Vostok, remote islands is de titel van een opmerkelijke cd die geïnspireerd is door Judith Schalansky’s boek “Atlas van afgelegen eilanden waar ik nooit een voet op zal zetten”. Basklarinettist Fie Schouten, bassist Vincent Courtois en pianist Guus Janssen componeerden en improviseerden samen met gastspeler Guiseppe Doronzo een uur aan composities bij elkaar en het resultaat is zonder meer verbluffend te noemen. De eilanden in vooral de Stille Oceaan komen op een wonderbaarlijke manier tot leven.
Vostok – Remote Islands
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 991 is een variatie op een van mijn thema’s, met vreemde schaduwen en optische illusies die je als kijker subtiel op het verkeerde been kunnen zetten. Langer kijken kan je helpen om er greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 992 is opnieuw een spel van optische illusies, waarbij je even de tijd moet nemen om alles op zijn plek te laten vallen. Bij het kantelen wordt alles net weer even anders, dus dan moet je ook niet te snel weer doorklikken, maar ook even iets langer blijven kijken.
Het was een geniale slogan van het stripweekblad Kuifje – “het weekblad voor de jeugd van 7 tot 77 jaar”. Kuifje heeft bijna een halve eeuw bestaan, maar het laatste nummer verscheen helaas ruim dertig jaar geleden. Maar ter gelegenheid van het geboortejaar van het weekblad Kuifje werd er een hommage gemaakt door de stripmakers van nu aan de mythische personages van het weekblad Kuifje, en aan hun makers. Het werd een geweldig boek van ruim 250 pagina’s propvol nieuwe, verrassende en vaak hilarische strips. Een absolute aanrader.
Kuifje Special 77 jaar
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 989 is er een die wat meer tijd en aandacht nodig heeft. Ja, ik weet het, dat zeg ik wel vaker bij mijn grafieken, maar deze zit net weer wat geraffineerder in elkaar, met licht en schaduw dat op een opmerkelijke manier werkt, en dat zie je pas als je er wat langer naar kijkt. Geloof me.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 990 kun je het beste van een afstandje bekijken, en ook hier, ik kan het niet vaak genoeg herhalen, is het zaak om wat langer te blijven kijken. Als je gewoon snel door de galerie heenflipt doe je jezelf echt tekort, want dan mis je de kern van waar het hier om draait.
We zijn met onze GoFundMe-actie nu al op een kwart van het bedrag dat we nodig hebben om weer in een veilig en bewoonbaar huis te kunnen wonen straks, dus het zou fijn zijn als je zou kunnen doneren als je dat nog niet gedaan had, of de link zou kunnen delen. We hoorden dat mensen problemen hadden met het doneren, en daarvoor gaf GoFundMe de volgende tips:
- Probeer een ander apparaat. Bijvoorbeeld als je een mobiel apparaat gebruikt, kun je een computer (of vice versa) gebruiken.
- Probeer het met een andere browser. Google Chrome en Firefox zijn vaak het meest betrouwbaar.
- Probeer het met een andere internetverbinding. Als je mobiele data gebruikt, switch dan naar wifi of een andere verbinding.
- Probeer het met een andere kaart. Bijvoorbeeld, als de CVV-code van de kaart 000 is, dan lukt het niet.
- Controleer of je alle kaartgegevens juist hebt ingevoerd, inclusief de spelling van je naam, postcode, kaartnummer, beveiligingscode en de vervaldatum.
- Neem contact op met de creditcardmaatschappij om er zeker van te zijn dat ze betalingen aan de door jou uitgekozen GoFundMe-campagne toestaan. Als je deze opties hebt geprobeerd en er zijn nog steeds problemen dan kun je rechtstreeks contact met GoFundMe opnemen – zij helpen je dan graag verder: https://support.gofundme.com/hc
Kevin Breit, de geniale Canadese gitarist waar ik het een paar dagen geleden over had omdat hij een album met Don Rooke had opgenomen, heeft een tijdje geleden een compleet album van dertig nummers gemaakt rond een van zijn favoriete instrumenten, namelijk de mandoline. Nummers van Joni Mitchell, Prince, Roger Miller en vele anderen ondergaan een complete metamorfose en worden daar alleen maar beter van. Breit arrangeerde, speelde mandoline en bas en zorgde dat de gastzangers hun teksten onvergetelijk zongen. Een subliem meesterwerk dat niemand zich mag laten ontgaan.
Kevin Breit – I Love You
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 987 heb ik gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, dat levert vaak een mooie structuur op. Optische illusies en de suggestie van vreemde zaken gaan weer eens hand in hand hier, en wat langer kijken is dan ook aan te bevelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 988 is voor een deel met dezelfde stempel gemaakt als nummer 987, alleen met een iets ander effect. Bij deze moet je beslist ook even inzoomen, want als je van een afstandje misschien aan vlinders moest denken worden het close up toch echt een paar vingers.
Charles Burns is de grootmeester van de subtiele horror, en in het stripdrieluik Daedalus laat hij zien hoe een introverte student langzaam gek wordt als een liefde niet beantwoord wordt. Deel 3 van de trilogie sluit het verhaal indrukwekkend af.
Charles Burns – Daedalus 3
Twee merkwaardige boekjes met oude ansichtkaarten, die allemaal een kleine bewerking hebben ondergaan. Vooral René Stoute’s Ansichtkaarten uit den vreemde ziet er op het eerste gezicht uit als een van die ansichtkaartenverzamelboekjes waar er heel veel van gemaakt zijn, maar Stoute voegt overal onderschriften toe, voegt tekstballonnen in en maakt er soms fraaie collages van, met vaak hilarische resultaten. Dat geldt ook voor het andere boekje, van Arlette Boerlage, dat iets meer een verhaal vertelt, maar dat ook van de nonsensicale humor aan elkaar hangt. Bizar en erg leuk.
Ansichtkaarten uit den vreemde en een wild romantisch avontuur.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 985 kun je het beste eerst van heel dichtbij bekijken, dus in de galerie even eerst naar de laatste vier plaatjes, want daarna bekijk je het totaalbeeld toch net even anders. Neem ook bij deze grafiek weer even de tijd, want dat heeft hij echt nodig.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 986 is een merkwaardige, want van een afstandje kun je er duidelijk gezichten in zien, maar die verdwijnen vrijwel helemaal als je dichterbij komt. Dat is dus de kracht van suggestie.
Vormgever Koos Staal heeft zichzelf met pensioen verklaard, maar hij maakte nog wel een fraai boek voor zijn eigen plezier, over de pictogrammen die je op toiletten vindt en die aangeven waar je als man of als vrouw naar binnen mag stappen. Koppeltekens heet het boek dat een ode is aan het vak vormgeven, want het is onvoorstelbaar hoeveel oplossingen er zijn als je alleen maar met een pictogram de simpele boodschap wil afgeven: mannen hier, vrouwen daar. Staal is een man van de details, dus dat boek is van kaft tot kaft interessant, en zelfs de envelop waarin je hem toegestuurd krijgt is subliem. Een absolute aanrader dus.
Koos Staal – Koppeltekens.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 982 kun je het beste van een afstandje bekijken, want daar is hij op gemaakt. Dat geldt zelfs als je helemaal inzoomt – ook daar ziet hij er ineens veel interessanter uit als je even wat afstand neemt. Je kunt natuurlijk ook eerst de kleine plaatjes bekijken voor de je de galerie induikt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 983 is opnieuw een spel van optische illusies, terwijl je het gevoel hebt dat je naar iets bekends zit te kijken, een stukje muur misschien? Maar als je langer kijkt merk je dat je als kijker steeds op het verkeerde been wordt gezet, dus neem er even rustig de tijd voor, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 984 lijkt van een afstandje wel een verzameling bananen, maar ook hier heb je te maken met gezichtsbedrog. Kijk maar eens wat beter en wat langer.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 42 gaat over de belangrijkste taak van de overheid, namelijk het garanderen van bestaanszekerheid voor iedereen in de samenleving. De tweeënveertigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors. Elke zondag vind je hier een nieuwe aflevering.
Onze lokale krant heeft inmiddels een complete pagina aan ons “onbewoonbaar verklaard”-verhaal gewijd, waarbij de redacteur ook de naam van de man noemt die de ellende bij ons veroorzaakt heeft. Vervelend, want die naam hebben wij uitdrukkelijk steeds niet genoemd, maar goed, dat blijkt journalistieke vrijheid te zijn. We zijn met onze GoFundMe-actie nu al op een kwart van het bedrag dat we nodig hebben om weer in een veilig en bewoonbaar huis te kunnen wonen straks, dus het zou nog steeds fijn zijn als je zelf zou kunnen doneren als je dat nog niet gedaan had, of de link zou kunnen delen. Hier vind je het verhaal zoals het in Haren de Krant staat:
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 979 is ritmisch opgezet, en je kunt deze ook weer het beste van een afstandje bekijken, al is er van dichtbij ook op een andere manier weer veel te genieten. Maar als je wat afstand neemt gaat alles bollen en gaan de optische illusies hun werk doen, en dat blijft leuk, vind ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 980 is wat weerbarstiger, maar als je ook hier even rustig de tijd neemt valt alles niet alleen mooi op zijn plek, maar dan ga je ook de lichamen en misschien zelfs de gezichten zien die ik hier verstopt heb.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 981 lijkt wel met vetkrijt getekend, maar ook deze heb ik gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje gesneden heb uit de grootste rubberen gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, waarna ik ze handmatig gestempeld heb met behulp van mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens, die garant staan voor een brede variatie aan zwarten, grijzen en subtiele kleuren.
De twee opmerkelijkste en beste gitaristen van Canada kenden elkaar al decennia lang en hadden heel wat gemeen, onder meer dat ze muziek schrijven en opnemen die nergens onder valt. Nu hebben ze eindelijk samen een album opgenomen, met hun vriend David Piltch op de bas erbij. Dus twee gitaristen en een bas, en een geniaal album, een absoluut meesterwerk waar bij mij op dit moment alle andere muziek voor moet wijken. Jawel.
Kevin Breit & Don Rooke with David Piltch – Bloom
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 976 is zowel van een afstandje als van dichtbij fascinerend, wat mij betreft, en eigenlijk moet je in de galerie bij elke kanteling even wat langer blijven kijken, als je jezelf een plezier wil doen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 977 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit – minimal art 2.0 zou je kunnen zeggen. Toch gebeurt ook hier meer dan je op het eerste gezicht zou zeggen. Meditatiekunst, noemde een vriend van me dit wel eens – verstand op nul en gewoon wat langer kijken, dan gebeurt er ineens van alles.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 978 is een spel van licht en schaduw, waarbij de schaduwen wat overheersen. Deze kun je het beste eerst even van dichtbij bekijken, dus in de grafiek eerst even naar de laatste plaatjes, dan krijg je wat sneller greep op het geheel.
Het boek van het jaar is wat mij betreft een Russisch kinderprentenboek uit 1937, en dan vooral om wat vertaler Robbert-Jan Henkes ermee gedaan heeft. Hij maakte er een sublieme, humoristische cursus vertalen van die niet alleen hilarisch is maar die je ook aandachtiger al die kindergedichten laat lezen. Een heerlijk boek, en als gezegd: het Boek van het Jaar!
Robbert-Jan Henkes – Hé. waar zijn mijn kindjes? Nee, niet jullie, vrindjes, maar mijn echte kindjes!… Nikolaj Radlov, Daniil Charms, Nina Gernet en Natalja Dilaktorskaja.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 974 is ook weer als een minimal music compositie opgezet, met een beetje jazz toegevoegd, zou je kunnen zeggen. Langer kijken is daarbij aanbevolen, want het kan even duren voor alles op zijn plek valt en voor je de details gaat waarderen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 975 heeft ook tijd nodig. Een vriend die een van mijn stempelgrafieken heeft gekregen zei tegen me dat hij na een paar weken pas het gevoel kreeg dat hij echt vat kreeg op die grafiek – hij vond dat ze absoluut ongeschikt zijn om ze op deze manier te presenteren, omdat je ze op een beeldscherm altijd te vluchtig zult bekijken. Tja, misschien onderschat ik mijn publiek wel. Ik hoop van niet.
Ekhö is een van de beste en vooral ook grappigste fantasystripreeksen die ik ken, en ook het twaalfde deel in de reeks stelt niet teleur. Sublieme tekeningen, heel veel kleine grappen, een onvoorspelbaar maar bijzonder goed en leuk verhaal, allemaal over een spiegelwereld zonder elektriciteit, die in goede banen wordt geleid door preshaunen, die er uitzien als kleine knuffelbeesten. En ook nu wordt het lichaam van Fourmille Gratule, de hoofdrolspeelster, overgenomen door een net overleden persoon die nog wat dringende zaken wil afhandelen.
Ekhö deel 12 – De Walkure van de Fjorden
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 972 laat van een afstandje vooral zijn optische illusies tot zijn recht komen. Als je een beetje gaat inzoomen kun je ook de details wat beter bekijken, en daar wordt hij nog net even wat intrigerender van, vind ik zelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 973 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar ook hier loont het de moeite om even wat langer te blijven kijken.
Mehmet Polat is een van de grootste en avontuurlijkste oud-spelers die ik ken. Hij kan zich meten met de hele groten als Rabih Abou-Khalil, Anouar Brahem, of in eigen land Haytham Safia. Op een virtuoze manier weet hij schijnbaar moeiteloos verschillende muzikale werelden met elkaar te verbinden, en dat levert opnieuw een magnifiek album op met ruim een uur machtig mooie muziek, zonder ook maar één zwak moment.
Mehmet Polat Quartet – Embodied Poetry.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 969 is een variatie op een thema, en ook hier moet je gewoon geduld hebben en wat langer blijven kijken. Kantelen in de galerie is ook zeker een aanrader, want dan verandert er van alles.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 970 is vooral een spel van optische illusies, waarbij de merkwaardige kleuren die mijn verzameling zwarte stempelkussens opleveren absoluut helpen, maar het is ook een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waarin van alles verstopt zit voor iedereen met een beetje levendige fantasie.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 971 is wat aan de weerbarstige kant, maar als je inzoomt krijg je ook op deze vrij gemakkelijk greep, en dan heb je het grote beeld ook sneller te pakken. Juist de weerbarstigste grafieken blijken overigens het langste mee te gaan – ze vervelen eigenlijk nooit, en je ontdekt er steeds iets nieuws in.
Ik, Holly, ben van de inhoud van dit magazine, maar mijn zoon Jip is van de techniek, en hij heeft dit magazine weer een broodnodige opfrisbeurt gegeven, zodat hij onder meer veel beter leesbaar is op de mobiele telefoon, en je veel gemakkelijker van de ene rubriek naar de andere kunt hoppen. En in ruim twintig jaar is er heel wat archief opgebouwd waarin je kunt grasduinen. Dat is nu in één klap veel toegankelijker geworden.