Ruud’s stokpaardjes aflevering 26 gaan over de universele rechten van de mens en dat die wel degelijk bestaan, al zullen sommige autocratische regimes dat ten stelligste ontkennen. De zesentwintigste aflevering in deze reeks prikkelde filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 677 lijkt vanuit bepaalde hoeken wel een zandsculptuur, maar ook deze is, je raadt het al, gemaakt met stempels die ik uit grote rubberen en plastic gummen heb gesneden. Dat ik bij het handmatig stempelen een groot aantal zwarte stempelkussens gebruik, die allerlei tinten grijs en subtiele kleuren opleveren helpt dan ook wel een beetje.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 678 ziet er wat steviger uit, alsof er in keiharde keien is gehakt. Een groot contrast dus, maar met dezelfde middelen bereikt – stempels die uit gummen gesneden zijn en verschillende zwarte stempelkussens.
Peter Lenssen is een schrijver die zijn lezers een geweten wil schoppen, en dat leverde tot nu toe een paar meesterlijke romans op. In zijn nieuwe, ambitieuze, vijfhonderd pagina’s dikke roman waarin de kunstenares Käthe Kollwitz een hoofdrol speelt blijkt dat zijn blik op de wereld toch regelmatig behoorlijk stevig botst met die van mij.
Peter Lenssen – Het theater der herinneringen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 675 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dus zelfs als je inzoomt moet je dat ene vakje ook nog van een afstandje bekijken. De kracht van suggestie heet dat. Als je er met je neus bovenop gaat staan blijft daar niets van over, vrees ik, in dit geval. Geen diepte, geen perspectief.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 676 is een subtiel spel van optische illusies, maar op een bepaald moment kijken ogen je aan, en als je die eenmaal gezien hebt kun je deze grafiek nauwelijks anders zien dan als een zoekplaatje voor gevorderden. Maar als je er even de tijd voor neemt ontdek je ook de andere verrassingen wel die hier verborgen zitten.
Gitarist Jan Wouter Oostenrijk speelt op een westerse akoestische gitaar met stalen snaren en voegt daar mede dankzij extra fretten Oosterse smaken aan toe, wat tot opmerkelijke resultaten leidt, zoals je op zijn eerste akoestische album Traveling East goed kunt horen, zeker omdat ook de virtuoze Jordanese percussionist Nasser Salemeh meespeelt. Een prachtig, grensoverschrijdend plaatje. Subliem!
Jan Wouter Oostenrijk – Traveling East – met Nasser Salemeh.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 673 is een stukje op-art met rafelrandjes, dat onder meer van hol naar bol verandert als je gaat kantelen. Maar er zitten nog wat vreemde verrassingen verborgen in deze grafiek. Kijk er maar eens wat langer naar, dan zie je vanzelf wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 674 is opnieuw een spel van optische illusies, en ook hier doen rafelrandjes hun bijzondere werk – alles blijft net wat beter haken, wat mij betreft. Voorwaarde is wel dat je als kijker bereid bent wat langer en aandachtiger te kijken dan je voor een beeldscherm gewend bent.
Willy Vandersteen heeft heel wat succesvolle strips opgezet, waarvan er een aantal nog steeds loopt, zoals De Rode Ridder, een soort mengvorm van ridderverhaal en fantasy, met feeën, draken en andere monsters. Het blijvende succes is te danken aan goede tekenaars (tegenwoordig is dat Fabio Bono) en uitstekende scenaristen, die de verhalen met onze tijd laten spiegelen, om het zo maar te zeggen. Marc Legendre was de scenarioschrijver tot en met Tuan de Barbaar, deel 277 in de reeks, en nu neemt een andere grootheid uit de Vlaamse stripwereld het over. Peter van Gucht begint meteen sterk met deel 278, Het Bloedmoeras, waarin Johan, de Rode Ridder, weer goed uit de verf komt.
De Rode Ridder – Tuan de Barbaar en Het Bloedmoeras.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 671 verandert sterk van karakter en van perspectief op het moment dat je hem gaat kantelen. Blijf na elke kanteling in de galerie ook even iets langer kijken voor je verder gaat, zodat alles even rustig op zijn plek kan vallen, dat maakt het net even interessanter.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 672 heb ik gemaakt met stempels die ik uit verschillende soorten gummen heb gesneden met drie verschillende scherpe afbreekmesjes en een aantal zwarte stempelkussens die voor de subtiele kleuren en de tinten grijs zorgen. Elke grafiek bestaat, voor de duidelijkheid, uit één enkel uniek exemplaar, met de hand gestempeld.
Erik Voermans is een veelzijdig man, die niet alleen jarenlang muziekrecensent voor het Parool was, waarbij hij zowel klassieke muziek als intelligente pop als Zappa coverde, maar die ook een roman schreef waarin de muziek een hoofdrol speelt, en die een virtuoos gitarist en componist is die het avontuur opzoekt op onverwachte manieren. Zo ligt er nu een cd met de mythe van Orpheus en Euridice, al door ontelbare klassieke componisten bewerkt, maar bij Voermans werd het een instrumentaal drieluik, waarbij hij zelf de gitaar en het elektronische orkest voor zijn rekening nam en Yuri Honing de saxofoon. Het resultaat is subliem, waarbij het principe “less is more” optimaal tot zijn recht komt. Een meesterwerk.
Erik Voermans – The Tale of Orpheus & Eurydice – with Yuri Honing, soprano and tenor saxophone.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 669 is vooral een studie in licht en schaduw, en een spel met optische illusies, en ongemerkt is het ook weer een zoekplaatje geworden, want iemand zag er meteen een bak platte vissen in. Nou ja, dan kun je het nauwelijks meer een zoekplaatje noemen natuurlijk, maar het ging mij vooral om de lichtval, eerlijk gezegd.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 670 lijkt wel uit steen gehakt, terwijl ook deze gewoon gemaakt is met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden. Licht en schaduw zorgen hier voor de verwarrende optische illusies die je als kijker subtiel op het verkeerde been zetten.
Vocalist Monica Akihary heeft de Boy Edgarprijs 2023 gewonnen! De jury van de Boy Edgarprijs 2023 heeft haar unaniem uitgeroepen tot winnaar van de belangrijkste prijs in de Nederlandse jazz- en geïmproviseerde muziek. De jury: “Monica Akihary is een musicus die al jaren gestaag bouwt aan een opwindend oeuvre en daarin optrekt met vele muzikale partners. Ze zoekt actief het avontuur op in deze – vaak gedurfde – samenwerkingen en stopt niet daar waar het schuurt. Met haar eigen koers die ze steeds verlegt, verrast ze musici en publiek. Ze is niet alleen te zien op de belangrijkste Nederlandse jazzpodia en -festivals, maar ze weet zich ook internationaal te profileren. Tijdens liveoptredens maakt ze diepe indruk als improvisator en verhalenverteller”. Daarom hier ter herinnering even wat linkjes naar de recensie die ik in het verleden schreef over albums van haar band Boi Akih, zoals Lagu Lagu, Yelelol en Storyteller.
Worst Case Scenario is een strip die je precies geeft wat de titel belooft – twee kinderen wonen op een ouderwetse Hollandse molen. Hun vader heeft een stuk land drooggepompt en een vreemde oude bunker blootgelegd en daarmee wordt per ongeluk een leger van afschrikwekkende monsters tot leven gewekt, half lijk, half robot, honderd procent nazi, die aan een alles en iedereen vernietigende tocht beginnen, waarbij ook het WK van 1974 wordt aangedaan: Alleen voor liefhebbers van gitzwarte humor, absoluut niet geschikt voor tere zieltjes.
Worst Case Scenario
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 666 is er weer een in de reeks waarvan iemand ervan overtuigd was dat ik gewoon foto’s had gemaakt van stenen waar ik een collage van gemaakt had. Nee dus. Ook deze is gemaakt met stempels die ik uit verschillende soorten gummen heb gesneden – grote rubberen gummen, plastic gummen en gladde gummen van synthetisch materiaal. En dan natuurlijk de verschillende zwarte stempelkussens, die voor de gevarieerde zwarten en grijzen en de subtiele kleuren zorgen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 667 is een subtiel spel van licht en schaduw, waar die verschillende zwarte stempelkussens met hun soms bijzonder zachte kleuren goed bij helpen. Neem er even rustig de tijd voor, want ook hier geldt weer dat langer kijken je veel oplevert.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 668 is een variatie op een thema, en ook deze zit vol subtiele kleine verrassingen voor wie ze wil zien. Een beetje tijd en aandacht zijn voldoende, vermoed ik.
Ed Snodderly is al jaren een van onze geheimtips – een singer/songwriter die altijd goed is, en die ook altijd een meer dan uitstekende band om zich heen weet te verzamelen. Dit keer is dat The Shoestring Seven geworden, met een aantal grote namen, plus een aantal mensen die meezingen, zoals Gretchen Peters, Malcolm Holcombe en niemand minder dan Maura O’Connell. Het levert een fantastisch nieuw album op.
Ed Snodderly & The Shoestring Seven – Chimney Smoke
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 663 is er een waar je beslist even moet inzoomen om hem van dichtbij te bekijken. Gelukkig is dat in de galerie heel eenvoudig te doen. Dan zie je dat ook op dat niveau de details nog haarscherp zijn.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 664 kun je dan het beste weer van een afstandje bekijken, want als je hier inzoomt verliest hij juist wat van zijn magie. Deze heb ik gemaakt op grijs papier, waardoor de verschillende zwarte stempelinkten weer anders van kleur worden.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 665 ziet er van een afstandje simpel en overzichtelijk uit, maar ik wil je vragen hier toch even toto de laatste plaatjes in te zoomen en dan even rustig die laatste vier in de galerie te bekijken. Neem er heel even de tijd voor, dan zie je dat ze wat minder simpel zijn dan ze van een afstand lijken.
En zo probeer ik toch weer elke dag een paar totaal verschillende stempelgrafieken te presenteren, ook om duidelijk te maken waarom het maken van die dingen me niet snel zal vervelen.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 25 gaat over ongelijkheid. Elke zondag publiceren we hier een nieuwe aflevering van deze reeks prikkelende filosofische essays van Ruud Moors.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 660 ziet er misschien wat ingewikkeld uit als een collage van bergen en andere landschappen, maar als je even inzoomt zie je dat het allemaal wel meevalt en dat het helemaal niet zo moeilijk is er greep op te krijgen. Maar dan zie je van een afstandje ineens een oog naar je kijken en moet je zelf toch weer even wat anders gaan kijken. Tja.
.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 661 is echt gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan komen de optische illusies en de vreemde perspectieven het beste tot hun recht. Als je gaat inzoomen blijft het nog steeds een fascinerende grafiek, maar er gaat wel wat van de magie verloren, vind ik.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 662 is op een andere manier een spel van optische illusies, en ook hier geldt weer wat eigenlijk voor al mijn grafieken geldt – neem er even rustig de tijd voor, dan zie je gegarandeerd meer dan je op het eerste gezicht zou denken.
Begin jaren zestig wordt het Britse Koninkrijk opgeschrikt door een schandaal dat wereldwijd de kranten haalt – een jonge callgirl, Christine Keeler, blijkt het bed te hebben gedeeld met de Britse minister van defensie Profumo en met een Russische spion. Het betekent het einde van de carrière van Profumo en het bakent het einde van een tijdperk af. Het verhaal wordt nu in een boeiende strip verteld door de ogen van een van de hoofdrolspelers in die geschiedenis, de osteopaat Stephen Ward, die de twee aan elkaar voorstelde, en die uiteindelijk de zondebok werd. Een mooi opgetekend stuk bijna vergeten geschiedenis.
Een Engelse romance.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 657 lijkt wel een verzameling losse oren van een afstandje, maar als je dichterbij komt zijn het wel erg geabstraheerde oren. Beschouw het dus maar als een abstracte compositie, bedoeld om jou als kijker op verschillende manieren op scherp te zetten, want er is wel meer vreemds aan deze grafiek. Maar dat mag je verder mooi zelf ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 658 ziet er veel ongrijpbaarder uit, maar dat is gewoon een kwestie van tijd en aandacht, want de structuur zit er muurvast in gebeiteld, om het zo maar te zeggen, alleen heb ik er wat los tuinzaad op losgelaten om het levender te maken. Net zoals er in een op het oog wilde tuin ongelofelijk veel te ontdekken valt is dat hier ook zo.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 659 is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, al blijken er nog steeds mensen te zijn die denken dat ik foto’s maak van stenen die ik dan heel grafisch bewerk. Maar dat is niet zo. Ook hier zie je stempels die ik met afbreekmesjes uit gummen heb gesneden, en zwarte stempelinkt. Niet meer, niet minder. Maar genoeg te zien, dacht ik zo.
Galaxa was een fee die figureerde in de strips met de verhalen rond de Rode Ridder die altijd streed tegen het kwaad. Sinds kort heeft ze een eigen reeks, waarin haar eigen verhaal verteld wordt, en dat blijkt een verbazingwekkend goed idee te zijn. De verhalen zitten bijzonder goed in elkaar en zijn buitengewoon spannend, terwijl Galaxa niet alleen onverschrokken en bijna onverslaanbaar is, maar ook tenenkrommend eigenwijs, en dat maakt het erg leuke strip. Deel 4 is weer een top-aflevering die gelukkig ook weer eindigt met een fraaie cliffhanger, dus we kunnen ons nu al verheugen op het vervolg.
Galaxa 4 Tintors Terugkeer
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 654 heb ik ook weer gemaakt met stempels die uit verschillende soorten gummen heb gesneden met afbreekmesjes. Ik heb inmiddels drie verschillende afbreekmesjes in gebruik, van drie merken, en een van die drie leverde onverwacht de reguliere streepjes die je in deze grafiek ziet. Dat soort toevalligheden omarm ik graag.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 655 lijkt wel een verzameling keien waar in is gehakt. Zoom bij deze vooral ook even in en sta onderweg in de galerie ook bij elke kanteling even stil, want de schaduwen en het perspectief zullen je verrassen. Oh, en iemand zag er meteen een Oosterse dame met een mondmasker is, dus het is ook nog eens een zoekplaatje voor gevorderden…
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 656 zit aanzienlijk geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht zou denken. Zoom maar eens in, dan zie je wat ik bedoel. Als je dan het totaalplaatje weer bekijkt kun je het beste gewoon rustig even de tijd nemen, dan valt alles wel op zijn plek, en misschien wel twee of drie keer op een andere plek, wat perspectief betreft, maar dat is het leuke aan deze grafieken.
