De familie Zanolli emigreerde van Italië naar Zwitserland, waar ze vanaf 1903 met hun Atelier Zanolli tamelijk beroemd werden met hun stoffen, houten en leren objecten en andere ontwerpen. Alles werd met de hand gemaakt, bewerkt en geverfd, en na 1939 werden ze door de fabrieksmatige concurrentie van de markt geduwd, om het zo maar te zeggen, en vervolgens vergeten. Tot een Zwitsers designmuseum ze herontdekte, waardoor met name de drie dochters Zoe, Pia en Lea weer even voluit in de spotlights mogen staan, al zijn ze al jaren dood. Prachtig, tijdloos, fris, vernieuwend, inspirerend werk dat terecht herontdekt is.
Atelier Zanolli – stoffen, mode, kunst, handwerk.
Holly’s schilderijen – contemporary sunset nummer 96 – ik ga nog steeds door met het schilderen van half abstracte zwart-witte horizonschilderijen, geïnspireerd door de Waddenzee en het platte Groninger landschap rond de schemering – the twilight zone.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 405 is een variatie op een thema, gemaakt op grof aquarelpapier, waardoor de structuur van het papier nogal dominant is, dat zie je vooral goed als je even de moeite neemt om in te zoomen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 406 kun je het beste van een afstandje bekijken, hoewel je de kleine vogeltjes die er in verstopt zitten misschien beter ziet als je in gaat zoomen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 407 heb ik met witte en zwarte inkt gemaakt op grijs papier. Hij ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar zit toch net even iets gecompliceerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Even iets langer kijken is dus aan te bevelen.
Holly’s schilderijen – mei 2022 – nummer 13 lijkt op het eerste gezicht misschien wat slordig geschilderd, maar deze is bedoeld om van een afstandje te bekijken, al kun je nog heel wat ontdekken als je er met je neus bovenop gaat staan, want dan blijken er op een bepaald moment allerlei Japanse toneelkoppen in verscholen te zitten, die niet ver van de maskers af zitten. Een intrigerend zoekplaatje, kortom.
Holly’s stempelgrafiek -.2022 – nummer 402 heb ik gemaakt met een minimum aan verschillende stempels, die ik dit keer uit een vrij kleine rubberen olifantenstempel van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth heb gesneden, met een afbreekmesje. Wat je er in ziet kan verschillen, van een mummie tot heel andere zaken. Kijk zelf maar eens, en zoom vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 403 heb ik opnieuw met verschillende zwarte stempelkussens gemaakt, al zou je dat niet zeggen. De roodbruine tint kan ik wel verklaren, omdat ik weet dat zwarte inkt ook wel van walnoten werd gemaakt, en er dus altijd wat rood in zit, maar bij het groenblauw heb ik toch sterk de indruk dat iemand per ongeluk wat blauwe inkt in de zwarte ketel heeft laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 404 is een spel van licht en schaduw, en een spel van optische illusies. Dat zie je het beste als je van een klein afstandje kijkt en er even de tijd voor neemt, want dat is het aardige van optische illusies – die gaan pas een spelletje met je spelen als je wat langer kijkt.
Vrijheid aflevering 29 – het negenentwintigste filosofische essay in deze reeks van Ruud Moors gaat over vrijheid en liefde en is misschien wel actueler dan ooit. Als een soort feuilleton publiceren we hier elke zondag een nieuwe aflevering.
Holly’s schilderijen – mei 2022 – nummer 12 is een voor mijn begrippen erg groot schilderij, van 122 x 122 centimeter. Ik werk altijd “liggend”, dat wil zeggen dat de schilderijen plat voor me op een tafel liggen als ik er aan werk, en in dit geval was dat in mijn piepkleine zolderatelier niet echt eenvoudig. Laagje voor laagje heeft hij er dan ook best een tijd over gedaan om tot hier te komen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 399 laat weer eens heel goed zien waarom ik altijd weer nieuwe zwarte stempelkussens aanschaf als ik de kans krijg, want ze leveren me allemaal een andere tint zwart, wat niet alleen een opmerkelijk kleurenpalet oplevert, maar ook vele prachtige tinten grijs.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 400 is vooral een kwestie van subtiele schaduwen die zorgen voor de optische illusies. Zoom vooral ook even in om te zien hoe mooi die schaduwen alles bepalen, en hoe daardoor ook de rondingen ontstaan.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 401 heb ik gemaakt op vrij grof aquarelpapier, dus subtiel werken zit er dan niet in. Dat betekent in de praktijk dat je deze echt van een afstandje moet bekijken om hem te kunnen waarderen.
Hitler’s Laatste Geheim is de titel van een strip die het waargebeurde verhaal vertelt van een onderzeeboot die in december 1944 uit Duitsland vertrekt met een bijzondere vracht aan boord, waarmee Hitler de oorlog alsnog denkt te kunnen winnen. De Britten en de Amerikanen gaan er achteraan, maar met hun eigen motieven, want de Amerikanen denken al vooruit en zien na de oorlog de Russen als hun grootste vijand en willen daarom de inhoud van die duikboot in handen krijgen, terwijl de Britten de zaak alleen willen vernietigen en tot zinken brengen. Als je wil weten hoe dat afliep zul je deze geweldige strip zelf moeten gaan lezen, vrees ik.
Mijn vijfennegentigste hedendaagse zonsondergang heb ik geschilderd op een afgedankt oud prikbord, dat ik eerst goed geprepareerd had (ik kom elke maand maar net rond, dus ik moet improviseren als ik wil blijven schilderen). Dat geeft een bijzondere structuur, die vooral voor de lucht mooi uitpakt, vind ik.
Holly schildert – Contemporary sunset # 95
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 396 ziet er op het eerste gezicht heel eenvoudig en duidelijk uit, maar als je gaat inzoomen realiseer je je pas dat je naar een fraai staaltje suggestie zit te kijken, dat vooral goed werkt als je een beetje afstand neemt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 397 is aanzienlijk weerbarstiger, maar als je de moeite neemt om even wat langer te blijven kijken ontdek je de verschillende structuren vanzelf, en als je je focus vervolgens even verlegt zie je ook nog eens dat er meerdere manieren zijn om naar deze grafiek te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 398 heb ik gemaakt op bruin-beige papier met zwarte en witte stempelinkt, wat altijd weer bijzondere kleuren oplevert, en speciale effecten.
In het derde deel van de snoeiharde science fiction-stripreeks ISS Snipers zien we dat ook in de verre toekomst minderheden het moeilijk blijven houden. Hoofdrolspeler is Jürr, een kleine sniper die geen dwerg maar een Kleinn is, een gemuteerd ras, sterk en flexibel met een skelet zo hard als staal. Hij gaat met een groep snipers op missie naar een astroïde voor een reddingsactie, maar dat loopt finaal uit de hand.
ISS Snipers – 3 – Jürr
Holly’s schilderijen – mei 2022 – nummer 10 is opnieuw een staaltje op-art met rafelrandjes, wat vooral betekent dat je hem het beste van een afstandje kunt bekijken. Deze heeft ook weer wat vreemde verrassingen, die je op het eerste oog niet ziet, maar hij werpt merkwaardige schaduwen die weer bollingen veroorzaken en diepte waar je het niet verwacht, maar dan wel op momenten dat je er niet op verdacht bent, want het perspectief verschuift zomaar als je even met je ogen knippert. Neem er even de tijd voor, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 393 moet je beslist van een afstandje bekijken, en dan moet je hem ook meteen even gaan kantelen, want dan verandert hij meteen ook van perspectief en karakter. Als je inzoomt zie je goed hoe fijnzinnig hij eigenlijk in elkaar zit en hoe prachtig de kleuren uit de verschillende zwarte stempelkussens bij elkaar komen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 394 lijkt vooral een spel van optische illusies, maar ik heb er ook een paar sterk gestileerde gezichten in verstopt, voor de kijker die de zoekplaatjeskant van de grafieken leuk vindt. Zo kun je jezelf met deze grafieken op verschillende manieren aan het werk zetten, al moet je het vooral niet als werk zien. Geniet vooral van de verschillende manieren van kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 395 is een kwestie van suggestie – door de zachte schaduwen, de warme kleur grijs en de vormen heb je de neiging om te denken dat je muizen ziet, maar als je beter kijkt zie je dat het vooral de suggestie is van muizen. Zoom maar eens in, dan blijft een een prachtig abstract beeld over, maar geen muis meer te bekennen, terwijl je ze van een afstand weer gewoon ziet.
.
Katerina Gottlichova is een Tsjechische zangeres, componiste en multi-instrumentaliste die zojuist haar eerste, verbluffend goede solo-album heeft uitgebracht, waarin tradities en wereldmuziek samen met elektronica zorgen voor een fantastisch muzikaal avontuur.
Katerina Gottlichova – Zimnice
Het tweede deel in de science fiction-stripreeks I.S.S. Snipers is door een ander team gemaakt dan deel 1, maar eigenlijk is dit deel nog indrukwekkender dan dat eerste deel over de elitetroepen van de Federatie der Verenigde Planeten. De hoofdrolspeler is dit keer een cyborg die deels mens, deels machine en deels wolf is en door de krachten die hij daardoor heeft is hij uitgekozen voor een bijzondere missie die belangrijk is voor de mensheid, maar die ook zijn dood kan betekenen. Geweldig verhaal, fantastisch getekend, niet voor tere zieltjes.
I.S.S. Snipers – 2 Khôl Murdock
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 390 is een kwestie van optische illusies met rafelrandjes en een vrij lastig zoekplaatje, waar iemand meteen heel luguber half vergane schedels in zag. Maar als je even de tijd neemt zie je er wellicht ook wat minder lugubere zaken in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 391 heb ik gemaakt met een vers aangevuld stempelkussen, en dat leverde een klein probleem op, want de inkt was zo verzadigd dat er van de subtiliteit van de stempel weinig overbleef, dat heb ik met de volgende laagjes een beetje gecorrigeerd, maar hij blijft wel erg grafisch, om het zo maar te zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 nummer 392 ziet er op het eerste gezicht heel simpel uit, maar als je de moeite neemt wat langer te kijken zul je zien dat er op verschillende manieren dieptewerking ontstaat, waar je het in eerste instantie wellicht niet verwachtte.
Marco Mezquida is een klassiek geschoolde Catalaanse jazzpianist met een tamelijk ongewoon jazztrio – een drummer/percussionist en een cellist. Samen verrichten ze kleine wondertjes, en elk nummer op hun nieuwe album is weer een pareltje op zich. Een heerlijke aanrader.
Marco Mezquida – Letter to Milos.
Suske en Wiske worden op heel veel verschillende manieren levend gehouden, onder meer via een aantal subreeksen naast de klassieke avonturenreeks, maar ook via een reeks hommages, waarvan er elk jaar eentje verschijnt, op uitnodiging van de uitgever. Dit jaar mochten scenarioschrijver Marc Legendre en tekenaar Jan Bosschaert een verhaal maken, en dat werd een ouderwets knus en spannend Suske en Wiske-avontuur, met Jerom in een glansrol.
Suske en Wiske – Geduvel op de heide.
Voor mijn horizonschilderijen kocht ik steeds langwerpige schilderdoeken bij de Action (ja, ook ik kan niet onbeperkt materiaal kopen) maar daar zijn ze blijkbaar door hun voorraad heen, dus dit keer een horizon op een klein rechthoekig doekje. In mijn langzaam uitdijende serie zwartwithorizonnen, geïnspireerd op de Waddenzee en het platte Groninger landschap, tegen het bijzondere licht van de schemering.
Contemporary sunsets – nummer 94.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 387 heb ik gemaakt met stempels die ik uit rubberen en plastic gummen heb gesneden met een simpel afbreekmesje. Bij het handmatig drukken heb ik verschillende zwarte stempelkussens gebruikt, wat de subtiele kleurverschillen en grijstinten verklaart. Van elke grafiek bestaat overigens maar één enkel, uniek exemplaar, wat voor drukwerk toch wel vrij uitzonderlijk is.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 388 heb ik gemaakt op aquarelpapier met een vrij grove structuur, met een zwart stempelkussen dat een bijna groene, blauwe glans afgeeft, heel merkwaardig. Erg subtiel is deze niet, vrees ik, maar de kleuren zijn erg curieus.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 389 heb ik op zwart papier gemaakt, met zwarte, grijze en witte stempelinkt. Deze werkt het beste als je een beetje afstand neemt, al wordt hij ook fascinerend als je even helemaal gaat inzoomen.
Jerome K Jerome Bloks is een van mijn favoriete striphelden. Een ietwat onhandige, licht naïeve privédetective die Parijs doorkruist op zijn solex en in de meest vreemde avonturen verzeild raakt, waarbij zijn vriendin, de stewardess Babs, en zijn vrienden, de zwarte pastoor Arthur en buurtwinkelier Burhan ook altijd in zeker mate betrokken raken. De verhalen zijn altijd spannend, terwijl er ook altijd een Monsieur Hulot-achtig soort slapstick overal doorheen loopt, waardoor je meerdere niveaus zit te genieten. Daar komt bij dat het verhaal ook dit keer weer subliem getekend is. Een absolute aanrader, en nu al de strip van de maand.
Jerome K Jerome 28 In goede en slechte tijden.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 384 is een spel met optische illusies, op-art met rafelrandjes, waarin ook nog eens van alles verborgen zit, al kun je er ook gewoon stenen muurtjes in zien. Inzoomen zou ik bij deze ook zeker even doen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 385 ziet er wat hermetischer uit, maar ook dit is een spel van optische illusies, en ook hier kun je met een dosis gezonde fantasie verschillende gezichten tussen de stenen terug vinden. En ook hier geldt dat inzoomen een goed idee is, ook als je wat sneller greep op het grotere geheel wil krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 386 is ook een variatie op hetzelfde thema, en ook hier geldt dat als je langer blijft kijken je verrassend veel meer blijkt te ontdekken dan je zou denken. Dat is het mooie van slow art – je hoeft er niet veel voor te doen, alleen maar de tijd nemen. Het lijkt wel meditatie – verstand op nul en gewoon alleen maar kijken.
Holly’s schilderijen – mei 2022 – nummer 8 is pop-art met een rafelrandje. Kijk er wat langer naar en je ziet dat hij alle kanten opgaat als je het over perspectief en diepte hebt. En als je gaat kantelen verandert er nog veel meer, dus als je even de tijd neemt zie je feitelijk een heel arsenaal aan schilderijen langskomen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 381 is een spel van optische illusies, waarin alles veel schever lijkt te lopen dan het in werkelijkheid doet. Ook hier geldt weer dat het zin heeft om even wat langer en aandachtiger te kijken, ook omdat je dan meer kleur en structuur ontdekt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 382 is ook een spel van optische illusies, maar ook een zoekplaatje, dat multi-interpretabel lijkt te zijn, want verschillende mensen bleken er andere dingen in te zien, dus ik ga je hier niet vertellen wat ik er oorspronkelijk in verstopt had, want dat ziet niemand er in terug helaas, maar kijk zelf maar eens wat jij kunt ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 383 heb ik gemaakt op dik aquarelpapier, en daar worstel ik nog steeds een beetje mee. Ik heb hier wel een paar mooie koppen in kunnen verstoppen, maar als je gaat inzoomen zie je de tamelijk dominante structuur van het papier, en die zit me bij het stempelen net iets te veel in de weg eigenlijk.
Vrijheid – aflevering 28. Het achtentwintigste filosofische essay in deze reeks van Ruud Moors gaat over autocraten, religie en de vraag waarom we ook in een parlementaire democratie zo vaak kiezen voor autocraten.
Marc-Antoine Mathieu is een geniale stripmaker, die het medium strip naar een hoger plan tilt – hier wordt kunst gecombineerd met filosofie, literatuur, humor, absurdisme en science fiction, alles gebundeld in een onconventioneel stripboek met Escher-achtige spiralen die je de diepte in doen tuimelen. Een geweldig verhaal, subliem getekend, perfect vormgegeven, een klein meesterwerk.
Het Proces – Maurits Cornelis van Esk, gevangen in dromen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 378 is een spel van optische illusies, en een beetje afstand nemen, wat langer kijken en kantelen zijn allemaal aanraders in dit geval. En als je wat gezonde fantasie hebt kun je er ook nog van alles in ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 379 is opnieuw een spel van optische illusies en een iets gemakkelijker zoekplaatje, want de arrogante koppen die ik er in verstopt heb zijn wat eenvoudiger terug te vinden, vermoed ik. Ook hier geldt, als steeds bij deze grafieken, dat iets meer tijd en aandacht ook daadwerkelijk meer opleveren.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 380 is vooral een spel van optische illusies. Ook dit is weer slow art, die toch net even wat meer tijd nodig heeft dan je voor een beeldscherm gewend bent.
