Ruud’s stokpaardjes aflevering 81 gaat over het verschil tussen een goed gesprek en een monoloog en hoe moeilijk het soms kan zijn om echt goed te luisteren. De eenentachtigste aflevering in deze reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
De Portugese zangeres Carla Pires maakte twintig jaar geleden haar eerste fado-album en overtuigde meteen met haar warme stem. Nu, twintig jaar later, komt haar vijfde album VaiVem uit met zeventien liedjes om die twintig jaar te vieren, en dat is puur genieten.
Carla Pires – VaiVem – 20 Anos
Holly’s stempelgrafiek nummer 5910 is een spel van licht en schaduw met wat vreemde elementen. Optische illusies spelen een rol, maar als je wat langer kijkt zie je dat je ook nog op andere manieren in verwarring gebracht kunt worden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5911 is een spel van optische illusies maar ook een multi-interpretabel zoekplaatje, waar de een grote bomen, en de ander enorme rotspartijen in ziet. Kijk zelf maar eens wat jij ziet, en vergeet vooral niet om even in te zoomen..
Holly’s stempelgrafiek nummer 5912 laat mooi zien dat zwarte stempelinkt + witte stempelinkt een bijzondere blauwe kleur oplevert, een onbestemd, mooi licht.
30 Trees And Why Landscape Architects Love Them is een verbazingwekkend boek, want samensteller Ron Henderson wist op een bijzonder aansprekende manier de favoriete bomen van dertig befaamde landschapsarchitecten te presenteren, en je valt van de ene verbazing in de andere, want iedereen blijkt een andere boom als favoriet te hebben, en ze hebben ook allemaal andere redenen. Elk van de dertig bomen wordt hier uitgebreid toegelicht door de betreffende landschapsarchitect, en elke boom blijkt zijn eigen specifieke kwaliteiten te hebben. Je krijgt zo niet alleen een mooi overzicht van een aantal geweldige bomen, maar ook een indirect portret van al die verschillende landschapsarchitecten. En precies dat is wat het boek nog fascinerender maakt.
Blueszanger, liedjesschrijver en gitarist Doug MacLeod treedt regelmatig in Nederland op, en dat zijn altijd geweldige optredens, want MacLeod is een geweldige gitarist, een humoristische verhalenverteller en een fantastische songwriter. Hij heeft aardig wat albums met bands opgenomen, maar zijn laatste twee cd’s heten Raw Blues en laten MacLeod alleen met zijn gitaar horen, en dat is al net zo indrukwekkend.
Doug MacLeod – Raw Blues 2
Holly’s stempelgrafiek nummer 5907 maakt dankbaar gebruik van de verschillende grijstinten die mijn palet aan zwarte stempelkussens te bieden heeft. Optische illusies zetten je hier als kijker weer subtiel op het verkeerde been. Neem de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5908 is weer een voorbeeld van “op-art met een rafelrandje”, wat in de praktijk betekent dat je wat langer nodig zult hebben om er greep op te krijgen. Ook de kleuren in deze grafiek komen allemaal uit zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5909 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werkt hij het beste. Neem er dan wel even de tijd voor zodat alles uitgebreid op zijn plaats kan vallen.
Computer half op tilt – hij wil geen plaatjes meer uploaden, dus daar ging mijn plan om twee fraaie boeken te presenteren hier. Geen idee wat het probleem precies is, dus ook geen idee wanneer het opgelost is. Onderstaande grafieken had ik gelukkig eerder op de dag al klaargezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5904 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarbij je het beste een beetje afstand kunt nemen en even wat langer kijken ook geen overbodige luxe is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5905 kun je ook het beste van een afstandje bekijken, dan werken de suggesties van diepte en perspectief het beste.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5906 is iets weerbarstiger, al wordt hij wat toegankelijker als je er van een afstandje naar kijkt. Neem er vooral ook even de tijd voor, want die heeft deze echt nodig.
Ooit heb ik hier ergens een lijst gemaakt met de beste vrouwelijke schrijvers in verschillende categorieën, omdat er weer eens een idioot beweerd had dat vrouwen toch minder goede boeken schrijven dan mannen. In de categorie detectives stond ook de bijna vergeten Josephine Tey, en juist van haar kwam ik een schitterende heruitgave van haar laatste meesterwerkje tegen, van de Folio Society nog wel. Een tijdloos juweeltje, waar ik meteen weer volop van zat te genieten.
Josephine Tey – The Singing Sands.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5901 heb ik gemaakt met mijn zeer uitgebreide verzameling zwarte stempelkussens (die nog steeds groeit), en waarbij elk stempelkussen zijn eigen kleur zwart, grijs of subtiele schaduwkleur afgeeft.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5902 is een fascinerend spel van licht en schaduw, waarbij ik dit keer ook gebruik heb gemaakt van een wit stempelkussen, naast mijn gebruikelijke zwarte kussens. Ik heb eindelijk weer eens een betaalbaar wit stempelkussen van een redelijke kwaliteit gevonden.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5903 lijkt wel getekend met vetkrijt of houtskool, maar ook deze heb ik gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, met inkt uit zwarte stempelkussens. Optische illusies worden hier gecombineerd met een zoekplaatje voor gevorderden, dat andere zaken oplevert als je gaat kantelen.
Sangre is een jonge vrouw die samen met haar grote witte hond Wolf op zoek is naar de moordenaars van haar familie. Piraten hebben haar moeder ontvoerd en de rest van haar familie uitgemoord toen ze nog een klein meisje was, en nu ze er oud genoeg voor is gaat ze al stotterend op zoek naar de moordenaars, die ze één voor één op verschillende werelden opspoort en doodt. In deel 4 van de stripreeks is ze beland op een planeet die bestaat uit onherbergzame jungles en moerassen. Slechts een klein deel van deze wereld is bewoonbaar: een brede rivier met eilanden. Daar moet ze Donnadion de Zalige zien te vinden, die tegenwoordig een soort geweldloze goeroe lijkt te zijn met volgelingen die buitengewoon ver gaan in het beschermen van hun meester. Fantasy van de beste soort.
Sangre 4 Donnadion de Zalige
Malo Mazurié is een Franse trompettist die overduidelijk is geïnspireerd door de grote trompettisten van een kleine honderd jaar geleden, onder meer Bix Beiderbecke en Louis Armstrong. Hij laat horen hoe tijdloos die muziek eigenlijk altijd al geweest is en maakt er met zijn kwartet een energieke eigen versie van waar ik heel blij van werd.
Malo Mazurié – Taking the Plunge.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5898 is een spel van optische illusies, maar je kunt er ook gestileerde gezichten in terugvinden als je wat beter kijkt. Zwarte, witte en grijze stempelinkt zorgen hier voor de nuances.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5899 ziet er in eerste instantie misschien wat smoezelig uit, maar dat komt door de inkt van de nieuwe stempelkussens, die zijn net even iets te verzadigd eigenlijk. Zoom even in, dan zie je dat het allemaal wel meevalt en dan krijg je meteen ook wat meer greep op het geheel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5900 is vooral een zoekplaatje voor gevorderden waarin voor de liefhebber weer erg veel te ontdekken valt. Neem er even rustig de tijd voor, en als je een beetje afstand neemt kun je ook nog in verwarring gebracht worden door de optische illusies.
1942 – Hannah is een moeder met twee kleine kinderen in Londen, een stad met een constant bommenbombardement van de Duitsers. Ze heeft er genoeg van daar stoïcijns te zitten wachten op het einde van de oorlog en meldt zich aan bij de SOE en wordt zo een van de zogenaamde Saboteuses. Een paar maanden later is Hannah in Normandië en is Muis geworden, en staat ze aan het hoofd van een verzetsnetwerk.. De Duitse bezetter raakt steeds alerter omdat de angst voor een invasie groot is, en de opdrachten worden steeds gevaarlijker. Een realistische strip over een bijna vergeten vrouwencommando dat voor Churchill het vuile werk opknapte.
Saboteuses 3 Muis
Met enige verbazing heb ik het boek HR Giger – De Vroege Jaren doorgenomen, want ik had verwacht dat er vooral aandacht zou zijn voor het werk van de kunstenaar in de jaren voordat hij beroemd werd. Maar dat werk vind je al in het boek Het Oeuvre voor Alien. Een citaat van Giger zelf dient als excuus voor het samenstellen van dit boek: “Als ik een nieuwe, onafhankelijke schepping van iemand zie ben ik bijna net zo geïnteresseerd in die persoon als in het werk zelf”. En dus krijg je hier een boek over de persoon HR Giger, met kiekjes uit de familiealbums, van baby Giger in een badje tot een saxofoonspelende Giger, een Giger die met modeltreintjes speelt, Giger als tiener met vetkuif, met modelvliegtuigjes, op ski’s, met zijn familie, noem het maar op. De anekdotes die daarbij horen ontstijgen dit niveau niet meteen, moet ik daar nog bij zeggen.
HR Giger – De Vroege Jaren
Holly’s stempelgrafiek nummer 5895 is een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, zodat je als kijker op verschillende manieren op scherp wordt gezet. Neem er even rustig de tijd voor, want er valt veel meer te ontdekken dan je op het eerste gezicht wellicht zou denken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5896 kun je zien als een muur van opgestapelde vierkante keien, maar feitelijk gaat het hier om een subtiel spel van licht en schaduw en van optische illusies, en als je wat langer blijft kijken zie je dat deze “muur” zelfs een beetje gaat swingen en draaien.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5897 is opnieuw een spel van licht en schaduw en van optische illusies, waarbij het gebruik van witte stempelinkt dit keer zorgt voor extra bijzondere doorkijkjes en vreemd licht.
Frits Jonker veegde verschillende theorieën over de tijd bij elkaar, zoals Nietsche’s eeuwige wederkeer, begrijpelijk gemaakt in de film Groundhog Day, die wordt gecombineerd met “de wereld achter de wereld”, cyberspace, wedergeboortes, de Thora-codes (de eerste vijf boeken van de bijbel zouden een code bevatten), en de Ouroboros, de slang die in zijn eigen staart bijt. En dan hebben we ook nog films als The Matrix en nog meer. Laat je hierdoor vooral niet ontmoedigen, want Jonker en tekenaar Eric Heuvel maakten met Geheim van de tijd een eigenzinnige, schitterend getekende strip die leest als een trein.
Geheim van de tijd – integraal
Eve Crazy is een Senegalese zangeres, Mar Yo is Marjo Smolander, een Finse zangeres en kantelespeelster. Ze raakten in gesprek, onder meer over het feit dat ze allebei alleenstaande moeder zijn, en zo ontstonden bijna vanzelf liedjes en een unieke samenwerking, waarin Senegalese rap gecombineerd wordt met de Fins-Oegrische zangtraditie, terwijl Mar Yo op het Finse nationale snaarinstrument de kantele een complete soundscape tevoorschijn tovert.
Eve Crazy & Mar Yo – New Stories
Holly’s stempelgrafiek nummer 5892 heb ik gemaakt met een paar nieuw aangeschafte zwarte en witte stempelkussens binnen handbereik. Eigenlijk mocht ik even niets doen vanwege een ontsteking in mijn schouder, maar met nieuwe stempelkussens hoef ik niet zoveel kracht te zetten bij het stempelen, zo hield ik mezelf voor de gek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5893 kun je het beste van een afstandje bekijken voor de optische illusies, maar als je dichterbij komt kun je ook de ogen zien die ik erin gestopt heb. Ook hier gebruikte ik de vier nieuwe stempelkussens die ik zojuist heb aangeschaft.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5894 is een spel van licht en schaduw, waarin dit keer ook witte stempelinkt een rol speelt. De een ziet er balkons van een flatgebouw in, de ander alleen een abstract spel van zon en licht. Kijk zelf maar eens.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 80 gaat over de twee verschillende vormen van gelijkheid die we kennen, en hij illustreert dat onder meer aan de hand van de verschillen tussen het Bossche en het Maastrichtse Carnaval. De tachtigste aflevering in deze reeks prikkelende filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waarvan we er elke zondag hier een publiceren.
Harry Cock fotografeert al zo’n vijftig jaar in opdracht, maar daarnaast fotografeerde hij altijd ook de dingen die hem opvielen. Het werd een soort fotografisch dagboek dat hij nu langzaamaan in een aantal boeken aan het ordenen is onder de titel Reddende Alledaagsheid. Een deel van die foto’s is nu te zien in het Koetshuis van Borg Verhildersum in Leens. De opening op vrijdag 12 juli werd verricht door psycholoog Douwe Draaisma, een man die is gespecialiseerd in de werking van het geheugen. Hij benadrukte het feit dat de foto’s geen onderschriften hebben en dat de interpretatie van de kijker dus bijna vanzelfsprekend een rol gaat spelen als je naar deze foto’s kijkt. Daarom heb ik een fotoverslag van de opening gemaakt, waarbij je de bezoekers naar de foto’s van Harry Cock ziet kijken.
Harry Cock – Blik op het noorden – Reddende Alledaagsheid
Eleonora Bordonaro zingt liedjes uit het repertoire van het Siciliaanse Gallo-Italiaanse dialect van San Fratello, dat maar door een heel kleine gemeenschap gesproken wordt – zo’n 3500 mensen die op de hellingen van de vulkaan Etna wonen. Ze gebruikt de lokale typische simpele trompetten, maar mengt wel wereldmuziek met pop en rock in haar arrangementen, en komt zo met bijzonder energieke en opwindende muziek op de proppen.
Eleonora Bordonaro – Roda
Holly’s stempelgrafiek nummer 5888 ziet er van dichtbij tamelijk chaotisch uit. Pas als je wat afstand neemt en je kijkt wat langer zie j de structuur en de golfbeweging die ik er in gestopt heb.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5889 is dezelfde grafiek, geloof het of niet, maar dan in een ander keurslijf gedwongen door er een aantal lagen overheen te stempelen. Dat levert een totaal ander beeld op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5890 is er een om eerst even goed van dichtbij te bekijken, dan krijg je er wat sneller greep op. Dit is weer een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin onder meer gezichten zitten verstopt. Je wordt als kijker dus op meerdere manieren op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5891 is er weer een waar je heel veel in kunt ontdekken en waarbij het perspectief spontaan kan gaan kantelen, waardoor je op een andere manie de diepte in kijkt.. Neem er dus rustig even de tijd voor.
De gagstrip Eugène is een licht absurdistische nonsensstrip waarin de naamgever van de strip vaak nieteens voorkomt, maar wel pratende dieren, kinderen en zelfs overspannen huizen. Voor de liefhebbers van heerlijke onzin is het dertiende verzamelalbum weer een aanrader.
Eugène 13 Tegenspoed.
De Italiaanse pianist en componist Luciana Bigazzi schreef vijftien stukken waarmee ze haar liefde voor de natuur en met name voor planten wilde uitdrukken. Ook als je die associatie niet meteen legt als je luistert, blijkt de muziek bijzonder mooi te zijn.
Luciana Bigazzi – Jacaranda – The Heart of Plants – For Piano
Holly’s stempelgrafiek nummer 5885 moet je echt even wat meer tijd gunnen. Ik weet het, ik zeg dat bij elke grafiek, maar bij deze duurt het echt even wat langer voordat alles op zijn plek valt, en de kick die dat geeft is toch iets dat je beslist een keer moet meemaken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5886 is een tamelijk geraffineerd spel van licht en schaduw, waarbij het de moeite waard is om je focus eens te verleggen van de lichte naar de donkere delen. Een beetje afstand nemen werkt ook hier weer het beste.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5887 is op-art met een rafelrandje, gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit grote rubberen gummen, en gestempeld met een aantal zwarte stempelkussens uit mijn ruime verzameling, wat de subtiele verschillen in grijstinten en kleur verklaart.
Naar aanleiding van de overzichtstentoonstelling van het werk van Brancusi in het Centre Pompidou in Parijs tot en met juli kwam er een bijzondere catalogus uit, die ingericht is als een soort alternatief woordenboek. Van de A, waarin je Afrika, Carl André en Jean Arp vindt, via de B van Birds en de C van Critical reception naar de Z. Een interessante aanpak, want via verschillende schrijvers word je door het oeuvre en het leven van Brancusi geleid. Zo kwam ik er tot mijn verbazing achter dat ze in de VS in eerste instantie helemaal niets van het werk van Brancust moesten hebben. Terwijl we toch kunnen constateren dat deze Roemeense kunstenaar tot een van de invloedrijkste beeldhouwers van de vorige eeuw gerekend mag worden.
Brancusi
Holly’s stempelgrafiek nummer 5882 kun je het beste van een kleine afstand bekijken. Dan zie je dat alles wat schuin lijkt toch niet altijd zo schuin is als het lijkt.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5883 is een abstract spel van optische illusies. Toch is het niet heel moeikijk om hier ook donkere ogen in te zien, zeker van een klein afstandje. Maar er valt echt meer in te ontdekken als je de moeite neemt er wat tijd voor uit te trekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 5884 moet je echt van een afstandje bekijken om de optische illusies en het vreemde perspectief te kunnen zien. Hoe dichterbij je komt hoe minder magie, want deze is echt gemaakt voor de afstand.
