Johanna Juhola ken ik al langer van haar verfrissende energieke Finse aanpak van de tango, maar ze blijkt ook dol te zijn oop de “polska”, een liefde die ze deelt met de Zweedse violiste Lena Jonsson, en dat levert een album op dat verrassend en erg goed is. Traditionele muziek, maar dan wel met een fikse scheut hedendaagse energie en oneerbiedige aanpak die het toch net weer even leuker maakt, want er zit ook een vleug minimal music in, wat jazz en vooral veel eigenwijsheid. Leuk dus.
Lena Jonsson & Johanna Juhola – The Power of Polska
Holly’s stempelgrafiek nummer 7122 is een spel van suggestie en bedrog, en hoe langer en beter je kijkt hoe meer idiote zaken je denkt te gaan zien. Probeer maar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7123 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan zie je een verzameling glimmende bollen. Als je gaat inzoomen zil je al gauw denken: hoe heb ik me zo voor de gek kunnen laten houden? Dat is nou het geheim van optische illusies.
Twee naakte meisjes is een strip die het verhaal vertelt van het schilderij met dezelfde titel van de Duitse kunstenaar Otto Mueller. We volgen het schilderij ruim een eeuw lang, en tekenaar Luz laat ons zo niet alleen een geweldig stuk kunstgeschiedenis zien, je krijgt ook de geschiedenis van Duitsland van de afgelopen eeuw nadrukkelijk mee, waarbij de periode van het schilderij in de tentoonstelling Entartete Kunst wel de meest wrange is. Het verhaal wordt op een bijzondere en ongewone manier verteld, namelijk vanuit het perspectief van het schilderij, dus je kijkt als lezer als het ware door de ogen van het schilderij. Hoe kunst in een vijandige wereld toch kan overleven. Indrukwekkend.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7120 – gemaakt met stempels die ik uit grote rubberen gummen heb gesneden. Je kunt er weer van alles in zien, vrees ik, dus neem er op je gemak de tijd voor en loop de hele galerie door, want bij elke kanteling zie je weer andere verrassende zaken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7121 is een spel van suggestie en bedrog, maar wel een ietwat weerbarstige, waar je als kijker toch echt even je best voor moet doen.
Contemporary sunset # 115 is mijn honderdvijftiende horizonschilderij en mijn zesde schilderij van dit jaar. Het is een rustig kabbelende branding geworden dit keer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7118 is een spel van suggestie en bedrog – zoom in en je ziet een ander beeld dan het totaalbeeld, maar je weet wel hoe de boel is opgebouwd. Neem de tijd en probeer ook je focus eens te verleggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7119 is een spel van licht en schaduw, gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden met een simpel afbreekmesje. Optische illusies spelen ook hier weer een belangrijke rol, want ik wil natuurlijk wel dat je als kijker een beetje op moet letten.
Ze – aflevering 19 gaat onder meer over het verschil tussen ergens van genieten en gelukkig zijn. De negentiende aflevering in dit feuilleton, oftewel de lopende roman van Ruud Moors, waarvan we hier elke zondag een nieuw hoofdstuk publiceren.
De balafon is een traditioneel instrument uit het Westen van Afrika, en de uit de Ivoorkust afkomstige Aly Keïta maakt er een instrument van dat universeel wordt, want hij maakt er muziek mee die hedendaags is, geïmproviseerde jazz met weliswaar Afrikaanse wortels, maar het avontuur overheerst, en dat is een genot om naar te luisteren. Opgenomen met zijn internationale supertrio, met een Italiaanse bassist en een Nederlandse drummer.
Aly Keïta Trio – Balafon Evolution
Holly’s stempelgrafiek nummer 7115 is een spel van licht en schaduw, waarbij ook weer wat optische illusies subtiel een rol spelen, zodat je als kijker goed op scherp gezet wordt. Even beter kijken dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7116 is er een waar je beslist ook even in moet zoomen, dat kan in de galerie heel eenvoudig. Dan kijk je er even heel anders tegenaan dan van een afstand en krijg je er op een totaal andere manier greep op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7117 is een spel van suggestie en bedrog – je ziet niet wat je denkt te zien, ook niet als je nog eens wat beter kijkt. Probeer maar.
De Letse folkband RAHU is geworteld in jugband-tradities en bekend om hun akoestische geluid, speelse aanpak, en hun sterke band met dans. Wat ze met hun nieuwe album wilden laten horen was de natuurlijke uitwisseling van energie tussen musici en dansers en daarom werd dit album dan ook live opgenomen en werd er ook een film gemaakt waarin je die wisselwerking ook daadwerkelijk kunt zien. Een mix van Letse danstunes, traditionele medleys, originele stukken en energieke interpretaties van Letse folksongs. Alle arrangementen zijn gemaakt met de dansvloer in gedachten. Een heerlijk opwindend plaatje waar je nauwelijks stilzittend naar kunt luisteren. Dat zal je niet verbazen.
Rahu – On the dancefloor
Ray Ringo is dezelfde Ringo uit de legendarische gelijknamige stripreeks van William Vance. In de avonturen van Vance was Ray Ringo een agent voor het postkoetsbedrijf Wells Fargo die instond voor de beveiliging van geldtransporten. In dit nieuwe verhaal werkt hij nog steeds als koerier voor Wells Fargo, al wil hij op de eerste bladzijden eigenlijk ontstag nemen. Maar omdat hij zijn verloofde wil zien gaat hij akkoord met een laatste reis en moet hij zijn verloofde Lean zelfs uit een penibele situatie zien te redden. Zij wordt opgejaagd door haar mormoonse familie, die er werkelijk alles aan doet om haar terug te krijgen. Het levert een spannend avontuur op, een waardige opvolger voor Vance’s Ringo
Ray Ringo 1 Devil’s Gate
Holly’s stempelgrafiek nummer 7114 is weer een merkwaardige, die door sommigen als luguber wordt gezien, terwijl ik alleen maar mijn best doe om je als kijker op het verkeerde been te zetten. Loop de hele galerie maar eens rustig door en probeer er achter te komen wat je denkt dat je ziet.
Tussen 1940 en 1945 werd de gevangenis van Scheveningen Polizeigefängnis. Er werden in die periode ruim vijfentwintigduizend mensen opgesloten voor allerlei zaken – kleine criminaliteit, levensovertuiging, afkomst of verzetswerk. Vanwege die laatste groep kwam de cellenbarak al snel bekend te staan als het Oranjehotel. Voor de meeste gevangenen was het Oranjehotel het beginpunt van een jarenlange gevangenschap in binnen- en buitenlandse kampen, en voor ruim 250 gevangenen was het Oranjehotel het eindpunt – zij werden gefusilleerd op de dichtbij gelegen Waalsdorpervlakte. Om de verhalen van die gevangenen niet verloren te laten gaan is er nu een boek met acht verhalen in stripvorm, die een breed beeld schetsen van verschillende situaties. Indrukwekkend en aangrijpend.
Gevangen in het Oranjehotel – 8 getekende oorlogsverhalen
Holly’s stempelgrafiek nummer 7112 is een variatie op een thema, ritmisch opgezet, met de nodige kleine grappen erin verwerkt om je als kijker een beetje scherp te houden. Dus neem er op je gemak de tijd voor.
Holly’s stempelgrfiek nummer 7113 is net wat weerbarstiger, dus bij deze kun je het beste een beetje afstand nemen, en bij deze geldt ook zeker weer dat hij even wat tijd nodig heeft voordat alles op zijn plek valt.
Nefilim is een mix van western, fantasy, horror en geschiedenis, een strip die speelt halverwege de negentiende eeuw in Choctawgebied tijdens de Amerikaanse burgeroorlog, waarbij niet alleen Noordelijke en Zuidelijke troepen het tegen elkaar opnemen, maar ook ontsnapte slaven en native Americans. En dan zijn er ook nog de Nuhallo, een vergeten volk van reuzen die er werkelijk alles aan doen om hun geheim te bewaren en hun verblijfplaats geheim te houden. Een krankzinnig verhaal, maar bijzonder meeslepend getekend en verteld.
Nefilim 3 Het bloed van anderen
Fie Schouten is een meester op de basklarinet, en ze speelt het liefste hedendaagse composities, wat voor liefhebbers van avontuurlijke muziek buitengewoon goed nieuws is, want dat betekent dat er met grote regelmaat bijzondere pareltjes te horen zijn die door Schouten zijn uitgevoerd en opgenomen. Zo kun je nu kennismaken met Capriccio detto l’ermafrodita, een juweeltje dat slechts ruim elf minuten duurt, maar door de intensiteit veel langer lijkt te duren. Een absolute aanrader dus.
Fie Schouten – Claudio Ambrosini – Capriccio detto l’ermafrodita
Het echte verhaal van de Far West is een stripreeks die probeert de fabels en legendarische verhalen die over het Wilde Westen de ronde doen terug te brengen tot de realiteit, die vaak nog veel fascinerender was. In het achtste deel staat het beroemdste vuurgevecht van het Wilde Westen centraal, dat bij de O.K. Corral, tussen de gebroeders Earp, die zich opwierpen als ordehandhavers en mannen met een groot rechtvaardigheidsgevoel, en de Clanton-McLaury-bende, cowboys die werden verdacht van een reeks diefstallen, overvallen op postkoetsen, moorden, lynchpartijen en verkrachtingen. Goed verteld, schitterend getekend, een aanrader.
Het echte verhaal van de Far West – O.K. Corral
Holly’s stempelgrafiek nummer 7109 kun je, dankzij de ingebouwde optische illusies, op verschillende manieren bekijken, dat ligt helemaal aan de manier waarop je focust. Neem dus even rustig de tijd en loop de galerie op je gemak door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7110 is ook een spel van suggestie en bedrog, waar je met name ook wat gestileerde hoofden in kunt vinden. Ook hier geldt weer dat je steeds meer gaat zien als je wat langer blijft kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7111 – suggestie en bedrog, ook hier draait het daar weer om, vrees ik, dus ook hier word je als kijker weer op scherp gezet. Gewoon rustig wat langer kijken is meestal voldoende om er greep op te krijgen, dus geen paniek.
Camilla Løw is een Noorse beeldhouwer. Haar boek Models is een bijzonder boek, want de prototypes, modellen en schetsen die ze hier laat zien zijn per definitie onafgemaakte zaken, die nog niet in hun defintieve vorm gepresenteerd worden, maar alleen als prototype. Dat is ongeveer alsof je van een schilder de schetsen publiceert die hij maakte voordat hij aan een schilderij begon – een heel andere kijk op het werk van de kunstenaar dus. En dat is precies ook wat dit prachtig uitgegeven boekje zo fascinerend maakt.
Camilla Løw – Models
De Queeste is een strip voor jongvolwassenen die volgens mij de draad inmiddels wel een beetje kwijt zullen zijn. De tekenaar is in dit derde deel van het verhaal iets beter op dreef gekomen, met name met het inkleurwerk, waardoor het vrij anarchistische verhaal zeker vlot wegleest. Maar er zijn wel erg veel verhaallijnen die moesten worden opgelost, en feitelijk zou je best de drie delen achter elkaar lezen om het hele verhaal echt goed te kunnen volgen.
De Queeste 3 De metalen draak
