Malcolm Holcombe is een overlever die zojuist kanker heeft overwonnen, en die toen hij in 2022 de diagnose kreeg meteen een album ging opnemen met zijn vaste muzikale partner Jared Tyler. Dit achttiende album heeft dezelfde urgentie van al zijn andere platen – vol unieke, enerverende liedjes die onder de huid kruipen.
Malcolm Holcombe – Bits & Pieces
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 557 heeft veel te danken aan de verschillende zwarte stempelkussens die ik in de loop der tijd verzameld heb – dat fraaie zachtgroene strijklicht komt ook van een van die stempelkussens, opmerkelijk genoeg. Je zou hier gemakkelijk patronen in het zand langs de zee in kunnen zien, maar het blijft in eerste instantie een abstracte compositie, bedoeld om jou als kijker op een subtiele manier in verwarring te brengen. Moet je wel bereid zijn even wat langer te blijven kijken natuurlijk.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 558 heb ik gemaakt op grijs papier, met zwarte en witte stempelinkt, maar dat zal wel zo’n beetje de laatste keer zijn, want die witte stempelinkt is gemeen spul dat niet alleen dwars door het papier heen bijt maar ook een gevaarlijke geur afgeeft. Geen gezond spul dus. Jammer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 559 is een spel van licht en schaduw, dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. Kijk dan wel even wat langer, want die schaduwen kunnen behoorlijk verraderlijk zijn. En kantelen is bij deze ook interessant, want je krijgt elke keer andere perspectieven voor je neus.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 560 lijkt wel een griezelkabinet, en dat is voor een deel te danken aan dat ene zwarte stempelkussen dat die vreemde unheimische groene kleur levert. Verder is dit uiteraard ook weer een subtiel spel van optische illusies en kan het ook hier absoluut geen kwaad wat langer te blijven kijken.
Andries Boone is een mandolinespeler die de grenzen van de folk op vele manieren negeert. Zijn nieuwe album werd geïnspireerd door albums van Mike Oldfield en Pink Floyd en de muziek die daaruit ontstaan is zou je bijna symfonische folk kunnen noemen – filmisch, energiek, spannend en bijzonder. Een absolute aanrader, dit soloalbum van de MANdolinMAN zelve.
Andries Boone – C,O,N,V,E,R,S,A,T,I,O,N,S
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 553 moet je beslist even van heel dichtbij bekijken, dus even inzoomen in de galerie, dan kun je goed zien hoe ik met een scherp afbreekmesje heb zitten pielen om stempels te snijden uit rubberen en plastic gummen. Als je dan uitzoomt zie je hoe de vakjes met elkaar een verband aangaan en zo optische illusies creëren.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 554 is er een waarbij de grenzen tussen de verschillende vakjes volledig is verdwenen. Als je heel goed kijkt kun je het raster nog zien, maar feitelijk doet het er niet meer toe. Optische illusies en de suggestie van planten zorgen ervoor dat je op verschillende niveaus als kijker op scherp wordt gezet. Kijk maar eens goed.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 555 is vooral een kwestie van focussen – als je de lichte driehoekjes ziet als hoogtepuntjes zie je een totaal andere grafiek dan wanneer je ze ziet als gaten waar je doorheen kijkt (denk aan lucht). Het verschil is enorm, dus probeer maar eens je focus te verleggen, dat kost in het begin wat moeite, maar het is fascinerend als het lukt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 556 is een voorbeeld van op-art met een rafelrandje, waarbij de optische illusies ietwat verborgen liggen opgesteld in de grove randen. Verder gaat het hier ook om een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je in ieder geval ogen zou moeten kunnen ontdekken. Je hoeft je als kijker dus niet te vervelen.
Ha, weer een nieuw stripalbum van brugpieper Roos Vink! Er staat weliswaar met grote letters op “Strips uit tijdschrift Tina”, maar trek je daar alsjeblieft niets van aan, want deze hilarische, aandoenlijke en soms ook tenenkrommende strips zijn een feest voor lezers van alle leeftijden en alle geslachten. Ik werd er in ieder geval weer buitengewoon blij van.
Brugpieper Roos Vink 8 Enig!
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 549 heb ik gemaakt op grijs papier, en door witte stempelinkt te gebruiken, naast de gebruikelijke zwarte stempelinkten, voeg ik een subtiel accent toe. Het maakt hem meteen wat poëtischer, vind ik zelf. En je kunt er weer van alles in zien. Kijk maar eens goed.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 550 is een buitengewoon subtiel spel van licht en schaduw en van optische illusies, die je bij elke kanteling weer op een iets andere manier op het verkeerde been zetten als kijker. Gewoon wat langer kijken, en alles valt vanzelf op zijn plek, dat is dan wel weer het mooie.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 551 ziet er wat minder subtiel uit, maar zit misschien nog wel geraffineerder in elkaar, kijk er maar eens wat langer naar, dan zie je wel wat ik bedoel. Optische illusies, vreemde constructies en merkwaardige perspectieven. Genoeg te zien, zeker als je er de tijd voor neemt.
Holly’s stempelkunst – 2023 – nummer 552 is er een waarbij je het beste eerst even helemaal kunt inzoomen, want daar ziet hij er het beste uit, op het eerste gezicht althans. Als je er op die manier met je neus bovenop gestaan hebt kun je weer uitzoomen en dan zie je daar ook wel wat er interessant is aan de wisselwerking met de andere vakjes. Het draait toch altijd weer om kijken, kijken en nog eens kijken.
Retimbrar is een negenkoppige Portugese band die voor haar tweede album maar liefst tachtig gastmusici heeft uitgenodigd. De doelstelling van de band was om traditionele Portugese muziek en ritmes in een nieuw jasje te steken, en dat is ze uitstekend gelukt. Een heerlijk, aanstekelijk plaatje.
Retimbrar – Levantar do Cháo
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 545 is een subtiel spel van optische illusies. Als je wil zien hoe subtiel kun je het beste eerst even inzoomen. Deze verandert ook weer bij elke kanteling licht van karakter, dan gaan perspectief en diepte weer hun volstrekt eigen weg. Wat langer kijken is dus absoluut aan te bevelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 546 heb ik gemaakt op grijs papier, en naast zwarte stempelinkt heb ik dit keer ook witte inkt gebruikt voor een extra accent. Ook hier gaat het vooral om een spel van optische illusies, en dat betekent dat je als kijker toch weer even wat langer zult moeten kijken als je alles op zijn plaats wil zien vallen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 547 is een spel van licht en schaduw, waarbij een geheimzinnig groen licht extra cachet aan het geheel geeft. Inzoomen kan bij deze zeker geen kwaad, daar wordt hij zeker niet minder fascinerend van.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 548 is een spel van optische illusies en dan weet je het wel – als kijker moet je dan even uitgebreid de tijd nemen, want grafieken als deze geven zich niet in één oogopslag gewonnen. Rustig wat langer kijken is vaak al voldoende om het perspectief een paar keer te laten verspringen.
Het vanuit België opererende Sufi-ensemble Jawa heeft zich tot doel gesteld de buitengewoon rijke muzikale sufi-tradities die in Aleppo al eeuwen mondeling werden doorgegeven, levend te houden. Last Breaths from Aleppo is een hartverscheurend album geworden met onze kennis van de langdurige oorlog in Syrië, en hoe het er daar momenteel met de muziek voorstaat. Dat de melancholie af en toe bijna ondraaglijk wordt is dan ook wel begrijpelijk.
Jawa – Last Breaths from Aleppo
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 541 lijkt van een afstandje wel een verzameling ogen, maar als je gaat inzoomen zul je dat idee toch even moeten bijstellen. Wat je dan wel ziet hier? Kijk maar eens goed. En vooral even wat langer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 542 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan zie je hoe alles doorloopt en verband met elkaar heeft, al kun je er wel degelijk ook anders tegenaan kijken. Perspectief en diepte liggen hier absoluut niet vast, als kijker word je hier echt op scherp gezet, want je moet wel heel goed kijken om de verschillende mogelijkheden te ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 543 kun je het beste van een afstandje bekijken, want als je dichterbij komt gaat hij er steeds chaotischer uitzien, en dat terwijl híj wel degelijk gestructureerd in elkaar zit.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 544 is vooral een spel van optische illusies waarbij het zinnig is om wat langer te blijven kijken, omdat alles op verschillende manieren op zijn plek kan vallen. Neem er dus even de tijd voor, dat levert ook wat op.
Gisteren was het open dag in de Biotoop, de grote kunstenaarsenclave in Haren. Tot mijn grote verrassing was daar ook een concert gepland van het Capriccio Clarinet Orchestra van John de Beer – De Beer heeft in zo’n dertig jaar tijd een leerlingenorkest gecreëerd van internationale topklasse, waarbij hij zijn leerlingen tot werkelijk ongekende hoogten weet op te stuwen, terwijl hij niet terugdeinst voor echt moeilijke stukken. Hij heeft het stokje een jaar geleden overgedragen aan zijn dochter, maar hij stond nu nog één keer voor zijn orkest, en dat was een genot om te zien..
Capriccio in de Biotoop.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 537 is een duidelijk geval van op-art met een rafelrandje, dus optische illusies die niet strak en glad gepresenteerd worden, maar met iets meer karakter en doorleefdheid, om het zo maar te zeggen. Van een afstandje wat langer kijken is hier aan te bevelen, en kantelen zeker ook, want dan verandert alles meteen van perspectief. Zoom in en je ziet hoe hij is opgebouwd.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 538 is een subtiel spel van licht en schaduw, waarvoor ik een heel rijtje zwarte stempelkussens heb ingezet. Waarschijnlijk weet je, zelfs als je gaat inzoomen, niet waar je precies naar zit te kijken, want als abstracte compositie doet hij toch wel erg bekend aan. Verwarring stichten is altijd leuk. Kijk maar eens wat langer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 539 heb ik gemaakt op bruin-beige papier, waardoor de zwarte stempelinkt weer andere schaduwen creëert. Hij lijkt op het eerste gezicht van een afstandje vrij simpel, maar als je even wat langer blijft kijken zie je dat hij geraffineerder in elkaar zit dan je eerst wellicht dacht.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 540 lijkt van een afstandje vooral een spel van optische illusies maar als je er met je neus bovenop gaat staan (in de galerie gewoon tot het eind inzoomen dus) dan lijkt het wel of je in een klein maanlandschapje bent beland, wat het op een heel andere manier fascinerend maakt.
De lezer die zei dat hij het gevoel kreeg dat ik met de stempelgrafieken steeds hetzelfde aan het doen was moet de vier exemplaren van vandaag maar eens achter elkaar bestuderen.
Ruud’s stokpaardjes – aflevering 20 gaat over de Afrikaanse filosofie Ubuntu – Ruud argumenteert dat deze filosofie feitelijk universeel is omdat het steeds om kernwaarden gaat. De twintigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 534 schuift op-art en kubisme in elkaar, althans daar doe ik een poging toe. Optische illusies gecombineerd met de kubistische grappen van een kleine honderd jaar geleden, dat leek me wel leuk en passend. Van een afstandje bekijken, dat werkt het beste, al blijft deze goed overeind als je gaat inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 535 kun je ook het beste van een afstandje bekijken, al gaat hij raar draaien als je dichterbij komt. Langer kijken is ook hier weer aan te bevelen, want dan verandert er ineens van alles in perspectief en draaibewegingen en diepte-ervaring.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 536 is een spel van licht en schaduw en ook weer een waar van alles in te ontdekken valt. Neem er de tijd voor, en beschouw het als een meditatieoefening door er gewoon even wat langer naar te kijken.
Kiki verhuist met haar ouders en haar kleinere broertje naar Noord-Italië om daar een hotel te runnen, maar voordat het zover is moet er nog heel wat gebeuren aan Casa Kiki. Het idee doet wellicht wat denken aan tenenkrommende televisieseries waarbij de ene ramp de andere opvolgt, maar deze strip heeft toch wel wat meer te bieden, want het verhaal draait om Kiki, die heimwee heeft, en die haar beste vriendin Nora mist. Een feelgoodstrip voor alle leeftijden.
Casa Kiki – 1 Een nieuw begin
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 531 lijkt wat grof, maar kijk wat langer en je bent verbaasd over de subtielere details die er in verborgen zitten. Op-art met een rafelrandje, waarbij tijd echt een rol speelt – hij geeft zijn geheimen niet meteen prijs.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 532 is een variatie op een thema, en dat betekent ook weer subtiele optische illusies en heel veel bijzondere kleuren die allemaal uit verschillende zwarte stempelkussens komen. Vooral als je gaat inzoomen kun je al die kleuren echt goed zien.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 533 is er ook weer een om wat langer en aandachtiger te bekijken, want hoewel hij er simpel en overzichtelijk uitziet blijkt hij dan toch wat geraffineerder in elkaar te zitten. Bekijk hem van een afstandje, maar zoom zeker ook even in.
We hadden al een tijdje niets meer gehoord van Ivo Rosbeek en zijn Lotgenoten, maar na acht jaar zijn ze met zijn vieren naar Zeeland gegaan om daar in een weekend een magnifiek nieuw album op te nemen, met zoals altijd bij deze band geweldige aanstekelijke liedjes, sublieme arrangementen en humor. In het Limburgs, maar dat hoeft voor niemand een probleem te zijn volgens mij. Luister maar eens.
Ivo Rosbeek en de Lotgenoten – Van de berge nao de zieë.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 528 lijkt wel volledig uit tinten grijs te bestaan, maar als je gaat inzoomen zul je zien dat ik er toch wat aardkleuren heb kunnen insmokkelen. Subtiele optische illusies sturen je kijkrichting zonder dat je er erg in hebt, maar als je wat langer kijkt krijg je wel door hoe deze grafiek in elkaar zit.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 529 zit ook goed in de grijzen, om het zo maar te zeggen, maar die doen hun werk hier op een totaal andere manier. Dat maakt het variëren op een thema ook zo leuk – ik stempel altijd ritmisch en gestructureerd, en elke keer komt er een ander effect uit.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 530 lijkt van een afstandje heel simpel en eenvoudig in elkaar te zitten, maar als je dichterbij komt en even wat beter en langer kijkt blijkt hij tioch wat vreemder en geraffineerder in elkaar te steken dan je wellicht zou denken.
Architectuurgidsen van uitgeverij DOM zijn altijd een genot om te lezen, want je krijgt niet alleen de interessantste en fraaiste gebouwen te zien, maar ook de geschiedenis van een land of een stad. Dat is ook weer zo bij de gids voor Montréal, de op een na grootste stad van Canada – je ziet hier de hele vierhonderdjarige geschiedenis van die havenstad langskomen via mooie verhalen en prachtige gebouwen. Genieten in je luie stoel, of wandelend in Montréal.
Architectuurgids Montréal.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 525 is weer een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Dan haakt het wat beter, denk ik maar. Langer kijken helpt als je er greep op wil krijgen, inzoomen zeker ook. Maar voor deze grafiek geldt elke keer weer dat je er even in alle rust wat langer naar moet kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 526 ziet er van een flinke afstand totaal anders uit dan van dichtbij. Van een afstandje werken de optische illusies op hun best, terwijl je, als je gaat inzoomen, vooral vreemde gedrochten ziet verschijnen die in elkaar gefrommeld lijken. Je hoeft je als kijker hier dus niet te vervelen, zeker niet als je ook nog even gaat kantelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 527 heb ik gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje heb gesneden uit plastic gummen. Vervolgens heb ik verschillende zwarte stempelkussens gebruikt om wat kleur in de zaak te brengen. Mijn palet aan zwarte stempelkussens blijft me daarbij verbazen.
