Culturele Concepten aflevering 15 gaat over economie en vooral over de zogenaamde vrij markt. Het vijftiende prikkelende filosofische en autobiografische essay van Ruud Moors in deze reeks. Elke zondag publiceren we hier een nieuwe aflevering.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 746 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar het is wel weer een spel met optische illusies. Kijk bij deze vooral ook even naar de achtergrond, en zoom daarvoor even helemaal in, dan zie je het beste wat ik bedoel, want daar zit meer in verborgen dan je op het eerste gezicht zou vermoeden.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 747 is vooral een multi-interpretabel zoekplaatje, met vogels op een nestje, en als je hem omdraait een detail van een chimpanseekop. Maar je kunt er nog veel meer in zien, en bovendien is het van een afstandje een ingenieus spel van optische illusies, dus neem er even uitgebreid de tijd voor, zou ik zeggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 748 laat weer mooi een aantal kleuren en grijstinten zien die ik uit mijn verschillende zwarte stempelkussens tevoorschijn kan toveren. Het levert een combinatie van optische illusies en zoekplaatje voor gevorderden op, waarin de een een berglandschap zal ontwaren en de ander een harig beest. Kijk maar eens waar jij uitkomt, en vergeet daarbij niet te kantelen, want dat verandert de zaak nogal.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 749 is opnieuw een combinatie van optische illusies en een mekwaardig zoekplaatje waar van alles in verborgen zit. Ook deze is weer voor gevorderde kijkers, maar als je gewoon geduldig even wat langer kijkt kom je al snel een heel eind.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 750 zit wat fragmentarisch in elkaar – hij is namelijk gemaakt om van een afstandje te bekijken, wat overigens niet betekent dat hij niet fascinerend is om van dichtbij te bekijken, maar dan vallen bepaalde effecten wel weg. Ik vind het altijd wel uitdagend om iets te maken dat vooral van een afstand goed werkt, omdat je toch altijd op de vierkante millimeter zit te werken.
Hauteville House is een merkwaardige stripreeks in het steampunkgenre die de geschiedenis van de negentiende eeuw volledig op de kop zet en daar naast zeppelins ook allerlei andere merkwaardige machines aan toevoegt, plus magie, complottheorieën en gaten in tijd en ruimte. Science fiction, fantasy, horror en avonturenstrip inéén, zou ik bijna zeggen. Lekker absurdistisch. Het achttiende deel is weer ijzersterk.
Hauteville House 18 De Zoeloekoning.
Abstract, ambient, drone, electronic, minimal, techno, clicks’n’cuts, dub, dat zijn zo wat van de termen waarmee Radboud Mens zijn eigen muziek omschrijft. Movement is het tweede deel van een dubbelalbum (al zijn de albums separaat uitgebracht), waarvan het eerste deel Continous heet, dus samen Continuous Movement. Vandaag heb ik het over dat tweede album, het eerste volgt nog.
Radboud Mens – Movement.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 741 is een combinatie van subtiel en grof, en dat heeft voor een deel te maken met het feit dat ik net een stempelkussen bijgevuld heb met zwarte stempelinkt, waardoor je weer extra verzadigde zwarte inkt ziet naast de subtiele kleuren die uit al mijn andere zwarte stempelkussens komen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 742 is een spel van optische illusies, en als je wat sneller greep op het totaalbeeld wil krijgen kun je het beste eerst even inzoomen. Gewoon even wat langer en aandachtiger kijken zou ook genoeg moeten zijn, maar inzoomen maakt hem zeker niet minder interessant.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 743 heb ik gemaakt op dik aquarelpapier met een nogal grove structuur, die altijd nogal meespeelt. In dit geval begint dat bijna te storen als je in gaat zoomen, dus bij deze zou ik je adviseren om vooral een beetje afstand te houden, dan werkt deze verreweg het beste.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 744 is een variatie op hetzelfde thema als nummer 741, en ook hier is het de moeite waard om even in te zoomen, al is het maar om even goed te kijken naar de kleurnuances die in het spel van licht en schaduwen verwerkt zitten.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 745 lijkt eerder met een penseeltje en waterverf gemaakt dan met stempels en stempelinkt, maar toch is ook deze gemaakt met stempels die ik met een simpel afbreekmesje heb gesneden uit rubberen en plastic gummen. Voor het stempelen gebruik ik een hele verzameling zwarte stempelkussens, van vele verschillende merken, die allemaal verschillende kleuren en tinten grijs opleveren, waardoor ik inmiddels een heel palet aan stempelkussens beschikbaar heb.
Petar & Liza is een strip van de Kroatische kunstenaar en schrijver Miroslav Sekulic-Struja Het is het indrukwekkende en bij vlagen aangrijpende en beklemmende verhaal van een kortdurende liefdesgeschiedenis, maar het is veel meer dan dat. Het is ook het levensverhaal van Petar, een dichter die moeite heeft met het leven, en die alleen aansluiting vindt bij andere buitenstaanders. Het is ook een verhaal van een Oostblokland waar oorlog en dictatuur nooit ver weg zijn, en dat bezorgt Petar depressies, die subtiel in de strip verwerkt worden. De liefdesgeschiedenis van Petar met Liza, de danseres die dol is op rampenfilms, is dan ook gedoemd slecht af te lopen. Toch is het geen te zwaar verhaal geworden, door de gedetailleerde tekeningen en subtiel gedoseerde humor.
Petar & Liza.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 736 is een spel van licht en schaduw, waarbij het lijkt of je een verzameling bewerkte stenen ziet. Zoom in dit geval vooral ook even in. Dan krijg je wat sneller greep op het totaalbeeld.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 737 kun je het beste van een afstandje bekijken, dan werkt het spel van de schaduwen het beste en word je het gemakkelijkste op het verkeerde been gezet. Want ook hier heb je weer te maken met optische illusies die perspectief en diepte op losse schroeven zetten.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 738 is zowel een spel van optische illusies als een zoekplaatje, waar de een een berglandschap in ziet en de ander doordringende ogen. Kijk er dus vooral even wat langer naar, en zoom ook even in, want dat levert weer andere perspectieven op.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 739 heb ik ook weer gemaakt met verschillende zwarte stempelkussens – de verschillende kleuren en tinten grijs komen allemaal uit verschillende doosjes waar de fabrikant steeds “zwart” als kleur op heeft gezet. Ik heb inmiddels een ruime variatie aan zwarte stempelkussens opgebouwd.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 740 is weer een geheel andere variatie op een van mijn thema’s, iets weerbarstiger wellicht, maar ook hier geldt weer dat als je er even de tijd voor neemt hij zich vanzelf aan je laat zien. Inzoomen wil ook nog wel eens helpen als je wat sneller greep wil krijgen op het geheel, al weet ik niet zeker of dat in dit geval ook zo is.
Ottus is een vierkoppige avontuurlijke folkrockband uit Luik waar ik helemaal lyrisch over kan worden, want hun debuutalbum blijf ik maar draaien, omdat niet alleen de liedjes verrassend zijn en de arrangementen fantastisch, maar met name ook de zang is absoluut subliem. Een plaatje om totaal verslingerd aan te raken.
Ottus – Ghost Travellers
Ik heb een hekel aan sport, vooral aan autoracen en voetbal (denk aan corruptie en wanstaltige woekerwinsten en aan opium voor het volk en je weet ongeveer hoe ik er over denk). Tegelijkertijd heb ik een zwak voor stripmaker Gerard Leever en zijn meidenstrip Suus & Sas, al maakt hij die voor de Tina. Nu verscheen er een special vanwege het succes van de Oranjeleeuwinnen, en ik betrapte me er op dat ik toch een paar keer in de lach schoot, dus voor de liefhebbers van meidenstrips en voetbal hou ik hem toch even omhoog.
Suus & Sas – We love voetbal
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 731 heb ik gemaakt op vrij grof aquarelpapier, met zwarte stempelinkt van verschillende stempelkussens en witte acrylverf, want verschillende subtiele kleuren oplevert en een fraai spel van licht en schaduw, dat je pas goed ziet als je een beetje gaat inzoomen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 732 is een spel van licht en schaduw, van optische illusies en een zoekplaatje ineen. Afstand nemen is hier het slimst, dan zie je het snelste waar de vreemde koppen zitten bijvoorbeeld, en dan is het spel van licht en schaduw ook het mooist, vind ik zelf.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 733 is een kwestie van kantelen en focussen, en ik raad je aan om zeker ook even in te zoomen, want dan kijk je ineens weer heel anders tegen dezelfde grafiek aan dan wanneer je hem van een afstandje bekijkt. Maar probeer hier vooral je focus eens een beetje te verleggen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 734 ziet er wat simpeler uit op het eerste gezicht, maar deze is in feite wat weerbarstiger, er is wat moeilijker greep op te krijgen. Maar als je er even rustig voor gaat zitten en je kijkt er even wat langer naar valt alles uiteindelijk vanzelf op zijn plek, al verandert dat meteen weer als je gaat kantelen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 735 is misschien wel de weerbarstigste van vandaag, maar ook deze geeft zijn geheimen wel degelijk prijs als je er wat langer en aandachtiger naar kijkt.
Het 311de avontuur van Jommeke is wederom hilarisch en spannend geworden, en tegelijkertijd zitten er voor volwassen lezers ook voldoende verwijzingen naar de hedendaagse politiek in – word je betrapt dan is alles maar als grap bedoeld bijvoorbeeld. Jommeke is echt een jeugdstrip, maar voor mij als volwassen stripliefhebber zo langzaamaan ook een guilty pleasure, moet ik bekennen.
Jommeke 311 – De Jampuddingcup
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 726 kun je het beste eerst van dichtbij bekijken – inzoomen dus, want dan krijg je er het snelste greep op. Van een afstand zie je de optische illusies het beste, en dan kun je ook het mooiste je focus verplaatsen – de lichte delen kun je dan achtereenvolgens als de hoogste punten van de grafiek zien of als gaten waar je doorheen kijkt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 727 is op-art met een rafelrandje, en deze moet je vooral van een afstandje bekijken, en ik raad je aan om er dan ook even rustig de tijd voor te nemen, want het duurt even voordat bij deze alles op zijn plaats valt, en dan verschuift alles ook nog eens een keer of wat.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 728 is er een die bij elke kanteling behoorlijk van karakter verandert, en eentje waar je beslist even bij moet inzoomen, omdat hij daar beslist mooier van wordt en je daarna anders tegen het totaalbeeld aan gaat kijken. Probeer het maar eens, maar neem er wel even rustig de tijd voor.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 729 is er een waar je juist niet moet gaan inzoomen, want daar wordt hij alleen maar weerbarstiger van – hoe meer afstand je neemt hoe gemakkelijker je er greep op krijgt. En dan zie je als je even wat langer kijkt hoe je alle kanten op gestuurd wordt als kijker. Je wordt hier weer even lekker op scherp gezet.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 730 is een iets toegankelijker spel van optische illusies waar ik bovendien voor de liefhebber van zoekplaatjes voor gevorderden ook wat gezichten in verstopt heb. Zo zit er toch weer voldoende variatie in het boeketje grafiekjes van vandaag, dacht ik zo.
Chris Murphy maakt al meer dan dertig jaar muziek, en is al toe aan zijn negentiende album, dat opnieuw een subliem juweeltje is – het is een waar solo-album, met Murphy in een glansrol als fiddler, zanger en liedjesschrijver. Pure klasse.
Chris Murphy – Two Rivers Crossing.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 721 is een spel van optische illusies als je van een afstandje kijkt, maar het is ook een verzameling vreemd kijkende ogen als je iets dichterbij komt, terwijl een ander er alleen maar doorkijkjes naar een landschap in ziet, of gewoon een abstracte compositie, en vreemd genoeg heeft iedereen dit keer gelijk.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 722 is vooral een spel van optische illusies, maar de gevorderde zoekplaatjesspeurder kan er ook wat jongens in terugvinden die om een hoekje gluren. Wat langer kijken is ook bij deze weer een aanrader.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 723 is opnieuw een combinatie van optische illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je vooral veel kunt ontdekken als je een beetje afstand houdt. Ook hier geldt weer dat je steeds meer gaat zien als je wat langer blijft kijken. Dat ligt voor de hand zou je zeggen, toch nemen niet veel mensen de moeite langer dan een seconde naar een plaatje te kijken, vreemd genoeg.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 724 is een multi-interpretabel zoekplaatje, waarin je mannen met hoge hoeden of uitgemergelde mannen met puntmutsen kunt zien en als je een dirty mind hebt nog heel andere zaken. Dus ik hoop maar dat je geen dirty mind hebt, want dan wordt het zeker als je gaat inzoomen bijna onsmakelijk, haha.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 725 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar hij zit veel geraffineerder in elkaar dan je op het eerste gezicht door hebt. Alleen de subtiele schaduwpartijen al. En bekijk je deze echt van een flinke afstand, dan weet je niet wat je ziet. En ga dan maar eens kantelen, dan val je van de ene verbazing in de andere. Maar hou die afstand.
Het 364ste Suske en Wiske-avontuur is een spannend verhaal, met een filmset die gesaboteerd wordt door iemand die op goud uit is, waarin de filmwereld en passant ook doeltreffend wordt gefileerd, terwijl je tussen neus en lippen door ook heel wat te weten komt over de Paiute, de native Americans waar het verhaal eigenlijk om draait. En vergeet de humor niet, want absurdistisch is het ook regelmatig en zeker ook hilarisch en tenenkrommend – kortom, Suske en Wiske op hun best en een aanrader voor alle leeftijden.
Suske en Wiske – De Gulden Krijger.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 716 is op-art met een rafelrandje, van een afstandje te bekijken. Neem er even de tijd voor, dan valt alles vanzelf op zijn plek en gaat de boel ook vanzelf schuiven als je niet uitkijkt.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 717 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar het is de moeite waard om met aandacht te gaan kantelen en dan te kijken hoe de bollen dan steeds subtiel van karakter gaan verschillen. Grijs en bruin werken dan op een bijzondere manier samen.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 718 is ook weer een duidelijk geval van op-art met een rafelrandje, waarbij je even wat langer en beter moet kijken om de optische illusies hun werk te laten doen. Slow art dus, perfect geschikt voor deze hectische tijden.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 719 is een spel van licht en schaduw, en is bijna een schemeringstukje geworden. Inzoomen is hier zeker geen straf, want daar wordt hij zeker niet minder mooi van. Neem hier asjeblieft ook weer even uitgebreid de tijd voor, want dat is hij absoluut waard.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 720 is een ingenieus spel van licht en schaduw en optische illusies, waarbij alles serieus verandert als je gaat kantelen. Blijf dan wel elke keer even wat langer kijken, want dat heb je echt wel even nodig, geloof me.
Culturele Concepten aflevering 14 gaat over het meten van tijd – je staat er waarschijnlijk nooit bij stil, maar er valt wel het een en ander over te zeggen, zo blijkt uit dit veertiende filosofische essay in deze serie van Ruud Moors, waarvan we hier iedere zondag een aflevering publiceren.
De Belgische band No Angry Young Man heb ik hier in 2006 besproken, toen was de band nog een trio, maar nu, bij hun derde album Rise Again horen we naast frontman Jeroen Van Ham (zang en gitaar), cellist Pieter Hulst en toetsenist Johan Loeckx een complete band. Popmuziek met een klassiek randje. Mooi!
No Angry Young Man – Rise Again
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 712 kun je het beste van een afstandje bekijken, al is hij van dichtbij ook interessant. Dan lijkt hij wel geaquarelleerd, terwijl ook deze toch echt gemaakt is met stempels die ik uit gummen gesneden heb, en met stempelinkt uit verschillende zwarte stempelkussens.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 713 is een spel van optische illusies die op sommige momenten alle kanten op golft, en tegelijkertijd een zoekplaatje voor gevorderden, waar je met wat geduld en doorzettingsvermogen heel wat vreemde dieren en mensen in kunt ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 714 ziet er bedrieglijk simpel uit, maar als je gaat kantelen zie je dat er wat merkwaardige dingen gebeuren wat betreft perspectief en als je verder gaat inzoomen kijk je zomaar een landschapje in. Maar je kunt er ook gewoon een abstracte compositie in blijven zien natuurlijk, daar ben j geheel vrij in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 715 is, naast een spel van optische illusies, vooral ook een fraai subtiel spel van licht en schaduw – om dat goed te zien moet je beslist ook even inzoomen bij deze. Zo presenteer ik hier toch weer een redelijk gevarieerd boeketje aan stempelgrafieken, vooral ook om duidelijk te maken waarom ik er nog lang niet genoeg van heb om ze te maken.
Luis David Aguilar componeerde zo’n vijftig jaar geleden in Peru krankzinnige filmmuziek, waarbij hij klassieke muziek, jazz, salsa, cumbia, elektronica en avant-garde mixte tot een vrolijkmakende met niets te vergelijken soundtrack waar ik nu opnieuw een heel goed humeur van krijg. Voor als je eens op een totaal onverwachte manier muzikaal op avontuur wil.
Ayahuasca – muziek voor film 1978-1983.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 708 is er een waarbij je beslist even moet inzoomen, ook omdat je dan wee met een andere, frisse blik tegen het totaalbeeld aankijkt. Optische illusies en een vreemd zoekplaatje waarbij je geen idee hebt waar je nu eigenlijk naar zit te kijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 709 is wat grover van opzet en dus beter geschikt om van een afstandje te bekijken – de stempels zijn hier allemaal uit rubberen gummen gesneden, en hier zie je het verschil met de plastic gummen die ik bij de vorige grafiek gebruikte erg goed.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 710 heb ik gemaakt met zwarte stempelinkt en witte acrylverf, waardoor het een bijzonder spel van licht en schaduw is geworden, dat eigenlijk nog het mooist tot zijn recht komt als je helemaal gaat inzoomen.. Dan valt de meeste chaos weg en zie je de lichtval en de schaduwen pas echt goed.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 711 is niet alleen een spel van optische illusies, maar ook een vreemd zoekplaatje, waar iemand die er omheen liep achtereenvolgens hoofden, eenden, konijnen en honden in zag. Multi-interpretabel dus. Altijd leuk. Kijk maar eens wat je er zelf in kunt ontdekken.
Sloth Racket is de band van de Britse baritonsaxofoniste Cath Roberts, die ook alle composities voor haar rekening neemt, al bestaat de band uit improvisatoren – baritonsax, altsax, gitaar, contrabas en drums – Britse freejazz op zijn allerbest, met humor, licht, helder en spannend.
Sloth Racket – Organising Space
Holly’s stempelgrafiek -2022 – nummer 704 is een variatie op een thema, wat in dit geval betekent dat je niet alleen met optische illusies te maken hebt, en met een spel met licht en schaduw, maar ook met een zoekplaatje voor gevorderden, waar dit keer verschillende beesten in verstopt zitten. Good hunting!
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 705 kun je het beste van een afstandje bekijken, en deze werkt het beste in de staande positie, vind ik zelf. Als je gaat inzoomen verdwijnt hier al snel een deel van de magie, vrees ik, want deze is echt gemaakt om van een afstandje te bekijken.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 706 wordt er juist fascinerender van als je gaat inzoomen, terwijl deze van een afstandje toch ook al heel intrigerend is, want je wordt hier als kijker op een subtiele manier aardig op scherp gezet. Kijk maar eens wat langer, en zoom dus vooral ook even in.
Holly’s stempelgrafiek – 2022 – nummer 707 is er een om rustig en op je gemak van een afstandje te bekijken – slow art, of mediatiekunst, zoals een vriend van me het noemde. Verstand op nul en gewoon kijken, dan blijk je ongemerkt steeds meer te ontdekken.
En toen kreeg ik ruzie met mijn computer, die dwars ging liggen. Hij deed even helemaal niets meer, en toen ik hem handmatig had uitgezet kreeg ik de mededeling dat hij de c-drive ging scannen en herstellen, maar dat gebeurde uiteindelijk pas na de derde heropstart en een mededeling dat de buffer was overschreden. Veel geheimtaal voor mij als digibeet, en er gaat nog steeds van alles niet goed, zo reageert I-tunes nergens op (en dat heb ik nodig om muziekfragmenten klaar te maken), en PhotoShop doet nu ook even helemaal niet wat ik wil. Uit met dat ding dus eerst maar even – afkoelen zal misschien helpen. Hoop ik toch.