Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 699 is een spel van optische illusies, maar er valt verder ook erg veel in te ontdekken. Kijk eerst eens rustig van een afstandje, en ga dan vooral ook inzoomen om er op een andere manier naar te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 700 heb ik gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje heb gesneden uit de grootste rubberen olifantengum van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth. Voor het handmatig stempelen (van elke grafiek bestaat maar één uniek exemplaar) gebruikte ik een aantal zwarte stempelkussens, wat de verschillende subtiele kleuren en tinten grijs verklaart, want elk zwart stempelkussen levert weer een ander zwart af.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 701 lijkt wat weerbarstig, maar als je eerst inzoomt krijg je sneller greep op het totaalbeeld. Kantelen maakt deze ook interessanter, vind ik zelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 702 vraagt ook weer wat meer inzet van jou als kijker dan gebruikelijk, maar als je even wat meer tijd en aandacht voor deze grafiek uittrekt word je ook weer beloond, want er valt wederom veel te ontdekken in dit spel van licht en schaduw en optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 703 ziet er in verhouding dan weer bedrieglijk simpel en eenvoudig uit, maar het blijkt als je beter kijkt toch een geraffineerd spel van licht en schaduw te zijn, waarin meer te ontdekken valt dan je op het eerste gezicht wellicht zou denken.
Verder was dit een dag van stoofperen plukken – het waren er dit jaar zoveel dat ze in grote manden bij de weg kwamen te staan, voor onze buurtgenoten om gratis mee te nemen. Ze waren, net als vorige jaren, heel snel weg. Zelf hadden we nog genoeg over om nog een paar weken heerlijk stoofpeertjes te eten.
Galaxa vocht in de stripavonturen van de Rode Ridder regelmatig met Johan tegen het Kwaad. Nu heeft Galaxa een eigen strip, en als ik heel eerlijk ben vind ik deze spin-off nog beter dan de Rode Ridder-verhalen – hier wordt de voorgeschiedenis van het elfenweeskind Galaxa uit de doeken gedaan, die aan de militaire elfenacademie afstudeert, en je krijgt dan ook een subliem fantasyverhaal, met machtige tegenstanders die haar al vroeg willen uitschakelen, een éénogig monster dat verslagen moet worden, en vriendinnen die alles voor elkaar over hebben. Goed scenario, fantastisch getekend, een aanrader.
Galaxa – 1 – Spiegelblind
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 695 verandert terwijl je er naar zit te kijken, zeker als je de kunst beheerst van het verleggen van je focus. Inzoomen is bij deze ook geen straf, want daar wordt hij niet minder interessant van.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 696 verandert sterk als je gaat kantelen, en bij deze is het ook interessant om in te zoomen omdat je dan een ander aspect van de grafiek te zien krijgt. De verschillende vakjes hebben toch altijd een effect op elkaar, en als dat effect wegvalt kan er toch iets anders ontstaan dat net zo goed fascinerend is.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 697 is wat weerbarstig, ik geef het toe, maar als je wat langer kijkt valt alles echt op zijn plek en zie je dat het om een geval van op-art met een rafeltandje gaat. Ik vind het wel leuk om een beetje de grenzen op te zoeken, en ik hou ervan het een beetje spannend te houden – dan blijf jij als kijker tenslotte ook een beetje wakker.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 698 is een mooie test om te kijken of je een romantische of een lugubere fantasie hebt – de een ziet hier namelijk half vergane doodshoofden in, de ander een volle maan of verre planeten, en een derde een verzameling stenen. Kijk zelf maar eens. En schrik niet.
Uprooted, oftewel “ontworteld” is een orkestraal album van de Rotterdamse componist en elektronicamagiër Michel Banabila. In dit geval betekent het dat het klinkt alsof een orkest de composities van Banabila heeft opgenomen, zoals een orkest dat normaalgesproken doet, maar in Banabila’s geval is dat toch net even anders gegaan. Het gaat hier om een heruitgave van een album uit 2019, maar het is zo’n subliem meesterwerk dat ik je er toch weer op wil wijzen, dan kun je je kans nog grijpen.
Michel Banabila – Uprooted
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 690 is een spel van optische illusies. Bekijk hem op je gemak van een afstandje en ga dan eens kalm kantelen, en kijk dan hoe het perspectief en de diepte veranderen. Er was overigens ook iemand die hier een schreeuwend hoofd in zag, maar dat kon ik er zelf nog niet in ontdekken – kijkers zien soms meer dan ik er bewust heb ingestopt, tot mijn verrassing.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 691 is een subtiel spel van licht en schaduwen, en daardoor ook van optische illusies. Dit keer heb ik er wel bewust wat gezichten in verstopt, al zijn ze hier niet echt gemakkelijk te vinden – je kunt er het beste een beetje afstand voor nemen, dan zie je ze er wel doorheen schemeren.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 692 bevat een merkwaardige onregelmatigheid die er voor zorgt dat deze bij het kantelen alle kanten op schiet, waardoor je het gevoel hebt dat je steeds naar een geheel andere grafiek zit te kijken. Optische illusies gecombineerd met een zoekplaatje voor gevorderden – je kunt hier best een tijd zoet mee zijn.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 693 zou je de indruk kunnen geven dat je naar de opnames van een onbekende verre planeet zit te kijken, maar als je gaat inzoomen zie je al snel dat je hier iets anders bij de kop hebt. Ook hier weer optische illusies, en ook hier is iets langer kijken aan te bevelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 694 lijkt wat weerbarstig, maar als je de moeite neemt er wat langer en aandachtiger naar te kijken (en zoom bij deze vooral ook even in!) dan zul je zien dat er veel meer te ontdekken valt dan je op het eerste gezicht zou denken.
Kapitein Ansjovis is een absurdistische piratenstrip voor de jeugd. Slappe humor? zeker. Flauw? Absoluut! Melig? Ongetwijfeld. Maar als ik tijdens het lezen van een strip onwillekeurig een aantal keren in de lach schiet maakt me dat allemaal niets meer uit, je kunt het immers ook absurdistische nonsens noemen, of superieur geouwehoer. Ik vind het een leuke strip.
Kapitein Ansjovis 6 Tussen wal en schip.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 686 is, hoe woest hij er ook uit mag zien, toch ook een spel van optische illusies. Kijk er maar eens wat langer naar, dan zie je wat ik bedoel, want je wordt op een subtiele manier op het verkeerde been gezet..
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 687 kun je het beste van een afstandje bekijken, want als je gaat inzoomen blijft er niet heel veel van over helaas. Maar deze is dan ook gemaakt voor de afstand, en dan gebeurt er van alles met licht en schaduw dat tamelijk geheimzinnig lijkt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 688 is iets ontoegankelijker en weerbarstiger, maar als je er rustig de tijd voor neemt en je er van een afstandje wat langer naar kijkt zie je de structuur er vanzelf in verschijnen, en dan zie je de koppen er waarschijnlijk ook wel langzaam doorheen schemeren.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 689 is er dan weer een waar je juist heel goed in kunt zoomen, want daar wordt hij zeker niet minder fascinerend van, sterker nog, je krijgt eerder greep op het geheel als je even hebt ingezoomd.
Culturele concepten aflevering 13 gaat over de ongelijkheid tussen man en vrouw, en hoe daar in de afgelopen tijd het een en ander in verschoven is. De dertiende aflevering in deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
KB Bayley is een Britse singer/songwriter die aan zijn stem en zijn gitaar voldoende geeft om indruk te maken met zijn liedjes. Ingetogen, intiem, met een Weissenborn laptop steelgitaar op schoot zingt hij over alledaagse zaken – de terugkeer naar een plek waar vooral degene die er niet meer is gemist wordt, over opgroeien in een klein plaatsje aan de kust, enzovoorts. Indrukwekkend plaatje.
KB Bayley – Flatlands.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 681 is een spel van licht en schaduw, van optische illusies en nog veel meer. Kijk er maar eens wat langer naar, dan zie je dat de bedrieglijke eenvoud je veel verschillende kanten op kan sturen. En zoom vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 682 is een variatie op een thema, waarbij bol onder meer verandert in hol als je gaat kantelen. Maar dat is niet de enige grap die in deze grafiek verborgen zit. Kijk er maar eens wat langer naar, en zoom ook bij deze vooral even in, dan krijg je waarschijnlijk wat sneller greep op het totaalplaatje.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 683 is een spel van licht en schaduw, en als je wat langer kijkt zul je zien dat die schaduwen je verschillende kanten op kunnen sturen als kijker. Eem beetje afstand nemen en er uitgebreid de tijd voor nemen. Ja, ik weet het, daar heb je geen tijd voor. Maar toch.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 684 is een duidelijk geval van “op-art met een rafelrandje” – een spel van optische illusies, maar dan niet gelikt en gladjes, maar ruw opgezet, met rafelrandjes inderdaad, maar wel met subtiele schaduwen en geraffineerde details die je op het verkeerde been zetten.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 685 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, want hoewel je het niet zou zeggen zijn er wel degelijk gezichten te vinden in deze grafiek. Maar ook hier zul je er even de tijd voor moeten nemen. Heerlijk toch, een moment van rust in deze hectische tijden?
Frank Herbert schreef een aantal baanbrekende science fictionboeken rond een woestijnplaneet, en zijn Dune-epos werd een ware sf-klassieker. Nu worden de boeken niet alleen opnieuw verfilmd, er worden ook graphic novels gemaakt van de Dune-verhalen, en ook van de prequel, die aan de hand van aantekeningen van Frank Herbert door zijn zoon Brian samen met Kevin J Anderson is geschreven. Zeker voor fans is ook die prequel de moeite waard, en voor iedereen die Dune nooit gelezen heeft is de graphic novel een toegankelijke manier om kennis te maken met deze unieke toekomstwereld. Het afsluitende derde deel van de prequel is zojuist verschenen.
Dune – Huis Artreides – boek 3.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 678 is een spel van licht en schaduw, van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je bergen, storm, stenen, monsters en nog veel mee kunt ontdekken. Neem er de tijd voor en zoom ook eens even in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 679 is een variatie op hetzelfde thema, met dezelfde stempel als uitgangspunt, al heb ik er met mijn afbreekmesje nog wat kleine veranderingen in aangebracht. Maar je kunt, als je goed kijkt, zien dat het om dezelfde basisstempel gaat. En zoom bij deze vooral ook even in!
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 680 is de derde in de rij die gemaakt is met dezelfde stempel als basis, al kun je hier ook nog een hoofd in terugvinden als je goed kijkt. Maar ook deze is dus een variatie op hetzelfde thema, met een stempel dat minimaal is veranderd, maar feitelijk hetzelfde is als dat van de twee vorige grafieken.
Ian Brennan maakte in een paalhut aan de rand van de oceaan in Djibouti in de hoorn van Afrika opnames van een indringende zangeres van het Afarvolk. Kippenvelmuziek, meer hoef ik er eigenlijk niet over te zeggen, en volstrekt uniek.
Yanna Momina – Afar Ways
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 674 lijkt wel een architectonisch wonderwerkje, want hij verandert sterk van karakter als je hem gaat kantelen, dan krijg je elke keer weer totaal andere gebouwen in beeld. Zoom bij deze vooral ook even in, en neem er even uitgebreid de tijd voor, dat loont echt de moeite.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 675 is een tamelijk geraffineerd spel van optische illusies, dat je als kijker behoorlijk op scherp kan zetten. Je kunt er ook op je gemak eens even rustig naar kijken en zien welke kanten deze grafiek je dan opstuurt. Het zou je kunnen verbazen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 676 is een kwestie van focussen – de meeste kijkers zien de witte delen naar voren komen, maar als je ze als gat ziet zie je een totaal andere grafiek. Probeer maar. Ik zoom op twee verschillende manieren in om je dat wat gemakkelijker te maken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 677 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies waarbij alles lijkt te golven, maar als je dichterbij komt wordt het een ingewikkeld zoekplaatje waarin je werkelijk van alles en nog wat kunt ontdekken. Neem er rustig de tijd voor en je zult verbaasd staan.
Agata is een strip-epos in drie delen over de meedogenloze, gewelddadige Amerikaanse maffia tijdens de Grote Depressie in het begin van de vorige eeuw. Het verhaal draait om de jonge Poolse immigrante Agata, die naam maakt als zangeres, tot ze getuige is van de ontvoering van een kind, en daardoor een probleem wordt voor de maffia. In het derde en laatste deel vertrekt ze van New York naar Chicago, maar daar blijkt ze ook niet echt veilig te zijn. Waarheidsgetrouw tijdsbeeld, knap naar een tragische strip omgezet.
Agata – deel 3 – De ster van het zuiden.
Holly’s schilderijen – september 2022 – nummer 1 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar toch word je hier subtiel op het verkeerde been gezet. Kijk er maar eens wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 670 is een spel van licht en schaduw, dat zorgt voor optische illusies die pas tot je doordringen als je wat langer blijft kijken. Inzoomen kan bij deze absoluut geen kwaad, want daar wordt deze zeker niet minder intrigerend van.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 671 is een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je meisjes met mondkapjes kunt zien, maar als je gaat kantelen zie je weer andere figuren. Neem rustig de tijd, dan ontdek je veel meer dan je op het eerste gezicht zou verwachten.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 672 is weer een mooi voorbeeld van wat een vriend van me “op-art met een rafelrandje” noemt – ik hou absoluut niet van de gladde op-art van Vasarely en vergelijkbare kunstenaars, er mag voor mij inderdaad wel een ruw randje aan zitten waar je als kijker aan kunt blijven haken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 673 had ik bedoeld als een knusse verzameling versgebakken broodjes, maar de eerste kijker die ik hem liet zien zag er meteen gemummificeerde hoofden in. Gapers was ook een associatie – kortom, zonder dat het de bedoeling was is dit weer eens een multi-interpretabel zoekplaatje geworden. Kijk maar eens wat je er zelf van kunt maken.
Het Lodestar trio bestaat uit drie virtuoze strijkers met een totaal verschillende achtergrond – een Zweedse draailierbespeler, een Noorse hardangerviolist en een Duits-Britse violist, die elkaar vonden in het muzikale avontuur, de zin in improvisatie en de liefde voor barokmuziek. Dat leverde een uniek album op met muziek van Bach, Lully, Couperin en andere barok-componisten omgezet naar felle folk, aangevuld met een paar sterke composities van de mannen zelf.
Lodestar Trio – Bach to Folk.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 665 is een zoekplaatje voor gevorderden en tegelijk een spel van optische illusies. Bij deze is het ook absoluut aan te raden om stap voor stap in te zoomen, want daar wordt deze ook stap voor stap fascinerender van. En vlieg er dan vooral niet te snel doorheen, maar neem er de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 666 – hier heb ik voor de grap maar een paar duiveltjes in verstopt, dat leek me wel een goed idee. Verder is het gewoon weer een spel van optische illusies waarbij hol de neiging heeft om bol te worden als je gaat kantelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 667 kun je het beste van een afstandje bekijken, en bij deze is het vooral ook een kwestie van focussen – haal je het donkere deel naar voren o het lichte? Dat maakt alle verschil van de wereld uit in dit geval.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 668 is opnieuw een zoekplaatje voor gevorderden, al zou je dat op het eerste gezicht niet zeggen, want hij lijkt wel erg losjes gepenseeld. Maar ook deze is gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje uit rubberen gummen heb gesneden. Blijf in de galerie maar eens even wachten bij het allerlaatste plaatje, als je helemaal bent ingezoomd, dan kun je de man met snor vrij gemakkelijk vinden. En als je hem daar eenmaal gezien hebt zie je hem overal.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 669 is een fijnzinnig spel van optische illusies en van licht en schaduw. Op-art met een rafelrandje. Een beetje afstand nemen en wat langer kijken, dan wordt hij alleen nog maar mooier en mooier.
François Robin speelt de veuve, de Bretonse doedelzak, en over dat instrument zegt hij zelf: “Mijn instrument is dierlijk, alles aan hem roept dierlijkheid op – zijn vorm, zoals hij klinkt, enzovoorts”. Vandaar de titel van zijn nieuwe album: L’ombre de la Bête – de schaduw van het beest, dat hij opnam met Mathias Delplanque, die zorgt voor elektronica, synthesizers en sampling – Robin zelf speelt ook nog doudouk, mizmar en viool. Het resultaat is een verbluffend, bijna ingetogen, spannend, minimalistisch album dat bij elke draaibeurt beter en beter wordt.
L’ombre de la Bête
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 660 is er een die totaal van karakter verandert als je je focus verschuift – zie je het witte deel als gat, dan zie je een aantal boomachtige structuren eromheen, maar zie je de witte delen als hoogtepunten, dan ziet alles er totaal anders uit. Neem even de tijd en probeer eens te wisselen van perspectief.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 661 is opgebouwd uit een groot aantal laagjes, en als je gaat inzoomen zie je eigenlijk pas echt goed hoe geraffineerd hij in elkaar zit, en hoe de kleurenlagen zijn opgebouwd. Neem er even rustig de tijd voor, want van een afstandje gaan vooral de optische illusies een beroep op je doen als kijker.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 662 doet op een heel andere manier een beroep op je kijkvermogens, maar ook hier word je als kijker op scherp gezet. Neem ook hier weer even rustig de tijd, dan zie je vanzelf veel meer dan je voor mogelijk had gehouden.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 663 is net wat ongrijpbaarder, maar als je wat afstand neemt en je neemt even de tijd valt ook hier alles op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 664 is bedoeld om van een afstandje te bekijken, en eigenlijk is deze ook niet bedoeld om te kantelen, dus je zou kunnen volstaan met het rustig bekijken van het eerste plaatje in de galerie. Maar ja, ik werk altijd met opgestroopte mouwen, dus ik zoom ook altijd even voor je in, zodat je tot in detail naar de grafiek kunt kijken. Ook hier.
