Altsaxofonist Colin Webster heeft een prachtig gezelschap verwante zielen om zich heen verzameld om een avond lang mee te improviseren. Acht virtuoze, avontuurlijke musici vormen zo samen het Colin Webster Large Ensemble, en die avond leverde een subliem album op waar ik eindeloos naar kan blijven luisteren.
Colin Webster Large Ensemble – First Meeting
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 780 zit behoorlijk ingenieus in elkaar, en het kan even duren voor je precies door hebt hoe alles hier met elkaar verbonden is en hoe de optische illusies voor het merkwaardige perspectief zorgen. Neem er gewoon even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 781 is er een van felle contrasten. Van een afstandje werkten de optische illusies het beste en komen de diepte en de rondingen het beste tot leven, als je gaat inzoomen zie je totaal andere details. Op meerdere niveaus bekijken dus.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 782 is een tikkeltje weerbarstiger, maar ook hier geldt dat alles bijna vanzelf op zijn plaats valt als je wat langer blijft kijken. En als je even met je ogen knippert kan het perspectief ook zomaar verschuiven. Neem er in ieder geval ruim de tijd voor.
Yemen Blues bestaat al sinds 2010, toen zanger, componist en multi-instrumentalist Ravid Kahalani de band begon. De cultuur van Yemen ligt aan de basis van de muziek, en als je weet dat Yemen altijd een kruispunt is geweest van de Arabische wereld, Oost Afrika en Joodse tradities, en je combineert dat met stevige rock, funk en blues, dan weet je ook dat je een energieke, pittig gekruide mix kunt verwachten. Op hun nieuwe album combineren ze dat ook nog eens met de poëzie van een zeventiende-eeuwse dichter, en dat werkt wonderbaarlijk goed.
Yemen Blues – Shabazi, a Tribute to the Poet
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 776 kun je het beste van een afstandje bekijken, want als je te dichtbij komt wordt hij een stuk minder interessant, ben ik bang. Maar van een afstandje zie je de wisselwerking tussen de verschillende vakjes wat beter werken, dat scheelt een stuk.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 777 is een spel van licht en schaduw, en ook een spel van optische illusies, waarbij je vrijwel ongemerkt op het verkeerde been wordt gezet als kijker. Kijk er maar eens wat langer naar, dan kan er zomaar ineens wat gaan verschuiven.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 778 is een subtiel spel van licht en schaduw, waarbij het soms lijkt alsof je onder water zit te kijken terwijl het zonlicht spelletjes speelt. Optische illusies maken het je ook dit keer wat moeilijker (of interessanter, het is maar net hoe je er tegenaan kijkt) dus neem er rustig even de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 779 is er een waar je letterlijk alle kanten mee op kan. want van een afstandje is het een spel van optische illusies, waarbij je op verschillende manieren in de war kunt raken als je gaat kantelen, terwijl je als je een beetje gaat inzoomen te maken krijgt met een zoekplaatje voor gevorderden, waar je ook weer bij elke kanteling andere zaken kunt ontdekken. Neem dus ook hier weer even op alle gemak de tijd en blijf rustig even wat langer kijken.
Paardengod is een Finse horrorstrip over een afgelegen landgoed in de Finse wildernis dat vervloekt lijkt, en waar verschillende generaties op een gewelddadige manier om het leven komen. Horror op zijn schokkendst en weerzinwekkendst, maar fabelachtig mooi getekend en met een intrigerend verhaal dat je minstens twee keer moet lezen om precies te weten wat er precies allemaal gebeurd is. Niet voor lezers met een teer zenuwgestel, maar een geweldige graphic novel!
Paardengod
Dan even een iets luchtiger strip namelijk de humoristische absurdistische fantasystrip Het Narrenschip waar de Franse stripmaker Turf al zo’n dertig jaar aan werkt. Krankzinnige verhalen, kleurrijk en vrolijk verteld, met tekeningen waar je elke keer nieuwe details in kunt ontdekken.Terecht een klassieker, eindelijk integraal in het Nederlands uitgebracht. Zojuist verscheen het geweldige negende deel.
Het Narenschip – 9 De Kalkoeninvasie.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 772 zit net iets verfijnder in elkaar dan je op het eerste gezicht misschien zou denken. Kijk er maar eens wat langer naar, dan ontdek je waarschijnlijk wel wat opmerkelijke details.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 773 zit op een andere manier heel geraffineerd in elkaar, en ook deze heeft wat tijd nodig voor hij al zijn geheimen prijsgeeft, vrees ik. Niet voor de snelle kijker dus, maar echt eentje voor iedereen die wat meer tijd en aandacht aan kijken wil besteden.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 774 dankt zijn merkwaardig kleuren, die een bepaalde lichtval suggereren, puur aan mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens, die inmiddels een tamelijk breed palet aan grijzen en kleuren oplevert. Zoom bij deze vooral ook even in, want op dat niveau zie je het beste hoe hij in elkaar zit, en dan begrijp je de werking van het totaalbeeld ook wat sneller.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 775 is iets fijnzinniger uitgevallen doordat ik met mijn afbreekmesje eindeloos heb zitten pielen in de grote rubberen gum waar ik een stempel van wou snijden. Het curieuze is dat deze toch ook weer het beste werkt als je hem van een afstandje bekijkt.
Oriane Lacaille is de dochter van accordeonist René Lacaille die de Creoolse muziek van het eiland Réunion vernieuwde en definitief op de kaart zette. Oriane is muzikaal al net zo avontuurlijk op pad als haar vader, al zingt zij, speelt ze verschillende snaarinstrumenten en speelt ze percussie. Haar debuutalbum is een verfijnd juweeltje, waar haar vader ook nog even als gast meespeelt, maar Oriane redt zich zeer prima in haar eentje met haar sublieme trio. Absolute aanrader.
Oriane Lacaille – iViV.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 769 heb ik gemaakt op zwart papier, met witte stempelinkt en witte acrylverf, en dat levert een totaal ander beeld op dan de andere grafieken, terwijl het uitgangspunt gelijk is.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 770 lijkt vrij simpel op het eerste gezicht, maar als je wat langer kijkt ga je de subtielere schaduwen zien en dan word je toch onwillekeurig weer op het verkeerde been gezet, of zo je wil een andere kant opgestuurd.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 771 is onder meer een kwestie van focussen – je hebt de neiging om de lichtere dele naar voren te halen, maar in dit geval zijn de donkere delen misschien nog wel interessanter. Zoom maar eens in tot de laatste plaatjes, dan kun je je wat gemakkelijker concentreren op die donkerder stukken van de grafiek.
De Zomer Jazz Fiets Tour is het vreemdste en tegelijk het geweldigste jazzfestival ter wereld. Om te beginnen omdat je van te voren zeker weet dat je het grootste deel van de optredens zult missen, ten tweede omdat je zelf op de fiets van het ene naar het andere optreden moet gaan. Maar programmeur par excellence Marcel Roelofs weet elk jaar weer de absolute wereldklasse van de jazz naar Groningen te halen om in het Reitdiepdal in eeuwenoude kerkjes en boerenschuren voor een enthousiast publiek op te treden, en deze zevenendertigste editie is er ook weer een die de liefhebber voor enorme problemen stelt – wat moet ik kiezen en wat kan ik met bloedend hart laten schieten? Zelf heb ik mijn keuzes al gemaakt, nu maar hopen op mooi weer.
Zomer jazz Fiets Tour 2023 – 24 en 25 augustus.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 765 is en variatie op een thema, en dat betekent opnieuw een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden, waarbij het nooit helemaal duidelijk is waar je nu eigenlijk naar zit te kijken. Mijn ruime verzameling zwarte stempelkussens zorgt ook hier weer voor het vreemde palet aan kleuren.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 766 is een vreemd in elkaar gevouwen constructie, waarin optische illusies ook nog eens voor de broodnodige verwarring zorgen. Neem een beetje afstand en kijk even wat langer, dan kom je er vast wel uit.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 767 is een spel van licht en schaduw en opnieuw ook van optische illusies. Neem een beetje afstand en kijk er even wat langer naar dan je voor je beeldscherm gewend bent.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 768 heb ik op stevig bruin papier gemaakt, met zwarte stempelinkt en witte acrylverf, wat een tamelijk verrassende combinatie oplevert waarin licht en schaduw opmerkelijke dingen gaan doen, om het zo maar te zeggen.
Yao Jui-chung is een Taiwanese kunstenaar die inventieve, kritische kunst maakt. Hij geeft op een humoristische, brutale maar ook intelligente manier commentaar op de ingewikkelde situatie waarin Taiwan zich bevindt, en dus ook op de identiteit en geschiedenis van het land. Fotografie, video, installaties en schilderijen, je vindt ze allemaal terug in de fantastische monografie die de afgelopen dertig jaar van zijn kunstenaarschap bestrijkt. Een aanrader.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 762 is gemaakt om van een afstandje te bekijken. Van dichtbij lijkt hij wel snel met krijt of houtskool getekend, maar ook deze heb ik weer gemaakt met stempels die ik uit verschillende grote rubberen gummen heb gesneden met een simpel afbreekmesje. Geen krijt, maar stempelinkt uit verschillende zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 763 kun je het beste van een afstandje bekijken, hoewel deze ook fascinerend is als je hem van dichtbij bekijkt. Het merkwaardige bij deze is dat de lichtval sterk verandert als je hem gaat kantelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 764 is een tikkeltje weerbarstiger, maar als je er wat langer naar kijkt valt alles vanzelf op zijn plak. Als je gaat kantelen verandert hij overigens van hol in bol, en dat blijft leuk, vind ik zelf.
Ruud’s stokpaardjes aflevering 32 gaat over de activiteiten die de Rooms-katholieke kerk ontplooit en die haar volgens Ruud Moors onmiskenbaar tot een criminele organisatie maken. De tweeëndertigste aflevering in deze reeks prikkelde filosofische en autobiografische essays, waarvan we er hier elke zondag een publiceren.
Dominique Bondy is een Zwitserse psychoanalytica die haar hele leven kunst maakte, van art brut-achtige schilderijen tot speelse surrealistische collages en heerlijk losse inkttekeningen. Ze exposeerde in de jaren tachtig en negentig regelmatig in Zurich, maar nu ze dik in de zeventig is komt pas het eerste boek uit dat een overzicht van haar fascinerende werk laat zien.
Dominique Bondy – Sur Ses Pas Revenue
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 759 is een combinatie van optische illusies en een merkwaardig zoekplaatje voor gevorderden. Gemaakt met stempels die ik gesneden heb uit de grootste rubberen gummen van het Tsjechische merk Koh-i-noor Hardtmuth, de zogenaamde olifantengum (ook de kleine gummen van dit merk hebben overigens een olifant als logo).
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 760 is gemaakt om van een afstandje te bekijken, dan werken de optische illusies, de vreemde perspectieven en de licht- en schaduwspelletjes het beste. Neem er wel even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 761 heb ik gemaakt met stempels die ik uit plastic gummen heb gesneden, en dat ziet er toch echt anders uit dan rubberen stempels. Het irritante aan de plastic stempels is dat elk stofje er aan blijft kleven, en die zie je dan ook terug helaas.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 757 moet het van een afstandje hebben van de optische illusies, maar als je dichterbij komt valt er ineens veel meer in te ontdekken. Kijk maar eens op je gemak en verbaas je over de merkwaardige mannetjes en andere zaken.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 758 kun je het beste van een afstandje bekijken, en als het je lukt moet je dan ook even je focus verleggen, zodat je van bollen naar constructies met een lapje lucht gaat. Gewoon even wat langer kijken, en soms helpt een beetje inzoomen ook om je focus te verplaatsen.
Fluitist/componist Mark Lotz is al meer dan dertig jaar muzikaal op avontuur. “Turn On, Tune In, Drop Out!” is zijn twintigste album onder eigen naam, en daarmee keert hij terug naar de jazz, samen met contrabassist Zack Lober en drummer Jamie Peet. Inspiratie voor de muziek kwam uit een boek van LSD-goeroe Timothy Leary, maar verwacht alsjeblieft een psychedelische klanken, want het gaat om een klassiek jazztrio – fluit, bas en drums. Maar er wordt wel ongelofelijk geïnspireerd, gepassioneerd en goed gespeeld. Topklasse!
Mark Lotz Trio – Turn On, Tune In, Drop Out!
Louise Soral is bijna honderd als ze eindelijk de moed verzamelt om haar pijnlijke geschiedenis aan haar kleindochters te vertellen. In drie stripalbums krijgen w zo bijna een eeuw racicisme en geweld rond een plantage en zijn bewoners te zien. Indrukwekkend, met een verrassende en pijnlijke ontknoping.
Louisiana – De Kleur van Bloed 3/3
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 753 combineert optische illusies met suggestieve plaatjes die je doen denken aan bekende zaken, maar als zoekplaatje zal het je niet veel herkenbaars opleveren, vrees ik. Neem een beetje afstand en laat ht spel van licht en schaduw eens goed tot je doordringen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 754 is er dan juist weer een waar ongelofelijk veel in te ontdekken valt, vooral vreemde koppen, terwijl hij het van een afstandje vooral moet hebben van de optische illusies. Vreemde combinaties, ik geef het toe, maar dat vind ik nou juist wel leuk.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 755 kun je het beste eerst even van dichtbij bekijken om hem optimaal te waarderen – even inzoomen dus in de galerie. Je kunt de grafieken hoe dan ook het beste in de galerie bekijken op een gewone desktop computer met een beetje groot beeldscherm.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 756 kun je het beste van een ruime afstand bekijken, dan werkt het spel van licht en schaduw, en het spel van optische illusies het beste.
Het Louis Paul Boon Genootschap gaat gelukkig nog steeds door met het uitgeven van de verzamelde Boontjes van Louis Paul Boon, de dagelijkse columns die hij voor het dagblad Vooruit schreef, en ook na zijn pensionering nog bleef schrijven. Want in 1974 was hij al meer dan een jaar met pensioen, maar hij ging buitengewoon geïnspireerd door met zijn Boontjes. Dat leverde dit jaar een bundel van ruim vijfhonderd pagina’s geweldige, tijdloze korte verhalen op. Puur genieten!
Louis Paul Boon – Boontjes 1974
Gisteren had ik het hier over de “banale” strip de Buurtpolitie, vandaag gaat het over de al even “banale” strip Jommeke, die met zijn driehonderdzestiende avontuur actueler dan ooit is – de Britse kolonel Harris, die rekende op een lintje voor uitzonderlijke moed, ziet dat aan zijn neus voorbijgaan omdat de Queen op haar sterfbed zijn naam heeft doorgestreept en vervangen heeft door die van de Belgische generaal Vlamkruit. Die gaat met zijn ordonnansen Jommeke en Filiberke op weg naar Buckingham Palace, maar onderweg krijgen ze te maken met Harris, die werkelijk alles uit de kast haalt voor zijn medaille. Hilarische achtervolgingen, ontsnappingen en op het nippertje in Buckingham Palace arriveren, waar Vlamkruit aan Charles mag uitleggen waarom de Queen vond dat hij dat lintje verdiende. Leuk, vol kleine grappen, en met een diepgang die je van een banale strip niet zou verwachten. Aanrader voor alle leeftijden.
Jommeke op stap met generaal Vlamkruit.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 749 lijkt wel een impressie van vingers, maar wel een merkwaadiger impressie, die alleen maat vreemder wordt naarmate je verder inzoomt. Optische illusies spelen ook een rol natuurlijk, bij deze grafiek die opnieuw gestempeld is met stempelinkt die uit verschillende zwarte stempelkussens komt.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 750 lijkt wel een draaikolk, waarin bollen om en langs elkaar heen draaien. Kijk er even wat langer naar en alles komt ook weer tot rust, tot je gaat kantelen, dan begint het spel van optische illusies opnieuw met je zintuigen te spelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 751 – het is wel leuk om eens een stempel te snijden die een zwarte veeg suggereert. Hij verandert per kanteling overigens van karakter, die zwarte veeg, dat is wel bijzonder om te zien, vind ik. Bekijk hem maar eens goed.
Holly’s stempelgrafiek – 2023 – nummer 752 is een ouderwets zoekplaatje voor gevorderden, waar je van een afstandje onder meer paardjes en bootjes op zee in kunt zien. Als je echt afstand neemt is het vooral een spel van optische illusies waarin diepte en perspectief nooit helemaal vast lijken te liggen.
En dat was dan weer de oogst van één dag. Tegenwoordig kan ik eigenlijk niet meer dan vier grafieken achter elkaar maken, daarna schieten de spieren in mijn rechterhand in zo’n pijnlijke kramp dat ik niet verder kan. Jammer maar helaas. Dat handmatige stempelen vraagt toch zijn tol.