Silent Tears is een bijzonder Canadees project. De teksten zijn gebaseerd op gedichten, verklaringen en teksten van vrouwen die het slachtoffer waren van seksueel geweld en marteling tijdens de Holocaust. Er zijn liedjes bij die komen uit een project van Dr Paula David, die als maatschappelijk werker in een Joods verzorgingshuis in Toronto werkt, en die daar overlevers helpt hun trauma’s te verwerken door samen gedichten te schrijven. Anderen komen van Molly Applebaum, een schrijfster uit Toronto die tijdens haar tienerjaren in een kleine houten doos onder de grond begraven lag in een schuur tijdens de oorlog in Polen.
Op muziek gezet op een bijzondere manier, namelijk als Jiddische tango’s, omdat die hun bloei kenden tussen beide wereldoorlogen in Polen en daarna verdwenen. Het levert een indrukwekkend, aangrijpend album op.
Silent Tears – The Last Yiddish Tango.
Het derde en afsluitende deel van de oorlogsstrip Merlu begint op 5 september 1944, als Chalon wordt bevrijd, en de bevolking dat uitbundig viert na vier jaar onderdrukking. Maar het is ook de dag van vergelding en wraak, en daar gaat het een en ander mis, want zijn de verzetsmannen die nu op het podium stappen wel dezelfden als de verzetsmensen die hun eigen leven in de schaduw riskeerden? En erger nog: degenen die nu aan de schandpaal worden genageld, zijn dat wel allemaal de echte collaborateurs?
Merlu – 3 – De Weg van de Overwinning
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 240 is een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje”, en dat betekent in de praktijk dat je deze het beste van een afstandje kunt bekijken. Toch is inzoomen ook aan te bevelen, omdat je dan kunt zien dat grof en subtiel hier toch ook heel goed samengaan.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 241 is een combinatie van een zoekplaatje voor gevorderden, waar de liefhebber buitengewoon veel in kan ontdekken, en een spel van optische illusies, waar je het beste een beetje afstand voor kunt nemen. Als kijker hoef je je dus absoluut niet te vervelen, want je wordt hier op verschillende niveaus op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 242 is een spel van licht en schaduw, en bij deze is het zeker de moeite waard even in te zoomen, omdat je dan sneller greep op het geheel krijgt, maar ook om die schaduwen wat beter te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 243 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar als je inzoomt zie je dat hij toch niet zo simpel in elkaar zit als je op het eerste gezicht wellicht dacht. Een variatie op de vorige grafiek, net als de volgende.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 244 is nog een variatie op het thema van de twee vorige grafieken, dat wil zeggen dat ik er één stempel telkens opnieuw bij heb gebruikt, alleen de verschillende zwarte stempelkussens heb ik anders gebruikt, waardoor deze nog kleurrijker is geworden.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 9 gaat over grondbezit en uiteindelijk over de vrije markt. Het negende filosofische essay in deze reeks, waarvan we hier elke zondag een aflevering publiceren. En ja, ik blijf het gewoon stug essays noemen, al zullen er dan wellicht wat luie lezers afhaken. Ze zijn altijd weer prikkelend genoeg voor lezers die verder kijken dan hun neus lang is.
De Zwitserse fotograaf Werner Bischof was vooral bekend als een ware grootmeester van de zwartwitfotografie. In zijn archieven ontdekte men een groot aantal glasplaatnegatieven van kleuropnames die Bischof had gemaakt tussen 1939 en 1946, en dat bleek een onverwachte goudmijn te zijn. Het leverde een spectaculaire tentoonstelling en een magnifiek boek op.
Werner Bischof – Unseen Colour.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 236 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, gemaakt met stempels die ik met een scherp afbreekmesje heb gesneden uit de grootste rubberen stempels van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, en met behulp van mijn ruime collectie zwarte stempelkussens, die garant staan voor een breed palet aan grijstinten en vreemde kleuren.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 237 moet je echt van een afstandje bekijken, want dan werken de dieptesuggesties en de optische illusies verreweg het beste. Als je helemaal inzoomt blijft er van die effecten niets meer over en sta je vooral verbaasd te kijken hoe groot het verschil is tussen afstand en dichtbij. Het gaat altijd weer om goed kijken, ook hier weer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 238 heb ik gesneden uit plastic gummen, en deze is dan ook veel gedetailleerder en subtieler. Hier kun je ook gerust inzoomen, want daar wordt hij eigenlijk nog boeiender van. Hij ziet er ingetogen uit, toch valt er bijzonder veel te ontdekken in deze grafiek, dus neem ook hier even uitgebreid de tijd, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 239 is er een waar je heel veel verschillende manieren naar kunt kijken. Je hoeft maar met je ogen te knipperen of je ziet een andere grafiek doordat het perspectief verschoven is, voorkant achterkant is geworden enzovoorts. Neem ook hier dus uitgebreid de tijd, en gebruik vooral de galerie om te kantelen.
Een nieuw album van de Nederlandse flamencogitarist Peter Kalb, beter bekend als El Periquin, is altijd iets om naar uit te zien, want elk album dat hij in zijn veertigjarige loopbaan maakte is een pareltje om te koesteren, en dat geldt zeker ook voor dit tiende album dat hij in zijn eentje in een kerkje in de bergen van Portugal opnam vanwege de mooie akoestiek. Tien nummers waar je eindeloos naar kunt blijven luisteren. Mooi.
El Periquin – Homecoming.
Verhoeven Brigade is de overkoepelende titel van een reeks literaire thrillers van de Franse schrijver Pierre Lemaitre. De boeken worden nu omgewerkt tot graphic novels, en dat gebeurt zo goed dat ik ze eigenlijk nog beter vind dan de oorspronkelijke boeken. Dat geldt ook voor het derde deel, dat net verscheen, en waarin de kleine, kale Camille Verhoeven en zijn team een ontvoering moeten onderzoeken, iets waar ze als moordteam helemaal geen zin in hebben, tot Verhoeven ontdekt dat de ontvoerde vrouw niet alleen slachtoffer, maar ook dader is. Spannend, intelligent verhaal, schitterende tekeningen.
Verhoeven Brigade 3 Alex.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 231 kun je vanuit een bepaalde hoek zien als een verzameling borstbeelden, maar vanuit een andere hoek zijn het vormeloze klompen steen op sokkels. En feitelijk is het gewoon een abstracte compositie die bedoeld is om je op andere manieren op het verkeerde been te zetten. Kijk er maar eens wat langer naar.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 232 zul je toch echt van een afstand moeten bekijken als je wil ontdekken wat er in de zwarte vlekken te zien is, want als je gaat inzoomen zie je alleen maar vormeloze zwarte vlekken, terwijl ze van een afstandje gaan werken als de vlekken van de befaamde Rorschachtest waarin iedereen iets anders blijkt te zien.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 233 is een multi-interpretabel spel van optische illusies, waarin ook ogen verstopt zitten. Kantelen is hier aan te raden, en sta dan steeds even wat langer stil bij elke stand. En probeer ook je focus eens te verleggen en kijk door het witte driehoekje heen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 234 heb ik gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit rubberen gummen en uit plastic gummen. Voor de liefhebber: de roodbruine delen zijn met de rubberen stempels gedrukt, de groenblauwe delen met de plastic stempels. Het verschil in structuur maakt toch echt wel wat uit.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 235 lijkt wat slordig in elkaar gestoken, maar deze is gemaakt om van een afstandje te bekijken, hoewel je ook heel goed kunt inzoomen als je er greep op wil krijgen. Hij zit in ieder geval slimmer in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Kijk maar eens wat langer.
Hermann (Huppen) is een van de absolute grootmeesters van de strip, die op zijn tachtigste, na zestig jaar strips tekenen, alleen maar beter is geworden. In het afsluitende deel van de reeks Duke, waarvoor zijn zoon Yves het scenario schreef, kun je hem dan ook op zijn hoogtepunt bewonderen in een realistische westernstrip. Een absolute aanrader.
Duke 7 Dit is mijn wereld niet.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 227 is een spel van licht en schaduw en tegelijk ook een spel van optische illusies, terwijl je ook hier weer een zoekplaatje voor gevorderden in kunt zien. Als kijker word je dus op vele manieren op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 228 draait om licht en schaduw en optische illusies. Langer kijken is aan te bevelen, want dan zie je echt meer dan je op het eerste gezicht zou denken. Slow art werkt nu eenmaal wat anders dan snelle kunst.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 229 kun je het beste eerst even van heel dichtbij bekijken, dus in de galerie even inzoomen tot de laatste vier plaatjes. Als je dan weer uitzoomt kijk je toch anders tegen het totaalbeeld aan, hoewel dat weer een unieke manier van combineren geeft met de omliggende vakjes, waardoor de optische illusies beter gaan werken. Neem er in ieder geval even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 230 wordt bepaald door de subtiele schaduwen, die bij elke kanteling weer net even anders gaan werken. De zachte kleuren komen als altijd weer uit mijn verzameling zwarte stempelkussens – ik weet het merkwaardige palet aan kleuren die “zwart” betekent bij stempelinkt inmiddels redelijk goed in te zetten, geloof ik.
Heimwee is een theatervoorstelling van schrijver Jan Brokken en het Berlage Saxophone Quartet, die samen in woord en muziek een reis door de melancholieke wereld van de heimwee maken. De verhalen van Brokken en de muziek versterken elkaar op een magistrale manier, waarbij het fraaie decor ook nog eens meewerkt. Ik was absoluut niet de enige in het publiek die een paar keer met tranen in de ogen zat te luisteren, want de verhalen en de muziek kwamen, juist doordat ze zo mooi op elkaar aansloten, perfect binnen. Gezien in de Oosterpoort in Groningen op 28 februari, en dat was de eerste voorstelling in de tournee, dus grijp je kans en ga kijken als je kunt!
Heimwee – een voorstelling van Jan Brokken en het Berlage Saxophone Quartet.
Een paar dagen geleden had ik het hier over deel 1 van de stripversie van het Verhaal van Vlaanderen, waarin de periode van de prehistorie tot de Bourgondiërs wordt verteld. Daar was ik al enthousiast over, maar boek 2 dat vanaf daar verdergaat en tot de tijd van nu doorloopt is misschien nog wel beter, met een uitstekende mix van beknopte geschiedenis, grappen op momenten dat dat kan en een serieuze aanpak op de momenten die daarom vragen, zoals de relatie van België met Congo. Een knappe prestatie, en een meer dan voortreffelijke kennismaking met de geschiedenis van Vlaanderen.
Het Verhaal van Vlaanderen – boek 2.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 224 is een subtiel spel van optische illusies, waarin je focus allesbepalend is. Het lichte gedeelte kan zowel voorgrond als achtergrond zijn, en dat maakt een groot verschil. Je focus verleggen vergt enige oefening, maar het loont zeker de moeite.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 225 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje, dat multi-interpretabel blijkt te zijn, dat wil zeggen dat anderen er duidelijk andere zaken in zien dan die ik er in verstopt heb, wat altijd verrassend is, voor mij in ieder geval, haha. Kijk zelf maar eens wat je kunt ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 226 kun je het beste van een afstandje bekijken, of van heel dichtbij. Ergens tussenin verliest hij zijn magie op de een of andere manier een beetje. Van een afstandje werken de optische illusies het beste. Kijk vooral even wat langer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 219 is een spel van optische illusies, maar ook een zoekplaatje voor gevorderden, eentje die weer eens wat meer tijd en aandacht nodig heeft. Ideaal voor iedereen die van mediteren houdt. Verstand op nul en gewoon even wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 220 kun je het beste van een afstandje bekijken, want daarvoor is hij gemaakt – als je te dichtbij komt verliest hij meteen wat van zijn magie. Probeer het zelf maar, dan zie je het snel genoeg. Afstand nemen dus.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 221 lijkt op het eerste gezicht wat weerbarstig., maar er valt in deze grafiek behoorlijk wat te ontdekken, tenminste als je bereid bent even wat langer en beter te kijken. Slow art, dames en heren, dan krijg je dat.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 222 kun je nauwelijks meer een zoekplaatje voor gevorderden noemen, want de rudimentaire gezichten die ik erin verstopt heb zijn volgens mij door bijna iedereen wel te zichtbaar. Daarnaast is het, als je gaat kantelen, vooral ook een spel van optische illusies, dus voor de geduldige kijker valt er genoeg te beleven, lijkt me.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 223 is een variatie op een thema, in verschillende tinten grijs, met nog een heel subtiel kleurtje erbij. Piramides zorgen voor de perspectivistische verwarring. Verder moet je gewoon even de tijd nemen, dan valt alles wel op zijn plaats, al moet je er rekening mee houden dat alles ook weer kan gaan schuiven.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 218 is een spel van optische illusies en het enige wat ik je vandaag kan laten zien, want ik heb de halve dag ziek in bed gelegen en ik doe het nog steeds rustig aan. Niks ernstigs, maar gewoon zwak ziek en misselijk.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 215 is een subtiel spel van optische illusies met wat suggesties van een zoekplaatje voor gevorderden, maar dit keer valt er niet veel te ontdekken, want dit is toch vooral een abstracte compositie, vrees ik. Maar kijk er toch even wat langer naar, want er valt toch nog meer te ontdekken dan je zou denken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 216 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit en het enige wat ik dan kan zeggen is dat je er even de tijd voor moet nemen, zodat je ziet dat het allemaal iets minder simpel is dan het op het eerste gezicht lijkt. Toch weer een kwestie van kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 217 is een spel van licht en schaduw, en tegelijkertijd een spel van optische illusies, ook weer gemaakt met mijn uitgebreide verzameling zwarte stempelkussens, waarvan je het bijzondere kleurenpalet weer eens heel goed kunt bewonderen als je inzoomt bij deze.
Bij dit trio zal ik het vandaag moeten laten, want mijn dagen zitten soms net iets te vol met andere belangwekkende zaken.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 8 gaat over iets waar we allemaal in zekere mate last van hebben, namelijk cognitieve dissonantie. Geen idee wat dat is? Lees dan vooral deze nieuwe aflevering in deze prikkelende reeks filosofische essays van Ruud Moors.
De hoofdstad van Mali, Bamako, is een miljoenenstad waar muzikant en producer Philippe Sanmiguel al bijna zestien jaar woont en werkt. Aan het album Quicksand heeft hij een paar jaar gewerkt, en alle belangrijke musici van Bamako hebben er wel aan meegewerkt. Onder de bandnaam Black Mango kwam zo een magnifiek album tot stand.
Black Mango – Quicksand.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 210 is een spel van licht en schaduw, en een spel van optische illusies met een voorstelling die alleen maar verwarring kan oproepen, want wat zie je hier nu eigenlijk? Kijk er maar eens wat langer naar, dan verdiept het raadsel zich nog net een beetje meer.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 211 is een merkwaardig geval, want van een afstandje zie je een verzameling bollen die geen bijzondere connectie met elkaar hebben, maar dat verandert tamelijk radicaal als je gaat inzoomen, want dan kom je bij bh’s uit, en vanaf dat moment kijk je ook anders naar het totaalbeeld.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 212 heb ik, net als de andere grafieken, gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, die verbazingwekkend veel verschillende kleuren en tinten grijs blijken te bevatten, die ook nog eens veranderen als ze wat ouder worden. Het levert, zoals hier, fraaie subtiele kleurschakeringen op.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 213 is weer een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje”, wat meestal betekent dat je hem het beste van een afstandje kunt bekijken, omdat hij dan het beste tot zijn recht komt. En wat langer kijken helpt ook altijd, maar dat weet je inmiddels wel, vermoed ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 214 is een variatie op een van mijn thema’s, en als meestal kun je dan rekenen op optische illusies, een spel van licht en schaduw en nog wat meer aan kleine ontregelende zaken die je als kijker onrustig kunnen maken. Je moet ook niet te lui worden als kijker tenslotte. Haha.
Het Verhaal van Vlaanderen is een succesvolle televisiereeks waarin Tom Wars de geschiedenis van Vlaanderen van de prehistorie tot nu vertelt in grote en kleine verhalen. Om de jeugd ook voor langere tijd betrokken te houden bij die geschiedenis is er nu ook een strip verschenen onder dezelfde titel, maar met een iets andere aanpak – het medium strip wordt optimaal gebruikt, en er wordt ruim gebruik gemaakt van humor. Het resultaat is verbazingwekkend goed, mede dankzij het fantastische tekenwerk. In het eerste deel gan we van de prehistorie tot de tijd van de Bourgondiërs.
Het verhaal van Vlaanderen – boek 1.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 205 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar hij verandert van karakter als je hem gaat kantelen. Van een afstandje wat langer kijken is aan te bevelen, en als je gaat inzoomen zie je dat hij op een andere manier ook heel fascinerend is.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 206 laat van een afstandje vooral de optische illusies spelen, waarbij de rondingen tot hun recht komen, terwijl je, als je gaat inzoomen, pas ziet hoe ingenieus de zaak in elkaar steekt. Het is ook nog eens een zoekplaatje voor gevorderden, waarin verschillende gezichten verstopt zitten. Niet te hard zoeken, dan vind je ze het gemakkelijkste.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 207 is een mooi voorbeeld van “op-art met een rafelrandje” – hij ziet er op het eerste gezicht wat weerbarstig uit, maar als je even de moeite neemt wat langer te kijken valt alles vanzelf op zijn plek. Of juist niet, natuurlijk, want perspectief en diepte liggen hier niet helemaal vast.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 208 is op een heel andere manier een zoekplaatje voor gevorderden en en een spel van optische illusies. Als je de vijf stempelgrafieken die ik je vandaag laat zien naast elkaar legt heb je meteen antwoord op de vraag die een lezer me stelde, of ik het nog steeds leuk vind om elke dag die grafieken te maken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 209 is een variatie op een thema, en ook hier geldt dat langer kijken de moeite loont, zowel van een afstandje als van iets dichterbij. Neem er echt even de tijd voor en probeer gewoon een beetje slordig te kijken, dat helpt.
