Ze – aflevering 14 – in dit veertiende hoofdstuk van deze feuilletonroman van Ruud Moors lees je de brief van haar vader die Ze ontdekt heeft. De brief waar het hele verhaal om draait. Volgende week opnieuw een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7101 is wat aan de weerbarstige kant, maar als je in de galerie eerst even inzoomt krijg je toch vrij snel greep op dit spel van optische illusies en vreemde schaduwen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7102 is wat aan de donkere kant dus je zult even wat zorgvuldiger moeten kijken.
.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7099 is een spel van suggestie en bedrog, dus optische illusies en en een zoekplaatje voor gevorderden ineengeschoven als het ware. Als kijker word je zo op verschillende manieren op scherp gezet. Even rustig de tijd nemen is al voldoende om er greep op te krijgen, dus geen paniek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7100 is opnieuw een spel van suggestie en bedrig, en bekijk deze vooral eerst eens op je gemak van een afstandje en ga daarna pas inzoomen.
De Brit Dominic Greyer heeft een boek samengesteld met plaatsnamen in het Verenigd Koninkrijk die op de lachspieren werken, en hij heeft ze bovendien zo gerangschikt dat ze nog grappiger worden, van de plaatsjes Start tot Farewell en Retired. Daarbij heeft hij het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt, want hij heeft niet gewoon simpelweg de naambordjes gefotografeerd, maar dat zo gedaan dat de betekenis vaak nog benadrukt werd. Wat het boek extra leuk maakt is dat hij achterin een verklarende lijst heeft opgenomen waarin alle plaatsnamen van een verklaring worden voorzien. Zo blijkt Drinkers End al vanaf de dertiende eeuw in bezit te zijn geweest van de familie Drynkard, en is End het oud-Engelse woord voor gebied of district. Niet alleen een buitengewoon grappig, maar ook een erg interessant boek dus.
Far from Dull – and other places
Holly’s stempelgrafiek nummer 7097 is een ingenieus spel van suggestie en bedrig, waarin je veel vaag bekends kunt tegenkomen, zeker als je even watt langer blijft kijken. Daarnaast is het, zeker als je van een afstandje kijkt, een spel van optische illusies waardoor je op een andere manier op scherp wordt gezet als kijker.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7098 lijkt wel een eenvoudige verzameling steentjes, maar is vooral een spel van licht en schaduw, waar mijn verzameling zwarte stempelkussens een mooie rol in vervullen, die zorgen voor de verschillende tinten zwart. Zoom bij deze vooral ook even in, dat gaat in de galerie heel gemakkelijk.
De Kracht van het Beeld is een bijzonder boek – het is niet alleen maar de oeuvrecatalogus van fotograaf Leo van Velzen, het is ook een ode aan de cultuur op verschillende terreinen – theater, dans, opera, en nog veel meer. De hoofdstukken Theater, Dans en Opera spreken voor zich, maar de foto’s zijn verbazingwekkend, want je ziet theatervoorstellingen exact op het juiste moment gepakt, waardoor je bijna het gevoel hebt dat je op het puntje van je stoel in de zaal zit te kijken. De twee andere hoofdstukken zijn overigens minstens zo boeiend, want bij Portret blijkt elk portret even indrukwekkend. Stad & Land lijkt de minst interessante van de vijf rubrieken, maar blijkt al net zo fascinerend. Leo van Velzen krijgt met dit boek een eerbetoon waar hij trots op mag zijn, maar de theatergezelschappen, operagezelschappen en dansgezelschappen die hij hier op een onvergetelijke manier voor de eeuwigheid heeft vastgelegd mogen net zo trots zijn. Die vluchtige voorstellingen zijn hier in de kern toch maar mooi voor altijd te bewonderen.
Leo van Velzen – De Kracht van het Beeld
Holly’s stempelgrafiek nummer 7095 heb ik gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje heb gesneden uit verschillende gummen, zowel van rubber als van plastic, en je zou me eens moeten zien pielen met dat mesje in die gummen, haha. Millimeterwerk. Op-art met een rafelrandje, dus wat langer kijken alsjeblieft.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7096 lijkt wel met krijtjes ingekleurd, maar hij is dan ook gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werkt deze veruit het beste. Neem dus gepaste afstand en kijk er dan even wat langer naar.
De Wind in de Wilgen is in Engeland net zo’n klassieker als Winnie de Poe of Alice in Wonderland, maar in andere landen heeft het die reputatie nooit helemaal gekregen, waarschijnlijk omdat het verhaal iets te veel gaat over de Britse klassenmaatschappij. Toch valt er ook voor ons nog bijzonder veel te genieten aan dit ijzersterke verhaal, zeker als het op zo’n bijzondere manier tot strip gemaakt is als door de Franse stripmaker Michel Plessix. Het is vooral ook een verhaal over vriendschap, waarbij je kennismaakt met een paar totaal verschillende vrienden – eerst raken de introverte, wat verlegen Mol en de aardige en extraverte Rat met elkaar bevriend, en Rat stelt Mol daarna al snel voor aan Otter, een druktemaker die altijd praatjes heeft maar die altijd iets anders te doen heeft als het er echt op aankomt. Pad is de rijke snoever, niet al te intelligent, een angsthaas en fanatiek van de ene bevlieging naar de andere hollend. Dat brengt hem in de problemen, maar dan zijn er zijn vrienden om te hulp te schieten. Silvester Strips heeft de vier delen in een prachtige hardcover integraal uitgegeven, met leeslint en stofomslag. Een genot om te lezen!
Balkan Taksim is een uniek Roemeens duo dat op een krankzinnige manier traditionele muziek omzet naar psychedelische Balkanrock die nergens mee te vergelijken is. Hun eerste album was nog redelijk ingetogen in vergelijking met hun tweede waarin werkelijk alle remmen losgaan. Je kunt je ook bijna niet voorstellen dat je maar twee musici hoort, want je denkt dat je naar een complete, buitengewoon luidruchtige en opwindende rockband zit te luisteren. Een prachtplaat.
Balkan Taksim – Acide Balkanique
Holly’s stempelgrafiek nummer 7093 is een spel van suggestie en bedrog waarin je van alles kunt ontdekken, waarbij een vriend van me onmiddellijk zuchtte “a dirty mind is a joy forever”, dus dan weet je meteen wat hij ontdekte.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7094 lijkt wel op een partij bemoste rotsblokken in de bergen, tot je wat beter gaat kijken, want als altijd word je ook hier weer voor de gek gehouden als kijker. Neem dus gewoon even rustig de tijd, want die rotsblokken zijn zo gek nog niet.
Marshal Bass was de eerste zwarte Marshal en de twaalfdelige stripreeks die schrijver Darko Macan en tekenaar Igor Kordey over deze legendarische man maakten wordt in het twaalfde, afsluitende deel op een dramatische manier afgerond. Marshal Bass is een eenzame, getroubleerde held die het zeker niet altijd goed deed, maar die op de juiste momenten wel de juiste keuzes maakte. Indrukwekkende stripreeks. Indrukwekkende afsluiter.
Marshal Bass 12 Ondergang
Uit Peru komt tegenwoordig de vreemdste en leukste muziek. Wayku combineert bijvoorbeeld Peruviaanse pandilla met jazz, electronika en surfgitaar, en dat blijkt een merkwaardige maar tegelijkertijd ook onweerstaanbare combinatie. Low-fi, licht rammelend maar daardoor juist extra charmant en met een stuiterende energie waar ik erg blij van word.
Wayku – Selva Selva
Holly’s stempelgrafiek nummer 7091 heb ik gemaakt op extra dik papier met verschillende zwarte stempelkussens, die zo langzaamaan steeds krankzinniger kleuren gaan afgeven, zoals je hier heel mooi kunt zien, zeker als je gaat inzoomen in de galerie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7092 is wat weerbarstiger dan je gewend bent, maar dit weerbarstige spel van licht en schaduw is juist extra bevredigend als je de moeite neemt het te veroveren. Gewoon een kwestie van even de tijd ervoor nemen, dat is alles.
Dwiki Dharnawan is een avontuurlijke Indonesische pianist, componist, arrangeur, producer en bandleider die bij elk nieuw album opnieuw voor verrassingen zorgt, want Dharnawan weet met musici van over de hele wereld op een fascinerende manier samen te werken om samen intelligente jazzrock te maken. Ondanks al die verschillende achtergronden klinkt ook zijn nieuwe album nergens geforceerd, integendeel zelfs, je kunt horen dat muziek de bindende factor is en dat alle musici vol overgave en passie samen spelen. In de ingetogen stukken, maar ook als ze volledig los gaan hoor je hier steeds een hechte band van musici die een subliem muzikaal gesprek met elkaar aangaan. Een puur genot om naar te luisteren. Wereldfusie in optima forma en de beste intelligente jazzrock van de laatste jaren.
Dwiki Dhamawan – Anagnorisis
In december heb ik het hier al gehad over het nieuwe solo-album van de Groninger pianist en componist Boelo Klat, een man die in mijn optiek wereldberoemd zou moeten zijn. Op zondagmiddag 18 januari werd in een bomvolle huiskamer in een Groninger buitenwijk de cd-presentatie gehouden, en dat was als vanouds een topervaring.
CD-presentatie Boelo Klat
Holly’s stempelgrafiek nummer 7088 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, terwijl ik ook hier weer van alles in verstopt heb voor de liefhebber van zoekplaatjes voor gevorderden. Eentje om rustig de tijd voor te nemen dus, want hij geeft zich niet zo maar gewonnen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7089 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je als kijker weer eens op verschillende manieren op het verkeerde been wordt gezet. Neem ook hier weer even rustig de tijd, dan valt alles op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7090 – iemand zag hier meteen een school forellen in, maar als je gaat kantelen kun je er nog veel meer verrassende zaken in terugvinden. Opnieuw een spel met suggestie en bedrog dus.
Ze – aflevering 13 – het dertiende deel van de roman in feuilletonvorm die Ruud Moors hier elke zondag presenteert, met een opmerkelijke rol voor Mozart dit keer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7087 is een combinatie van een spel met optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin voor de liefhebber weer heel wat te ontdekken valt.
Jeroen Geurts houdt van de muziek van Tom Waits – de humor, de literaire en de muzikale kracht en de manier van brengen van Waits. Dat leidde tot eigenzinnige vertalingen van Waitsliedjes. Eerst ging hij daar alleen mee het podium op, net als Waits half mompelend achter een piano, maar toen kwam er spontaan een bassist bij en ontstond het idee voor een echte band. Maar dan moet je wel de juiste mensen vinden, die de licht anarchistische, soms wat rommelig aandoende muziek van Waits goed aanvoelen. Dat is wonderbaarlijk goed gelukt. Tom Waits kan trots zijn, want zijn liedjes zijn hier in goede handen – een geweldig album, niet alleen vanwege de eigenzinnige vertalingen, maar ook vanwege de arrangementen, die niet slaafs Waits volgen, maar een eigen stempel drukken op de muziek. Chapeau!
De Wachtkamer – Vanacht Zoop ik de Maas Leeg = Tom Waits in je Moerstaal
Holly’s stempelgrafiek nummer 7084 kun je het beste van een afstandje bekijken, en neem er dan wel even rustig de tijd voor. Dan valt alles vanzelf op zijn plek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7085 is nog een beetje weerbarstiger, dus hij vraagt net even wat meer van je als kijker. Daar moet je natuurlijk maar net zin in hebben.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7086 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, die dit keer beslist niet in één oogopslag alles zullen ontdekken wat ik hier verstopt heb. Geduld dus.
In het tweede deel van de stripreeks Kattenstreken wordt het dorp van de jonge kat Elmo bedreigd door een enorme horde kwaadaardige katten onder aanvoering van een monsterlijke witte kat. Zelfs de honden zijn benauwd voor de horde die het dorp nadert en voorafgegaan wordt door een jong kattengezin op de vlucht dat het dorp waarschuwt dat de horde iedereen onderweg vermoordt. Dan blijkt dat Elmo meer vrienden heeft dan hij dacht, want dankzij de muis Hatsjie (die allergisch is voor katten, maar op vriendschappelijke voet met ze verkeert) helpen de mollen hem iedereen in veiligheid te brengen via hun ondergrondse gangen. Een geweldig verhaal volgt, niet voor de allerkleinsten, zou ik zeggen, want er zitten nogal wat heftige scenes in het boek, maar deze strip is eigenlijk verder voor alle leeftijden een absolute aanrader – een heel goed verhaal met een buitengewoon verrassende afloop, en fabelachtig mooie tekeningen.
Kattenstreken 2 – De Horde
Godspeed zeggen piloten als ze elkaar geluk wensen voor ze voor een gevaarlijke missie de lucht in gaan. Godspeed is ook de titel van een bijzondere stripreeks over de hoogtijdagen van de beginnende luchtvaart. In 1930 krijgt Lloyd Fairbanks, een jonge piloot, een baantje aangeboden in Los Angeles. Lloyd grijpt de kans, maar komt er al snel achter dat hij in een gevaarlijke wereld is beland. Hij wordt ingezet voor illegale smokkelvluchten en gevraagd om gevaarlijke stunten uit te voeren. Ondertussen dreigt hij verliefd te worden op een vrouw die te hoog voor hem gegrepen lijkt. Het mooie van deze strip is dat hij helemaal in de stijl is gemaakt van de strips uit de jaren dertig waarin alles zich afspeelt, alleen is het papier van beduidend betere kwaliteit en overstijgen de tekeningen en het verhaal duidelijk de pulpstrips die hier geparodieerd worden. Deze comic is juist in deze vorm een absolute aanrader.
Godspeed no 2
Holly’s stempelgrafiek nummer 7801 is een variatie op een thema, gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje heb gesneden uit rubberen gummen. Vervolgens handmarig gestempeld met behulp van verschillende zwarte stempelkussens, die allemaal een eigen tint zwart leveren. Oplage: één enkel uniek exemplaar.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7082 is er een waar je van alles in kunt ontdekken als je de moeite neemt er wat langer naar te blijven kijken. Loop vooral ook de galerie op je gemak door, want na elke kanteling ontdek je weer andere zaken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7083 heeft ook meer tijd nodig, om alles op zijn plek te laten vallen, zelfs als je gaat inzoomen moet je even geduld hebben. Maar dat loont zeker de moeite.
