Ze – aflevering 7 – het wekelijkse feuilleton van Ruud Moors met deze week aflevering zeven. Elke zondag vind je hier een nieuw hoofdstuk.
Dakota 1880 is een deel in de reeks hommages aan Lucky Luke, en scenarist Apollo en tekenaar Brüno hebben er een heel bijzondere aflevering van gemaakt, want dit is, naast het verhaal van Luke voordat hij de beroemde revolverheld werd die sneller kon schieten dan zijn eigen schaduw, ook het verhaal van Baldwin Chenier, een kleinzoon van een vrijgemaakte slavin die het halve continent doorkruiste, eerst samen met zijn grootmoeder, later alleen, en we zien hem hier vooral op een postkoets samen met Lucky Luke, die dan nog als beveiliger bij een postkoetsbedrijf werkt. Overigens hebben de grootmoeder en Baldwin eerst nog het leven van Luke gered, en kom je hier ook te weten waar hij dat “lucky” aan te danken heeft. Doordat Luke op die postkoets de VS via de noordwestverbinding doorkruist, met als eindbestemming Californië, komt hij met een aantal markante historische figuren in contact, en al die verhalen worden in dit boek ook verteld. Indrukwekkend goed!
Holly’s stempelgrafiek nummer 7012 is wat aan de weerbarstige kant, maar als je gaat inzoomen zie je misschien de schoonheid er wat beter van in. Ook deze heeft overigens wat meer tijd nodig, vrees ik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7013 is een spel van licht en schaduw dat je het beste van een afstandje kunt bekijken, dan werken de effecten het beste. En neem ook hier even wat langer de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7014 is ook weer wat weerbarstig, en ook hier wordt de doorzetter, of de kijker die de moeite neemt om met een beetje afstand wat langer te bliven kijken ruim beloond voor zijn geduld, want het zijn altijd weer “kicks voor niks” als alles toch weer op zijn plek valt.
Ik was even bang dat Ik ben hun stilte, de strip over een moordzaak in Barcelona waarin de gestoorde psychiater Eva de hoofdrol speelde, een eenmalig verhaal zou blijken te zijn, maar gelukkig is er nu toch een vervolg, waarin Eva anderhalf jaar later op een hijskraan staat en neerkijkt op twee benen die uit een laag beton steken. Het verhaal is op dezelfde krankzinnige maar buitengewoon effectieve manier verteld en getekend. Het knappe is dat Jordi Lafebre van verschillende door elkaar lopende verhalen toch één consistent verhaal heeft weten te maken dat voor de lezer zelfs gemakkelijk te volgen is. Spannend, soms tenenkrommend omdat je je hart vasthoudt bij deze roekeloze heldin, maar heel erg vaak ook hilarisch. En het is weer prachtig getekend. Eva is in werkelijkheid misschien een meid om bij uit de buurt te blijven, want serieus gestoord, maar als heldin in deze strip ongeëvenaard goed.
Ik ben een verdwaalde engel – een moordzaak in Barcelona
Holly’s stempelgrafiek nummer 7009 is een combinatie van optische illusies en suggestie, dat wil zeggen dat de liefhebber van het zoekplaatje voor gevorderden weer blij kan zijn. Het vinden van de ogen is gemakkelijk genoeg, maar er zit nog wel wat meer verstopt in deze ingenieuze grafiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7010 lijkt misschien wat weerbarstig, maar als je gaat inzoomen zul je merken dat je er toch vrij snel greep op kunt krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7011 is van een afstandje vooral een wat donker spel van schaduwen en optische illusies, en pas als je gaat inzoomen zie je dat er ook nog wat verrassende details in verstopt heb.
De Amerikaanse pianiste Carmen Staaf was al vroeg gegrepen door de muziek van Thelonious Monk, en later kwam Mary Lou Williams daar bij. Staaf besloot een album op te nemen waarin Monk en Williams een dialoog met elkaar zouden aangaan, waarbij ze zich zou laten begeleiden door de beste jazzmusici in de Bay. Het vergt lef om met name Monk te willen spelen, vind ik, en Staaf doet het zeker niet slecht, al weet ze het ongrijpbare en grillige dat Monk nu net zo bijzonder maakte net niet bij de staart te pakken. Maar als conversaties tussen het werk van Mary Lou Williams en Thelonious Monk is dit album absoluut geslaagd te noemen.
Carmen Staaf – Sounding Lines
Holly’s stempelgrafiek nummer 7006 is een spel van optische illusies en tegelijkertijd een zoekplaatje voor gevorderden waar de liefhebber wel een tijd in kan ronddwalen, want er valt heel wat te ontdekken hier. Neem rustig de tijd en geef niet te snel op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7007 is wat abstracter van opzet, maar is net zo’n spel van optische illusies, en zelfs hier heb ik voor de liefhebber van alles in verstopt. Kijken blijft een kunst die je moet leren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7008 is wederom gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens, die nog steeds verschillende merkwaardige kleuren opleveren. En de stempels zoijn ook dit keer weer gesneden uit rubberen gummen.
De Sloveense Júlia Kozáková is een zangeres die de Roma traditie wil voortzetten, en ze doet dat met een uitstekende band van Roma musici. Ze brengt Roma traditionals tot leven op een ongekende manier. Opvallend is haar stem, want die doet alles. Er staat op dit album welgeteld één instrumental, en daarin hoor je dat de band weliswaar meer dan voortreffelijk is, maar de echte grote hoogten worden pas bereikt als Kozáková gaat zingen. En dan blijkt dat ze werkelijk alles kan, van weemoedige ballads tot en met opzwepende nummers.
Júlia Kozáková – Manusa II
Holly’s stempelgrafiek nummer 7003 kun je heel gemakkelijk zelf naar je hand zetten door ofwel de donkere gedeelten of de lichtere delen naar voren te halen. Dan kijk je meteen tegen een heel andere grafiek aan. Lukt je dat niet meteen, probeer dan eens de galerie door te lopen, want kantelen wil nog wel eens helpen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7004 lijkt wel een verzameling geslepen stenen, totdat je even wat beter gaat kijken. Het gaat ook hier om een staaltje suggestie en bedrog met de bedoeling jou als kijker op scherp te zetten. Moet je wel bereid zijn even wat langer te kijken natuurlijk.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7005 heb ik ook weer gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje heb gesneden uit grote rubbren gummen, waarna ik ze met verschillende zwarte stempelkussens handmatig heb gestempeld, wat een grafiek oplevert met een eenmalige oplage van één enkel uniek exemplaar.
De Kalmeringsindustrie voor Volwassenen is de titel van de debuutbundel uit 2019 van de Roemeense dichteres Anastasia Gavrilovici, waarin ze scenes uit haar dagelijkse leven als adolescent, zwangere jonge vrouw en moeder in de hedendaagse Roemeense maatschappij verkent. Vertaalster Charlotte van Rooden schreef een nawoord waarin ze zegt te hopen dat de Nederlandse lezers in haar vertaling van de gedichten kunnen bungee-jumpen: ver, dichtbij, ver, dichtbij, en dat Gavriiovici’s poëzie bijzonder en verfrissend voor ze is en nieuwsgierig maakt naar Roemenië en tegelijkertijd onder de huid kruipt. Welnu, dat is wat mij betreft erg goed gelukt.
VidnaObmana is het alter ego van de Belgische gitarist Dirk Serries die op vele fronten actief is als improviserend gitarist. VidnaObmana staat garant voor elektrisch gitaargeweld met pedalen, en dan kom je bij donkere ambient geluiden uit. Geen muziek voor mensen met een zwak gestel, en zeker ook geen achtergrondmuziek, al kan ik er persoonlijk heerlijk op wegdrijven – als ik dit album op de koptelefoon beluister, en ik ga er bij liggen, dan zak ik na een kwartiertje al weg in een heerlijke roes. Muziek om je aan over te geven dus, al zou je dat op het eerste gehoor absoluut niet zeggen.
VidnaObmana – Experience Artaud
Holly’s stempelgrafiek nummer 7000 – en jawel, dit is de echt de zevenduizendste stempelgrafiek die ik hier laat zien. Dat betekent dat ik er nog heel wat meer gemaakt heb die ik niet goed genoeg vond om te laten zien, en kwantiteit telt niet, wat mij betreft, maar ik ben zelf ook verbaasd. Op naar de tienduizend, zal ik maar zeggen, haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7001 is een variatie op een thema, met optische illusies en veranderingen bij het kantelen. Neem er rustig de tijd voor dan zie je steeds meer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7002 is wat weerbarstiger en heeft dus iets meer tijd en aandacht nodig. Hij lijkt wat chaotisch en rommelig, maar als je even rustig blijft kijken blijkt dat enorm mee te vallen. Loop ook even de hele galerie rustig door, dan krijg je er wat sneller greep op.
De strip Hondskop speelt zich af in de Middeleeuwen, in de wereld van ridders en toernooien, en onze helden hebben in het derde deel te maken met een vasthoudende vijand, die het niet kan verkroppen dat hij bij een toernooi voor schut is gezet. Een verhaal over vriendschap, bloedverwantschap, trouw, feminisme en nog heel veel meer, spannend en met verrassende ontknopingen. Zo mogen er wat mij betreft nog wel meer ridderverhalen gemaakt worden!
Hondskop – boek 3
Improvisors, een album van stemkunstenaar Jaap Blonk, bassist Damon Smith en percussionist en fluitist Michael Zerang werd live opgenomen in Chicago. Improvisatie inderdaad, waarbij met name de stem van Jaap Blonk opvalt, want Blonk gebruikt zijn stem op een ongebruikelijke, opmerkelijke manier als een muziekinstrument, en dat levert verrassende combinaties op met de contrabas van Smith en de ruim opgezette percussie van Zerang.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6998 is niet alleen een spel van optische illusies, het is ook een zoekplaatje voor gevorderden waar de liefhebber een tijd mee zoet kan zijn, want je vindt er ogen en andere lichaamsdelen in terug, en als je gaat kantelen zie je weer andere zaken. Dus ga er maar even voor zitten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6999 is een spel van siggestie en bedrog waarin ik je weer probeer vrijwel ongemerkt op het verkeerde been te zetten. Je moet echt beter kijken om te zien wat er niet klopt
Interlocking is een bijzondere samenwerking van pianist en componist Albert van Veenendaal met pianist Laurens de Boer, waarbij Van Veenendaal de componist is. Van de muziek werd ik meteen al vrolijk, want dit is, zoals we bij Van Veenendaal wel gewend zijn, weer een muzikale avonturenreis waar je regelmatig de bek bij openvalt. Het album is verrassend en spannend van begin tot eind, van de fluisterzachte stukken tot en met de uitbundige partijen. Drie kwartier puur genieten, een album om te koesteren.
Camminghaburen is een buitenwijk van de Friese hoofdstad Leeuwarden, en het heeft een stationnetje dat bestaat uit één enkel perron, maar op dat perron staat dan wel weer een prachtig wachthuisje van staal en glas met wat rode en blauwe accenten, een mooi, onverwacht juweeltje op een piepklein stationnetje.
Wachthuisje Camminghaburen
Holly’s stempelgrafiek nummer 6995 – voor deze grafiek heb ik bij hoge uitzondering slechts twee verschillende zwarte stempelkussens gebruikt, al zou je kunnen denken dat het er maar één was. En je ziet hier vier verschillende stempels, die ik ook dit keer weer uit rubberen gummen heb gesneden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6996 is er weer een die je van alle kanten moet bekijken, want het is verbluffend hoe sterk hij van karakter verandert als je hem gaat kantelen. Loop de galerie maar eens door, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6997 is ook weer een spel van optische ilusies en suggestie, waarin je onder meer het sombere beeld van mannen met helmen kunt vinden die hun gezicht onherkenbaar hebben gemaakt. De huidige tijd gaat ook aan mij niet ongemerkt voorbij.
Ze – aflevering 6 – de zesde aflevering van het nieuwe feuilleton van Ruud Moors. Iedere zondag kun je hier een nieuwe aflevering verwachten.
Holly’s schilderijen 2025 nummer 45 is een vrolijk gekleurd spel van optische illusies dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. Ook deze heb ik weer geschilderd op een stuk vloerplaat dat overgebleven was na een mislukte verbouwing.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6993 heb ik gemaakt met mijn brede verzameling zwarte stempelkussens binnen handbereik. Dat levert steeds weer andere merkwaardige kleuren op, wat het voor mij ook spannend houdt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6994 is vooral een kwestie van focussen – je kunt verschillende delen naar voren halen, dan veranderen het perspectief en het diepte-effect aanzienlijk. Probeer het maar eens, of knipper met je ogen, soms kijk je dan ineens zomaar tegen een ander beeld aan.
Robert Crumb’s Verhalen over Paranoia is het treurigste stripboek dat ik in tijden in handen heb gehad. Er waren al een tijd geruchten dat de tekenaar na de dood van zijn vrouw de weg was kwijtgeraakt, en in dit boek wordt dat op een navrante manier bevestigd. Crumb is niet alleen paranoide geworden, hij is ook in allerlei complottheorieën gaan geloven, en het enige voordeel van dit boek is dat je de gedachtenkronkels van complotdenkers enigszins kunt volgen, al heeft Crumb er vaak heel veel woorden voor nodig om uit te leggen waarom iemand die redelijke dingen zegt zich juist daardoor verdacht maakt. Verhalen over Paranoia is een deprimerend boek, omdat je ziet hoe Crumb zichzelf in een diepe depressie gewerkt heeft waar hij met geen mogelijkheid meer uit lijkt te komen. De waarschuwing, in kleine lettertjes voor op het boek: “dit album is GEEN luchtig amusement” is dan ook volkomen terecht.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6990 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je wellicht denkt dat je iets bekends ziet, maar als je beter kijkt blijkt dat toch niet helemaal waar te zijn. Kijk maar eens wat beter.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6991 is er een die je beslist even moet kantelen, dus gebruik de galerie en loop die even helemaal door, dan zoom je meteen ook even in, want ook dat is in dit geval fascinerend.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6992 heb ik gemaakt op bamboepapier, een nieuw schetsblok van 24 x 34 centimater, iets groter dan A4 dus, en aan het papier moet ik duidelijk nog even wennen. Maar het is wel vegan, zuurvrij, pH-netraal en lekker dik.
De Hongaarse componist Béla Bartók was gek van plattelandsmuziek en nam ruim honderd jaar geleden op Edison wascilinders duizenden Transsylvaanse volksliederen op. Bartok gebruikte die muziek ook in zijn eigen composities, waar ze een transformatie ondergingen, en datzelfde is eigenlijk wat er gebeurt op het album dat pianist Lucian Ban, altviolist Mat Maneri en blazer John Surman al improviserend opnamen. Ze proberen de basiselementen uit de opnames van Bartók uit te vouwen tot er een nieuwe muzikale wereld ontstaat, en dat is een buitengewoon en fascinerend proces om als luisteraar te volgen. De schoonheid, het mysterie en de kern van deze Transsylvaanse volksliedjes, de redenen waarom Bartok er zo gepassioneerd van was geraakt, komen in de improvisaties van dit sublieme trio op een totaal andere manier dan bij Bartók, maar zeker niet minder sterk, bij de luisteraar binnen.
Cantica Profana – Ban, Surman & Maneri – The Bela Bartok Field Recordings
Holly’s schilderijen 2025 nummer 44 is een kleurige variatie op hetzelfde thema dat ik in mijn grafieken ook hanteer, dus ook hier optische illusies en suggestie. Geschilderd op een oud schaakbord dat ik in de rommelmarkt vond.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6988 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij bovendien alles verandert als je hem gaat kantelen, dus neem even de tijd en loop de galerie op je gemak helemaal door.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6989 is opnieuw een spel van optische illusies en suggestie, waar je als kijker best een tijd zoet mee kunt zijn. Neem er gewoon even rustig de tijd voor, dan merk je wel dat je steeds meer gaat zien.
