van stevige blokken basalt, maar als je wat langer kijkt, en zeker als je gaat kantelen, zie je dat het spel van licht en schaduw dat hier gespeeld wordt wel heel merkwaardige dingen doet met die massief lijkende blokken.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 659 is een spel van optische illusies, en als je er greep op wil krijgen zul je er toch echt wat meer tijd voor moeten uittrekken dan je voor een beeldscherm gewend bent. En dan bedoel ik ook na elke kanteling – even wat langer blijven kijken, want dan zie je echt meer.

En ja, opnieuw vijf grafieken vandaag, want ik ben redelijk op stoom – ik maak er zelfs meer en maak eigenlijk altijd een selectie, waarbij ik probeer zo goed mogelijk te laten zien hoe verschillend het werken op thema uit kan pakken.

Culturele Concepten aflevering 12 is het twaalfde filosofische en autobiografische essay van Ruud Moors in deze serie, waarin het dit keer gaat over taal. Daarin komen onder meer het Chinees en het Limburgs langs, waarbij Ruud helaas vergeet te vermelden dat Limburgs net als het Chinees een toontaal is, en dat Limburgers op taalgebied dus eigenlijk de Chinezen van Europa zijn. Maar dat maakt dit essay niet minder boeiend.

Willem Ritstier was al een veelzijdige stripmaker, maar hij ontwikkelt zich momenteel ook nog eens als een geweldig en veelzijdig kinderboekenmaker, met licht absurdistische prentenboekjes die niet alleen voor de allerkleinsten erg leuk zijn, maar ook voor de ouders en grootouders die ze kunnen voorlezen. Zijn derde kinderboekje gaat over een hongerige poes die geen vogels en muizen eet, maar die wel een appeltje lust. Maar elke keer als hij een hap wil nemen uit de heerlijke appel die hij gevonden heeft hoort hij “Nee, nee, niet doen!”
De Appel.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 650 is er een waar je de structuur niet in één oogopslag zult zien. Bij deze is het daarom aan te raden om eerst even in te zoomen, want dan krijg je wat sneller greep op het geheel, en als je helemaal bent ingezoomd zie je ook pas hoe mooi geraffineerd hij eigenlijk in elkaar steekt.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 651 is wat hoekiger uitgevallen, maar deze is al net zo lastig als het gaat om er greep op te krijgen, en ook hier helpt het enorm als je even inzoomt, dan komen de piramides ineens wat duidelijker in beeld en zie je beter hoe alles gestructureerd is. Als je dan opnieuw naar het totaalbeeld kijkt zul je nog steeds de tijd moeten nemen, maar het wordt wel wat gemakkelijker.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 652 is een verwarrend spel van optische illusies – op-art met een rafelrandje – want steeds als je denkt dat je weet hoe het zit verschuift alles net weer een slag en kijk je er weer anders tegenaan. Perspectief en diepte liggen absoluut niet vast in deze grafiek.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 653 heb ik gemaakt met zwarte stempelkussens en witte acrylverf, dat voor het laatste accent zorgde, maar let vooral op de achtergrond, en de verschillende tinten zwart die daarin te vinden zijn, waardoor het een mooi spel van licht en schaduw is geworden.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 654 heb ik op zwart papier gemaakt met witte acrylverf en zwarte stempelinkt, en zelfs bij deze bedrieglijk simpele grafiek loont het de moeite even wat langer te kijken. Vijf variaties op een thema vandaag, met vijf totaal verschillende uitkomsten – misschien begrijp je nu waarom ik elke dag nog steeds gretig aan het werk ben met grafiek, tekenen en schilderen?

Ondanks het feit dat Andy Warhol en een paar andere hoofdpersonen in het verhaal nogal karikaturaal worden neergezet heeft de Franse cartoonist, scenarioschrijver en muzikant Prosperi Buri de korte maar hevige geschiedenis van de legendarische band Velvet Underground in een overtuigende strip weten te vatten. Niet altijd vleiend, wel eerlijk.
Een geschiedenis van de Velvet Underground.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 646 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig, multi-interpretabel zoekplaatje, waarin je van alles kunt zien, van gorilla’s tot en met gebalde vuisten. Hoe langer je kijkt hoe meer je ziet, dus neem er even rustig de tijd voor, zou ik zeggen.

Holly’s stempelkunst – 2022 – nummer 647 is weer een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, waarbij je het beste een beetje afstand kunt nemen, want dan komen de optische illusies het beste tot hun recht. Ook hier geldt dat wat langer kijken aan te raden is.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 648 is een tikkeltje weerbarstiger, en naast een spel van optische illusies ook een zoekplaatje voor gevorderden, maar als je gaat inzoomen moet je maar eens even stilhouden bij het op-een-na-laatste plaatje, dan zie je een zittende man naar je kijken, en als je dan naar het totaalbeeld kijkt, de staande versie, zie je hem ineens overal.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 649 is opnieuw een spel van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje, en ook bij deze loont het de moeite om even in te zoomen, niet alleen omdat je dan wat details ziet die je anders gemakkelijk over het hoofd ziet, maar ook doordat je daarna anders naar het totaalbeeld kijkt.

Tasha Smith Godinez is harpiste en componiste, en de muziek die ze maakt is wat lastig ergens onder te brengen, want in Out Of The Desert, haar eerste album met eigen composities, hoor je klassiek harpspel, maar ook jazz, wereldmuziek uit een aantal windrichtingen, en zelfs avant garde. Ze speelt samen met meesterviolist Domenico Hueso en jazzpercussionist Christopher Garcia die ooit met Frank Zappa speelde. Het resultaat is een fabelachtig mooi album, zelfs voor iemand als ik die nooit warm liep voor de harp.
Tasha Smith Godinez – Out of the desert.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 642 lijkt wel een verzameling glimmende steentjes, en als je inzoomt zie je pas goed hoe fraai zo’n glimmend steentje er eigenlijk uit ziet. Alles gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit verschillende soorten rubberen en plastic gummen, met een eenvoudig afbreekmesje.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 643 lijkt van een afstandje misschien wel iets op de vorige grafiek, maar als je gaat inzoomen worden de verschillen snel genoeg duidelijk. Ook hier komen de subtiele kleuren weer van verschillende zwarte stempelkussens, die steeds mooier laten zien van welke grondstoffen hun specifieke zwart is gemaakt.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 644 is een spel van optische illusies en een multi-interpretabel zoekplaatje, waarin je naast ogen ook heel veel andere zaken kunt zien. Inzoomen is ook in dit geval zeer aan te raden, want daar wordt deze op een heel andere manier intrigerend van. Neem er vooral even uitgebreid de tijd voor.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 645 lijkt op het eerste gezicht, vluchtig bekeken en van een afstandje, wel een verzameling oren, maar als je dat dacht zul je die mening toch moten bijstellen als je gaat inzoomen, want dan blijkt het een geraffineerde voorstelling te zijn waar je naar zit te kijken.

Als je echt een paar oren wil zien moet je even naar deze tekeningen van oren van mij kijken die ik vele jaren geleden maakte – het zijn de meest gejatte plaatjes uit dit magazine overigens, want ik kom deze door mij getekende oren werkelijk overal tegen, en altijd zonder bronvermelding.

Arabian Fuzz noemen de musici van Al-Qasar hun muziek. Al-Qasar is een band die ontstond in de Parijse wijk Barbés, waar muzikanten uit Marokko, Algerije, Egypte, Frankrijk en de Verenigde Staten bij elkaar een vlammend mengsel bleken te vormen – wereldfusie met een stevige rockbodem, gemixt met psychedelische invloeden van over de hele wereld, Noord-Afrikaanse trance, Arabische grooves, stevig, elektrisch en met een ongelofelijk hechte energie gespeeld. Een topdebuut.
Al-Qasar – Who Are We?

Agnessa wordt als jong meisje van een Orde van de Drakenridders overgeplaatst naar de Zusters van de Wraak – die worden ingezet als een draak zo sterk en krachtig is dat de drakenridders hem niet kunnen doden, maar de zusters moeten hun vernietigende actie wel zelf met de dood bekopen. Het verhaal van Agnessa wordt door het hoofd van de Orde aan een griffier verteld voor de geschiedenisboeken, maar als lezer krijg je twee versies van het verhaal te zien in dit 28ste deel in deze fenomenale stripreeks.
De Orde van de Drakenridders – boek 29 – De Zusters van de Wraak

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 638 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, als je gaat inzoomen blijft er eigenlijk vooral een verzameling vlekken over, om het onbeleefd te zeggen. Kantel nog wel even, want daar verandert hij van.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 639 is er een die uitnodigt tot inzoomen, want dan kom je verbazingwekkend genoeg uit bij een machtige stierenrug. Van een afstandje is het totaalplaatje vooral een spel van optische illusies, maar zoom dus vooral even helemaal in.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 640 heb ik gemaakt met drie zwarte stempelkussens die alle drie een andere tint zwart, of liever gezegd grijs, laten zien, wat feitelijk een heel subtiel kleurpalet oplevert. En in dit geval dus ook een subtiel spel van licht en schaduw.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 641 is een spel van optische illusies, waarvoor ik heel wat meer zwarte stempelkussens heb ingezet, waardoor er nog meer valse schaduwen in te vinden zijn. Als je hier je focus ook maar een beetje verschuift verandert het perspectief onmiddellijk en ga je heel anders de diepte in kijken. Neem er rustig de tijd voor, want ook dit is weer een gevalletje slow art, perfect voor deze hectische tijden.

Oh, en mijn experiment met Catawiki bleek niet echt een succes – mijn honderdste horizonschilderij werd afgetikt op 67 euro, en dat betekent dat ik er geld op toeleg, want de lijst was duurder. Maar met een beetje geluk gaat hij naar iemand die er veel plezier van heeft.

De Franse Pénélope Baglieu werd bekend met Wereldwijven, waarin ze minibiografien in stripvorm maakte van de meest uiteenlopende inspirerende vrouwen. Nu maakte ze boek vol strips over haar eigen, best wel fascinerende leven – een schitterend, gelaagd zelfportret, hilarisch, eerlijk en ontroerend.
Pénélope Baglieu – Mijn Lagen

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 634 kun je het beste van een afstandje bekijken, en deze moet je beslist ook uitgebreid kantelen, want dan verandert hij vrij ingrijpend van karakter. Optische illusies zetten je subtiel op het verkeerde been en als je denkt dat je iets bekends ziet moet je toch maar even wat beter kijken.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 635 is er ook weer een die je moet kantelen als je wil zien wat hem nu precies zo fascinerend maakt, want dan zie je dat hij de ene keer wat ronder lijkt dan de andere keer, en dat het diepte-effect per kanteling enorm verschilt, zeker als je een beetje afstand neemt.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 636 ziet er op het eerste gezicht iets rommeliger en weerbarstiger uit, maar als je even wat langer blijft kijken valt alles vanzelf op zijn plek en als je een beetje afstand neemt ontstaat er ook een bijzonder soort diepte die je verliest als je gaat inzoomen.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 637 is niet alleen spel van optische illusies, maar ook weer eens een zoekplaatje voor gevorderden. Ik weet dat ik daar in ieder geval een paar lezers van dit magazine een groot plezier me doe.

Ik vraag vandaag nog één keer je aandacht voor mijn verkoopexperiment, dat nog loopt tot aanstaande woensdag 24 augustus – tot die tijd kun je nog bieden op mijn honderdste horizonschilderij, dat via Catawiki te bemachtigen is via onderstaande link. Tegen acht uur ’s avonds loopt de veiling dan af. Dat schilderij wordt ingelijst en wel afgeleverd bij de gelukkige koper. Dat maakt het voor mij overigens extra spannend, want dat inlijsten kost mij tachtig euro, dus als het schilderij voor minder afgetikt wordt leg ik er geld op toe. En ik weet het, het is not done, maar zegt het voort!

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 631 is vooral een kwestie van focussen – als je het witte deel ziet als het hoogtepunt zie je een heel andere grafiek dan als je door de witte stukken heen kunt kijken, want dan zijn het gaten geworden in plaats van besneeuwde toppen, bij wijze van spreken, en dat maakt alle verschil van de wereld.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 632 heeft de neiging van bol naar hol te veranderen als je gaat kantelen, zeker als je hem van een afstandje bekijkt. De verschillende kleuren, die je het beste ziet als je gaat inzoomen, komen allemaal uit zwarte stempelkussens, die naarmate ze langer meegaan, steeds meer prijsgeven van de kleuren waaruit het zwart is opgebouwd.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 633 is wat weerbarstiger, maar als je even wat langer blijft kijken, en ruustig de tijd neemt krijg je ook op deze vanzelf wel greep, want ook deze is ritmisch gestructureerd, en ook deze zou je op-art met een ruw randje kunnen noemen.

Holly’s schilderijen – augustus 2022 – nummer 9 ziet er bedrieglijk simpel uit, vrolijk en kleurrijk, maar neem er toch maar eens de tijd voor en kijk er eens wat langer naar, liefst van een afstandje, dan gebeuren er toch af en toe onverwachte dingen, waardoor je soms het gevoel kunt krijgen dat je ineens naar een ander schilderij zit te kijken. Je focus verschuift onverwacht bijvoorbeeld, of je wordt even afgeleid.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 628 is een vreemd zoekplaatje, want de meningen over wat je ziet zijn ernstig verdeeld – konijnen, cavia’s, honden? Kijk zelf maar. En van een afstandje heb je natuurlijk ook weer te maken met een abstracte compositie die je door middel van optische illusies op het verkeerde been probeert te zetten. Even wat langer kijken, dan krijg je er vanzelf meer greep op.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 629 is opnieuw een combinatie van zoekplaatje en spel van optische illusies, waarbij je echt even de tijd moet nemen om alle finesses van de grafiek te doorgronden. Dat klinkt nogal zwaar, maar gewoon wat langer en aandachtiger kijken levert je gewoon meer op. Zo simpel is het eigenlijk.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 630 is een spel van licht en schaduw, waarbij je als kijker opnieuw op scherp gezet wordt, want als je goed kijkt klopt er van alles niet in deze grafiek. Neem er dus even rustig de tijd voor, zou ik zeggen.

Mijn verkoopexperiment loopt nog tot aanstaande woensdag 24 augustus – tot die tijd kun je bieden op mijn honderdste horizonschilderij, dat via Catawiki te bemachtigen is via onderstaande link, want dan loopt de veiling tegen de avond af. Dat schilderij wordt overigens ingelijst en wel afgeleverd bij de gelukkige koper. Extra risico voor mij overigens, want dat inlijsten kost mij tachtig euro, dus als het schilderij voor minder afgetikt wordt leg ik er op toe.

Culturele concepten aflevering 11 gaat over verhalen, over de kracht van verhalen, die zowel kunnen verbinden als onrust kunnen zaaien. Het elfde filosofische essay in deze reeks van Ruud Moors, waarvan we hier elke zondag een nieuwe aflevering publiceren.

Holly’s schilderijen – augustus 2022 – nummer 8 kun je het beste van een afstandje bekijken, en blijf vooral even wat langer staan bij de eerste die je ziet als je de galerie opent, want zo heb ik hem gemaakt – als je gaat kantelen en inzoomen gaat er weliswaar nog van alles gebeuren en gaat het geheel een beetje dansen, maar de staande versie is al interessant genoeg om lang naar te blijven kijken. Probeer het maar eens.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 624 is een spel van licht en schaduw en een paar subtiele optische illusies die je pas opmerkt als je wat langer zit te kijken. Slow art die zijn geheimen maar geleidelijk prijsgeeft – het blijft een wonderlijk verschijnsel, zeker voor iedereen die in een snelle hap gelooft, haha.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 625 heb ik gemaakt op zwart papier met verschillende soorten witte acrylverf en zwarte stempelinkt, alles gestempeld met stempels die ik uit gummen heb gesneden, maar het effect is totaal anders dan met gewone stempelinkt op wit papier. Hier moest ik ook aanzienlijk langer wachten voor ik de volgende laag kon stempelen – acryl droogt veel minder snel dan stempelinkt op papier.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 626 is wat weerbarstig, maar je krijgt er wat sneller greep op als je gaat inzoomen, dan zie je hoe de vreemde rondingen in elkaar pakken en kun je ook wat gemakkelijker meer ontdekken in dit merkwaardige zoekplaatje voorgevorderden, dat tegelijk een ingenieus spel van optische illusies is.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 627 is een spel van licht en schaduw, gemaakt op bruin kraftpapier met witte acrylverf en zwarte stempelinkt. Ook hier geldt weer dat inzoomen geen kwaad kan en langer kijken zeker ook niet.

Je kunt nog tot aanstaande woensdag 24 augustus bieden op mijn honderdste horizonschilderij, dat via Catawiki te bemachtigen is, want dan loopt de veiling tegen de avond af. Dat schilderij wordt overigens ingelijst en wel afgeleverd bij de gelukkige koper.

Fred de Heij ontwikkelt zich zo langzaamaan tot de allerbeste realistische stripmaker van Nederland en verre omstreken – de man kan werkelijk alles tekenen, en hij kan bovendien een goed verhaal vertellen, dat niet alleen ongewoon spannend is, maar waarin ook plek is voor humor en een beetje erotiek. Het nieuwe avontuur van zijn heldin Isa Locus is geen strip voor tere zieltjes, want Isa en haar vriendin Julia schuwen grof geweld bepaald niet, zeker niet als er een zevenjarig ontvoerd meisje moet worden bevrijd.
Fred de Heij – Losgeld – een avontuur van Isa Locus.

Holly’s schilderijen – augustus 2022 – nummer 7 zou je kunnen omschrijven als op-art met rafelrandjes. Wij zitten midden in een ware nachtmerrie van een verbouwing, waarin werkelijk alles mis gaat wat er maar mis kan gaan, en dit is een van de schilderijen die daar wel een weerslag van lijkt te zijn, dus je zou deze als ondertitel ook wel “Zoek de verborgen gebreken” kunnen noemen.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 620 is een ingenieus spel van licht en schaduw en merkwaardige optische illusies die veranderen, elke keer als je de grafiek een slag kantelt. Deze heeft echt wat meer tijd en aandacht nodig als je alle finesses ervan wil doorgronden.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 621 is nog iets weerbarstiger, omdat er wellicht net wat te veel structuur in is aangebracht, waardoor je alle kanten op kunt schieten als je je focus verlegt. Maar als je er rustig de tijd voor neemt en met het verstand op nul gewoon even kalm blijft kijken valt alles op een bepaald moment vanzelf op zijn plek.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 622 is vooral een spel van licht en schaduw, en dat zie je eigenlijk nog het beste en het mooiste als je even helemaal gaat inzoomen. Dat is echt aan te raden, ook omdat je daarna anders tegen het totaalbeeld aan zult kijken.

Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 623 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan komen het perspectief en het diepte-effect het beste tot hun recht. Als je inzoomt kun je er ook nog wel een hertje in ontdekken, maar dat is in dit geval eigenlijk bijzaak.

Oh, en vergeet niet om nog even te kijken en te bieden op mijn honderdste horizonschilderij, dat via Catawiki te bemachtigen is tot woensdag 24 augustus aanstaande, want dan loopt de veiling tegen de avond af: