Ruud’s stokpaardjes aflevering 44 gaat over het verbieden en verbranden van boeken, en waarom dat altijd een slecht idee is, en ook waarom het verbranden van boeken niets met de vrijheid van meningsuiting van doen heeft. De vierenveertigste aflevering in deze reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1015 kun je het beste eerst even van dichtbij bekijken, dus dan ga je in de galerie eerst naar de laatste vier plaatjes en daar blijf je dan ook even wat langer kijken, want daarna begrijp je de totale grafiek ook meteen beter.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1016 lijkt wat weerbarstig, maar als je er eenmaal greep op hebt is het een heel fascinerende, gelaagde, fraai gestructureerde optische illusie-uitdaging, waar je een hele tijd zoet mee kunt zijn als kijker.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1017 is wat betreft weerbarstigheid misschien nog wel een graadje erger dan nummer 1016, maar ook hier zit structuur en regelmaat in, en kun je er vrij eenvoudig greep op krijgen door je daar op te concentreren. Inzoomen wil ook nog weleens helpen.
Vijftig jaar lang heeft schrijver en vormgever Piet Schreuders voor de lol de Poezenkrant gemaakt, een tijdschrift dat geen krant was en eigenlijk ook niet echt over poezen ging, maar vooral over vormgeving, taal en humor. Elke keer zag het er weer anders uit en was het een complete verrassing, maar je wist dat je het blad altijd van kaft tot kaft moest spellen, want de grapjes zaten overal. En nu ligt de allerlaatste Poezenkrant in de winkel, nummer 70, gedateerd precies een halve eeuw na het eerste nummer. Sla dus nog één keer toe voor een staaltje superieur geouwehoer, verpakt in een perfect vormgegeven blad.
De laatste Poezenkrant – nummer 70
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1011 is, naast een spel van optische illusies, ook weer een zoekplaatje voor gevorderden, al moet je misschien wel even kantelen voordat je de gezichten ziet verschijnen, al zit er ook nog meer in verstopt. Ik weet dat ik in ieder geval één lezer van dit magazine hiermee een groot plezier doe, en misschien gaan anderen ook eens op zoek, wie weet.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1012 is een speciale herfstgrafiek waarin ik eikeltjes verstopt heb, die overigens vrij gemakkelijk te vinden zijn volgens mij. Van een afstandje kun je zien dat ik het toch niet kon laten er ook weer wat optische illusies op los te laten om het net even wat interessanter te maken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1013 is voor meer interpretaties vatbaar – de een ziet er dansende mensen in, de ander een orgie, terwijl ik zelf gewoon een abstracte compositie dacht te maken waar ik wat optische illusies ingebakken had. Tja.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1014 heb ik vooral in de grijzen gehouden, ook omdat ik deze op vrij grof papier heb gemaakt dat meer op dik, zuigend krantenpapier lijkt dan op echt goed papier om op te werken. Dan kan het grijs een uitdaging worden.
Impetus Group zou je de vijfmansbigband van de Vlaamse freejazzgitarist Dirk Serries kunnen noemen. De tweekoppige blazerssectie is Brits, de drie anderen zijn Belgen, en samen maken ze muziek waar je als luisteraar echt even voor moet gaan zitten. Maar dan word je ook volledig weggeblazen. Wat een geweldig album!
Impetus Group – Density Dots.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1007 kun je het beste op je gemak van alle kanten bekijken om te ontdekken wat de lichtval en de schaduwen doe met het perspectief van deze grafiek. De kleuren komen als altijd uit verschillende zwart stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1008 is een spel van licht en schaduw op ruwe brokken steen. Zou je denken. Kijk toch maar eens wat langer en beter.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1009 is kantelkunst die zijn geheimen niet in één keer prijsgeeft. Ook hier zul je echt wat langer naar moeten kijken voordat je ziet welke kanten alles hier op kan vallen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1010 is misschien iets weerbarstiger dan de andere, maar ook hier valt alles op zijn plek als je de moeite neemt wat langer te blijven kijken. Slow art, dames en heren. Een balsem voor de ziel in deze hectische tijden.
Vis is een meisje dat geen vrienden heeft, altijd gepest wordt en ouders heeft die altijd aan het werk zijn. Dan komt er een nieuw meisje op school, Peer, en ontstaat er een vriendschap, maar Peer heeft een leven dat misschien nog wel ingewikkelder is. Een prachtig stripverhaal over kindermishandeling, verwaarlozing, eenzaamheid, maar ook over echte vriendschap en hoe je samen uit de ellende kunt komen.
Vis
Voor een nieuw album van de Rotterdamse elektronikatovenaar Michel Banabila ga ik altijd handenwrijvend zitten, want dat is altijd meer dan goed. Dit keer gaat het om een samenwerking met de Franse elektronicaveteraan, componist en multi-instrumentalist Pierre Bastien, die al net zo avontuurlijk blijkt te zijn ingesteld. Dat levert een vrolijkstemmend, luchtig maar toch spannend en complex album op waar je als veeleisend luisteraar weer een hele tijd mee toe kunt. Een prachtplaat!
Michel Banabila & Pierre Bastien – Baba Soirée
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1004 lijkt wel een verzameling stenen, totdat je wat beter gaat kijken. Fake news is werkelijk overal te vinden, dames en heren. Kwestie van goed leren kijken, en dat beginnen bij kunst.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1005 is op-art met een rafelrandje, en dus ook weer een grafiek die meer tijd en aandacht nodig heeft. Het is niet anders.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1006 is, net als mijn andere stempelgrafieken, gemaakt met een redelijk groot arsenaal aan zwarte stempelkussens. Toen ik ontdekte dat een zwart stempelkussen al snel zijn pure zwarte kleur verliest ben ik dankbaar gebruik gaan maken van de verschillende subtiele kleuren die dat opleverde. Zoom maar eens in, dan zie je beter wat ik bedoel.
Tom Jackson, Neil Metcalfe, Benedict Taylor en Daniel Thompson zoeken graag de grenzen van de geïmproviseerde muziek op. Hun muziek is altijd spannend, maar ik word er vooral ook erg vrolijk van, want deze vier Britten hebben onmiskenbaar gevoel voor humor. In Stamford Brook in Londen namen ze in 2019 twee sessies op, eerst als trio en later als kwartet, en die sessies worden nu als dubbel-cd uitgebracht. Een aanrader voor iedereen die van avontuurlijke muziek houdt.
Hunt at the Brook Again / Hunt at the Brook with Neil Metcalfe
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1001 is een mooi gevalletje kantelkunst, dus je kunt voor deze het beste gebruik maken van de galerie om hem even op je gemak van alle kanten te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1002 is vooral een kwestie van focussen – haal je de bruinere delen naar voren of de zwartwitte delen? Optische illusies doen de rest, waardoor je als kijker weer heerlijk op scherp wordt gezet. Kijken, daar draait het hier weer om, wat denk je dat je ziet en wat zie je werkelijk?
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1003 is opnieuw een spel van optische illusies en van suggestie. Langer kijken is dan ook zeker aanbevolen. We zijn wat aan het experimenteren met de manier waarop je de grafieken te zien krijgt, maar de galerie werkt nog steeds als altijd.
Kevin Breit is niet alleen een virtuoze multi-instrumentalist die van alle markten thuis is – bluesrock, pop, country, soul, en noem maar op – hij is bovendien een geweldige liedjesschrijver, zoals hij op zijn nieuwe solo-album weer eens uitgebreid bewijst met elf sublieme songs die ook nog eens magnifiek gearrangeerd zijn. Geniaal en veelzijdig, en weer een album dat met elke draaibeurt beter wordt, het kenmerk van ware kwaliteit.
Kevin Breit – Yearning Soul Rebellion
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 999 is een spel van schaduwen en merkwaardig lichtval, die je allebei op het verkeerde been kunnen zetten. Bij het kantelen verandert er dan ook nog eens het een en ander in perspectief, waardoor je weer je blik moet bijstellen, kortom, je bent als kijker wel even bezig met deze grafiek.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 1000 – op de valreep van oktober de duizendste stempelgrafiek van dit jaar, en als je goed hebt opgelet heb je kunnen zien dat je in dit magazine inmiddels al meer dan vijfduizend van mijn stempelgrafieken kunt vinden. En dan te weten dat ik alleen de best gelukte exemplaren hier laat zien. Haha. Mijn huisgenoten moesten altijd al een beetje lachen om de gretigheid waarmee ik altijd aan het werk ga, of het nou gaat om tekenen, schilderen, beeldhouwen of stempelen. Dat zal wel nooit meer overgaan, vrees ik. Met enige trots presenteer ik hier dus stempelgrafiek nummer duizend van 2023:
De Blauwbloezen is een langlopende strip over de Amerikaanse burgeroorlog, met in de hoofdrollen de gezagsgetrouwe sergeant Chesterfield en soldaat Blutch, die alleen maar wil deserteren. De verhalen werden in de loop der tijd steeds realistischer, en in het 67ste deel draait het vooral om hoe de Indianen tussen de partijen vermorzeld werden. Blutch en Chesterfield moeten op pad met een cartograaf die de Indiaanse gebieden in kaart moet brengen – hij blijkt een trotse anarchist te zijn, wat de zaken niet simpeler maakt.
De Blauwbloezen – 67 – Vuur en IJs
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 997 lijkt op het eerste gezicht wel één grote bak krioelende knaagdieren (muizen? cavia’s? ratten?’), maar als je gaat kantelen of inzoomen kun je er ook op andere manieren naar gaan kijken. Alhoewel. Als je de knaagdieren eenmaal hebt gezien kom je er vrij moeilijk weer van los, ben ik bang.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 998 was voor iemand meteen een uitgemaakt zaak – partjes appel! Maar zo simpel is het toch niet helemaal, vrees ik, want deze zit toch net even wat ingenieuzer in elkaar, en van partjes appel is eigenlijk helemaal geen sprake, al kun je die er met wat fantasie er best in zien.
Mijn technische man Jip waarschuwde me dat ik wat rustig aan moet doen met de stempelgrafieken, omdat anders dit magazine over twee maanden krakend en piepend tot stilstand komt omdat er niets meer bijgeplaatst kan worden. Dus ik zal proberen me een beetje in te houden en alleen de beste grafieken te laten zien (dat deed ik al, maar ik zal nog strenger worden).
Ruud’s stokpaardjes aflevering 43 draait om de vraag hoe het mogelijk is dat één man de absolute macht in een land kan verkrijgen, en dan niet zozeer hoe dat kan maar waarom. De drieënveertigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors. Elke zondag publiceren we hier een nieuwe aflevering.
De Vlaamse broers Hartwig en Ward Dhoore vormen samen het duo Siger, en met hun tweede album leveren ze wederom een magnifiek plaatje af van geïmproviseerde, op Vlaamse folk gebaseerde avontuurlijke muziek die volstrekt uniek is. Puur genieten.
Siger – When we fly.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 nummer 995 is er een waarin de optische illusies als het ware over elkaar heen buitelen. Je zult hier dan ook echt even wat langer moeten kijken als je er echt greep op wil krijgen en de verschillende manieren wil doorgronden waarop je naar deze grafiek kunt kijken. Maar laat je dat vooral niet ontmoedigen, want het is zonder dat je dat weet best een aangenaam plaatje om naar te kijken, vind ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 996 wint aan kracht door het kleuraccent dat ik te denken heb aan een van mijn zwarte stempelkussens, die steeds meer van zijn oorspronkelijke zwarte kleur is gaan afwijken. Ik maak daar dankbaar gebruik van.
Het Italiaanse Classica Orchestra Afrobeat combineert Europese strijkers, houtblazesr en een klavecimbel met Afrikaanse percussie, liedjes en polyritmiek, met een verbazingwekkend resultaat. Opwindender heeft klassieke muziek zelden geklonken.
Classica Orchestra Afrobeat – Circles
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 993 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, al kun je r als je gaat inzoomen wat gemakkelijker een hand in herkennen. Maar het gaat hier toch vooral om de optische illusies die het perspectief op losse schroeven zetten. Blijft leuk, vind ik zelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 994 is een buitengewoon geraffineerd spel met optische illusies en met je fantasie, want je kunt hier, zeker als je niet al te dichtbij komt, werkelijk van alles in ontdekken. Kijk er maar eens wat langer naar, en vergeet niet in de galerie bij elke kanteling even stil te blijven staan.
Vostok, remote islands is de titel van een opmerkelijke cd die geïnspireerd is door Judith Schalansky’s boek “Atlas van afgelegen eilanden waar ik nooit een voet op zal zetten”. Basklarinettist Fie Schouten, bassist Vincent Courtois en pianist Guus Janssen componeerden en improviseerden samen met gastspeler Guiseppe Doronzo een uur aan composities bij elkaar en het resultaat is zonder meer verbluffend te noemen. De eilanden in vooral de Stille Oceaan komen op een wonderbaarlijke manier tot leven.
Vostok – Remote Islands
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 991 is een variatie op een van mijn thema’s, met vreemde schaduwen en optische illusies die je als kijker subtiel op het verkeerde been kunnen zetten. Langer kijken kan je helpen om er greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 992 is opnieuw een spel van optische illusies, waarbij je even de tijd moet nemen om alles op zijn plek te laten vallen. Bij het kantelen wordt alles net weer even anders, dus dan moet je ook niet te snel weer doorklikken, maar ook even iets langer blijven kijken.
