Annick is zeventien als haar oma acute leukemie krijgt waardoor ze een beenmergtransplantatie nodig heeft. Als blijkt dat zij en haar broer beiden geen match zijn, ze blijken niet eens verwant, gaat Annick op zoek naar een levende bloedverwant van haar oma, aan de hand van vijf koperetsen van Amsterdamse gebouwen – dat is het enige bezit uit de jeugd van haar oma. De maker van die prenten, ene Emma B, brengt haar terug in de tijd. We gaan via een subliem geconstrueerd verhaal, een verhaal dat bovendien voor een heel groot deel verteld wordt door een merel, terug naar het Amsterdam van 1943, waar de achttienjarige Emma ziet hoe Joodse mensen vanaf de Hollandsche Schouwburg worden gedeporteerd. Ze sluit zich aan bij het verzet, gaat persoonsbewijzen vervalsen, vindt onderduikadressen voor twee jonge kinderen en raakt uiteindelijk betrokken bij de grootste bankroof ooit. Kunst is een reddingsboei voor de verzetsmensen in dit verhaal, dat meteen ook een universeel verhaal over verzet wordt en een aangrijpende, persoonlijke geschiedenis, waarin heden en verleden met elkaar vervlochten raken op een bijzonder fraaie manier. Een klein meesterwerkje!
Het lied van de merel
Holly’s stempelgrafiek nummer 6986 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, terwijl het tegelijkertijd ook onder de vcategorie kantelkunst valt, want als je gaat kantelen wordt hol hier bol en omgekeerd. Je wordt als kijker dus goed op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6987 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, dus je wordt ook hier als kijker even op scherp gezet. Neem er gewoon even riustig de tijd voor, dan krijg je er snel genoeg greep op.
Dat de veelzijdige tekenaar Joost Swarte ook altijd zeer geïnteresseerd is geweest in architectuur weet iedereen die zijn werk een beetje gevolgd heeft. Hij ontwierp niet alleen de Toneelschuur in Haarlem en wat huizen in Amsterdam, maar deed dat op de manier zoals architecten dat vroeger deden, dus hij ontwierp ook deuren, tafels en ander meubilair. In het boek Ins & Outs vind je, na een zeer uitgebreid deel met fantastische tekeningen die allemaal wel iets met architectuur te maken hebben, ook twintig pagina’s waar Swarte vertelt over die projecten. Een absolute aanrader voor architectuurliefhebbers, liefhebbers van vormgeving en zeker ook voor stripliefhebbers.
Joost Swarte – Outs & Ins
Holly’s stempelgrafiek nummer 6983 is een heel verraderlijke, want hij kan terwijl je zit te kijken zomaar omklappen, dat wil zeggen dat de lichte delen dan ineens op de voorgrond treden in plaats van de donkerder delen, en dat is een groot verschil.
Holly’s stempelgafiek nummer 6984 is wat compacter, maar ook hier heb je te maken met suggestie en bedrog, en ook deze heb ik gemaakt met behulp van verschillende zwarte stempelkussens, die nog steeds garant staan voor merkwaardige kleuren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6985 is, niet geheel verwonderlijk, opnieuw een spel van suggestie en bedrog, met wat optische illusies om je als kijker scherp te houden. Neem er rustig even de tijd voor.
Orson Welles kende ik van zijn meesterwerk Citizen Kane, de film die decennialang bekend stond als de Beste Film Aller Tijden, maar dit was meteen ook de enige film van Welles is die ik ooit gezien heb. In de graphic novel Orson Welles, de kunstenaar en zijn schaduw kom je werkelijk alles te weten over dit opmerkelijke genie en zijn merkwaardige levensloop. De man heeft heel veel meer gedaan dan alleen films gemaakt, hij leidde ook een theatergezelschap, deed veel baanbrekends voor de radio, schreef veel, en had een rijk sociaal leven. Het boek heeft aandacht voor al die aspecten van Orson Welles en laat hem zelf voor een groot deel zijn verhaal vertellen. Het boek is eigenlijk al net zo geniaal als Orson Welles zelf was. Een absolute aanrader!
Orson Welles, de kunstenaar en zijn schaduw
Holly’s schilderijen 2025 nummer 43 is een kleurrijk spel van optische illusies, waarbij je focus belangrijk is – het maakt nogal wat uit of je de donkere of de lichtere partijen naar voren haalt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6981 ziet er tamelijk grof en daardoor wellicht wat simpel uit, maar kijk er wat langer naar en je ontdekt de geraffineerde dubbele bodems en de optische illusies.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6982 is een spel van suggestie en bedrog dat je het beste eerst even wat langer van een afstandje kunt bekijken. Inzoomen levert weer andere perspectieven en andere inzichten op, dus dat is zeker ook de moeite waard.
Camille Bertault is een Franse zangeres die jazz en chansons moeiteloos combineert, maar sinds ze voor het eerst in Brazilië was heeft ze ook een grote liefde voor de Braziliaanse muziek ontwikkeld en ging ze samenwerken met Braziliaanse musici. Dat levert een subliem album op waar ik ongelofelijk vrolijk van word, want Bertault zingt zoals ik eigenlijk altijd door het huis loop te scatten. Muziek met swing, schwung en vooral erg veel humor. Een album om eindeloos van te blijven genieten, want je wordt niet alleen vrolijk van de aanstekelijke zang, de arrangementen zijn ook zo schitterend dat je er elke keer wat nieuws in ontdekt. Heerlijk.
Camille Bertault – Voz e Vocés
Holly’s schilderijen – contemporary sunset nummer 110 – een zeegezicht dit keer, met een zon die nog net zichtbaar is door de mist maar die wel nog een beetje op de golven schittert.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6979 is een spel van suggestie en bedrog – van een afstandje zie je er wellicht ogen in, terwijl die ogen ineens kleine dino’s in de jungle worden als je gaat inzoomen. En van een afstandje heb je dan ook nog eens te maken met optische illusies die je op nog een andere manier op scherp zetten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6980 ziet er hier iets smoezeliger uit dan hij in werkelijkheid is, vreemd genoeg. Afijn, het is ook weer een spel van licht en schaduw, waarbij optiasche illusies opnieuw een rol spelen, dus het is weer opletten geblazen.
Ze – aflevering 5 – het wekelijkse feuilleton van Ruud Moors begint ook nu weer filosofisch-essayistische trekjes te vertonen, zoals in zijn eerdere autobiografische filosofische essays. Lezen dus!
Het boek waar ik me aan het eind van elk jaar weer enorm op verheug is De Wereld volgens Hein de Kort, want hoewel ik dagelijks hartelijk lach om zijn cartoons in Het Parool, mis ik alles wat hij tekent voor Het Financieele Dagblad, Nieuwe Revu en Quest, dus deze compilatie is altjd weer een feest. Ik ga er dan ook elk jaar opnieuw met een brede grijns van de voorpret voor zitten en werd ook dit jaar absoluut niet teleurgesteld. Want Hein de Kort weet opnieuw feilloos de vinger op de zere plek te leggen in het politieke landschap, wat onder meer betekent dat Trump vaak terugkeert. Daarnaast weet hij je aan het lachen te krijgen over dagelijkse bullshit, maar heeft hij ook een goed gevoel voor absurdistische nonsens. Kortom: een absolute aanrader!
De wereld volgens Hein de Kort deel 7
Holly’s stempelgrafiek nummer 6976 is een spel van optische illusies dat nog meer tijd en aandacht nodig heeft dan normaal, want het kan even wat langer duren voor je hier goed en wel greep op krijgt. Maar het loont de moeite, dat kan ik je verzekeren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6977 ziet er chaotischer uit dan hij feitelijk is, en als je eerst even inzoomt zie je meteen wat ik daarmee bedoel. Als je eenmaal greep op deze hebt gekregen blijkt hij fascinerender dan ooit.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6978 is een spel van +licht en schaduw en van optische illusies – op-art met een rafelrandje. Neem ook hier weer even uitgebreid de tijd om alles op zijn plek te laten vallen.
NL-SWITCH Orchestra is een improviserend jazzcollectief uit Rotterdam dat soms klinkt als een symfonieorkest dat overgaat in spirituele en soms psychedelische jazz, met impressionistische of minimalistische elementen, maar altijd vloeiend, organisch en verhalend – muziek die je meeneemt op een spannende en verrassende reis. Een mix van jong talent en ervaren nationale en internationale muzikanten die samen zoeken naar ‘vrije symfonische jazz’. Avontuurlijk, spannend en erg, erg leuk. Hun eerste album is een aanrader.
NL-SWITCH Orchestra – The Birth of Free Symphonic Jazz
Holly’s stempelgrafiek nummer 6974 is een spel van suggestie en bedrog, dus optische illusies en vreemde zoekopdrachten gaan weer hand in hand. Afstand nemen levert het meeste op, maar trek er dan wel even wat tijd voor uit.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6975 is opnieuw een gevalletje suggestie en bedrog, dit keer in het halfduister. Ook hier krijg je pas greep op het verhaal dat er verteld wordt als je wat langer blijft kijken.
Sevdah is voor de Balkan wat de fado is voor Portugal en de blues voor Amerika, en de Bosnische band Divanhana is de grote vernieuwer van de sevdah, waarbij ze pop, jazz en klassieke muziek zonder problemen in de mix gooien. Dat ze de traditie van de sevdah wel degelijk ook in ere houden laten ze duidelijk merken op hun nieuwe album, waarin illustere voorgangers geëerd worden, met respect maar tegelijk maken ze hun eigen, bijzonder energieke en vitale muziek, doordrenkt van de passie en de melancholie van de sevdah. De blues van Serajevo, indrukwekkender kan het bijna niet.
Divanhana – Radio Sevdah
De Italiaanse zangeres en componiste Cristiana Verardo belicht op haar nieuwe plaat vooral haar eigen schaduwkanten. Je zou dan een heel duister, zwaar album verwachten, maar het is opmerkelijk dat juist de lichtheid overheerst, en dat het een vrij intieme plaat is geworden met een paar fraaie uitschieters.
Cristiana Verardo – L’Avversaria
Holly’s stempelgrafiek nummer 6972 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je echt twee keer moet kijken voordat je door hebt op welke manier je hier voor de gek gehouden wordt. Neem dus even rustig de tijd en kijk wat langer dan je voor een beeldscherm gewend bent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6973 ziet er wat eenvoudiger uit, maar ook dit is weer een spel van optische illusies dat je het beste van een afstandje kunt bekijken, al zie je de goudvisjes misschien wat beter zwemmen als je inzoomt.
Sherlock Holmes is de meest tot de verbeelding spekende speurder aller tijden, en dat betekent dat er nog steeds nieuwe verhalen geschreven worden waarin Holmes en Dr Watson de hoofdrol spelen. Scenarioschrijver Bruno de Roover en tekenaar Przemyslaw Klosin laten de legende op majestueuze wijze verder leven door het duo een magistraal avontuur in Amsterdam te laten beleven, waarbij Watson serieus aan Holmes twijfelt, want hij denkt te hebben gezien hoe Sherlock een jonge vrouw vermoordde. Het is een geweldig verhaal in de stijl van de originele Sherlock Holmesverhalen, maar dit keer met Holmes zelf als verdachte, bovendien erg goed getekend. Een buitengewoon geslaagde Sherlock Holmes dus.
De blauwe nevels van Amsterdam – Een avontuur van Sherlock Holmes
Holly’s stempelgrafiek nummer 6970 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar blijkt opnieuw, als vrijwel al mijn grafiek, verrassend als je er wat langer naar wil kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6971 is vooral een kwestie van focussen – als je je richt op de lichte delen zie je vooral de optische illusies hun werk dien, maar als je de donkere delen naar voren haalt zie je een totaal ander beeld. Tip: als je inzoomt wordt het gemakkelijker om je op dat donkerder stuk te concentreren.
Aanwakkerend vuur, Joe Sacco’s beeldverhaal over de eeuwigdurende strijd in India, is een boek waar je even voor moet gaan zitten, want je krijgt hier een indringende geschiedenisles over een land waar we hier in het westen nauwelijks iets over geleerd hebben in onze geschiedenislessen op school. Joe Sacco concentreert zich op een reeks gewelddadige incidenten die in 2013 plaatsvonden in Uttar Pradesh in India, tussen moslims en hindoes, maar die relatief kleinschalige incidenten staan voor het veel grotere probleem waar India al mee worstelt sinds de Britten in 1947 India en Pakistan onafhankelijk verklaarden – Pakistan was voor de moslims, India voor de hindoes, zo was de simplistische oplossing van de Britten, en dat had ronduit desastreuze gevolgen. Sacco laat zien dat het niet alleen om een religieuze strijd gaat, maar dat klasseverschillen een minstens even grote rol spelen. Een schokkend boek, om te lezen en te herlezen.
Aanwakkerend vuur – De eeuwigdurende strijd in India
Holly’s stempelgrafiek nummer 6967 is voor iedereen die mijn stempelgrafieken een beetje volgt bekend terrein – een ritmisch opgezet spel van optische illusies, als een jazzcompositie handmatig gestempeld, wat een unieke éénmalige grafiek oplevert. Langer kijken is nuttig als je er echt greep op wil krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6968 draait alle kanten op. Van een afstandje ziet hij er totaal anders uit dan als je gaat inzoomen, maar het loont beslist de moeite even afstand te houden en dan wat langer te blijven kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6969 laat zien dat stempelen op aquarelpapier toch echt andere grafieken oplevert, al was het maar doordat de structuur van het papier zo nadrukkelijk zichtbaar blijft.
De 3e Kamera speelt zich voor het grootste deel af in het door de Geallieerden bezette Berlijn in 1945. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zorgden meer dan 700 soldaten met fototoestel in de hand voor de propaganda van het Derde Rijk. Deze Duitse oorlogsreporters onder leiding van Goebbels hadden twee officiële fototoestellen,.maar sommigen hadden ook een derde exemplaar, dat aan alle controle ontsnapte: de fameuze 3e Kamera. Ook luitenant Frentz, die Hitler van dichtbij moest volgen, had zo’n derde Kamera, en deze Frentz en zijn derde camera volgen we in deze strip. Die 3e Kameras konden de oorlogsmisdaden van de nazi’s bewijzen, want de vele gruwelijkheden die niet voor propagandadoeleinden geschikt waren kwamen wel op die foto’s terecht. Dat maakt deze strip tot een enerverende leeservaring.
Bach en Biber op viool, gecombineerd met live elektronica, voor sommigen is dat echt vloeken in de kerk, want het lijkt er soms sterk op dat Bach hier moedwillig verkracht wordt. En toch weet de Belgische violist en componiust Paul Pankert met zijn combi van barok en hedendaags te overtuigen, want hoe krankzinnig zijn improvisaties soms ook mogen lijken, ze doen wel degelijk aan de kern van Bachs muziek denken, en persoonlijk werd ik er buitengewoon vrolijk van. Een verbazingwekkend en vooral heel erg leuk album.
Paul Pankert plays six solos for violin & live electronics
Holly’s stempelgrafiek nummer 6965 is een spel van optische illusies, maar een stuk geraffineerder dan je van me gewend bent. Neem een beetje afstand en blijf dan vooral even wat langer kijken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 6966 ziet er wat minder geraffineerd uit, maar is al net zo verwarrend als je wat langer blijft kijken. Dus neem ook hier even de tijd en laat je verbazen.
