Bard Edrington V is een singer-songwriter die in New Mexico woont. in Santa Fe. Hij nam zijn nieuwe album met een kleine band op in een kerkje van een eeuw oud dat aan de rand van de Chihuahua woestijn ligt, die onderdeel is van een natuurgebied dat tegen Mexico aanligt. De muziek die hij maakt zou je kunnen omschrijven als woestijn-Americana, want je hoort heel goed waar hij vandaan komt. In twee dagen opgenomen, spelend in een cirkel – mooi plaatje.
Bard Edrington V – Two Days in Terlingua.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 30 heb ik met dezelfde stempel gemaakt als de nummers 29 en 29a van gisteren, alleen heb ik hier wat subtiele, maar tamelijk verwarrende schaduwpartijen toegevoegd waardoor het toch weer een heel ander verhaal wordt. Even wat langer kijken is zeker de moeite waard hier, vooral ook na elke kanteling, want dan verschijnen en verdwijnen er ineens vrij onverwacht driehoeken en piramides.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 30a is een variatie op hetzelfde thema, en ook hier spelen de schaduwen een redelijk doorslaggevende rol. Neem een beetje afstand en kijk even wat langer, dan zie je wel wat ik bedoel.
Britse improvisatie levert vaak intelligente jazz op die nooit ver van de humor af zit. Trompettist en fluitist Hutch Demouilpied, pianist Matt Hutchinson en tenorsaxofoniste en klarinettiste Sue Lynch speelden in de zomer van 2019 drie stukken in Londen, die gelukkig werden opgenomen, en waar we nu dus nog voor de eeuwigheid van kunnen genieten. Dat is heerlijk, want dan hoor je ineens ook de details en de subtiliteiten die je de eerste keer ontgingen.
Hutch Demouilpied, Matt Hutchinson en Sue Lynch – Crunch.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 29 heb ik gemaakt met stempels die ik heb gesneden uit de op één-na grootste gum van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth. De grootste en belangrijkste stempel daarvan heb ik, ongebruikelijk genoeg, dit maal een aantal keren opnieuw gebruikt, en je zult hem in de komende grafieken ook nog een paar keer tegenkomen.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 29a is gemaakt met dezelfde stempel als nummer 29, maar de schaduwen zijn iets anders, en ik heb hem twee keer over elkaar heen afgedrukt, waardoor je een totaal ander perspectief en diepte-effect krijgt.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 29b is een andere variatie op hetzelfde thema, met andere stempels. Bij deze is het ook interessant om even in te zoomen, want dan valt er nog meer te ontdekken dan je van een afstandje zou vermoeden.
Tashaki Miyaki is een Amerikaans trio uit Los Angeles (de naam is bedoeld als ode aan een bewonderde regisseur) die westcoast softpop maken, maar dan vermengd met rauwe gitaren, soundscapes en punk-invloeden. Maar de sfeer van de softpop, waar ik toch altijd een zwak voor heb gehad, blijft mooi intact.
Tashaki Miyaki – Castaway.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 28 is een spel met optische illusies, waarbij je als kijker subtiel op het verkeerde been wordt gezet, zeker als je de moeite neemt even wat lange te blijven kijken. En zeker ook als je er in slaagt je focus een beetje te verleggen, want dan verandert het perspectief en kijk je zomaar anders de diepte in.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 28a is eigenlijk van hetzelfde laken een pak, alleen zit deze net even wat geraffineerder in elkaar, waardoor er ook nog net wat meer in te ontdekken valt. Bij deze is het ook zeker de moeite waard om even in te zoomen.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 28b is een variatie op hetzelfde thema, en ook hier is focussen van belang – zie je het witte driehoekje als de bovenkant van iets, of als een gat waar je doorheen kijkt? Dat maakt nogal verschil in hoe je de grafiek bekijkt.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 28c is een spel van optische illusies, subtiele schaduwen en vreemde objecten. Kijk zelf maar wat je er in kunt ontdekken.
Manuela Salinaro is een Italiaanse percussioniste die de ritmes van de Middellandse Zee combineert met elektronica, soundscapes en loops, met een verrassend en licht verslavend resultaat. Spannende en avontuurlijke wereldfusie.
Manuela Salinaro – Main Hands.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 27 werkt het beste van een afstandje, dan zie je diepte en kan het perspectief soms zomaar verschieten als je je focus een beetje verlegt. Vanuit een bepaald standpunt kun je er vrij gemakkelijk een hoofd in zien, maar dan moet je wel echt wat afstand houden, want het lost weer in het niets op als je te dichtbij komt.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 27a is een variatie op hetzelfde thema, maar toch pakt deze totaal anders uit, met een draaiende beweging als voornaamste kenmerk. Ook hier maakt je eigen focus alle verschil uit – als je focust op het witte gat zie je een andere grafiek dan wanneer je focust op de “begroeiing” eromheen.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 27b is iets weerbarstiger, dat wil zeggen dat je er even wat meer tijd aan moet besteden als je wil zien wat hij met je kan doen, om het zo maar te zeggen. Niet voor luie kijkers dus, maar dat wist je al, als je hier eerder gekeken hebt.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 27c ziet er dan juist weer bedrieglijk simpel uit, maar deze kan onverwacht volledig “omklappen”, zodat je verbaasd denkt dat je naar een andere grafiek zit te kijken dan een seconde eerder. Je kunt deze het beste van een afstandje bekijken, dan werkt het diepte-effect het beste.
Steve Sabella’s indrukwekkende boek The Parachute Paradox is helaas nog steeds niet in het Nederlands vertaald. Toen ik het las was ik behoorlijk onder de indruk – ik heb er weken mee rondgelopen, steeds stukken lezend, het weer wegleggend en weer verder lezend. Merkwaardig genoeg ben ik toen niet op zoek gegaan naar zijn werk als fotograaf en kunstenaar, en dat blijkt een grote omissie want zijn boek Photography 1997-2014 blijkt al net zo indrukwekkend en onder de huid kruipend als zijn Palestijnse memoires. Ook dit boek kan ik niet in één keer tot me nemen, maar moet ik in stukken en brokken bekijken en lezen.
Steve Sabella – Photography 1997-2014
De vier leden van het Bulgaarse Eva Quartet hebben alle vier in het befaamde vrouwenkoor Le Mystère des Voix Bulgares gezongen, maar met zijn vieren zijn ze net even wat avontuurlijker bezig. Niet alles wat ze doen is a capella bijvoorbeeld, en ze zingen ook stukken van hedendaagse componisten. Dat levert een fenomenaal mooi album op.
Eva Quartet – Minka.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 26 is een spel van optische illusies en wat subtiele andere dingen die ik er nog in verstopt heb. Ik weet dat de meeste kijkers hier helemaal het geduld niet voor hebben, maar als je even een beetje afstand neemt en even wat langer kijkt zul je zien dat je toch echt meer ziet dan je op het eerste gezicht had gedacht.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 26a is een variatie op een thema, met onder meer een vers nieuw stempelkussen gemaakt, dus het zwart is dit keer ook echt goed zwart op sommige plekken.
Ik ben ondertussen met een paar beelden tegelijk bezig, die ik in de lak en de verf heb staan, terwijl ik ook nog met houtlijm in de weer ben. Dat betekent dat ik in mijn piepkleine atelier op dit moment eigenlijk geen ruimte heb om te stempelen of iets anders te doen. Ik moet eerst wachten tot alles droog is.
Hong Yingming’s Diepzinnige woorden die zich voeden aan de bron – nummer 281 tot en met 285. Vijf aforismen zoals die een paar eeuwen geleden door een Chinese filosoof werden opgetekend, rechtstreeks uit het klassieke Chinees vertaald door Ruud Moors en elke week hier voor het eerst te lezen. Ze blijken elke keer weer verrassend tijdloos en actueel te zijn.
Barbara Ellmerer baseert haar schilderijen op biologie, fysica en kosmologie, maar dat zou je niet zeggen als je de losse, soepel geschilderde, kleurrijke schilderijen bekijkt die ze de afgelopen tien jaar maakte. Een verbazingwekkend mooi boek met een overzicht van haar werk is een echte aanrader.
Barbara Ellmerer – Sense of Science – Paintings.
Ik kreeg een vraag of ik nog meer tekeningen had van ramen – die heb ik wel, maar dit is dan wel de eerste reeks uit de serie, en hier ontbreken nog de planten en de knipogen, dus geen vreemde hoofden te ontdekken, alleen merkwaardige doorkijkjes. Dit is overigens niet de laatste reeks, want ik ben in een ander schetsboekje al weer met nieuwe ramentekeningen bezig.
Holly’s ramen – de eerste tekeningen.
Ik raakte geïnspireerd door de ouderwetse globe zoals die op een pootje al draaiend altijd in menig studeerkamer te vinden was, alleen vervang ik de wereldbol door een van mijn beelden, en deze draait ook niet. Maar de suggestie mag duidelijk zijn: ik creëer kleine werelden.
Holly’s globebeeld nummer 1.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 24 is een variatie op een thema, en ook hier geldt, net als bij alle andere grafiek die ik maak, dat een beetje extra tijd en aandacht eigenlijk vereist zijn om te zien waar het eigenlijk om gaat.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 24a is een zoekplaatje waar je vrij gemakkelijk ogen in kunt zien, maar als je wat beter kijkt kun je er nog veel meer in ontdekken. Bovendien zitten er ook wat optische illusies in verwerkt die je vrij subtiel op het verkeerde been kunnen zetten als het om perspectief en dieptebeleving gaat.
De migraine tikte me vandaag weer onderuit, dus geen muziek helaas, en verder ook even rust.
Ook vandaag blijf ik nog even bij de geniale Duitse stripmaker Flix, een van de veelzijdigste stripmakers die ik ken. Hij maakt sinds 2010 voor de Berliner Tagesspiegel elke maand een paginagrote strip over alle mogelijke aspecten van de liefde, en die strips zijn gebundeld in een mooi, groot boek waarin al die tekeningen voortreffelijk tot hun recht komen. Heel erg leuk, maar ook met diepgang en een scherp randje af en toe. Een absolute aanrader.
Flix – Mooie dochters.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 23 is een spel van optische illusies dat vooral wordt bepaald door de sterke wisselwerking van licht en schaduw, waardoor je, zonder dat je precies weet hoe, op het verkeerde been wordt gezet. Kijk maar eens wat langer.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 23a is een variatie op een thema, waarbij je op een andere manier ook weer op het verkeerde been wordt gezet. Neem er even de tijd voor, dat werkt bij dit soort grafieken altijd het beste.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 23b werkt het beste van een afstandje, maar ook als je gaat inzoomen kun je er vreemde dingen in ontdekken. Ook dit is weer een gevalletje slow art, kunst die zijn geheimen pas volledig prijsgeeft als je er wat meer tijd en aandacht aan besteedt.
De Duitse stripmaker Flix was voor mij echt een ontdekking, en ik ben nog steeds nieuwe (of liever gezegd oudere) boeken van hem aan het ontdekken, waaronder ook een recente bundel absurdistische cartoons over de liefde. Ook die zijn sterk.
Cartoons van Flix – Zeg nou maar gewoon niks.
Holly’s stempelgrafiek – jul 2021 – nummer 22 is een variatie op een thema, waarbij je als kijker op een subtiele manier op het verkeerde been wordt gezet. Perspectief en diepte lijken niet helemaal vast te staan en waar je precies naar zit te kijken wordt eigenlijk ook nooit helemaal duidelijk.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 22a is een spel van optische illusies en tegelijk een vreemd zoekplaatje, hoewel de meningen over wat je hier ziet nogal verschillen. Kijk zelf maar eens wat je erin meent te ontdekken, naast een zittende beer.
.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 22b lijkt wel in het halfduister gemaakt, in de schemering, met mooie grijze schaduwen in bijna zilverige tinten. Deze bevalt me zelf erg goed, juist door die schemering.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 22c heb ik gemaakt op zwart papier met witte, grijze en zwarte stempelinkt. Hij ziet er bedrieglijk simpel uit, en hij oogt ook wat ingetogener dan de meest andere, dus hij kan wel een beetje extra aandacht gebruiken.
Flix blijkt een van de veelzijdigste en interessantste Duitse stripmakers te zijn, die niet alleen literaire meesterwerken verrassend weet te updaten en Robbedoes een krankzinnig avontuur kan laten beleven, maar die ook de herinneringen van zijn eigen generatie aan de val van de muur in een serie drie-paginastrips heeft weten vast te leggen. Dat begon met een strip over zijn eigen herinneringen, die zoveel reacties opriepen dat hij vrienden naar hun herinneringen ging vragen. Het leverde eerste een serie in de krant op en daarna een indrukwekkend, aangrijpend en ontroerend, maar soms ook hilarisch boek, dat je het huidige Duitsland een beetje beter doet begrijpen. Een fenomenaal goede strip. En dan blijkt Duits lezen helemaal niet zo moeilijk meer te zijn.
Flix – Da war mal was… Herinneringen aan hier en de andere kant – 30 jaar na de val van de muur 1989-2019.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 21 heb ik gemaakt op bruin-beige papier met zwarte en witte stempelinkt, wat altijd bijzondere tussenkleuren oplevert, zoals dat merkwaardig ijle blauw.
Holly’s stempelgrafiek – juli 2021 – nummer 21a is er een die totaal van karakter verandert als je hem gaat kantelen, dan ontstaat er ook een geheel andere diepte en een ander perspectief. Even wat langer kijken en alles verschuift ook nog eens binnen hetzelfde plaatje, zeker als je een keer met je ogen knippert.
En toen had ik het ineens heel druk, en bovendien ben ik weer als een gek aantekeningen aan het maken voor idiote beelden die ik wil maken, dus bleef er dit keer te weinig tijd over voor dit eenmansmagazine. Nou ja, het is ook zomer en anderen hebben vakantie, dus excuses zijn nergens voor nodig. Er valt nog genoeg te kijken, dacht ik zo.