Maria Mazzotta ging altijd al avontuurlijk om met de traditionele muziek uit haar regio in de hak van de laars van Italië, maar nu gaat ze nog een stap verder door de traditie te verbinden aan een powerrocktrio, met scheurende elektrische gitaren en een ongehoord opwindende drummer. Adrenalinekick verzekerd. Geweldig album!
Maria Mazzotta – Onde
Pelli is een onhandige tiener die van zijn grootvader een duizend jaar oude, van generatie op generatie doorgegeven queeste erft: de jacht op het speurende beest. Het verhaal begint als Pelli op zoek gaat naar een meer waarin de Dame van het Meer hem zou helpen aan het zwaard waarmee hij op zijn queeste kan vertrekken. Dat meer is inmiddels een modderpoel en de Dame verloor haar magische krachten, maar het zwaard heeft ze wel voor hem, en ze wil met Pelli mee op queeste. En dan begint een merkwaardig, hilarisch avontuur dat met wat vette knipogen refereert aan de Koning Arthur-legendes, al zijn Pelli’s vervoermiddelen geen paarden, maar de bus en later een gammel scootertje. De (klimaat)problemen van onze tijd ontmoeten hier de sages en legenden van vroeger, in een spannende en vooral erg grappige strip.
De Queeste 1 De dame van het verdwenen meer
Holly’s stempelgrafiek nummer 5422 ziet er van een afstandje heel anders uit dan van dichtbij. Waar je dan precies naar zit te kijken? Kijk zelf maar eens goed, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5423 is een variatie op hetzelfde thema, maar toch ziet het er meteen heel anders uit. Kijk ook hier eens wat langer naar dan zie je met name ook de verschillen goed.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5424 is een merkwaardige combinatie van optische illusies en een multi-interpretabel zoekplaatje voor gevorderden, waar je zowel een nijlpaardje als boezems in kunt zien. En ook deze is voor een deel weer gemaakt met dezelfde stempels als de vorige twee.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5425 is opnieuw een variatie, al ligt deze iets verder weg en werd hij meteen ook wat luguber gevonden, al zie ik dat zelf niet zo. Oordeel zelf maar, en zoom bij deze vooral ook even in, waarbij je niet moet vergeten te kantelen.
Als je de avonturen van Vikingheld Thorgal nog niet kent is de reeks Thorgal Saga een heel mooie manier om te beginnen. Voor deze subreeks vertellen steeds andere tekenaars en scenaristen een avontuur van het sterrenkind, en zo krijg je elke keer een afgerond verhaal. Wendigo speelt zich af bij twee volkeren, het Watervolk en het Bosvolk, die al tijden op voet van oorlog leven. Het ene volk riep een monster op met het doel het andere volk uit te roeien, maar dat plan keert zich tegen hun omdat het monster geen onderscheid maakt tussen verschillende mensen. Thorgal wordt gedwongen mee te vechten tegen het monster, want zijn vrouw Aaricia is ziek en zwanger en hij krijgt het reddende medicijn pas als hij het monster heeft gedood.
Thorgal Saga 2 – Wendigo
Holly’s stempelgrafiek nummer 5418 is een variatie op een thema, en deze zit net even iets geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht misschien zou denken. Kijk er dus even iets langer naar als je me niet gelooft.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5419 heb ik weer gemaakt met stempels die ik uit de grootste rubberen gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth heb gesneden met een afbreekmesje. Voor het handmatig stempelen gebruik ik als altijd weer mijn uitgebreide verzameling zwarte stempelkussens, waardoor er een heel palet aan grijzen en subtiele kleuren ontstaat.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5420 is wat weerbarstiger, maar als je wat langer kijkt valt ook hier alles vanzelf op zijn plek. Neem er dus gewoon even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5421 is er ook weer een waarbij het even kan duren voordat alles op zijn plek valt – inzoomen kan je helpen om wat sneller greep op het beeld te krijgen, en langer kijken helpt altijd.
Hermann is een striptekenaar die al een ruim mensenleven lang meesterwerken tekent en die nog steeds losser en trefzekerder lijkt te gaan tekenen. Nu weet hij de sfeer van de Schotse hooglanden met zijn regen en mist van twintig eeuwen geleden perfect vast te leggen, toen de Romeinen daar het land op de Picten probeerden te veroveren. We volgen een monsterlijke man, een moordmachine waar toch een mens in blijkt te schuilen. Een meesterlijke strip in twee delen, dit is deel 1.
Brigantus deel 1 – Verbannen
Holly’s stempelgrafiek nummer 5414 was een ¨poging om een statige dame vast te leggen, maar dat is niet helemaal goed gelukt, vrees ik. Het is wel een mooi spel van optische illusies geworden, waarbij vooral van een afstandje alles mooi gaat golven.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5415 is zo gelaagd dat je er echt meer tijd voor zult moeten uittrekken. Ik weet het, dat zeg ik eigenlijk bijna altijd, maar in dit geval is dat helemaal waar. Zoom vooral even in, dan krijg je wellicht wat sneller greep op het totaalbeeld.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5416 is een variatie op een van mijn thema’s – gewoon verstand op nul zetten en kijken, dan zie je het vanzelf. Hoop ik toch, haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5417 is er een die bij sommige kijkers helemaal niet binnen komt – die zien alleen maar vieze vegen en dan komt de structuur en de schoonheid er niet erdoorheen schemeren. Dat is jammer, want eigenlijk is deze toch ook weer erg mooi, vind ik zelf, omdat je hem op verschillende manieren kunt bekijken.
Lina is een Portugese zangeres en componiste die de grenzen van de fado op een subtiele manier weet op te rekken. De basis blijft gelukkig solide, melancholieke liedjes, gezongen met een prachtige, warme stem. En dan de arrangementen – vaak heel subtiel en spaarzaam, en vaak ook tamelijk ongewoon. Een absolute aanrader.
Lina – Fado Camoes
Holly’s stempelgrafiek nummer 5410 is een spel van optische illusies, maar als je een beetje fantasie hebt kun je er ook ogen in zien, schelpdieren of nog wat andere zaken. Kijk zelf maar eens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5411 is van een afstandje vooral een spel van optische illusies, maar als je gaat inzoomen kom je onmiskenbaar uit bij een torso van een vrouw – een schaarsgeklede vrouw zonder hoofd dus.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5412 is een spel van licht en schaduw, waarbij het perspectief absoluut niet vast lijkt te liggen, zeker niet als je ook nog eens gaat kantelen. Neem er wel even rustig de tijd voor zodat alles op zijn plek kan vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5413 is een relatief simpel spel met optische illusies, maar ook hier zie je meer als je wat langer blijft kijken.
Giulia Millanta is een Italiaanse singer/songwriter die inmiddels al jaren in Austin, Texas woont. Only Luna Knows is haar negende solo-album, dat opnieuw gevuld is met prachtige melancholieke liedjes. Italiaans en Engels worden dit keer afgewisseld, en dat werkt wonderbaarlijk goed.
Giulia Millanta – Only Luna Knows
Soms komt er onverwacht een toevoeging binnen voor een lijstje dat we al heel lang geleden in dit magazine geplaatst hebben, zoals nu weer, een extraatje voor onze lijst Hoe zegt u? – over wonderlijke uitspraken in het Engels.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5406 is een tamelijk subtiele versie van “op-art met een rafelrandje”, waarin veel beweging wordt gesuggereerd, terwijl het tegelijkertijd een heel rustgevende grafiek is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5407 lijkt wel met krijt getekend, maar ook deze is gemaakt met stempels die ik uit grote rubberen gummen heb gesneden, en waarbij ik verschillende zwarte stempelkussens heb gebruikt bij het handmatig stempelen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5408 is een variatie op een thema, en ook hier kun je het beste even de tijd nemen, zodat alles rustig op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5409 is opnieuw een spel van optische illusies, met veel verschillende doorkijkjes, net naargelang waar je je focus legt. Neem er dus even rustig de tijd voor, want er valt weer veel te ontdekken.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 58 gaat over merknamen, en over hoe merkwaardig het eigenlijk is dat je je een naam kunt toe-eigenen. De achtenvijftigste aflevering in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waar ik bij deze meteen een kleine correctie wil aanbrengen – The Byrds veranderden niet birds in byrds in navolging van de Beatles die van beetles beatles maakten – een byrd is gewoon het oud-Engelse woord voor een bard, oftewel een zingende troubadour.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5402 kun je het beste van een ruime afstand bekijken, dan duik je het mooiste de diepte in en werken de optische illusies het beste. Als je dichterbij komt kun je er op een andere manier naar gaan kijken, namelijk als een zoekplaatje voor gevorderden. De liefhebber kan er een hele tijd zoet mee zijn, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5403 is een redelijk subtiel spel van optische illusies dat je, al lijkt het vrij simpel, toch even wat meer tijd moet geven.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5404 is een variatie op de vorige, deels met dezelfde stempel gemaakt, maar bij deze loont het zeker ook de moeite om even in te zoomen. Kantel deze ook eens op je gemak in de galerie, dan zie je waarom iemand deze grafieken ooit kantelkunst noemde.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5405 is gemaakt om van een afstand te bekijken. Als je deze van dichtbij bekijkt verliest hij duidelijk wat van zijn magie. Dus neem afstand en neem dan ook even de tijd om alles op zijn plek te laten vallen.
We hebben er vier jaar op moeten wachten, maar er is weer een nieuw album van de Grunneger Troebadoer Jan Henk de Groot, met elf prachtliedjes in fraaie pop-arrangementen. Ook voor niet-Groningers de moeite waard om naar te luisteren.
Jan Henk de Groot – Fiene
Holly’s stempelgrafiek nummer 5398 is lekker rond geworden, maar ook hier is het weer waar dat schijn bedriegt. Kijk maar eens wat langer en zoom vooral ook even in. Rara wat zie je?
Holly’s stempelgrafiek nummer 5399 is een slag weerbarstiger, maar dat betekent in de praktijk alleen maar dat je er wat langer naar moet kijken omdat het net even wat langer duurt voor alles op zijn plek valt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5400 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden waarin je werkelijk van alles terug kunt vinden – paarden, hoofden, van alles en nog wat. Van een afstandje werken de optische illusies het beste.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5401 is een variatie op een van mijn thema’s, en zoals meestal spelen de optische illusies weer een rol. Als je er wat sneller greep op wil krijgen kun je het beste even inzoomen en op je gemak even daar kijken. Dan valt in het totaalbeeld alles wat gemakkelijker op zijn plek.
De jonge Cheyenne Dull is de enige overlevende van een moordpartij waarbij zijn hele stam wordt vermoord. Hij wordt halfdood gevonden door een rondreizende fotograaf die hem onder zijn hoede neemt en die hem wil helpen om wraak te nemen. Wanted is een bloedstollende strip over racisme in het Wilde Westen, over schurken die nergens voor terugdeinzen en drie helden die op zoek zijn naar gerechtigheid. Want de twee worden later vergezeld door een jonge zwarte vrouw die naar dezelfde schurken op zoek is. Niet voor tere zieltjes, maar wat een geweldige strip!
Wanted – het bloedportret.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5395 is van een afstandje een spel van optische illusies dat bij kantelen steeds verandert, en als je dichterbij komt een fraai berglandschapje.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5396 is een variatie op een thema, ritmisch opgezet als een jazzcompositie, met wat subtiele optische illusies om je als kijker op scherp te zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5397 is vooral een spel van licht en donker, en ook weer van subtiele optische illusies waarmee ik je als kijker op scherp probeer te zetten.
Ik ben al een paar maanden bezig om de catalogus van de Canadese Kevin Breit met terugwerkende kracht te ontdekken, maar ik moet ondertussen ook zijn huidige productie in de gaten houden, want de man brengt in een moordend tempo het ene na het andere meesterlijke album uit. Zijn nieuwe is net uit, en het is een ouderwets stevig rock-album geworden, van superieure topkwaliteit in alle opzichten.
Kevin Breit – Junior Bonaparte
Het nummer Boom Chicka Boom had Breit in 2013 ook al opgenomen met het Upper York Mandolin Orchestra, en dat geeft me de gelegenheid zijn veelzijdigheid te laten zien in de bijna slapende rubriek Twice is Nice, waarin ik twee totaal verschillende versies van hetzelfde liedje laat horen
Kevin Breit – Boom Chicka Boom – twice is nice
Holly’s stempelgrafiek nummer 5392 kun je op verschillende manieren bekijken, niet alleen wat betreft diepte en perspectief, maar ook als je er naar kijkt als een zoekplaatje voor gevorderden. Dus als je wat tijd over hebt, ga er dan eens rustig voor zitten en kijk wat langer dan je voor een beeldscherm gewend bent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5393 is er een waar veel beweging in zit, maar als je er echt greep op wil krijgen kun je het beste eerst even inzoomen en daar even wat beter kijken. Dan heb je daarna sneller greep op het totaalbeeld.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5394 lijkt op het eerste gezicht misschien wat weerbarstig, maar als je wat langer kijkt opent dit subtiele spel van licht en schaduw zich bijna vanzelf voor je.
Terug naar Eden is het verhaal van een foto, een moeder en een hele familie. Antonia is de moeder van de tekenaar en schrijver van dit aangrijpende en zelfs hartverscheurende boek. Hij vertelt haar levensgeschiedenis, dat van een ongeschoolde vrouw uit een doorsnee Spaans gezin. Haar leven werd door de Spaanse Burgeroorlog met armoede en honger nog zwaarder dan het in de machocultuur die er heerste toch al was. Stukje voor beetje wordt aan de hand van die ene foto het verhaal van de familie verteld, en dat is een indrukwekkend verhaal dat je niet snel zult vergeten.
Paco Roca – Terug naar Eden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5389 is een spel van optische illusies waarvan de effecten het beste werken als je een beetje afstand neemt. Bovendien is het een zoekplaatje voor gevorderden, maar daarvoor kun je het beste een beetje inzoomen. Geduld en extra aandacht zijn ook hier weer onontbeerlijk, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5390 is ook weer een spel van optische illusies, maar het is niet heel moeilijk om er een verzameling dode ogen in te zien. Kijk er toch eens wat langer naar, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5391 heb ik gemaakt op bruin kraftpapier met zwarte stempelinkt en witte acrylverf. De effecten zijn net weer wat anders.
